บทที่ 30 : จุดเริ่มต้น
บทที่ 30 : จุดเริ่มต้น
เมื่อเข็มนาฬิกาชี้บอกเวลาเที่ยงคืน เสียงสัญญาณเริ่มเกมก็ดังกึกก้องขึ้น
[เวลาพักผ่อนสิ้นสุดลงแล้ว]
[ขอให้ทุกประเทศเตรียมตัวให้พร้อม รอบนี้รูปแบบเกมจะเปลี่ยนไป]
[ผู้เข้าแข่งขันทั้ง 394 คนจะถูกส่งตัวไปพร้อมกัน ในรอบนี้หากผู้เข้าแข่งขันเสียชีวิต จะไม่มีการคัดเลือกตัวสำรอง แต่จะลงโทษประเทศนั้นๆ โดยทันที กฎการเลือกแบบระบุตัวและแบบสุ่มยังคงเหมือนเดิม]
[ผู้รอดชีวิตจากรอบที่แล้วสามารถเลือกได้ว่าจะเข้าร่วมหรือไม่... เกมโชคชะตาแห่งชาตินั้นช่างมีเมตตาธรรมเสียจริง]
[แต่การตีความสุดท้ายถือเป็นสิทธิ์ขาดของเกม... และ...]
[เริ่มเกมได้... ขอให้โชคดีและสนุกกับมัน]
ณ เมืองแห่งความโกลาหล... สือซี ปรากฏกายขึ้นที่นี่ นางไม่ได้มาเพียงลำพัง ผู้ถูกเลือกจากประเทศอื่นๆ ก็ทยอยปรากฏตัวกระจัดกระจายไปทั่วเมืองใหญ่อันวุ่นวายแห่งนี้
สือซีกระชับคทาในมือแน่น กวาดสายตามองไปรอบๆ หากนางต้องการจะปลอดภัยในที่แห่งนี้ สิ่งแรกที่ต้องทำคือทำความเข้าใจสถานที่เสียก่อน
ทันทีที่นางปรากฏตัว สัญญาณถ่ายทอดสดก็ถูกตัดเข้าสู่ระบบ สร้างความตื่นตะลึงให้กับผู้ชมทั่วโลก บนหน้าจอไม่ใช่ เทพธิดาน้ำแข็งและหิมะ ที่พวกเขาคุ้นเคย
แต่กลับเป็นหญิงสาวท่าทางสุขุมนุ่มลึกในชุดคลุมยาวสีม่วง ประดับผมด้วยเครื่องประดับสีขาวสะอาดตา มือถือคทาดูสง่างาม
"นี่ใครกัน? แล้วเทพธิดาน้ำแข็งของเราล่ะ?"
"บ้าน่า... หรือว่าระบบจะข้ามการเลือกเทพธิดาของเราไป? เป็นไปไม่ได้น่า ผู้รอดชีวิตคนอื่นก็ถูกเลือกมาหมดนี่นา"
"หรือว่าจะเกิดเรื่องไม่ดีขึ้นกับเทพธิดาน้ำแข็ง?"
"ฮ่าๆๆ สงสัยระบบจับได้ว่าโกงเลยโดนดอง... หรือไม่ก็โดนลบตัวตนทิ้งไปแล้วมั้ง!" — ผู้ชมต่างชาติ
"อย่ามาพูดมั่วๆ ถ้าไม่รู้อะไรจริง เทพธิดาน้ำแข็งเพิ่งจะอยู่ที่ 'เหยียนจิง' เมื่อไม่กี่วันก่อน แถมยังติดเทรนด์อยู่เลย จะโดนลบได้ไง? ปากแบบแกนั่นแหละที่จะโดนลบ... แต่ฉันก็สงสัยนะ ผู้หญิงคนนี้เป็นใครกัน?"
"หรือจะเป็นยอดฝีมือที่ซ่อนเร้นเหมือนเทพธิดาน้ำแข็ง? ดูจากหน้าตาและรังสีออร่า... สัญชาตญาณฉันบอกว่านางไม่ใช่ผู้เข้าแข่งขันไก่กาแน่นอน"
"'สัญชาตญาณ' งั้นเหรอ? ก็แค่คิดไปเองแหละมั้ง..."
"ฮ่าๆ โชคดีจริงที่ฉันย้ายสัญชาติมาอยู่ 'ประเทศอินทรี' ผู้ถูกเลือกของเราคือยอดมนุษย์ดัดแปลงพันธุกรรม เขาจะนำชัยชนะมาให้เรา!" — ผู้ชมประเทศอินทรี
"ดัดแปลงพันธุกรรม? ฟังดูหรูนะ ก็แค่ไซบอร์กนั่นแหละ เท่าที่รู้ยังไม่มีประเทศไหนมีเทคโนโลยีที่สมบูรณ์ขนาดนั้นนี่ อย่าบอกนะว่าเอายาที่ล้มเหลวมาฉีดให้คนของตัวเอง?"
"เหอะ อิจฉาล่ะสิ การทดลองของเราสำเร็จแล้ว เตรียมจะเปิดตัวใช้ทั่วประเทศ เร็วๆ นี้พวกเราทุกคนจะกลายเป็น 'มนุษย์ยีนแกร่ง' บดขยี้พวกแกเหมือนมดปลวก"
...
"ผู้เฒ่าเย่ครับ คนนี้ดูไม่ใช่เด็กสาวคนก่อนเลยนะครับ"
เย่ชิงไห่ ชำเลืองมองผู้พูด "ฉันเห็นแล้ว... ไม่ต้องบอกหรอก"
สีหน้าของเขาฉายแววกังวลอย่างเห็นได้ชัดขณะจ้องมองหญิงสาวแปลกหน้าบนจอภาพ เด็กคนก่อนหายไปไหน? ผ่านไปครู่หนึ่งเขาจึงเอ่ยถาม "เสี่ยวเสวี่ย ก่อนกลับไป 'แดนภูต' นางได้พูดอะไรไว้บ้างไหม?"
หลี่เสวี่ย ส่ายหน้า "ไม่ค่ะ นางบอกแค่ว่าจะกลับแดนภูต นอกนั้นก็ไม่ได้พูดอะไรอีกเลย"
ผู้เฒ่าเย่ขมวดคิ้วมุ่น
ทันใดนั้น เงาร่างสีทองก็เคาะประตูและเดินเข้ามา เมื่อสังเกตเห็นว่ารายชื่อผู้เข้าแข่งขันไม่เหมือนเดิม เขาจึงรีบไปตรวจสอบข้อมูล...
และก็เหมือนคราวก่อน คว้าน้ำเหลว
นี่เป็นครั้งที่สองแล้วที่เจอข้อมูลว่างเปล่า เขารายงานผู้เฒ่าเย่ "ผู้เฒ่าครับ เราหาข้อมูลของเด็กสาวคนนี้ไม่เจอเลย ดูเหมือนนางจะโผล่มาจากความว่างเปล่า... ไม่มีบันทึกประชากรในประเทศมังกรเลยครับ"
"ไม่เจออีกแล้วรึ?"
พอได้ยินดังนั้น ใบหน้าที่เคร่งเครียดของผู้เฒ่าเย่กลับเปลี่ยนเป็นรอยยิ้ม
จะเป็นคนเถื่อนไร้สัญชาติงั้นรึ? เป็นไปไม่ได้... หญิงสาวที่ลักลอบเข้าเมืองไม่มีทางมีบุคลิกสง่างามและสูงส่งขนาดนี้
เหลือความเป็นไปได้เพียงอย่างเดียว... เหมือนกับเด็กคนก่อน พลังของนางอยู่เหนือขอบเขตการรับรู้ของเรา
เงาร่างสีทองเอ่ยต่อ "ผู้เฒ่าครับ มีอีกเรื่องหนึ่ง"
"ว่ามา"
"เมื่อครู่ทำเนียบขาวประกาศว่าพวกเขาพัฒนา 'เซรั่มพันธุกรรม' สำเร็จแล้ว และผ่านการทดลองขั้นสุดท้าย โดยใช้กับผู้เข้าแข่งขันของพวกเขาเป็นรายแรกครับ"
"แต่สายข่าวของเรารายงานว่านั่นเป็นข่าวลวง ประเทศอินทรีพัฒนายาพันธุกรรมอยู่จริง แต่มันยังเป็นแค่สินค้ากึ่งสำเร็จรูป การนำมาใช้มีความเสี่ยงเรื่องผลข้างเคียงสูงมาก"
ผู้เฒ่าเย่พยักหน้ารับทราบ "กำชับสายลับของเราให้จับตาดูต่อไป ห้ามให้เซรั่มพันธุกรรมที่มีตำหนินั่นหลุดรอดเข้ามาในประเทศมังกรโดยเด็ดขาด"