- หน้าแรก
- สมรภูมิเดิมพันชาติ สยบโลกด้วยมนตราน้ำแข็ง
- บทที่ 26 : เคล็ดวิชาชำระกาย
บทที่ 26 : เคล็ดวิชาชำระกาย
บทที่ 26 : เคล็ดวิชาชำระกาย
[ขอแสดงความยินดีกับประเทศมังกรที่สามารถสังหาร 'สิ่งนั้น' ได้สำเร็จ หากพำนักอยู่ในทะเลสาบน้ำมันครบ 12 ชั่วโมง จะถือว่ายึดครองพื้นที่สำเร็จ]
[ขอแสดงความยินดีกับ 'ฮั่นปิงจิง' แห่งประเทศมังกร สำหรับการสังหารสัตว์อสูรกรายพันธุ์ระดับ 9 ขั้นสูงสุดเป็นคนแรก]
[ยินดีด้วย คุณได้รับ 'เคล็ดวิชาชำระกาย' รางวัลถูกแจกจ่ายให้แก่ประชาชนชาวมังกรทุกคนเรียบร้อยแล้ว]
[เคล็ดวิชานี้ไม่สามารถแย่งชิงได้ด้วยการปล้น ข่มขู่ หลอกลวง ฉ้อฉล... หรือวิธีการที่ไม่ถูกต้องใดๆ หากคิดจะลองดีก็เชิญ ผลลัพธ์ที่ตามมาอาจเกินกว่าที่คุณจะจินตนาการไหว...]
[ทุกคนจะฝึกฝนได้เฉพาะเคล็ดวิชาที่ตนได้รับเท่านั้น เพราะมันคือสิ่งที่เหมาะสมกับตัวคุณที่สุด]
[เคล็ดวิชาชำระกายแบ่งออกเป็นระดับ 1 ถึง 10]
[ห้ามข้ามขั้นไปฝึกฝนระดับที่สูงกว่าเด็ดขาด เว้นแต่คุณจะเป็นอัจฉริยะ มิเช่นนั้นจงรับผิดชอบความเสี่ยงด้วยตัวเอง]
สิ้นเสียงประกาศ ประชาชนชาวมังกรต่างพากันแตกตื่น—
"เชี่ย! ฉันบำเพ็ญเพียรได้แล้ว! สุดยอดไปเลย นี่มันเจ๋งสุดๆ ฉันจะเป็นอมตะแล้วโว้ย!"
"พี่ชาย ฝันกลางวันอยู่เหรอ? นี่มันวิชา 'ชำระกาย' นะ เข้าใจไหม? คิดจะเป็นเซียนเหรอ บ้าไปแล้ว ว่าแต่นายได้ระดับไหนล่ะ?"
"เคล็ดวิชาชำระกายระดับ 9"
"^(●゚∀゚○)ノ ลาก่อนนะพี่ชาย ทำเป็นว่าเมื่อกี้ฉันไม่ได้พูดอะไรก็แล้วกัน"
"พวกนายชาวมังกร ขายวิชาให้พวกเราสิ เราจะให้รางวัลอย่างงาม แถมออก 'บัตรพลเมืองดีเด่น' ใบใหญ่ให้ด้วยนะ" — ชาวเกาะอาทิตย์อุทัย
"วิชาบำเพ็ญเพียรทั้งหมดเป็นของ 'มหาประเทศกิมจิ' ของเรา ซึมนิดา ประเทศมังกรส่งคืนมาเดี๋ยวนี้ นั่นมันวัฒนธรรมของเรานะ" — ประเทศกิมจิ
"วิชาบ้าบออะไร? ประเทศมังกรโกหกทั้งเพ ฉันไม่มีวันเชื่อเรื่องพวกนี้หรอก ฉันยอมเชื่อในพระเจ้าดีกว่า พระเจ้าจะลงโทษพวกแกและคุ้มครองพวกเรา" — ประเทศอินทรี
"ประเทศอินทรีเป็นบ้าอะไรไป? ไหนว่าเป็นที่หนึ่งของโลกไง? ได้แค่นี้เหรอ? ขอโทษนะครับ ตอนนี้ย้ายสัญชาติกลับบ้านเกิดทันไหมเนี่ย?"
"เห็นเลยว่าคนประเทศพวกนี้ทำได้แค่ดิ้นพล่านด้วยความคับแค้นใจในเน็ตสินะ รู้สึกไร้พลังล่ะสิ?"
"ใช่เลย! พวกเรามาเริ่มฝึกวิชาให้ร่างกายแข็งแกร่งกันดีกว่า!"
"มีใครขายไหม? ให้หมื่นล้านดอลลาร์เลย ได้วิชาเมื่อไหร่โอนเงินให้ทันที" — มหาเศรษฐีต่างชาติ
...หลังจากฮั่นปิงจิงจัดการบอสใหญ่เสร็จสิ้น นางก็เรียก 'เจ้าหมีขาว' กลับคืน แล้วมุ่งหน้ากลับมายังจุดเดิมที่เคยอยู่ เมื่อเห็นทั้งสองคน นางจึงเอ่ยกับฉินเทียนว่า
"ฉันจัดการบอสใหญ่ของที่นี่เรียบร้อยแล้ว ที่เหลือก็แค่ยึดครองพื้นที่"
ฉินเทียนพยักหน้ารับ
แล้วจะเอายังไงกับแม่หนูเถียนหลานอวี้ดีล่ะ? เอาจริงๆ พวกเขาก็เข้าขากันได้ดีทีเดียว แต่ทว่า... เถียนหลานอวี้ครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วเอ่ยขึ้น "พี่ปิง ส่งหนูกลับเถอะค่ะ ไม่งั้นท่านอาจารย์จะเป็นห่วง"
การกลับไปคือทางเลือกที่ดีที่สุด เพราะช่องว่างระหว่างความแข็งแกร่งของเธอกับพี่ปิงนั้นห่างชั้นกันเกินไป
ฮั่นปิงจิงพยักหน้า เมื่อตัดสินใจจะไปส่งเด็กน้อย นางจึงเรียก 'ดอกบัวผลึกเหมันต์' ออกมาเพื่อพาเถียนหลานอวี้กลับไปยังสำนักเถียนหลาน
การเดินทางเป็นไปอย่างเงียบเชียบ บรรยากาศแบบนี้ถ้ามีเพลงเศร้าเปิดคลอคงจะเข้ากันพิลึก
ไม่นานนัก พวกนางก็มาถึงตีนเขาที่ตั้งของสำนักเถียนหลาน
ขณะที่ทั้งสองกำลังจะจากกัน ฮั่นปิงจิงก็เอ่ยขึ้น
"เสี่ยวอวี้ พี่ให้หีบสมบัติใบนี้กับเธอนะ"
"พี่ปิงคะ นี่มัน..."
ฮั่นปิงจิงลูบศีรษะนางเบาๆ แล้วกล่าวว่า
"ตั้งใจฝึกฝนบำเพ็ญเพียรนะ เข้าใจไหม?"
...ช่องแชทถ่ายทอดสด... "ฉันเกลียดฉากลาจากแบบนี้ที่สุดเลย"
"ฉันไม่เข้าใจเลย ทำไมต้องให้หีบสมบัติกับเด็กนั่นด้วย? เก็บไว้เปิดเองไม่ดีกว่าเหรอ?"
"ถึงเมนต์บนนะ ถ้าไม่มีเด็กคนนี้ พวกเราจะหา 'บ่อน้ำมัน' ขนาดมหึมานี้เจอไหม? แล้วพวกนายจะได้รับไอ้วิชาชำระกายนั่นหรือเปล่า?"
"เอ่อ..."
...ฮั่นปิงจิงจากไปแล้ว แต่นางหารู้ไม่ว่าภายในหีบสมบัติที่มอบให้เถียนหลานอวี้นั้นบรรจุสิ่งใดไว้
หลังจากเด็กน้อยเปิดมันออก นางได้รับสุดยอดเคล็ดวิชาที่ไม่ธรรมดา ส่งผลให้พลังกระโดดขึ้นสู่ระดับ 9 เกือบจะแตะระดับ 10 เลยทีเดียว แน่นอนว่านั่นเป็นเรื่องราวในภายหลัง
ฮั่นปิงจิงใช้เวลาเดินทางไปกลับราวสองชั่วโมง พอกลับมาถึง เวลาในการยึดครองก็เหลืออีกเพียง 8 ชั่วโมง
การยึดครองโดยสมาชิกฝ่ายเดียวกันถือว่ามีผลต่อเนื่อง หลังจากฮั่นปิงจิงจากไป ฉินเทียนก็ยังคงปักหลักยึดครองพื้นที่อยู่!
แน่นอนว่าการช่วยกันยึดครองสองคนไม่ได้มีโบนัสพิเศษ อย่างเช่นการลดระยะเวลาลงแต่อย่างใด
ฮั่นปิงจิงทำเหมือนเช่นเคย นางเสก 'ตำหนักผลึกเหมันต์' ขึ้นมา ณ ใจกลางพื้นที่
นางสร้างเสาน้ำแข็งหลายต้นขึ้นมารองรับเป็นฐานราก แล้ววางตำหนักไว้ด้านบน
จะให้วางแหมะลงไปบนน้ำมันเลยก็คงไม่เกิดเรื่องแย่อะไรหรอก แต่มันคงรู้สึกแปลกพิลึก
สาเหตุที่นางไม่ได้ตั้งทิ้งไว้ก่อนออกไป ก็เพราะตำหนักผลึกเหมันต์เกิดจากการอัญเชิญของนาง ไม่ใช่สิ่งปลูกสร้างถาวร หากอยู่ห่างจากตัวนางเกินไป มันจะสลายหายไปเอง
ในเวลาต่อมา ฮั่นปิงจิงก็เริ่มทดลองใช้วิชาเวทมนตร์น้ำแข็งรูปแบบต่างๆ!