NH-ตอนที่ 21 การระเบิดของมอนสเตอร์ (2)

“ดะ-เดี๋ยวก่อน! หยุด!” ลุกซ์ ตะโกนออกมาขณะที่เขาโบกมือไปทาง คนแคระที่กำลังวางแนวป้องกัน “พวกเราอยู่ข้างเดียวกัน! เขาเป็นมอนสเตอร์อัญเชิญของฉัน!”

คนแคระมองไปที่ ลุกซ์ ด้วยสีหน้าที่สงสัย เพราะจู่ ๆ ก็มีโครงกระดูกสีขาวปรากฏตัวขึ้นในแนวป้องกัน

ฮาล์ฟเอลฟ์ รีบวิ่งไปหยิบหัวของเดียโบล ที่ตกลงบนพื้น อย่างรวดเร็ว และ เขาพรางได้ยิน เดียโบลบ่นเกี่ยวกับเรื่องการยิงกันเอง

ทันทีที่ ลุกซ์ คืนหัวโครงกระดูกให้กับร่างของเดียโบล,เดียโบลก็จ้องมองไปที่พวกคนแคระและชูนิ้วกลางใส่พวกเขา

ฮาล์ฟเอลฟ์ ได้ปิดตาของ โคเล็ตต์ โดยไม่รู้ตัว เพื่อป้องกันไม่ให้เธอเห็นสิ่งที่เด็กอายุ 12 ปี ไม่ควรเห็น

ในอดีต ลุกซ์ ไม่เคยพยายามที่จะสื่อสารกับ เดียโบล แต่ตอนนี้เขาสามารถยืนยันได้แล้วว่าสิ่งมีชีวิตที่มีชื่อเป็นสิ่งมีชีวิตที่มีสติปัญญาเป็นของตัวเอง

ด้วยเหตุนี้ เขาจึงตัดสินใจบอกสิ่งที่เขาคิดในใจ

“เดียโบล นายคอยรั้งอยู่ใกล้ๆฉันไว้เข้าใจไหม” ลุกซ์ ได้สั่งการ “พวกเราจะปกป้องหมู่บ้านด้วยทุกสิ่งที่เรามี”

เดียโบล ผงกศีรษะหนึ่งครั้ง จากนั้นเขาก็ไปยืนอยู่ข้างหลังของ ลุกซ์ ราวกับผู้คุ้มกันที่จะโจมตีใครก็ตามที่กล้าคุกคามชีวิตนายของเขา

“ว้าว! โครงกระดูกของพี่เท่มาก!” โคเล็ตต์ กล่าวออกมา

“เขามีชื่อว่า เดียโบล!”

“ตกลง จากนี้ไปฉันจะเรียกเขาว่า คุณเดียโบล ยินดีที่ได้รู้จักนะคุณเดียโบล”

โครงกระดูกสีขาวมองลงไปที่คนแคระตัวน้อยก่อนที่จะขบฟันเป็นการทักทาย จากนั้น เดียโบล ก็ลืบหัวของ โคเล็ตต์ ราวกับว่าเขาพยายามจะบอกว่าโคเล็ตต์นั้นเป็นเด็กดี

ทว่าในขณะนั้นเอง คนแคระที่ถือดาบก็เข้ามาใกล้และลากโคเล็ตต์ให้ออกห่างจาก ลุกซ์

“เห้ แมทตี้ นายคิดว่านายกำลังทำบ้าอะไรอยู่!” โคเล็ตต์ บ่นขณะที่เธอหันศีรษะกลับมาและจ้องมองไปที่เด็กชายคนแคระที่มักจะเข้ามาขัดขวางการสนทนาระหว่างเธอกับลุกซ์

“การต่อสู้กำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว” แมทตี้ อธิบาย “เธอเป็นหัวหน้ากลุ่มของพวกเรา ดังนั้นที่ที่เธอควรอยู่คือที่นี่ไม่ใช่ตรงนั้น! นอกจากนี้เขาแก่กว่าเรา เขาสามารถดูแลตัวเองได้”

จากนั้น แมทตี้ ก็จ้องมองไปที่ ลุกซ์ และ กล่าวออกมา “นายคงไม่ต้องการให้สาวน้อยมาปกป้องนายหรอกใช่ไหม?”

“แน่นอนว่าฉันไม่ต้องการ การปกป้องจากเธอ” ลุกซ์ ตอบกลับ “ความตั้งใจของฉันก็คือการปกป้องพวกนายทุกคน”

คำประกาศกร้าวของลุกซ์ทำให้ปาร์ตี้ของโคเล็ตต์มองไปที่เขาราวกับว่าเขาเป็นคนโง่

“พวกเราไม่ต้องการ การปกป้องจากนาย” แมทตี้ ได้ตะคอก “โฟกัสที่ตัวเองก็พอ ฉันพนันได้เลยว่านายจะต้องตายในช่วงระลอกแรกของการระบาด โคเล็ตต์ ไปกันเถอะ!”

“เข้าใจแล้ว” โคเล็ตต์ ตอบกลับอย่างรวดเร็ว “พี่ใหญ่ ไม่ต้องเป็นห่วง ฉันจะเฝ้าดูพี่อยู่ห่าง ๆ เอง และ จะวิ่งไปหาพี่ทันทีที่ต้องการความช่วยเหลือ!”

“ฮ่าฮ่า ตกลง” ลุกซ์ พยักหน้า จากนั้นเขาก็เปลี่ยนความสนใจไปที่คนแคระเด็กที่มองค้อนมาที่เขา “นี่ แมทตี้”

“มีอะไร?”

“หน้าที่ของนายก็คือปกป้องโคเล็ตต์ให้ปลอดภัย นายทำได้ใช่ไหม?”

แมทตี้ เยาะเย้ย ลุกซ์ ขณะที่เขายกดาบสั้นชี้ไปทางกองทัพอันเดด

“ทางเดียวที่พวกมันจะทำร้ายเธอได้ก็คือข้ามศพของฉันไปก่อน” แมทตี้ ประกาศกร้าว “ไปกันเถอะ โคเล็ตต์”

เด็กสาวตัวเล็กไม่ได้ขัดขืนอีกต่อไป เธอปล่อยให้ แมทตี้ลากเธอกลับไปหาสมาชิกปาร์ตี้ของพวกเขา

ลุกซ์ ทำได้เพียงยิ้มเยาะให้กับเด็กน้อยเหล่านี้ เพราะในสายตาของลุกซ์พวกเขาทั้งหมดเป็นเพียงแค่เด็ก ดังนั้นเขาจึงไม่ได้ตั้งใจที่จะทะเลาะกับอีกฝ่ายด้วยสาเหตุเล็ก ๆ น้อย ๆ

จากนั้นเขาก็เปลี่ยนสายตาไปที่ ฝูงอันเดด ซึ่งอยู่ห่างจากกำแพงป้องกันของหมู่บ้านประมาณ 300 เมตร

ลุกซ์ ถือหินขนาดเท่ากำปั้นไว้ในมือขวา ในขณะที่เขาถือ หนังสือบันทึกที่ยิ่งใหญ่แห่งเอลิเซียมไว้ทางซ้าย

_____

<อันเดดโครงกระดูก>

พลังชีวิต : 15

พลังโจมตี : 3-10

<นักรบโครงกระดูก>

พลังชีวิต : 30

พลังโจมตี : 5-15

<ซอมบี้>

พลังชีวิต : 20

พลังโจมตี : 5-8

<กูล>

พลังชีวิต : 50

พลังโจมตี : 8-15

_____

‘โชคดีที่ไม่มีอันเดดประเภทโจมตีระยะไกล’ ลุกซ์ครุ่นคิด ‘แต่จำนวนของพวกมันคือปัญหา เพราะพวกมันมีมากเกินไป’

ในการต่อสู้ครั้งนี้พวกเขาจะต้องเผชิญหน้ากับอันเดดจำนวนมาก

ลุกซ์ มองไปที่สภาพแวดล้อมโดยรอบและประเมินว่ามีผู้พิทักษ์ประมาณ 700 คน ที่คอยปกป้องหมู่บ้านลีฟ

300 คนนั้นเป็นทหารยามของหมู่บ้านและบรรดาผู้ใหญ่คนอื่น ๆ ที่สามารถต่อสู้ได้

ส่วนที่เหลือนั้นเป็นคนแคระเด็กที่อาศัยอยู่ในพื้นที่เริ่มต้นเพื่อฝึกฝนตนเองเพื่อก้าวไปสู่แรงค์มือใหม่

จากนั้น ลุกซ์ ก็ชี้ไปที่ หนังสือบันทึกที่ยิ่งใหญ่แห่งเอลิเซียม บนตำแหน่งของฝูงอันเดด เพื่อตรวจสอบจำนวนอันเดดที่เขาจะต้องเผชิญหน้าอย่างแม่นยำ

_____

กองทัพอันเดด : 9,889

_____

“เชี่*!” ลุกซ์สบถออกมาเสียงดังหลังจากเห็นผลลัพธ์ “ด้วยจำนวนเกือบหมื่นเช่นนี้พวกเราจะสู้ได้จริง ๆ เหรอ?”

ราวกับว่ากำลังรอช่วงเวลานี้อยู่ ทันใดนั้นข้อความแถวหนึ่งก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าของลุกซ์จนทำให้สีหน้าของเขากลายเป็นเคร่งขรึม

_____

<เอาชีวิตรอดจากการระบาดของมอนสเตอร์>

- การระบาดของมอนสเตอร์ได้คุกคามหมู่บ้านลีฟ

- วัตถุประสงค์ของภารกิจ : เอาชีวิตรอดเป็นเวลา 1 ชั่วโมง

- คุณไม่สามารถเคลื่อนย้ายออกนอกหมู่บ้านหรือออกจากหมู่บ้านได้ในขณะ

- ภารกิจจะล้มเหลวโดยอัตโนมัติเมื่อคุณตาย

- ระยะเวลาการระบาด : 59:46 นาที

<รางวัล>

- 10 แต้มค่าสถานะฟรี

- 100 แต้มสกิล

- 50 แต้มร่างกาย

- 20 เหรียญเงินเอลิเซียม

_____

ลุกซ์ กัดฟันแน่นเพราะภารกิจนี้เป็นเรื่องที่ค่อนข้างยากลำบาก

แม้ว่ารางวัลจะค่อนข้างดี แต่เขาก็ต้องมีชีวิตรอดไปให้ได้ก่อน เขาถึงจะสามารถรับประโยชน์จากมันได้

เสียงระฆังของหมู่บ้านยังคงดังไม่หยุด ในขณะนั้นเอง ลุกซ์ ก็ได้ยินเสียงระฆังอีกอันหนึ่งที่ไม่ได้มาจากหมู่บ้าน

ฮาล์ฟเอลฟ์ได้หรี่ตาลงขณะที่เขาขยายความรู้สึกเพื่อสัมผัสทิศทางของเสียงระฆังที่ดูเหมือนจะเป็นการตอบรับคำร้องขอความช่วยเหลือจากหมู่บ้านของพวกเขา

‘มันดังมาจากทางเหนือ’ ลุกซ์ คิดขณะที่เสียงระฆังทางเหนือดังขึ้น

ทันใดนั้น รุ่งอรุณแห่งการรับรู้ก็มาถึงเขา

‘ฉันเข้าใจแล้ว!’ ลุกซ์ กำหมัดแน่นด้วยความมุ่งมั่น ‘กำลังเสริมจะมาถึงในอีก 1 ชั่วโมง พวกเราก็แค่ต้องยื้อให้ได้จนถึงตอนนั้น!’

ฮาล์ฟเอลฟ์ ไม่รู้ว่าลางสังหรณ์ของเขาถูกต้องหรือไม่ แต่เขาอยากจะเชื่อมั่นว่าเขาคิดถูก เพราะหากมีความช่วยเหลือมาจากทางตอนเหนือจริง ๆ นั่นจะเป็นการอธิบายได้ดีว่าทำไมเขาจะต้องมีชีวิตรอดจากการระบาดของมอนสเตอร์ให้ได้ภายในระยะเวลา 1 ชั่วโมง

“ทุกคนฟังฉันให้ดี!” คนแคระที่สวมชุดเกราะเต็มตัวได้ตะโกนให้ดังที่สุดเท่าที่จะทำได้ “ฉันชื่ออารอน เป็นหัวหน้าหน่วยรักษาความปลอดภัยของหมู่บ้านลีฟ ฉันมีเรื่องจะแจ้งทุกคนว่ากำลังเสริมของพวกเราจะมาถึงในอีก 1 ชั่วโมง ดังนั้นทุกคนจงทำทุกวิถีทางเพื่อป้องกันหมู่บ้านจนกว่าจะถึงเวลานั้น! สิ่งสำคัญที่สุดเลยก็คือทุกคนไม่ได้รับอนุญาติให้ตาย เอาล่ะ เตรียมตัวให้พร้อม พวกมันใกล้จะถึงแล้ว!”

เสียงแตรได้ดังก้องกังวานในยามค่ำคืนแห่งนี้ มันได้ป่าวประกาศว่าการต่อสู้กำลังจะเริ่มต้นขึ้น

“นักธนู เล็ง!” อารอนได้ออกคำสั่ง

นักธนูและคนถือหน้าไม้ทั้งหมดได้บรรจุลูกศรลงไปในอาวุธของพวกเขาและเล็งไปที่กองทัพอันเดดที่ใกล้เข้ามา

ลุกซ์ สูดลมหายใจเข้าลึก ขณะที่เขาถือก้อนหินขนาดเท่ากำปั้นไว้ในมือ และ เล็งไปที่อันเดดที่ใกล้ที่สุดที่อยู่ตรงหน้าเขา

“โจมตีได้!” อารอนได้ออกคำสั่ง

ในไม่ช้า การโจมตีจำนวนมากก็พุ่งตกลงมาใส่ฝูงอันเดดและทำลายอันเดดที่อยู่แนวหน้าของสนามรบ

นี่คือจุดเริ่มต้นในการเผชิญหน้าการระบาดของมอนสเตอร์ครั้งแรกของลุกซ์…

ดังนั้นชายหนุ่มผมแดงจึงไม่รู้ว่ามันจะจบลงอย่างไร