NH-ตอนที่ 19 ทำภารกิจแรกสำเร็จ

<ขอแสดงความยินดีที่คุณได้เรียนรู้สกิลขว้างอย่างรุนแรง!>

ลุกซ์ หอบขณะที่เขานั่งลงบนพื้น หลังจากฆ่ากระต่ายเขาไป 100 ตัว สกิลของเขาก็ได้รับการอัปเกรดในที่สุด

‘ในที่สุด’ ลุกซ์ ถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก ก่อนที่จะตรวจสอบค่าสถานะของเขาในโซลบุ๊กของเขา

_____

ชื่อ : ลุกซ์ ฟอน ไคเซอร์

อายุ : 16

เผ่าพันธุ์ : ฮาล์ฟเอลฟ์

แรงค์ : (ไม่มี)

พลังชีวิต : 25/25

มานา : 4/25

ความแข็งแกร่ง : 10

สติปัญญา : 5

ความอดทน : 5

ความเร็ว : 9

ความคล่องตัว : 8

ความสามารถพิเศษ : วิวัฒนาการของสกิล [EX]

สกิล : ขว้างอย่างรุนแรง

_____

เหรียญทองแดงเอลิเซียม : 145

เหรียญเงินเอลิเซียม : 2

เหรียญทอง : 0

_____

ลุกซ์ จัดสรรแต้มสกิล 25 แต้มให้กับ เดียโบล เพื่อช่วยให้มอนสเตอร์อัญเชิญของเขาแข็งแกร่งมากยิ่งขึ้น ดังนั้นตอนนี้อัตราความคืบหน้าของ เดียโบล จึงอยู่ที่ 35%

_____

<เดียโบล>

ความคืบหน้า : (35/100)

_____

ชายหนุ่มผมแดงรู้สึกตื่นเต้นมากที่ได้เห็นการเปลี่ยนแปลงของสิ่งมีชีวิตมีชื่อของเขาที่เขาลงทุนอัปเกรดไป

เขายังคงตั้งหน้าตั้งตารอความสามารถใหม่ที่เขาจะได้เรียนรู้หลังจากอัปเกรดร่างกายของเขาไปยังขั้นต่อไปเช่นเดียวกัน

_____

<มรดกอมตะของผู้พิชิต>

ระดับ : F

ความคืบหน้า : (16/100)

_____

‘ฉันว่าได้เวลาที่จะกลับแล้วล่ะ’ ลุกซ์ คิดหลังจากที่มองดูพระอาทิตย์ที่กำลังจะลับขอบฟ้า ซึ่งร่างกายของเขาก็ปวดเมื่อยไปทั้งตัวเนื่องจากการวิ่งไปมาบนที่ราบขณะที่เขาไล่ล่าพวกกระต่ายเขา

นอกจากนี้เขายังเสร็จสิ้นภารกิจรวบรวมสมุนไพรเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน จากนั้น เขาก็รอจนกว่าตัวเองจะอัปเกรดสกิลขว้างอย่างแม่นยำให้กลายมาเป็นขว้างอย่างรุนแรง เขาถึงค่อยตัดสินใจกลับไปที่หมู่บ้านลีฟ

ระหว่างทางเดินกลับหมู่บ้าน คนแคระที่เคยอยู่บนที่ราบก็มองเขาด้วยท่าทีแปลก ๆ บางคนถึงกับซุบซิบในขณะที่มองเขาระหว่างทางเป็นระยะๆ

ลุกซ์ รู้ว่าคนแคระเหล่านี้อายุน้อยกว่าเขา แม้ว่ามันจะน่าอายเล็กน้อย แต่ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเขาคือวัยรุ่น ‘ต่างชาติ’ ที่อายุมากที่สุดในหมู่บ้านลีฟ

ด้วยเหตุนี้ คนแคระส่วนใหญ่จึงดูถูกเขาเพราะเขาเริ่มต้นช้าเมื่อเทียบกับพี่ชายและน้องสาวของพวกเขาซึ่งเข้าไปในเขตระดับกลางของเอลิเซียมแล้ว

_____

“ดูเหมือนว่าทุกอย่างจะเรียบร้อยดีสินะคะ” พนักงานต้อนรับของกิลด์พูดขึ้นด้วยความประหลาดใจ “คุณมีความคุ้นเคยกับพวกการหาสมุนไพรมาก่อนงั้นเหรอ?”

“ใช่แล้ว” ลุกซ์ ตอบกลับ “เมื่อตอนที่ฉันยังเด็ก ฉันมักจะเดินทางไปกับคุณย่าเพื่อมองหาอาหาร”

“นี่คงจะเป็นเหตุผลที่อธิบายว่าทำไมสมุนไพรทั้งหมดถึงถูกเก็บขึ้นมาในสภาพที่ดีเยี่ยม โดยปกติแล้ว ผู้เริ่มต้น จะไม่รู้วิธีเก็บรวบรวมสมุนไพรอย่างถูกต้องและดึงขึ้นมาทั้งรากเลย ด้วยเหตุนี้ สมุนไพรจึงได้รับความเสียหายและสูญเสียคุณภาพไป”

พนักงานต้อนรับมอบเงินรางวัลให้กับลุกซ์สำหรับภารกิจที่เขาทำสำเร็จ

หลังจากตรวจสอบค่าตอบแทนของเขาแล้ว ลุกซ์ ก็ขมวดคิ้วเพราะเขาตระหนักได้ว่าเขาได้รับค่าตอบแทนมากกว่าจำนวนที่ระบุไว้ในภารกิจ

“ไม่ใช่ว่ารางวัลคือ 7 เหรียญทองแดงหรอกเหรอ เหตุใดฉันถึงได้ตั้ง 10 เหรียญทองแดง?” ลุกซ์ พยายามจะคืน 3 เหรียญทองแดงที่เกินมา แต่ พลังงานต้อนรับกลับส่ายหัวทันที

“ผู้ที่มอบภารกิจรวบรวมสมุนไพรบอกกับเราอย่างชัดเจนว่าจะให้เพิ่มอีก 3 เหรียญทองแดงหากสมุนไพรที่ได้รับอยู่ในสภาพที่ดีเยี่ยม” พนักงานต้อนรับได้กล่าวอธิบาย

“คุณไม่ต้องกังวลไป นี่คือสิ่งที่คุณสมควรได้รับ ว่าแต่คุณจะจองภารกิจรวบรวมสมุนไพรในวันพรุ่งนี้อีกไหม? ฉันแน่ใจว่าลูกค้าของเราคงไม่มีปัญหาหากคุณจะปฏิบัติภารกิจของพวกเขาต่อ”

ลุกซ์ ครุ่นคิดเล็กน้อยและพยักหน้า “ว่าแต่ ทางกิลด์รับซื้อเนื้อกระต่ายเขาหรือเปล่า?”

“ทางเรารับซื้อพวกมันแต่ก็ขึ้นอยู่กับคุณภาพของศพ โดยปกติกระต่ายเขา 1 ตัว จะมีราคา 1 เหรียญทองแดง” พนักงานต้อนรับได้ตอบกลับ “แต่ถ้าศพได้รับความเสียหายมากเกินไป ราคาจะลดลงถึงครึ่งหนึ่ง”

ลุกซ์ พยักหน้าและหยิบศพกระต่ายเขา 40 ตัวออกมาจากแหวนเก็บของ ของเขาที่พื้นที่รับซื้อของกิลด์นักผจญภัย

มุมปากของพนักงานต้อนรับกระตุกทันทีหลังจากเห็นศพที่สะบักสะบอมอยู่ตรงหน้า ขณะที่เธอตรวจสอบกระต่ายเขาตัวหนึ่ง เธอก็สังเกตุเห็นว่าพวกมันส่วนใหญ่ดูเหมือนจะถูกโจมตีด้วยของแข็งบางอย่าง ซึ่งทำให้ขนและอวัยวะของมันได้รับความเสียหาย

แม้ว่าเธอจะเข้าใจว่าพวกกระต่ายเขานั้นยากที่จะฆ่าให้ตาย แต่การเห็นซากศพที่ถูกของแข็งจัดการนั้นก็ทำให้เธอสงสารสิ่งที่เรียกว่าศัตรูพืชแห่งที่ราบ

“ต้องขออภัยด้วย ทางเราสามารถให้ราคาได้ครึ่งหนึ่งเมื่อพิจารณาจากคุณภาพของศพเหล่านี้” พนักงานต้อนรับของกิลด์ได้กล่าวออกมา “ทางเราจะจ่าย 50 เหรียญทองแดงสำหรับกระต่ายเขา 40 ตัว คุณตกลงหรือไม่?”

ลุกซ์ พยักหน้า “ตกลง”

ชายหนุ่มผมแดงรู้สึกอายเล็กน้อย เมื่อคิดถึงตอนที่เขาล่ากระต่ายเขา แทนที่เขาจะฆ่าพวกมันให้ตายอย่างหมดจด ลุกซ์ กลับทุบร่างของพวกมันด้วยหินขนาดเท่ากำปั้นที่เขารวบรวมมาเพื่อฝึกฝนสกิลการขว้างอย่างแม่นยำของเขา

ในช่วงการฆ่า 10 ครั้งแรก ศพของพวกมันอยู่ในสภาพที่ดี แต่เขาตัดสินใจที่จะเก็บพวกมันไว้ใช้เป็นอาหารระหว่างเดินทาง

เนื้อที่เก็บไว้ในแหวนเก็บของ ของเขาจะไม่เน่าเสีย ดังนั้นเขาจึงมั่นใจได้ว่าเนื้อของกระต่ายเขาจะยังคงสดอยู่แม้ว่าเขาจะเก็บพวกมันไว้เป็นระยะเวลานานแล้วก็ตาม

หลังจากได้เพิ่มอีก 50 เหรียญทองแดง ลุกซ์ ก็กลับไปที่โรงแรมเพื่อพักผ่อน

“มอนสเตอร์อัลฟ่าแห่งทุ่งแห่งความปราถนาคือคาร์บันเคิล” ลุกซ์ พึมพัมขณะที่เขาเปิดดูหนังสือบันทึกที่ยิ่งใหญ่แห่งเอลิเซียม “มันคือเจ้าแห่งกระต่ายเขา โชคดีที่อาณาเขตของมันอยู่ที่ใจกลางของพื้นที่ราบ ดังนั้น ฉันจึงไม่ต้องกังวลว่าจะได้พบกับมันในเร็ว ๆ นี้ แต่เพื่อความปลอดภัย ฉันไม่ควรเดินทางเข้าไปลึกเกินไปในพื้นที่ราบในวันพรุ่งนี้”

คาร์บันเคิล เป็นกระต่ายสีฟ้าที่สูง 1 เมตร และ มีคริสตัลรูปเพชรสีแดงบนหน้าผาก

สิ่งที่เรียกว่าเพชรสีแดงเหล่านี้เป็นที่ต้องการอย่างมากของนักเวทย์และนักดาบเวทย์มนตร์ เนื่องจากความสามารถในการขยายเวทย์มนตร์ของมัน อย่างไรก็ตาม ในฐานะสิ่งมีชีวิตอัลฟ่า ปาร์ตี้สมาชิก 6 คน-ที่ก้าวเข้าสู่แรงค์มือใหม่-เป็นสิ่งจำเป็นสำหรับการท้าทายมอนสเตอร์ที่ว่องไวตัวนี้

แม้ว่ามันจะอ่อนแอกว่า ฟิลด์บอส,ราชาหมาป่าพงไพร แต่ไม่ต้องสงสัยเลยว่า มันเป็น 1 ใน สิ่งมีชีวิตระดับสูงในพื้นที่เริ่มต้น