บทที่ 621 ความยึดติดในใจของกู้เจินเจิน (ฟรี)

ทั้งสามคนเดินกร่างเข้ามาในห้อง สายตากวาดมองไปทั่วอย่างไม่เกรงใจ

สุดท้ายสายตาทุกคู่ก็มาหยุดอยู่ที่ไน่เหอ

ผู้ชายถือมีดเคาะสันมีดลงบนฝ่ามือตัวเองเป็นจังหวะ เสียงก๊อกแก๊กดังขึ้นในห้องเงียบเชียบ ฟังดูบาดหูเหมือนสัญญาณเตือนภัย

“ดูไม่ออกเลยนะว่าเธอจะเก่งขนาดนี้ ไหนบอกมาซิ เพื่อนฉันสองคนไปไหนแล้ว?”

“พวกแกมีกันอีกกี่คน?”

“ฉันเป็นฝ่ายถามเธอ เข้าใจไหม?” ผู้ชายถือปืนก้าวเข้ามาข้างหน้า ยื่นปืนออกไปหมายจะใช้ปลายกระบอกปืนเชยคางหญิงสาวตรงหน้า แต่ปืนยังไม่ทันถึงตัว ก็โดนตบกระเด็น

“ไม่ต้องถือปืนปลอมมาเบ่งหรอก ข้างหลังยังมีอีกไหม? ถ้ามีก็โทรเรียกมาให้หมด อย่าทำตัวเหมือนบีบยาสีฟัน เสียเวลา”

“ไม่มีแล้ว มีแค่พวกเราห้าคน”

ผู้ชายถือปืนพูดจบ ถึงเพิ่งรู้ตัวว่าเผลอตอบคำถามอีกฝ่ายไปแล้ว รีบถ่มน้ำลายลงพื้น สบถคำหยาบออกมา

วินาทีถัดมา เขาก็โดนกระชากคอเสื้อทุ่มลงกับพื้น

อีกสองคนยังไม่ทันตั้งตัว ก็รู้สึกเหมือนมีอะไรบางอย่างกระแทกเข้าที่ข้อมือ

เสียงร้องโหยหวนดังขึ้นพร้อมกัน กระดูกข้อมือของทั้งคู่ถูกหนูค้นสมบัติที่ล่องหนอยู่กระแทกจนหัก มีดในมือร่วงหล่นลงพื้น

เมื่อแน่ใจว่าไม่มีใครมาเพิ่มแล้ว ไน่เหอจึงโทรแจ้งตำรวจ

ตำรวจมาถึงอย่างรวดเร็ว คุมตัวทั้งห้าคนพร้อมอาวุธของกลางไป เนื่องจากดึกมากแล้ว ตำรวจจึงปลอบขวัญไน่เหอและบอกให้เธอพักผ่อน พรุ่งนี้ค่อยไปให้ปากคำที่โรงพัก

คืนนั้น จ้าวเจิ่งซั่วที่ขาเป๋ต้องใช้ไม้เท้าพยุงเดินไปเข้าห้องน้ำ ลื่นล้มหัวฟาดชักโครก ต้องเรียกรถพยาบาลอีกรอบ ถูกหามส่งโรงพยาบาลกลางดึก

หลังจากตรวจอย่างละเอียด ขาอีกข้างแพลง และสมองกระทบกระเทือนเล็กน้อย

จ้าวเจิ่งซั่วรู้สึกว่าดวงตกสุดขีด ทำอะไรก็ติดขัดไปหมด แทบจะเป็นบ้าตาย

คนที่หงุดหงิดพอกันคือเหมียวรุ่ย

เมื่อก่อนตอนจ้าวเจิ่งซั่วยังไม่หย่า เจอกันอาทิตย์ละสองสามครั้ง แต่ละครั้งหวานชื่นดูดดื่ม ร้อนแรงดั่งไฟ

แต่ตั้งแต่จ้าวเจิ่งซั่วย้ายมาอยู่ด้วย มาอยู่บ้านเธอ ใช้เงินเธอ แถมยังให้เธอช่วยเลี้ยงลูก

ยังดีที่ไอ้เด็กเปรตนั่น พออาละวาดก็แค่เอาของกินของเล่นล่อ เดี๋ยวก็เงียบ

ขนมนมเนยพวกนั้นราคาถูก ห้าสิบหยวนซื้อได้ถุงเบ้อเริ่ม

ของเล่นก็ไม่เหมือนเลโก้ของแท้ที่ซื้อครั้งแรก ตอนนี้เธอสั่งของเล่นกล่องละสิบกว่าหยวนจากพินตัวตัวมาให้

แค่ของเล็กๆ น้อยๆ พวกนี้ ก็ซื้อใจเด็กนั่นได้อยู่หมัด

แต่ปัญหาหลักตอนนี้อยู่ที่จ้าวเจิ่งซั่ว เขาเหมือนโดนของ หั่นผลไม้ก็นิ้วขาด เข้าห้องน้ำก็หัวแตก ขืนเป็นแบบนี้ต่อไป กลัวจะมาตายคาบ้านเธอ ทำบ้านเสียราคา เสียฮวงจุ้ยหมด

แต่ยังดีที่จ้าวเจิ่งซั่วตั้งใจจะกำจัดเมียเก่าจริงๆ ข้อนี้เธอเชื่อสนิทใจ ตอนตามไปที่บาร์ เห็นจ้าวเจิ่งซั่วเล่นละคร เห็นสายตาโลภมากของพวกนักเลงในบาร์ เธอก็หมดข้อกังขาในความตั้งใจของเขา

เธอเหมือนจ้าวเจิ่งซั่ว หวังให้กู้เจินเจินรีบๆ ตายไปซะ จะได้หมดเสี้ยนหนาม ไม่ต้องกังวลเรื่องโดนแฉอีก

แต่ผ่านไปหลายวันแล้ว กู้เจินเจินก็ยังอยู่ดีมีสุข

สองวันก่อนจะครบกำหนดพิจารณาการหย่า จ้าวเจิ่งซั่วบอกเธอว่า วางแผนไว้เรียบร้อยแล้ว ครั้งนี้รับรองจัดการได้เด็ดขาด ไม่เหลือซาก

และจะพาเธอไปดูจุดจบของกู้เจินเจินด้วยตาตัวเอง

...

อีกด้านหนึ่ง ตอนเช้าไน่เหอเจอกับเริ่นหยวน ก็ยื่นยันต์คุ้มภัยให้เขาแผ่นหนึ่ง

“เจ๊ เมื่อวานเจ๊ให้ผมแล้วนี่”

เริ่นหยวนพูดพลางแกะเคสโทรศัพท์ กะจะให้ไน่เหอดูยันต์ที่ซ่อนไว้ แต่พอเปิดออก ก็พบแต่ขี้เถ้าสีดำรูปยันต์ร่วงกราวลงพื้น

เขาเงยหน้ามองไน่เหออย่างงุนงง “เจ๊ มันหายไปแล้ว?”

“อื้ม รู้แล้ว” ไน่เหอยัดยันต์แผ่นใหม่ใส่กระเป๋าเสื้อเขา

“เก็บดีๆ อย่าเอาออกมา”

เริ่นหยวนพยักหน้าอย่างว่าง่าย แต่ในใจเริ่มหวั่นๆ

คราวที่แล้วเจ้านายให้ยันต์ ออกไปก็เจอคนบ้าถือมีดไล่ฟัน คราวนี้ให้ยันต์อีก แถมยัดใส่กระเป๋าให้อีก เริ่มใจคอไม่ดีชอบกล

แต่ยังไม่ทันได้คิดอะไรมาก ก็ได้ยินเสียงเจ้านายเรียก

เขารีบขึ้นไปนั่งประจำที่คนขับ ขับรถด้วยความระมัดระวังเป็นพิเศษ

ตอนที่เขาเห็นรถบรรทุกน้ำมันพุ่งสวนมาด้วยความเร็วสูง เขารีบหักพวงมาลัยหลบ

แต่รถบรรทุกคันนั้นอาศัยขนาดที่ใหญ่โตและน้ำหนักมหาศาล พุ่งเข้ามาหาพวกเขาอย่างไม่ลดละ

ไม่ว่าเริ่นหยวนจะหลบยังไง รถบรรทุกคันนั้นก็เหมือนติดระบบนำทาง ล็อกเป้ารถพวกเขาไว้แน่น

มือเริ่นหยวนกำพวงมาลัยแน่นจนขาวซีด เหงื่อเย็นผุดเต็มหน้าผาก ความกลัวสุดขีดแล่นพล่านไปทั่วร่าง

ดวงตาเขาเบิกโพลง หัวใจเต้นรัวเร็ว เขาคิดว่าไม่รอดแน่ วินาทีที่รถกำลังจะปะทะกัน เขาหลับตาลงด้วยความสิ้นหวัง รอรับแรงกระแทกมรณะ

ทว่า เมื่อรถทั้งสองคันชนกัน กลับไม่เกิดภาพสยดสยองอย่างที่คิด

ตรงกันข้าม เหมือนรถบั๊มพ์ในสวนสนุก พอชนกัน กลับเกิดแรงดีดมหาศาล ดีดรถบรรทุกน้ำมันกระเด็นออกไป

ใช่แล้ว ไม่ใช่รถบรรทุกดีดรถเก๋งกระเด็น แต่เป็นรถเก๋งคันเล็กของพวกเขา ดีดรถบรรทุกคันยักษ์กระเด็น!

เขาอ้าปากค้าง มองดูรถบรรทุกที่เสียหลักกระเด็นออกไป หักเลี้ยวพุ่งขึ้นไปบนฟุตบาท พุ่งชนชายพิการบนรถเข็นที่อยู่ข้างทาง

แม้ชายบนรถเข็นและผู้หญิงที่เข็นรถจะพยายามหลบ แต่รถบรรทุกมาเร็วเกินไป หลบยังไงก็ไม่พ้น

สุดท้ายผู้หญิงคนนั้นตัดสินใจปล่อยมือจากรถเข็น หันหลังวิ่งหนี แต่วิ่งไปได้ไม่กี่ก้าว ก็ถูกดูดเข้าไปใต้ท้องรถ

รถบรรทุกบดขยี้สองร่างนั้น แล้วค่อยๆ หยุดลง

...

เหตุการณ์ที่พลิกผันนี้ ดึงดูดความสนใจจากผู้คนและรถที่สัญจรไปมา

ทุกคนมองภาพตรงหน้าด้วยความตกตะลึง บางคนหน้าซีดเผือดด้วยความกลัว บางคนรีบหยิบมือถือโทรแจ้งตำรวจ

แต่ไม่มีใครกล้าเข้าไปดูสภาพคนใต้ท้องรถ

ไม่นาน ตำรวจจราจร หน่วยกู้ภัย และรถพยาบาลก็มาถึง

มีการกั้นพื้นที่เกิดเหตุ กันคนมุง และจัดระเบียบการจราจร ทุกฝ่ายร่วมมือกันนำร่างผู้หญิงที่ติดอยู่ใต้ท้องรถออกมา ท่อนบนยังดูปกติ แต่ขาสองข้างเละเทะ เลือดโชก

เจ้าหน้าที่รีบนำตัวขึ้นเปล ส่งโรงพยาบาลอย่างเร่งด่วน

ส่วนชายบนรถเข็น เสียชีวิตคาที่ตั้งแต่ถูกรถทับ