บทที่ 750 - กลับตระกูลจี้ (3)

บทที่ 750 - กลับตระกูลจี้ (3)

ซ่งชูหวายตอบรับ “ครับ ไม่เป็นไรครับ ขอบพระคุณท่านทวด”

จี้ฮูหยินผู้เฒ่าให้เด็กๆ กลับไปนั่งที่เดิม แล้วถามด้วยความเป็นห่วง “อาหว่าน ลูกแฝดที่เพิ่งคลอดเป็นยังไงบ้าง พวกเจ้าออกมากันหมดแบบนี้ เด็กๆ จะเป็นอะไรไหม”

เซิ่งซูหว่านตอบว่า “พวกเขาแข็งแรงดีเจ้าค่ะ ข้าออกมาแค่วันเดียวไม่เป็นไรหรอกเจ้าค่ะ มีแม่นมคอยดูแลอยู่ อามานกับหมอในหมู่บ้านก็ช่วยตรวจดูอาการให้แล้ว ร่างกายแข็งแรงมาก ท่านหมอถงถึงขนาดบอกว่า นี่เป็นทารกที่ร่างกายแข็งแรงที่สุดเท่าที่เขาเคยเจอมาเลย”

ตั้งแต่คลอดจนถึงตอนนี้ ไม่เคยเจ็บป่วยออดอ้อนเลยสักนิด

ถึงเวลานอนก็นอน ถึงเวลากินนมก็กิน ตอนกลางคืนก็ไม่กวนพ่อแม่ตื่นเลย เป็นเด็กดีจริงๆ

จี้ฮูหยินผู้เฒ่ายิ้ม “อย่างนั้นก็ดีแล้ว ดูท่าเด็กสองคนนั้น คงตั้งใจลงมาเกิดเพื่อตอบแทนบุญคุณพ่อแม่สินะ”

เซิ่งซูหว่านพยักหน้า “ใช่เจ้าค่ะ”

ทุกคนในห้องพูดคุยสัพเพเหระกันไปเรื่อยๆ เวลาผ่านไปเกือบครึ่งชั่วยามโดยไม่รู้ตัว

เซิ่งซูหว่านนึกขึ้นได้ว่าก่อนหน้านี้จี้จิ่งหนานบอกว่าสุขภาพของท่านตาและท่านยายไม่ค่อยดี จึงถามด้วยความเป็นห่วง “ท่านตา ท่านยาย สุขภาพของพวกท่านเป็นยังไงบ้างเจ้าคะ ได้ยินว่าเดิมทีร่างกายพวกท่านก็ไม่ค่อยแข็งแรง แต่เพื่อจะกลับมาเมืองหลวง ก็ยังฝืนเดินทางไกล”

จี้ฮูหยินผู้เฒ่าตอบว่า “ไม่ต้องห่วงหรอก ร่างกายคนแก่มันก็แบบนี้แหละ สามวันดีสี่วันไข้ แต่พอกลับมาถึงเมืองหลวง ได้หมอดีๆ ช่วยดูแล ตอนนี้ก็ดีขึ้นมากแล้ว”

“ยิ่งได้มาเห็นหน้าหลานกับเหลน ยายยิ่งรู้สึกกระชุ่มกระชวยขึ้นเป็นกองเลย”

นายท่านผู้เฒ่าจี้พยักหน้าเสริม “ใช่แล้ว พอได้เห็นพวกเจ้า ตาเหมือนได้ยาอายุวัฒนะเลยล่ะ”

[จบแล้ว]