บทที่ 748 - กลับตระกูลจี้ (1)

บทที่ 748 - กลับตระกูลจี้ (1)

โก่วอิงหยาพยักหน้ารับคำ “ตกลง ข้าจะลองไปจัดการดู”

...

อีกด้านหนึ่ง ครอบครัวของซ่งชูหม่านก็เดินทางมาถึงจวนตระกูลจี้อย่างรวดเร็ว

เวลานี้จี้ฮูหยินผู้เฒ่าและนายท่านผู้เฒ่าจี้กำลังนั่งรอพวกเขาอยู่ที่ห้องโถงใหญ่

พอเห็นพวกเขาเดินเข้ามา จี้ฮูหยินผู้เฒ่าก็มองเห็นเซิ่งซูหว่านเป็นคนแรก นางรีบเดินเข้าไปหาด้วยความร้อนใจ “อาหว่าน อาหว่านของยายกลับมาแล้ว”

เซิ่งซูหว่านมองดูท่านตา สลับกับมองท่านยาย น้ำตาก็ไหลพรากออกมาทันที นางเดินเข้าไปหาแล้วพูดว่า “ข้ากลับมาแล้วเจ้าค่ะ ท่านยาย อาหว่านกลับมาแล้ว”

จี้ฮูหยินผู้เฒ่ากอดหลานสาวด้วยความปวดใจ ร้องไห้คร่ำครวญ “ตอนนั้นยายไม่น่าคิดตื้นๆ ว่าเจ้าใช้นามสกุลเซิ่ง แล้วส่งเจ้ากลับไปเลย ใครจะไปรู้ว่าหลังจากนั้นแค่เดือนเดียว พวกเราต้องถูกส่งไปชายแดนกันหมด ยายเสียใจจริงๆ ตอนที่พวกเราต้องไป ยายน่าจะพาเจ้าไปด้วย”

“พวกเราไม่รู้จริงๆ ว่าคนตระกูลเซิ่งจะเลวร้ายได้ขนาดนั้น เจ้าเป็นลูกแท้ๆ ของเซิ่งเพิงฉือแท้ๆ แต่เขากลับทำกับเจ้าได้ลงคอ ช่างน่ารังเกียจที่สุด!”

เซิ่งซูหว่านผละออกจากอ้อมกอดของท่านยาย แล้วช่วยเช็ดน้ำตาให้ท่าน “เรื่องที่ผ่านไปแล้วก็ให้มันผ่านไปเถอะเจ้าค่ะ ดีที่ตอนนี้ฟ้าหลังฝนงดงามเสมอ ท่านยายอย่าร้อนใจไปเลยนะเจ้าคะ ท่านอายุมากแล้ว ไม่ควรจะมากังวลจนเสียสุขภาพ”

จี้ฮูหยินผู้เฒ่าร้องไห้พลางพยักหน้า “ยายเข้าใจ แต่ยายก็อดไม่ได้นี่นา”

[จบแล้ว]