บทที่ 658 - เด็กตัวแค่นี้จะรักษาเขาได้ยังไง

บทที่ 658 - เด็กตัวแค่นี้จะรักษาเขาได้ยังไง

ซ่งชูหม่านได้รับเงินก้อนโตก็อารมณ์ดีเป็นพิเศษ นางจึงเอ่ยปากถาม "ท่านพี่เซียว ท่านยังมีอะไรให้ข้าช่วยอีกไหม"

เซียวเสวียนหลีพยักหน้า "มีสิ ข้ามีองครักษ์อีกคนหนึ่ง ชื่อจื่อชิง เขาป่วยเรื้อรังมานาน รักษาเท่าไหร่ก็ไม่หายสักที หมอหลายคนจนปัญญาแล้ว เจ้าช่วยไปดูเขาหน่อยได้ไหม"

"ได้สิ" ซ่งชูหม่านรับคำทันที "พาข้าไปเลย"

เซียวเสวียนหลีเดินนำนางไปที่ห้องพักอีกห้องหนึ่ง

เมื่อเปิดประตูเข้าไป กลิ่นสมุนไพรและกลิ่นหนองจางๆ ก็ลอยมาแตะจมูก

บนเตียงมีชายหนุ่มใบหน้าซีดเซียวนอนอยู่ รูปร่างผอมโซจนเห็นกระดูก

เมื่อจื่อชิงเห็นเซียวเสวียนหลีเดินเข้ามา เขาก็พยายามจะยันกายลุกขึ้น "นายท่าน..."

เซียวเสวียนหลีรีบกดไหล่เขาไว้ "ไม่ต้องลุก นอนพักเถอะ ข้าพาหมอมาดูอาการเจ้า"

จื่อชิงยิ้มอย่างขมขื่น "นายท่าน โรคของข้า ข้ารู้ตัวเองดี ร่างกายข้าย่ำแย่ลงทุกวัน ทรมานเหลือเกิน ข้าไม่อยากอยู่แล้ว นายท่านปล่อยให้ข้าไปสบายเถอะขอรับ"

จื่อหยวนรีบพูดแทรก "จื่อชิง อย่าเพิ่งตัดพ้อสิ คราวนี้เราพาหมอเทวดามาจริงๆ นะ"

พูดจบเขาก็ผายมือไปทางซ่งชูหม่าน "นี่ไงหมอเทวดาที่ข้าพูดถึง เห็นนางเด็กแบบนี้ แต่วิชาแพทย์ล้ำเลิศมากนะ"

จื่อชิงหันมามองซ่งชูหม่าน แววตาที่สิ้นหวังอยู่แล้วยิ่งหม่นหมองลงไปอีก "นายท่าน เด็กตัวแค่นี้จะรักษาข้าได้ยังไง ท่านอย่ามาล้อข้าเล่นเลย ให้ข้าตายๆ ไปเถอะ จะได้ไม่เป็นภาระของท่าน"

ซ่งชูหม่านไม่สนใจคำพูดดูถูกของเขา นางเดินเข้าไปจับชีพจรและขอดูแผลที่ขาของเขา

แผลนั้นดูภายนอกเหมือนจะแห้งแล้ว แต่รอบๆ กลับบวมแดงและมีหนองซึมออกมาเล็กน้อย

ซ่งชูหม่านกดเบาๆ รอบปากแผล จื่อชิงก็สะดุ้งเฮือก กัดฟันแน่นด้วยความเจ็บปวด

"แผลนี้เป็นมานานแค่ไหนแล้ว" ซ่งชูหม่านถาม

"ครึ่งปีแล้ว" จื่อชิงตอบเสียงเบา "ตอนแรกเหมือนจะหาย แต่สักพักก็บวมขึ้นมาอีก เป็นๆ หายๆ แบบนี้ตลอด จนตอนนี้ข้าเดินแทบไม่ได้แล้ว"

ซ่งชูหม่านพยักหน้าอย่างเข้าใจ "ที่แผลไม่หายสักที เพราะข้างในยังมีสิ่งแปลกปลอมตกค้างอยู่ ร่างกายเลยพยายามขับออกมา ทำให้เกิดการอักเสบเรื้อรัง"

"สิ่งแปลกปลอม?" เซียวเสวียนหลีทวนคำ

"ใช่แล้ว" ซ่งชูหม่านตอบอย่างมั่นใจ "อาจจะเป็นหัวลูกธนูที่หักคาอยู่ หรือเศษอาวุธที่เอาออกไม่หมด มันฝังอยู่ลึกมาก หมอทั่วไปเลยมองไม่เห็น"

[จบแล้ว]