บทที่ 449 - การข่มเหงรังแก

บทที่ 449 - การข่มเหงรังแก

"แต่พอถึงคราวพี่สาวท่านจะคลอด พ่อท่านไม่อยากให้เกิดเรื่องซ้ำรอยอีก จึงตั้งใจว่าจะไม่ไปไหน จะเฝ้าแม่ท่านอยู่ในวันที่ใกล้คลอด"

"แต่ด้วยความโลภของหลี่ชุ่ยชุ่ย นางไม่มีทางปล่อยโอกาสทำเงินดีๆ แบบนี้หลุดมือไปแน่ ในวันที่แม่ท่านเจ็บท้องคลอด นางแกล้งป่วยหนัก ทำให้ที่บ้านที่วุ่นวายอยู่แล้ว ยิ่งโกลาหลเข้าไปใหญ่"

"อาศัยจังหวะที่พ่อท่านผละไปดูอาการนาง นางก็สับเปลี่ยนตัวเด็กทันที"

"นับว่านางโชคดีด้วยที่แม่ท่านคลอดลูกสาว และศพทารกที่นางเตรียมไว้ก็เป็นผู้หญิงพอดี"

"กว่าพ่อท่านจะออกมาจากห้องหลี่ชุ่ยชุ่ย พวกมันก็สับเปลี่ยนตัวเด็กเสร็จเรียบร้อยแล้ว"

"เด็กคนนั้นถูกขายให้กับครอบครัวฐานะดีในเมือง แต่เมื่อไม่กี่ปีก่อน เจ้านายบ้านนั้นทำความผิด ผู้ชายในบ้านถูกเนรเทศ ส่วนผู้หญิงถูกจับขายเป็นทาส ถ้าพี่สาวท่านยังอยู่ ตอนนี้น่าจะทำงานเป็นบ่าวรับใช้อยู่ในบ้านเศรษฐีสักแห่ง"

แต่ชีวิตความเป็นอยู่ คงจะลำบากน่าดู

ประโยคสุดท้ายนี้เขาไม่ได้พูดออกมา

แต่ด้วยความฉลาดของซ่งชูหม่าน เธอย่อมเดาได้ไม่ยาก

บรรยากาศตกอยู่ในความเงียบงัน

คนที่เจ้านายทำความผิดแล้วต้องกลายเป็นทาสรับใช้ในบ้านคนอื่น ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าชีวิตจะน่าเวทนาแค่ไหน

แถมพี่สาวของซ่งชูหม่านตอนนี้ก็เพิ่งจะสิบขวบ ก่อนหน้านี้ก็ยิ่งเด็กกว่านี้ ต้องไปเป็นสาวใช้ตัวเล็กๆ ถ้าทำผิดนิดหน่อยก็คงโดนลงโทษสารพัด ชีวิตช่างน่าสงสารเหลือเกิน

ถ้าไปเจอเจ้านายโหดร้าย ป่านนี้อาจจะไม่มีชีวิตอยู่แล้วก็ได้

จื่อหยวนเล่าต่อ "แม่ท่านเสียลูกไปติดๆ กันสองคน เกือบจะตรอมใจตามไป ก็เพราะความโศกเศร้าเสียใจนี่แหละที่ทำลายสุขภาพนาง กว่าจะตั้งท้องพวกท่านพี่น้องได้อีกที ก็ปาเข้าไปตั้งหลายปี"

"ก่อนที่จะมีพวกท่าน เนื่องจากไม่มีลูกสักที หลี่ชุ่ยชุ่ยข่มเหงรังแกแม่ท่านสารพัด"

คำด่าทอหยาบคายเหล่านั้นเขาไม่ได้พูดออกมา เพราะหลี่ชุ่ยชุ่ยปากคอเราะร้าย ด่าได้เจ็บแสบมาก

ไม่ว่าจะเป็น "แม่ไก่ไม่ออกไข่" "นั่งทับส้วมแต่ไม่อึ รีบๆ ตายไปซะ" "นังแพศยา" "มีลูกไม่ได้ก็ต้องทำงานหนักเยี่ยงวัวควาย" คำพวกนี้ยังถือว่าเบาะๆ ด้วยซ้ำ

ช่วงนั้นเซิ่งซูหว่านโดนด่าจนทนไม่ไหว เคยคิดจะผูกคอตายจริงๆ

หลี่ชุ่ยชุ่ยทำตัวหน้าไหว้หลังหลอก ต่อหน้าซ่งเหอซิวทำเป็นดี ลับหลังก็ร้ายใส่ ตอนแรกซ่งเหอซิวเลยไม่รู้เรื่องที่นางด่าว่าเซิ่งซูหว่าน

จนกระทั่งเซิ่งซูหว่านพยายามจะผูกคอตาย ความถึงแตก

ครั้งนั้นซ่งเหอซิวระเบิดอารมณ์โกรธจัด หลี่ชุ่ยชุ่ยกลัวว่าถ้าบีบคั้นมากไป ลูกชายจะหนีไป แล้วจะไม่มีคนหาเลี้ยงครอบครัว ถึงได้ยอมเพลาๆ ลงบ้าง

สภาพจิตใจของเซิ่งซูหว่านถึงค่อยๆ ดีขึ้น แล้วถึงได้ตั้งท้องซ่งชูหม่านกับน้องชาย

ซ่งชูหม่านนึกภาพเซิ่งซูหว่านที่ต้องเสียลูกไปถึงสองคน โดยที่หลี่ชุ่ยชุ่ยรู้อยู่เต็มอกว่าเป็นคนเอาหลานไปขายเองแท้ๆ แต่กลับยังด่าทอทับถมลูกสะใภ้ทุกวี่วัน ความแค้นในใจก็ปะทุขึ้นมา

ต้องทนเห็นสะใภ้รองกับสะใภ้สามมีลูกเต็มบ้าน แต่ตัวเองกลับไร้วาสนา ชีวิตของเซิ่งซูหว่านในตอนนั้น ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าขมขื่นแค่ไหน

ซ่งชูหม่านขอบตาแดงก่ำ กัดฟันถาม "แล้วตอนที่หนูกับน้องชายเกิด พวกมันไม่คิดจะวางแผนชั่วอีกเหรอ"

จื่อถานตอบ "คิดสิขอรับ เพราะเคยได้ลิ้มรสความหวานหอมจากเงินสองครั้งก่อนมาแล้ว เงินพวกนั้นทำให้พวกมันสุขสบายไปได้ตั้งนาน แถมพวกท่านยังเป็นฝาแฝดชายหญิง ขายทีเดียวได้สองคน เงินย่อมมากกว่าเดิม"

"แต่ท่านกับน้องชายเป็นครรภ์แฝด ซึ่งมักจะคลอดก่อนกำหนด พวกมันคำนวณเวลาผิด แม่ท่านเจ็บท้องคลอดกะทันหันกลางดึก ซึ่งเร็วกว่ากำหนดที่พวกมันคาดไว้ตั้งครึ่งเดือน พวกมันเลยหาศพทารกสองศพมาเตรียมไว้ไม่ทัน และไม่มีเวลาไปซื้อตัวหมอตำแยด้วย"

[จบแล้ว]