ตอนที่ 3 วิญญาณคู่ คัมภีร์ธาตุ + เนตรสวรรค์!
ตอนที่ 3 วิญญาณคู่ คัมภีร์ธาตุ + เนตรสวรรค์!
จางเล่อซวนยืนอยู่ด้านข้าง มองดูทั้งสองคนหยอกล้อกัน รอยยิ้มอ่อนโยนประดับอยู่ที่มุมปาก
เธอขยับก้าวเดินอย่างแผ่วเบา เดินมาหยุดตรงหน้าจิงหยุนอีกครั้ง ก้มลงมองตาเขา น้ำเสียงนุ่มนวลราวกับสายน้ำ
"จิงหยุน ไม่ต้องกลัวนะ บอกพี่สาวได้ไหมว่าวิญญาณการต่อสู้รูปแบบหนังสือของเธอมีความรู้สึกหรือลักษณะพิเศษอะไรบ้าง?"
พลังวิญญาณเต็มขั้นโดยกำเนิดแสดงให้เห็นว่าวิญญาณการต่อสู้นี้ไม่ธรรมดาแน่นอน
"พี่เล่อซวน พี่เสี่ยวเถา วิญญาณการต่อสู้ของผมชื่อ 'คัมภีร์ธาตุ' ครับ"
"คัมภีร์ธาตุ?"
จางเล่อซวนทวนคำเบาๆ
"อื้อ!"
จิงหยุนพยักหน้า
"มันสามารถปลดล็อกพลังธาตุที่เกี่ยวข้องได้โดยการรับวงแหวนวิญญาณ และ..."
เขาหยุดชะงัก ก่อนจะเปิดเผยข้อมูลสำคัญที่สุด
"ไม่ว่าสัตว์วิญญาณที่ผมได้มาจะมีคุณสมบัติและระดับใด ธาตุที่ปลดล็อกก็จะได้รับคุณสมบัติและระดับเดียวกันนั้นครับ!"
จิงหยุนไม่มีเจตนาจะปิดบัง ในเมื่อตัดสินใจจะเข้าเชร็คแล้ว เขาก็ย่อมต้องแสดงคุณค่าของตัวเองออกมา
เมื่อนั้นเขาถึงจะได้รับการบ่มเพาะที่ดีกว่าและสถานะที่สูงกว่า
แม้ว่าเชร็คจะมีข้อเสียมากมายในต้นฉบับ แต่เรื่องการปกป้องคนของตัวเองนั้นถือว่ายอดเยี่ยม
แน่นอนว่าเงื่อนไขคือต้องเข้าสู่ลานชั้นในให้ได้
ทันทีที่จิงหยุนพูดจบ ไม่เพียงแค่จางเล่อซวนและหม่าเสี่ยวเถา แต่นักเรียนโรงเรียนเชร็คทุกคนที่เงี่ยหูฟังอยู่ต่างสูดลมหายใจเข้าพร้อมกัน!
"คุณพระช่วย..."
หม่าเสี่ยวเถาเอามือปิดปากเล็กๆ ของเธอ ดวงตาเบิกกว้าง
"นั่นไม่ได้หมายความว่าเมื่อเจ้าได้รับวงแหวนวิญญาณในอนาคต เจ้าจะไม่เพียงแค่ได้รับทักษะวิญญาณ แต่ยังเป็นการยกระดับความเข้มข้นและคุณภาพของแก่นแท้ธาตุโดยตรงเลยเหรอ?"
"น่าจะเป็นอย่างนั้นครับ"
จิงหยุนยืนยัน เขาเองก็ตื่นเต้นอยู่ลึกๆ ศักยภาพของ "คัมภีร์ธาตุ" นี้เกินความคาดหมายของเขาไปมาก
จางเล่อซวนสูดหายใจลึก ระงับความตกตะลึงในใจ
เธอมองจิงหยุน สายตายิ่งอ่อนโยนขึ้น และแฝงไปด้วยความจริงจัง
เด็กคนนี้มอบความประหลาดใจให้พวกเธอมากเกินไปแล้ว
อย่างไรก็ตาม ในขณะที่ทุกคนยังคงจมอยู่กับผลกระทบจาก "คัมภีร์ธาตุ" จิงหยุนก็รู้สึกถึงบางสิ่งบางอย่าง ขมวดคิ้วเล็กน้อย
เขาลูงเลอยู่ครู่หนึ่ง แล้วพูดเบาๆ น้ำเสียงเจือความไม่แน่ใจ
"เอ่อ... พี่เล่อซวน พี่เสี่ยวเถา ดูเหมือนผมจะ... รู้สึก... ตรงนี้..."
เขาชี้ไปที่หน้าผากของตัวเอง
"ดูเหมือนจะมีอย่างอื่นอีก..."
"อย่างอื่น?"
หม่าเสี่ยวเถาชะโงกหน้าเข้ามาใกล้อย่างอยากรู้อยากเห็น จ้องมองหน้าผากเกลี้ยงเกลาของเขา
แต่หัวใจของจางเล่อซวนกลับเต้นรัวขึ้นมาทันที ความคิดเหลือเชื่อแล่นผ่านสมองราวกับสายฟ้า!
พลังวิญญาณเต็มขั้นโดยกำเนิด บวกกับวิญญาณการต่อสู้ระดับท็อปที่ไม่เหมือนใครนี้ แล้วยังความรู้สึกคลุมเครือถึง "อย่างอื่น"... หรือว่าจะเป็น... "จิงหยุน เธอหมายความว่า... เธออาจจะ... มีวิญญาณการต่อสู้อีกอย่างเหรอ?"
"วิญญาณคู่?!"
"ผม... ผมไม่แน่ใจครับ"
จิงหยุนหลับตาลง
เมื่อจิตของเขาจดจ่อ รัศมีสีทองที่แทบมองไม่เห็นก็ปรากฏขึ้นเงียบๆ ที่หว่างคิ้วของเขา
"ตั้งสมาธิไปที่วิญญาณการต่อสู้ ลองชักนำมันออกมา เหมือนกับที่เธอชักนำคัมภีร์ธาตุเมื่อกี้นี้"
จางเล่อซวนให้กำลังใจอยู่ข้างๆ
จิงหยุนทำตาม และค่อยๆ รัศมีสีทองที่หว่างคิ้วก็สว่างขึ้น ขยายออกและวาดเป็นลวดลายแสงแนวตั้งที่ซับซ้อนและลึกซึ้ง!
ทันใดนั้น ภายใต้สายตาที่ตกตะลึงสุดขีดของทุกคน ลวดลายแสงแนวตั้งนั้นก็ค่อยๆ แยกออกตรงกลาง!
แสงสีทองเจิดจ้าพุ่งออกมาจากภายใน!
เมื่อแสงสีทองค่อยๆ จางลง ทุกคนก็เห็นชัดเจนว่าที่หว่างคิ้วของจิงหยุน ปรากฏดวงตาแนวตั้งที่บริสุทธิ์ไร้ตำหนิ ราวกับแกะสลักจากอัญมณีสีทอง!
จิงหยุนสัมผัสได้ถึงวิสัยทัศน์ที่แปลกประหลาดและความรู้สึกเย็นวาบที่แผ่ออกมาจากหว่างคิ้ว
"นี่คือวิญญาณการต่อสู้ที่สองของผม เนตรสวรรค์!"
"วิญญาณร่างกาย!"
จางเล่อซวนอุทาน
"วิญญาณคู่! เป็นวิญญาณคู่จริงๆ ด้วย! แถมยังเป็น... วิญญาณร่างกายอีกต่างหาก!"
กลิ่นอายที่อ่อนโยนแต่มหาศาลแผ่ลงมาปกคลุมค่ายโดยไม่มีสัญญาณเตือนล่วงหน้า
แสงสีทองวาบขึ้น และชายวัยกลางคนรูปหล่อ ท่าทางภูมิฐานในชุดคลุมสีทองหรูหรา ก็ปรากฏตัวขึ้นข้างกองไฟแล้ว
"อาจารย์!"
หม่าเสี่ยวเถาอุทานอย่างตื่นเต้นเมื่อเห็นผู้มาใหม่
"คณบดีเหยียน"
จางเล่อซวนก็โค้งคำนับเล็กน้อยเช่นกัน
ผู้มาใหม่ไม่ใช่ใครอื่น นอกจากคณบดีฝ่ายวิญญาณยุทธ์ของโรงเรียนเชร็ค เหยียนเส้าเจ๋อ!
เขาพยักหน้าให้ทุกคน จากนั้นสายตาก็ไปหยุดที่จิงหยุน
"ดี! วิญญาณคู่ช่างยอดเยี่ยม! พลังวิญญาณเต็มขั้นโดยกำเนิดช่างยอดเยี่ยม!"
เขาค่อยๆ ก้าวไปข้างหน้า นั่งยองๆ ลง พยายามทำน้ำเสียงให้ดูเป็นกันเองที่สุด
"เด็กน้อย ไม่ต้องกลัวนะ ข้าคือเหยียนเส้าเจ๋อ คณบดีฝ่ายวิญญาณยุทธ์ของโรงเรียนเชร็ค บอกข้าซิ เจ้าเต็มใจจะเข้าโรงเรียนเชร็คไหม?"
จิงหยุนไม่ลังเล
"ผมเต็มใจครับ คณบดีเหยียน!"
"ดี! เยี่ยมมาก!"
ใบหน้าของเหยียนเส้าเจ๋อเบ่งบานด้วยรอยยิ้มเจิดจ้า พูดคำว่าดีซ้ำๆ หลายครั้ง และตบไหล่จิงหยุนเบาๆ
"ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เจ้าคือนักเรียนของโรงเรียนเชร็ค!"
เขาปรับอารมณ์เล็กน้อย มองจิงหยุน และถามคำถามสำคัญ
"เจ้ามีพลังวิญญาณเต็มขั้นโดยกำเนิด ซึ่งหมายความว่าเจ้าสามารถใส่วงแหวนวิญญาณวงแรกได้แล้ว เจ้าคิดยังไงกับวงแหวนวิญญาณวงแรกของเจ้า? หรือพูดอีกอย่าง เจ้าวางแผนจะบ่มเพาะวิญญาณการต่อสู้อันไหนเป็นหลักก่อน?"
จิงหยุนตอบแทบจะทันที
"คณบดีเหยียน ผมวางแผนจะบ่มเพาะ 'คัมภีร์ธาตุ' ก่อนครับ"
"ดี"
เหยียนเส้าเจ๋อเห็นด้วยทันทีโดยไม่มีข้อกังขา
เดิมที ถ้าจิงหยุนต้องการบ่มเพาะเนตรสวรรค์ก่อน เขาคงเตรียมคำพูดเพื่อโน้มน้าวให้เปลี่ยนใจ
ตอนนี้ที่จิงหยุนวางแผนจะบ่มเพาะคัมภีร์ธาตุ มันยิ่งดีเข้าไปใหญ่
เขาตัดสินใจแล้วตั้งแต่ได้ยินจิงหยุนอธิบายคุณสมบัติของวิญญาณการต่อสู้
หากจิงหยุนดูดซับวงแหวนวิญญาณจากสัตว์วิญญาณที่มีคุณสมบัติน้ำแข็งขั้นสุดยอด เขาจะไม่ได้ครอบครองธาตุน้ำแข็งขั้นสุดยอดโดยตรงเลยหรือ?
ด้วยวิธีนี้ ไฟชั่วร้ายของเสี่ยวเถาก็จะมีทางรอดแล้ว!
วิญญาณการต่อสู้นี้ช่างท้าทายสวรรค์จริงๆ!
หากวงแหวนวิญญาณทั้งเก้าวงมาจากสัตว์วิญญาณที่มีคุณสมบัติขั้นสุดยอด เขาจะไม่ครอบครองเก้าธาตุขั้นสุดยอดเลยหรือ?
เขาเกือบจะหลุดปากชวนจิงหยุนไปที่ทุ่งน้ำแข็งแดนเหนือ แต่เขาก็ยั้งปากไว้ เคารพการตัดสินใจของเด็ก
ภายใต้สายตาที่คาดหวังและอยากรู้อยากเห็นของเหยียนเส้าเจ๋อ, จางเล่อซวน, หม่าเสี่ยวเถา และคนอื่นๆ จิงหยุนค่อยๆ เงยหน้าขึ้นและพูดทีละคำ
"คณบดีเหยียน ผมเลือกเป้าหมายสำหรับวงแหวนวิญญาณวงแรกไว้แล้วครับ"
"หือ? สัตว์วิญญาณตัวไหนรึ?"
เหยียนเส้าเจ๋อถามอย่างสงสัย อยากรู้ว่าจะเป็นสัตว์วิญญาณทรงพลังที่มีคุณสมบัติขั้นสุดยอดตัวไหนที่เขารู้จัก
แต่เด็กอย่างเขาจะรู้เรื่องพวกนี้ได้ยังไง?
ถ้าไม่ถูกต้อง เขาคงต้องช่วยแก้ไขให้แน่นอน
เขาปล่อยให้เด็กคนนี้เสียของวิญญาณการต่อสู้นี้ไปเปล่าๆ ไม่ได้
"สำหรับวงแหวนวิญญาณวงแรก ผมวางแผนจะเลือก... วานรยักษ์ไททันครับ!"
"วานรยักษ์ไททัน?"
เหยียนเส้าเจ๋อลูบคาง
วานรยักษ์ไททันเป็นตัวเลือกที่ดีจริงๆ
ธาตุของมันคือดิน และในแง่ของธาตุดิน มันก็ใกล้เคียงหรือถึงระดับสุดยอดแล้ว
แทบไม่มีสัตว์วิญญาณในทวีปโต้วหลัวที่มีระดับธาตุดินสูงไปกว่ามัน
วานรยักษ์ไททันสำหรับวงแหวนวิญญาณวงแรก เป็นตัวเลือกที่ดี
เหยียนเส้าเจ๋อพยักหน้า
"ตกลง จิงหยุน รออยู่ที่นี่สักครู่ ข้าจะไปจับวานรยักษ์ไททันมาให้เจ้า"
จากนั้นเขาก็มองไปที่จางเล่อซวน
"เล่อซวน ข้าฝากดูแลพวกเขาด้วยนะ"
จางเล่อซวนยิ้มและพยักหน้า
"รับทราบค่ะ คณบดีเหยียน"
จบตอน