- หน้าแรก
- เพลิงรักพันธนาการ
- บทที่ 10 - ฉันอยากตาย (1)
บทที่ 10 - ฉันอยากตาย (1)
บทที่ 10 - ฉันอยากตาย (1)
บทที่ 10 ฉันอยากตาย (1)
โดยไม่ทันได้คิดซ้ำสอง เขาแทรกกายเข้ามาจากด้านหลังในคราเดียว เขากระแทกเข้ามาลึกเสียจนส่วนล่างแนบชิดกับบั้นท้ายกลมกลึง ความอับอายอย่างที่สุดและความสุขสมที่แล่นเข้ามาพร้อมกันทิ่มแทงความรู้สึกของเลอาห์
“อ๊ะ...!”
มือที่สั่นเทาของเธอขยุ้มหมอนใบหนึ่งไว้แน่น ลำคอระหงแหงนโค้งไปด้านหลัง ริมฝีปากสั่นระริก ยอดอกเกร็งเขม็ง และภายในท้องไส้ปั่นป่วนไปหมด เธอปล่อยโฮออกมา ทั้งที่เพิ่งจะถูกสอดใส่เข้ามาเพียงครั้งเดียวแต่เธอกลับแตะขอบสวรรค์เสียแล้ว
เธอไม่เคยรู้จักวิธีการที่ป่าเถื่อนเช่นนี้มาก่อน การที่ถูกกระทำเช่นนี้แต่กลับยังรู้สึกดีทำให้เธอรู้สึกราวกับตัวเองเป็นหญิงแพศยา เธออับอายเหลือเกินที่ท่วงท่าอันน่าบัดสีนี้เป็นสาเหตุให้เธอสุขสม
แม้ปากจะร้องประท้วง แต่เธอก็ไม่อาจกลั้นเสียงครางที่เล็ดลอดออกมาจากริมฝีปากอย่างต่อเนื่องได้
“พ... พอที... อึก อื้อ อื้อ!” เธอวิงวอนขอให้เขาทำในท่าปกติที่ยอมรับได้ แต่ของเหลวที่เป็นส่วนผสมของทั้งเธอและเขาไหลย้อยลงมาตามเรียวขา เสียงเนื้อกระทบกันอย่างหยาบโลนดังไปทั่วห้องกว้าง
“อ๊า ม...ไม่...”
“ข้าว่าเจ้าชอบท่านี้มากกว่านะ หือ?”
“อ๊า! เจ้าคนป่าถื่อ... อ๊า...!”
เขาสอดนิ้วเข้าไปในโพรงปากของเธอจนชุ่มโชก ก่อนจะใช้นิ้วนั้นมาบีบขยี้ปทุมถันคู่สวยที่กำลังกระเพื่อมไหว เลอาห์รู้สึกได้ถึงนิ้วที่เปียกชื้นและหยาบหนาบดขยี้ลงบนยอดอกของเธอ
น่าอับอายเหลือเกินที่เธอพบว่าการกระทำอันหยาบโลนเช่นนี้ช่างปลุกเร้าอารมณ์ ทุกครั้งที่ชายหนุ่มบีบเค้นความเป็นหญิงของเธอ จะมีบางสิ่งฉีดพ่นออกมาจากเบื้องล่างจนเปรอะเปื้อนผ้าปูที่นอน
ความร้อนวูบวาบที่ท้องน้อยลุกโชนขึ้น เผาผลาญความตั้งใจที่จะขัดขืนจนหมดสิ้น
เธอยกสะโพกขึ้นรับเขาโดยไม่รู้ตัว ปล่อยกายช่วงบนฟุบลงกับเตียงจนแผ่นหลังโค้งงอเกินกว่าจะสบายตัว เมื่อเธอนอนคว่ำในท่านี้ ทรวงอกของเธอจึงลอยเด่นอยู่กลางอากาศ ซึ่งเป็นท่าที่สะดวกยิ่งนักสำหรับชายหนุ่มที่อยู่ด้านหลัง
เธอทนไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว สติสัมปชัญญะเสี้ยวสุดท้ายที่เหลืออยู่เพียงเลือนรางปลิวหายไป
เขาคำรามราวกับสัตว์ป่าและโถมตัวทาบทับลงบนแผ่นหลังของเธอ ขบกัดผิวเนื้ออ่อนนุ่มที่ต้นคอ
ลมหายใจร้อนผ่าวและจูบพรมไปทั่วลำคอระหงและลาดไหล่ ร่างกายที่ชุ่มโชกไปด้วยเหงื่อแนบชิดกัน แขนขาเปลือยเปล่าเกี่ยวพันกันแน่นในความมืด...
มือใหญ่จับใบหน้าของเลอาห์ให้หันไปด้านข้าง และลิ้นหนาก็รุกล้ำเข้ามาในปากของเธอ
เขาโหมกายเข้าใส่ลึกและเร็วยิ่งขึ้น สองมือตรึงเอวเธอไว้แน่นขณะที่แรงกระแทกเริ่มรุนแรงและหนักหน่วงขึ้น เลอาห์แตะขอบสวรรค์อีกครั้ง ร่างกายเกร็งกระตุกไปกับความเสียวซ่านที่ทำให้เธออ่อนระทวย
หลังจากกระแทกกระทั้นอยู่หลายครั้ง ในที่สุดชายหนุ่มก็ส่งเสียงคำรามในลำคอก่อนจะปลดปล่อยออกมาเช่นกัน
ของเหลวร้อนผ่าวฉีดพุ่งเข้าสู่ภายในกาย เลอาห์ตัวสั่นเทิ้มโดยไร้เสียง น้ำตาเอ่อล้นจนภาพตรงหน้าพร่ามัว เปลือกตาที่อ่อนล้าค่อยๆ ปิดลง และสลบไสลไปโดยไม่รู้ตัว
“....”
เจ็บปวด... ทุกอย่างรู้สึกเจ็บปวดไปหมด
เลอาห์ลืมตาโพลง ทันทีที่เห็นเพดานไม้แปลกตาอยู่เหนือศีรษะ หัวใจของเธอก็หล่นวูบ
เสียงลมหายใจที่ติดขัดดังเข้าหู เธอรู้สึกหายใจไม่ออก เธอค่อยๆ พลิกตัวตะแคงข้าง และลมหายใจก็สะดุดกึกทันทีที่เห็นภาพเบื้องหน้า ชายคนหนึ่งกำลังนอนหลับโดยใช้แขนและขาเรียวยาวโอบกอดร่างของเธอไว้
ทั้งสองร่างเปลือยเปล่าล่อนจ้อน แต่เลอาห์กลับไม่รู้สึกหนาว แม้อากาศยามเช้ามืดจะเย็นเยือก แต่ไอร้อนจากตัวชายหนุ่มทำให้เธออบอุ่น
เลอาห์ก้มมองสำรวจร่างกาย ดูเหมือนเขาจะเช็ดตัวให้เธอขณะที่เธอหมดสติ ชั่ววูบหนึ่งเธอรู้สึกขอบคุณ แต่ทันทีที่ความทรงจำเมื่อคืนย้อนกลับมา เธอก็แทบจะกลืนคำสบถลงคอไม่ทัน
มันเป็นประสบการณ์ที่เหลือเชื่อ ความรู้สึกแปลกใหม่ที่ถาโถมเข้ามาแทบจะฉีกกระชากเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่า ตลอดค่ำคืนอันเร่าร้อน เขาช่างรุนแรงและไร้ความปรานีต่อเธอเหลือเกิน
แก้มของเธอขึ้นสีระเรื่อ แม้เขาจะป่าเถื่อนเพียงใด แต่เธอก็ต้องยอมรับว่ามันเต็มไปด้วยความสุขสม... ค่ำคืนนั้นยังคงแจ่มชัดในความทรงจำ มันคงเป็นความทรงจำที่เธอไม่มีวันลืมตราบจนลมหายใจสุดท้าย
เธอถอนหายใจแผ่วเบา แม้เธอจะทำเรื่องโง่เขลาด้วยการเข้าหาชายผู้นี้ แต่เธอก็บรรลุเป้าหมายแล้ว เธอเสียบริสุทธิ์แล้ว กลายเป็นสินค้ามีตำหนิของราชวงศ์
ข้างนอกคงสว่างในไม่ช้า ตอนนี้เธอต้องรีบกลับวังทันที เธอค่อยๆ ขยับแขนหนักอึ้งที่พาดอยู่บนตัวออก ขณะที่ทำเช่นนั้นเธอก็ลืมหายใจไปด้วย... เพราะกลัวว่าชายหนุ่มจะตื่นจากห้วงนิทรา
“!!”
“!!”
ท่อนแขนแข็งแกร่งรวบเอวเธอไว้อย่างรวดเร็ว ริมฝีปากแนบชิดใบหู และเสียงแหบพร่าทุ้มต่ำกระซิบถาม
“...เจ้าจะไปไหน”
ภายใต้เปลือกตาที่หนักอึ้ง ดวงตาสีทองคมกริบจ้องมองเลอาห์เขม็ง เธอผลักแขนเขาออกและกล่าวว่า
“คืนเดียว...”
เสียงของเธอแหบแห้ง นั่นเป็นเพราะการกรีดร้องอย่างน่าไม่อายเมื่อคืนนี้ ใบหน้าเธอแดงซ่าน ก่อนจะกระแอมไอและเอ่ยขึ้นใหม่อีกครั้งด้วยน้ำเสียงหนักแน่น
“ความสำราญแค่คืนเดียวจบลงแล้ว”