บทที่ 20 ลูกของอนุไม่ใช่ลูกเจ้า

บทที่ 20 ลูกของอนุไม่ใช่ลูกเจ้า

เจ้าหน้าที่ทางการที่มาถึงมีสามคน นำโดยบุรุษสวมชุดขุนนางสีแดงเข้มคาดเข็มขัดหยก แตกต่างจากอีกสองคน บ่งบอกว่าเขาคือหัวหน้า

เขาเดินเข้ามา กวาดสายตามองคนสกุลจาง แล้วสายตาก็ไปหยุดอยู่ที่นักพรตอู๋และเซียวอันเล่อครู่หนึ่ง

เขาหันไปถามคนสกุลจางว่า

"ศพผู้หญิงคนนี้ปรากฏอยู่ในบ่อน้ำสกุลจาง เป็นฝีมือคนสกุลจางใช่หรือไม่?"

คนสกุลจางรีบส่ายหน้าปฏิเสธเป็นพัลวัน

นายท่านจางก้าวออกมาประสานมือคารวะมือปราบ

"มือปราบลู่ เราไม่ทราบจริงๆ ว่าทำไมศพผู้หญิงคนนี้ถึงมาอยู่ในบ่อน้ำของเรา พวกเราไม่รู้จักนางเลยขอรับ"

มือปราบลู่มีท่าทีรำคาญใจ

"งั้นให้คนนำศพผู้หญิงไปที่ห้องดับจิตก่อน เดี๋ยวข้าจะให้หมอชันสูตรศพดูว่าตายยังไง

อีกอย่าง ช่วงสองวันนี้คนสกุลจางห้ามออกนอกเมืองโดยพละการ และต้องให้ความร่วมมือกับการสอบสวนของทางการตลอดเวลา

แล้วก็เรียกผู้หญิงในบ้านสกุลจางออกมาให้หมด ข้าจะดูว่ามีใครหายไปบ้างไหม"

หลังจากมือปราบลู่พูดจบ สายตาของเขาก็มาหยุดที่ใบหน้าของเซียวอันเล่อ พินิจพิเคราะห์นาง

"เจ้าก็เป็นคุณหนูจวนสกุลจางด้วยหรือ?"

เซียวอันเล่อส่ายหน้า

"ข้าเป็นคุณหนูจากจวนรองเสนาบดีกรมกลาโหม เพิ่งกลับมาจากสำนัก ได้ยินว่าที่นี่มีเรื่องประหลาดเลยแวะมาดู

เมื่อกี้ท่านบอกว่าจะส่งนางไปห้องดับจิต ข้าขอเตือนว่าอย่าทำเช่นนั้นดีกว่า

ศพแม่ลูกคู่นี้จัดการยากมากอยู่แล้ว ขืนส่งนางไปห้องดับจิต เท่ากับไปเพิ่มพลังให้นาง ถึงตอนนั้นจะมีคนตายเพิ่มขึ้นอีก"

มือปราบลู่ไม่เชื่อคำพูดของเซียวอันเล่ออย่างเห็นได้ชัด

แต่พอนึกขึ้นได้ว่านางบอกว่าเป็นคุณหนูจวนรองเสนาบดีกรมกลาโหม ซึ่งอย่างน้อยก็เป็นขุนนางขั้นสี่ เขาจะไม่เชื่อคำพูดของคุณหนูตระกูลขุนนางได้อย่างไร?

คิ้วของเขาขมวดเข้าหากันโดยไม่รู้ตัว

"เจ้าหมายความว่าอย่างไร?

จะบอกว่าศพผู้หญิงคนนี้จะลุกขึ้นมาทำร้ายคนงั้นรึ?

หรือจะบอกว่าศพผู้หญิงคนนี้จะกลายเป็นผีร้ายมาทำร้ายคน?"

เซียวอันเล่อพยักหน้า

"นี่คือศพแม่ลูก ทั้งแม่และลูกจะกลายเป็นวิญญาณอาฆาต สิ่งที่ต้องทำตอนนี้คือเผาศพผู้หญิงคนนี้ซะ

ไม่อย่างนั้น พอตกดึก ผีสาวจะบงการศพไล่ฆ่าคน ไม่ใช่แค่คนสกุลจางทั้งตระกูล แต่บ้านเรือนแถวนี้อีกหลายหลังก็จะพลอยเดือดร้อนไปด้วย"

มือปราบจางฟังนางพูดแล้วคิ้วขมวดแน่น

"เจ้าพูดจาเหลวไหลเกินไปแล้วมั้ง?

ข้าทำคดีมาตั้งกี่ปี เจออะไรมาตั้งเยอะแยะ ผู้หญิงคนนี้น่าสงสารก็จริง แต่คงไม่ถึงขั้นเฮี้ยนขนาดนั้นหรอก"

เมื่อเห็นว่าเขาไม่เชื่อ เซียวอันเล่อจึงใช้อีกวิธี

นางเดินไปที่ศพผู้หญิงและตรวจดู ศพผู้หญิงบวมอืดจากการจมน้ำ และท้องของนางก็ขยายใหญ่มาก

ไอสีดำหนาทึบปกคลุมรอบตัวนาง ราวกับจะล้นทะลักออกมา

เซียวอันเล่อเงยหน้ามองท้องฟ้า โชคดีที่ยังไม่เที่ยง

"รีบเตรียมฟืนมาเผาศพผู้หญิงคนนี้เดี๋ยวนี้ ข้าไม่ได้พูดจาเหลวไหลเลยสักนิด"

นางเสกไฟได้ แต่เป็นแค่เปลวไฟเล็กๆ พอเผากระดาษได้ แต่ไม่พอเผาศพ พลังญาณของนางยังไม่ฟื้นคืนสู่จุดสูงสุด

"ไม่ได้ ข้าต้องนำศพนี้กลับไปชันสูตรหาสาเหตุการตายและคืนความยุติธรรมให้นาง ถ้าเผาศพทำลายหลักฐาน ใครจะรู้ว่าเรื่องนี้ไม่ใช่ฝีมือคนสกุลจางเอง?"

นายท่านจางรีบส่ายหน้าปฏิเสธทันทีที่ได้ยิน

"ไม่ใช่ฝีมือพวกเราแน่นอนขอรับ พวกเราไม่รู้ด้วยซ้ำว่าผู้หญิงคนนี้เป็นใคร ไม่อย่างนั้นเราคงไม่ไปแจ้งความหรอก"

เซียวอันเล่อยืนกรานให้เผาศพตรงนั้น อย่างน้อยถ้าไม่มีศพให้ควบคุม พลังของวิญญาณอาฆาตในตอนกลางคืนก็จะลดลงกว่าการมีศพให้บงการ

คนสกุลจางทำตัวไม่ถูก ไม่รู้จะเชื่อใครดี ติดอยู่ในสถานการณ์กลืนไม่เข้าคายไม่ออก

เดิมทีมือปราบลู่อยากจะไว้หน้าตระกูลเซียว แต่เมื่อเห็นเซียวอันเล่อยืนกรานหนักแน่น เขาจึงรู้สึกว่านางกำลังหักหน้าเขา หันไปสั่งลูกน้องด้านหลังทันที

"เอาศพกลับไป"

ได้ยินเขาพูดเช่นนั้น เซียวอันเล่อก้าวไปข้างหน้า เตรียมจะใช้ยันต์สะกดร่างหยุดพวกเขา และบังคับให้เผาศพ

มือปราบลู่หรี่ตามองเซียวอันเล่อ แล้วสายตาก็เปลี่ยนไปพลางกล่าวว่า

"คุณหนูเซียว ท่านมั่นใจขนาดนั้นเลยหรือว่าคนสกุลจางไม่ได้ฆ่า?

ถ้าพวกเขาเป็นคนฆ่าล่ะ?

หรือว่าท่านรับเงินพวกเขามา เลยจะช่วยปกปิดความผิด?"

เซียวอันเล่อยิ้ม

"ถ้าท่านไม่เชื่อ ข้าทำให้ท่านเชื่อได้ การที่ข้าลงจากเขามาแสดงว่าข้าเรียนสำเร็จวิชาแล้ว ถ้าไม่เชื่อก็ง่ายนิดเดียว

วังบิดามารดาของท่านสว่างข้างมืดข้าง หมายความว่าท่านเสียบิดาและถูกมารดาเลี้ยงดูมาเพียงลำพัง

ตอนสิบขวบมีเคราะห์ ตกบ่อน้ำเกือบตาย ได้คนแซ่หลี่ที่เป็นลูกคนที่สามข้างบ้านช่วยไว้

พออายุสิบห้า ท่านหาลู่ทางเข้าไปทำงานในที่ว่าการ เพื่อตอบแทนบุญคุณ ท่านเลยช่วยจับอันธพาลที่รังแกคนแซ่หลี่ขังคุก อันธพาลคนนั้นตายในคุก

ต่อมาพบว่าอันธพาลคนนั้นพัวพันกับการค้าเกลือเถื่อน ท่านจึงได้ความดีความชอบและเป็นที่โปรดปรานของผู้บังคับบัญชา ภรรยาท่านเป็นลูกสาวอดีตมือปราบ หลังจากมือปราบคนเก่าเกษียณ ท่านก็เริ่มเย็นชากับภรรยาและไปมีเมียน้อยข้างนอก

ข้าขอเตือนท่านหน่อย ลูกของเมียน้อยไม่ใช่ลูกท่าน ท่านไปตรวจสอบดูดีกว่า"

"หุบปาก!"

มือปราบลู่กำด้ามดาบแน่น เขาตกใจมาก เพราะทุกอย่างที่คุณหนูเซียวพูดมาถูกต้องหมด โดยเฉพาะเรื่องอันธพาลที่รังแกหลี่เหล่าซาน

คนอื่นบอกว่าเขาจงใจใส่ร้ายชายคนนั้นเรื่องค้าเกลือเถื่อน แต่เขาเปล่า ชายคนนั้นทำตัวเองทั้งนั้น

ส่วนเรื่องลูกของเมียน้อย...

"ข้าหุบปากได้ แต่ท่านต้องเชื่อข้า ศพนี้เก็บไว้ไม่ได้เด็ดขาด

ข้าเห็นบรรพบุรุษสกุลจางสั่งสมคุณงามความดีมามาก คอยคุ้มครองลูกหลาน ไม่มีใครในบ้านนี้เป็นฆาตกร ถึงได้มาเจอนักพรตอู๋แล้วมาเจอข้า"

พูดจบ เซียวอันเล่อก็เงยหน้ามองเวลา

"มือปราบลู่ ใกล้เที่ยงแล้ว เดี๋ยวข้าจะทำให้ท่านเชื่อเองว่าเรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับคนสกุลจาง"

คนสกุลจางหูผึ่งขึ้นมาทันที พวกเขาพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของตัวเองไม่ได้ แต่นางทำให้ได้ จะไม่ให้ตื่นเต้นได้อย่างไร?

เมื่อได้ยินเซียวอันเล่อบอกให้เรียกรวมพล นายท่านจางก็รีบเรียกทุกคนมารวมกันทันที

จากนั้นเซียวอันเล่อให้คนไปตักน้ำมาหนึ่งกา หยิบยันต์สัจจะออกมา สะบัดมือวูบเดียว ยันต์ก็เผาไหม้เป็นเถ้าถ่าน นางโยนเถ้าลงในกาน้ำ แล้วให้ทุกคนดื่ม

"นี่คือยันต์สัจจะ ดื่มแล้วพวกเจ้าจะพูดแต่ความจริง ใครเอาศพนี้ไปทิ้งในบ่อ?"

บ่าวไพร่สกุลจางมองหน้ากันเลิ่กลั่ก มีคนหนึ่งตั้งใจจะปิดปากเงียบ แต่อดไม่ได้ที่จะพูดโพล่งออกมา

"ตระกูลซุนให้เงินเรายี่สิบตำลึง ให้ขนย้ายคนแล้วโยนลงบ่อ ข้าทำกับจ้าวกุ้ย"

พูดจบ คนคนนั้นก็รีบเอามือปิดปาก

อีกคนที่ชื่อจ้าวกุ้ยก็พูดความจริงออกมาเช่นกัน ทั้งสองพูดเหมือนกันเปี๊ยบ รู้ตัวว่าจบเห่แล้ว จึงทรุดฮวบลงคุกเข่าทันที

"นายท่าน ไว้ชีวิตด้วย! พวกข้าหน้ามืดตามัวเพราะความโลภ สมควรตายขอรับ"

นายท่านจางโกรธจนอกกระเพื่อม

คุณชายใหญ่จางโมโหจัด พุ่งเข้าไปเตะทั้งสองคนคนละที

"ไอ้พวกเนรคุณ! สกุลจางเลี้ยงดูพวกเจ้าอย่างดี แต่ดันทำเรื่องแบบนี้ ถ้าสกุลจางล่มจม พวกเจ้าจะได้ดีอะไร?

ไอ้พวกสายตาสั้น!"

เซียวอันเล่อมองมือปราบลู่

"มือปราบลู่ ท่านเห็นแล้วนะ ถ้าไม่เชื่อ ท่านลองจิบดูสักนิดก็ได้ จะได้รู้ว่าจริงหรือเท็จ"

มือปราบลู่จะกล้าดื่มได้อย่างไร? ตอนนี้เขาเชื่อสนิทใจแล้วว่าเซียวอันเล่อมีวิชาอาคมจริงๆ

"ถึงเรื่องนี้จะเกี่ยวกับตระกูลซุน แต่ถ้าเผาศพนี้หลักฐานก็จะไม่มี แล้วจะคืนความยุติธรรมให้ผู้หญิงคนนี้ได้ยังไง?"

ได้ยินเขาพูดแบบนั้น เซียวอันเล่อก็พยักหน้า อย่างน้อยคนผู้นี้ก็ไม่ได้ไร้หัวใจ ยังรู้จักคิดหาความยุติธรรมให้คนตาย

"ไม่มีศพ ก็ยังมีผีอยู่นี่!

ข้าบอกแล้วไงว่าเผาศพเพื่อไม่ให้แม่ลูกคู่นี้กลายเป็นวิญญาณอาฆาตที่ร้ายกาจกว่าเดิม

ถ้ามือปราบลู่อยากปิดคดี คืนนี้มาที่นี่ แล้วข้าจะให้แม่ลูกคู่นี้บอกท่านด้วยตัวเองว่าใครทำร้ายพวกนาง"