บทที่ 15 - ลองถามเซียนบนฟ้าดูสิ ว่าใครกล้าลงมาโลกมนุษย์บ้าง?

บทที่ 15 - ลองถามเซียนบนฟ้าดูสิ ว่าใครกล้าลงมาโลกมนุษย์บ้าง?

ทันทีที่ท่าไม้ตายของนาจากำลังจะฟาดฟันลงมา พลังอำนาจสายหนึ่งก็ตกลงมาขวางการโจมตีของนาจาไว้ ในเวลาเดียวกัน บนท้องฟ้าเกิดนิมิตมหัศจรรย์ แสงหมื่นสายสาดส่อง รัศมีพันสีแพรวพราว เหล่าเทพสวรรค์เผยร่างจำแลงให้เห็น

วินาทีนี้ อ๋าวกวงถอนหายใจโล่งอก หัวใจที่แขวนอยู่ตกลงสู่ตาตุ่ม เกือบไปแล้ว อีกนิดเดียวเขาก็ม่องเท่งแล้ว ฮึ! นาจายังมาดูถูกที่เขาเป็นสุนัขรับใช้สวรรค์ เวลาหน้าสิ่วหน้าขวานมันมีประโยชน์นะเว้ย! อยากจะถามสักคำ เป็นหมาแล้วมันไม่ดียังไง?

ชาวด่านเฉินถังต่างตื่นตระหนกตกใจ หลี่จิ้งขมวดคิ้ว พึมพำว่า "นี่... นี่จะทำอย่างไรดี? ลูกทรพีนั่น ตั้งใจจะให้ชาวด่านเฉินถังทั้งหมดตายไปพร้อมกับมันจริงๆ หรือ?!"

จินจาพูดขึ้นว่า "ท่านพ่อ ตอนนี้ทำได้แค่ให้นาจาฆ่าตัวตาย เพื่อดับไฟโกรธของสวรรค์! แค่นาจาตาย ข้ากับน้องรองจะแสดงตัว อาศัยบารมีท่านอาจารย์ สวรรค์น่าจะยอมละเว้นชาวด่านเฉินถังของเรา!"

"ท่านพี่ นาจาไม่มีทางยอมฆ่าตัวตายแน่ พวกเราควรช่วยสวรรค์จับตัวนาจา ฆ่ามันซะ ถึงจะทำให้ชาวด่านเฉินถังไม่โดนหางเลข!" มู่จาเสนอ

ฮูหยินอินไม่พูดอะไร นางจะพูดอะไรมันก็ไม่สำคัญแล้ว ใจนางแตกสลายไปแล้ว นางคิดไม่ตก แค่เพราะนาจาเกิดมาผิดแปลก ก็สามารถละทิ้งสายเลือดความผูกพัน ทำกันได้ถึงขนาดนี้เชียวหรือ? ความโศกเศร้าใดก็ไม่เท่าใจที่ตายด้าน! ตอนนี้ฮูหยินอินผิดหวังในตัวสามีและลูกชายทั้งสองถึงขีดสุด แต่... นางก็จนปัญญาที่จะแก้สถานการณ์ตรงหน้า

ซ้ำร้าย ชาวบ้านในด่านเฉินถังยิ่งหวาดกลัวหนัก "ไอ้ปีศาจนั่นก่อเรื่อง ชักนำเทพเซียนลงมา ทำให้สวรรค์พิโรธ แบบนี้ด่านเฉินถังของเรามิต้องวอดวายรึ!" "ไอ้นาจาบัดซบ มันทำพวกเราเดือดร้อนหนักแล้ว!" "สวรรค์ลงทัณฑ์ พวกเราคงได้แต่นอนรอความตาย!" "ยังมีโอกาส ยังมีโอกาสอยู่ ขอแค่พวกเรากราบไหว้ด้วยความศรัทธา อ้อนวอน สวรรค์จะให้อภัยพวกเรา!" "ใช่! ใช่! สวรรค์ย่อมมีเมตตาธรรม ความผิดที่นาจาปีศาจนั่นก่อ ขอแค่พวกเราสวดอ้อนวอนด้วยใจจริง สวรรค์จะไม่พาลโกรธพวกเรา!"

...

และในขณะนั้น บนท้องฟ้า อ๋าวกวงที่กำลังดีใจว่าการเป็นหมาก็ไม่แย่ จู่ๆ ก็ถูกนาจากดดันจนขยับไม่ได้ และเขาไร้ซึ่งความสามารถในการต่อต้าน เพียงแค่นาจากระดิกความคิดนิดเดียว เขาตายแน่!

เห็นดังนั้น บนท้องฟ้า เทพองค์หนึ่งตวาดเสียงดัง "บังอาจนักนาจา! ยังไม่รีบปล่อยราชามังกร? เจ้าดูหมิ่นเกียรติยศแห่งสวรรค์เช่นนี้ รู้ไหมว่ามีโทษสถานใด?"

ไม่รอให้นาจาตอบ เสียงตวาดของหลี่จิ้งก็ดังแทรกขึ้น "ลูกทรพี เจ้าจะทำอะไร? ยังไม่ปล่อยราชามังกรอีก?" จินจาก็เสริม "นาจา เจ้าปีศาจร้าย รีบปล่อยราชามังกร เดี๋ยวนี้ เจ้ารู้ตัวไหมว่ากำลังทำอะไรอยู่?" มู่จารับช่วงต่อ "ความผิดเจ้าคนเดียว จะลากคนทั้งด่านเฉินถังไปเกี่ยวข้องด้วยหรือ? นาจา ยังไม่รีบยอมจำนนอีก!?"

ฟังคำพูดของพ่อบังเกิดเกล้าและพี่ชายทั้งสอง สีหน้าของนาจายังคงปกติ ไม่ใส่ใจแม้แต่น้อย แต่ความหวังริบหรี่สุดท้ายในใจ ก็มลายหายไปพร้อมควันไฟ ตนเองยังมีท่านแม่ ยังมีท่านอาจารย์ แค่นี้ก็เพียงพอแล้ว ส่วนพ่อและพี่น้องพรรค์นี้ ไม่มีเสียดีกว่า!

"สวรรค์?!" "วันนี้ราชามังกรข้าฆ่าแน่ ต่อให้เฮ่าเทียนลงมาเองก็ขวางข้าไม่ได้ นับประสาอะไรกับเศษสวะอย่างพวกเจ้า?!" "เซียนบนฟ้ามีสามล้าน เจอหน้าข้าก็ต้องก้มหัวให้!" เสียงของนาจาดังกึกก้อง

ผู้คนและเหล่าทวยเทพ: ⊙⊙! เชรดเข้! ห้าว! นี่แม่งโคตรจะห้าวเป้งเลยว่ะ! เซียนบนฟ้ามีสามล้าน เจอหน้าข้าก็ต้องก้มหัวให้!!! ให้ตายเถอะ! ต้องบ้าบิ่นขนาดไหนถึงกล้าพูดประโยคนี้ออกมา!

สิ้นเสียงพูด นาจาก็จัดการเชือดอ๋าวกวงทิ้งอย่างเด็ดขาด การกระทำนี้ทำให้เหล่าเทพโกรธจัด เสียงอันทรงอำนาจเมื่อครู่ดังขึ้น "นาจา เจ้า... เจ้าจะประกาศสงครามกับสวรรค์รึ!? ไม่รู้จักฟ้าสูงแผ่นดินต่ำจริงๆ เหล่าเทพฟังคำสั่ง ฆ่านาจา!"

พริบตาเดียว กองทัพเทพเกรียงไกร ต่างพุ่งเข้าโจมตีนาจา ส่วนชาวด่านเฉินถัง จนป่านนี้ยังไม่หายช็อกกับฉากที่นาจาฆ่าราชามังกร หลี่จิ้งโกรธจนตัวสั่น "จบกัน! จบกัน! ไอ้ลูกทรพีนี่ ก่อเรื่องคอขาดบาดตายเข้าให้แล้ว!"

จินจารีบพูดว่า "ข้าจะส่งข่าวหาท่านอาจารย์เดี๋ยวนี้ หวังว่าท่านอาจารย์จะช่วยพูดกับเทียนตี้ ให้ลงโทษแค่นาจา ไม่ลามปามถึงชาวด่านเฉินถัง!" มู่จาก็รีบเสริม "ท่านพ่อไม่ต้องห่วง ข้าก็จะส่งข่าวหาท่านอาจารย์ ให้ท่านอาจารย์รีบมา" "ดี! ดี! ชาวด่านเฉินถังต้องพึ่งพาพวกเจ้าแล้ว!" หลี่จิ้งยิ้มอย่างโล่งใจ แม้จะมีลูกทรพีอย่างนาจา แต่โชคดีที่ยังมีลูกชายยอดเยี่ยมอีกสองคน สวรรค์ยังเมตตาเขาอยู่บ้าง

บนท้องฟ้า นาจาใช้อิทธิฤทธิ์ ปราณกระบี่ฟาดฟันไร้คู่เปรียบ ทั่วทั้งฟ้าดินเต็มไปด้วยเจตจำนงแห่งกระบี่อันเข้มข้น หนึ่งกระบี่ฟาดฟัน ตะวันจันทราหมองหม่น ฟ้าถล่มดินทลาย เหล่าเทพมรณาร่วงหล่นใต้คมกระบี่ ภายใต้การสังหารของนาจา ไม่รู้ว่าทหารสวรรค์และขุนพลสวรรค์ต้องจบชีวิตไปเท่าไหร่ ฆ่าจนเหล่าเทพต้องถอยร่น ถูกไล่ตะเพิดจากโลกมนุษย์กลับเข้าไปในประตูสวรรค์ทางทิศใต้

มองดูฉากนี้ ในด่านเฉินถังเงียบกริบไปชั่วขณะ ใครจะไปคิดว่า นาจาจะมีพลังน่ากลัวขนาดนี้ ฆ่าจนเทพถอยหนีกลับสวรรค์

จินจา มู่จา: ⊙﹏⊙! นี่! ไม่! ไม่ใช่! เป็นไปไม่ได้ นี่มันเป็นไปไม่ได้เด็ดขาด! เทพสวรรค์ จะถูกนาจาฆ่าจนถอยกลับสวรรค์ได้ยังไง นี่มันเหลือเชื่อเกินไปแล้ว! หลี่จิ้ง: "..."

ชาวบ้านด่านเฉินถัง สีหน้าตายด้าน ตกใจจนทำอะไรไม่ถูก ในคำบอกเล่าของสวรรค์ เทพยดาสูงส่ง อยู่ยงคงกระพัน ภาพจำเหล่านั้นฝังลึกในใจ แต่พอมาเห็นนาจาเพียงลำพังกับกระบี่หนึ่งเล่ม ฆ่าจนเทพตกตาย หนีหัวซุกหัวซุนกลับฟ้า ภาพนี้มันช่างกระแทกใจ ทำลายความเชื่อเดิมๆ ของพวกเขาจนย่อยยับ

และในวินาทีนั้น นาจายืนตระหง่านอยู่บนจุดสูงสุดของโลกมนุษย์ ถือกระบี่มั่น หัวเราะกึกก้อง "กระบี่อยู่ในมือข้า ลองถามเซียนบนฟ้าดูสิ ว่าใครกล้าลงมาโลกมนุษย์บ้าง!?" คำพูดนี้ ช่างหยิ่งผยองเหลือแสน แต่ ณ เวลานี้ นาจามีคุณสมบัติที่จะพูดมัน

"สวะ! พวกสวะ!" ในเวลาเดียวกัน มองดูเหล่าเทพที่พ่ายแพ้หนีกลับมา เฮ่าเทียนสบถด่าอย่างเกรี้ยวกราด

เหล่าเทพ: เหอะ~! ใช่สิๆ พวกข้ามันสวะ ท่านไม่สวะ งั้นท่านก็ให้หลานชายท่านซ้อมเอาสิ? เฮ่าเทียน: เหลวไหล ข่าวลือมั่วซั่วแบบนี้ ข้าจะถลกหนังพวกเจ้าให้หมด! เหล่าเทพ: ท่านเคยโดนหลานชายซ้อม! เฮ่าเทียน: หุบปาก หุบปากกันให้หมด! ข้าจะสั่งประหารพวกเจ้า! เหล่าเทพ: ท่านเคยโดนหลานชายซ้อม! เฮ่าเทียน: "...!" แม่ง! ช่างเถอะ คุยเรื่องอื่นดีกว่า! เหล่าเทพ: ท่านสู้หลานชายไม่ได้ โอ้ใช่! ไม่ใช่แค่หลานชาย ยังมีหลานสาวอีกคน! เฮ่าเทียน: "..."

...

บัดนี้ เฮ่าเทียนจำต้องลงมือด้วยตัวเอง ก่อนหน้านี้หยางเจียนและหยางฉานทำสวรรค์เสียหน้าไปรอบหนึ่งแล้ว หากปล่อยให้นาจาลอยนวลอีก เขาคงไม่ต้องเป็นเทียนตี้กันพอดี? พริบตาเดียว ฟ้าดินเปลี่ยนสี แรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวพุ่งลงมา ในด่านเฉินถังไม่มีใครยืนทรงตัวได้อีกต่อไป บนท้องฟ้า ร่างจำแลงของเฮ่าเทียนปรากฏขึ้น รอบกายเต็มไปด้วยกลิ่นอายแห่งมรรควิถีอันสูงส่ง พลังแห่งกฎเกณฑ์พรั่งพรู "นาจา เกียรติยศแห่งสวรรค์มิอาจล่วงเกิน วันนี้เจ้าต้องดับสูญ! วิญญาณจะถูกเนรเทศสู่จิ่วโยว ทนทุกข์ทรมานชั่วนิรันดร์!" เสียงทรงอำนาจของเฮ่าเทียนดังขึ้น

ได้ยินดังนั้น นาจาตอบกลับด้วยความดูแคลนและโอหังว่า "มึงเป็นใครมาสั่งสอนกูวะ? น้ำหน้าอย่างมึงเนี่ยนะ?!"

[จบแล้ว]