บทที่ 35 - ออกเดินทาง! ล่าคนร้าย!

บทที่ 35 - ออกเดินทาง! ล่าคนร้าย!

"เฉินจั๋ว ฉันจะคุยกับนายแบบจริงจังนะ"

เดินออกจากห้องทำงานของจ้าวเฉียน เกาเฉิงเยี่ยนยื่นเอกสารคนร้ายให้เฉินจั๋ว

พร้อมกับอธิบายอย่างละเอียด

"คนร้ายรายนี้ ประเมินความแข็งแกร่งอยู่ที่สองคะแนน เหมาะให้กองกำลังสำรองอย่างเราไล่ล่าพอดี หากความแข็งแกร่งเกินหกคะแนน ก็ต้องให้สมาชิกมังกรทมิฬลงมือแล้ว ถ้านายรับภารกิจเดี่ยวในอนาคต ลองเริ่มจากหนึ่งคะแนนก่อน ความยากต่ำ อันตรายน้อย ฝึกฝีมือสักสองสามครั้งค่อยรับภารกิจคะแนนสูง

ครั้งนี้ถ้าเราจับคนร้ายได้ ก็จะได้ 2 แต้มสะสม จำไว้ : ในมังกรทมิฬ การหาแต้มสะสมสำคัญที่สุด สำคัญกว่าเงินทองเสียอีก ถ้านายมีแต้มสะสมมากพอ ก็สามารถแลกโอสถล้ำค่า หรือแม้แต่เคล็ดวิชาในองค์กรได้ พวกเราที่ไม่มีแบ็คกราวด์ตระกูลใหญ่หนุนหลัง การฝึกฝนทุกอย่างต้องพึ่งพาตัวเอง และแต้มสะสม คือสิ่งที่ซื้อของที่เราต้องการได้ ยกระดับความแข็งแกร่งของเราให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้

ประชากรโลกตอนนี้มีกว่าแปดพันล้านคน แต่จอมยุทธ์มีไม่ถึงห้าแสน จีนทั้งประเทศมีประชากรพันกว่าล้าน ข้อมูลทางการล่าสุดมีจอมยุทธ์แค่ 1.56 แสนคน โอกาสที่คนธรรมดาจะเป็นจอมยุทธ์ได้ คือหนึ่งในหมื่น ทำไมถึงยากขนาดนี้? ก็เพราะคนธรรมดาไม่มีช่องทางหาทรัพยากร อาศัยแค่การฝึกฝนด้วยตัวเอง จะเป็นจอมยุทธ์ ยาก ยากเหลือเกิน..."

เกาเฉิงเยี่ยนพูดคำว่ายากสองครั้งติด

เห็นได้ชัดว่ารู้สึกสะเทือนใจ

"อย่าเห็นว่าความเร็วและพละกำลังของนายน้อยนิด แต่ถ้านายหาแต้มสะสมได้มากพอ แลกยาเพิ่มพลังปราณมาสักสองสามเม็ด สมรรถภาพร่างกายจะพุ่งพรวดพราดแน่นอน ถึงตอนนั้นบวกกับปฏิกิริยาตอบสนองระดับเทพของนาย เกรงว่าแม้แต่ฉันก็อาจจะไม่ใช่คู่มือนาย"

ได้ยินคำพูดของเกาเฉิงเยี่ยน

เฉินจั๋วถึงเข้าใจความสำคัญของแต้มสะสม

มิน่าล่ะเมื่อกี้จ้าวเฉียนบอกว่ามีภารกิจให้เกาเฉิงเยี่ยน อีกฝ่ายถึงตาลุกวาว!

คนตายเพื่อเงิน นกตายเพื่ออาหาร

ในสังคมที่เต็มไปด้วยอันตรายรอบด้าน ผู้คนนับไม่ถ้วนยอมทำทุกอย่างเพื่อยกระดับความแข็งแกร่งของตัวเอง และในองค์กรมังกรทมิฬ ขอแค่ได้แต้มสะสม ก็จะได้ทรัพยากรที่แข็งแกร่ง โอสถ อาวุธ เคล็ดวิชา... มีครบทุกอย่าง ด้วยเงื่อนไขแบบนี้ ใครบ้างจะไม่ยอมถวายชีวิตให้องค์กรมังกรทมิฬ?

แม้แต่เฉินจั๋ว หัวใจก็เริ่มเร่าร้อน

เกาเฉิงเยี่ยนยิ้ม เขาขจัดความกลัวในใจเฉินจั๋วได้สำเร็จ และกระตุ้นความกระตือรือร้นของอีกฝ่ายได้แล้ว

นี่คือจุดประสงค์ของเขา

เฉินจั๋วกำหมัดแน่น

ถึงเอ่ยถาม "พี่เกา คนร้ายที่ชั่วช้าสามานย์ขนาดนี้ ทำไมตำรวจธรรมดาถึงจับไม่ได้? ต่อให้ฝีมือไม่ถึง แต่คนร้ายก็คงกันกระสุนไม่ได้ใช่ไหม? ตำรวจธรรมดาใช้ปืนไล่ล่าก็น่าจะจบเรื่องไม่ใช่เหรอ? ต้องถึงมือมังกรทมิฬเลยเหรอ?"

เกาเฉิงเยี่ยนส่ายหน้าขำๆ "นายคิดตื้นเขินเกินไปแล้ว ใช้ปืน? นี่มันเอาอาวุธไปประเคนให้โจรชัดๆ! ด้วยฝีมือของคนร้าย ขาดอีกนิดเดียวก็จะเป็นว่าที่จอมยุทธ์แล้ว หากตำรวจธรรมดาถือปืน เกรงว่ายังไม่ทันได้ตอบโต้ ปืนก็คงโดนคนร้ายแย่งไปแล้ว ก่อให้เกิดผลร้ายแรงกว่าเดิม"

"แต่ว่า... ในสถานีตำรวจไม่มียอดฝีมือเลยเหรอครับ?"

"มีแน่นอน แต่ตอนนี้หน้าที่หลักของตำรวจคือรักษาความสงบเรียบร้อยของสังคม รับประกันว่าคนธรรมดาจะไม่เกิดความวุ่นวายในสังคมที่พิเศษแบบนี้ ส่วนงานเสี่ยงตาย ก็ยกให้มังกรทมิฬจัดการ นี่คือเป้าหมายการดำรงอยู่ของมังกรทมิฬเรา"

เป็นอย่างนี้นี่เอง

สรุปสั้นๆ ประโยคเดียวคือ : แบ่งหน้าที่กันทำ

"ไป ตอนนี้สองทุ่มครึ่ง เราต้องออกเดินทางก่อนสามทุ่ม ไปเตรียมตัวกันก่อน"

เกาเฉิงเยี่ยนพาเฉินจั๋วเดินไปที่ชั้นหนึ่ง

"เตรียมตัวอะไรครับ?"

เฉินจั๋วถามต่อ

"อย่างแรก เราต้องเปลี่ยนเสื้อผ้า และหาหน้ากากหรือผ้าปิดปาก แว่นดำมาปิดบังใบหน้า คนในองค์กรมังกรทมิฬทุกคน ทุกครั้งที่ออกภารกิจต้องเผชิญหน้ากับอาชญากรโหดเหี้ยมหรือสัตว์อสูรดุร้าย ดังนั้นต้องปิดบังตัวตน ทำแบบนี้เพื่อปกป้องตัวเอง และปกป้องครอบครัว

อย่างที่สอง เราต้องวางแผนเส้นทาง และศึกษาสภาพภูมิประเทศ ว่าพอไปถึงหน้างานแล้วจะสู้กับอีกฝ่ายยังไง

แน่นอน ยังมีรายละเอียดอีกเยอะ

เราจะประมาทศัตรูไม่ได้ มีแต่เตรียมพร้อมให้รอบคอบตั้งแต่ตอนนี้ ถึงจะรับประกันความสำเร็จได้"

นี่คือประสบการณ์ล้วนๆ

เฉินจั๋วจำใส่ใจ

ไม่นาน ทั้งสองก็มาถึงห้องแต่งตัว

ในห้องแขวนเสื้อผ้าหลากหลายรูปแบบไว้เต็มไปหมด

สูท เสื้อยืด เชิ้ต เสื้อนวม ฮู้ด กระโปรง และอื่นๆ มีครบครัน แม้แต่รองเท้าถุงเท้าก็มีพร้อมสรรพ

"เสื้อผ้าที่นี่เป็นของใหม่ทั้งหมด ใส่ครั้งเดียวทิ้ง เลือกชุดที่นายคิดว่าเหมาะมาสักชุด" เกาเฉิงเยี่ยนพูดพลางกวาดตามอง แล้วหยิบเสื้อโปโลสีเทามาชุดหนึ่งเปลี่ยนใส่ พร้อมกับหยิบแว่นดำและหน้ากากสีเข้มจากชั้นมาสวม

พร้อมกันนั้นก็ควักแว็กซ์มาป้ายผมที่จัดทรงมาอย่างดีให้ชี้ตั้งขึ้น และหยิบขวดสเปรย์มาฉีดใส่ ผมสีดำกลายเป็นสีเหลืองทันตา

พริบตาเดียว

เหมือนเปลี่ยนคน จากชายหนุ่มรูปงามหยิ่งยโส กลายเป็นจิ๊กโก๋กวนเมือง

"เชรด เทคนิคการแต่งหน้านี่"

เฉินจั๋วอึ้งไปเลย

แต่เขาก็ได้สติอย่างรวดเร็ว รีบหยิบชุดลำลองสีดำสองชิ้น กับรองเท้าลำลองมา แต่ขณะที่เขากำลังจะเปลี่ยนชุด เกาเฉิงเยี่ยนก็เดินเข้ามา

"เฉินจั๋ว เลือกเสร็จแล้ว?"

"ครับ เลือกเสร็จแล้ว"

"งั้นเอามาให้ฉัน"

เกาเฉิงเยี่ยนหยิบเสื้อผ้าสองชิ้นกับรองเท้าไป แล้วโยนกลับไปที่เดิม พร้อมกับหยิบชุดหนังกับกางเกงหนังที่สไตล์ต่างจากชุดลำลองอย่างสิ้นเชิง และรองเท้าหนังเก่าๆ สีน้ำตาลออกมาจากราวแขวน

"ใส่ชุดนี้"

"นี่..."

เฉินจั๋วตาค้าง

"ชุดที่นายเลือกใช้ไม่ได้" เกาเฉิงเยี่ยนพูดเรียบๆ "เมื่อกี้ที่ให้นายเลือกเสื้อผ้า จิตใต้สำนึกนายจะเลือกสไตล์การแต่งตัวที่นายใส่ปกติ ถ้านายใส่ชุดแบบนั้นออกไป ความเสี่ยงสูงมาก ดังนั้นปกติพอเด็กใหม่เลือกชุดเสร็จ เราจะโยนทิ้งทันที แล้วเลือกชุดอีกชุดที่สไตล์ต่างกันโดยสิ้นเชิงให้พวกนาย ทำแบบนี้ ก็จะลดความเสี่ยงที่ตัวตนจะถูกเปิดเผย"

ก็ได้... เฉินจั๋วเข้าใจ

แต่ไอ้ชุดตรงหน้านี่สิ

เสื้อหนัง กางเกงหนัง...

รองเท้าหนังรุ่นคุณปู่...

เขาหนังตากระตุก กัดฟันเปลี่ยนชุด

ส่องกระจกดู แทบขาดใจตาย

ลุคนี้ แสบตาเกินไปแล้ว ถ้าเป็นเวลาปกติ ให้ใครเอาปืนจ่อหัวเขาก็ไม่ใส่

ด้วยชุดนี้ บวกกับกระบี่สองเล่มบนหลัง พ่อแม่มายืนตรงหน้ายังไม่แน่ว่าจะจำเขาได้

เขาสงสัยว่าเกาเฉิงเยี่ยนจงใจ แกล้งเขาเพราะกลัวเขาหล่อกว่า และก็จริง พอเขาหันไปมอง ก็เห็นมุมปากที่กระตุกของเกาเฉิงเยี่ยน ชัดเจนว่ากลั้นขำอยู่

"ดีมาก ใส่แว่นนี่อีกอัน ก็เพอร์เฟกต์"

เกาเฉิงเยี่ยนกลั้นขำ ยื่นแว่นกรอบดำหนาเตอะมาให้

เอาเข้าไป!

นี่เขาจะกลายเป็นไอ้บ้าหนังกลับจริงๆ แล้วสินะ

เปลี่ยนชุดเสร็จ

เฉินจั๋วหยิบมือถือโทรหาเฉินเซี่ยงหราน เขาไม่ได้บอกเรื่องเข้าร่วมองค์กรมังกรทมิฬ กลัวพ่อแม่เป็นห่วง "พ่อ คืนนี้ผมอาจกลับดึกหน่อยนะ มีนัดสังสรรค์กับเพื่อน ปลีกตัวไม่ได้"

เฉินเซี่ยงหราน : "ชายหรือหญิง?"

ทำไมต้องถามคำถามนี้?

เฉินจั๋วมองเกาเฉิงเยี่ยนแวบหนึ่ง "ชายครับ"

เฉินเซี่ยงหราน : "...ดึกแค่ไหน? ให้พ่อไปรับไหม?"

เฉินจั๋วตอบ "ไม่ต้องครับ วางใจเถอะ กลางคืนปลอดภัยจะตาย ถ้าดึกเกินไปจริงๆ ผมไม่ขี่จักรยาน จะนั่งแท็กซี่กลับบ้านครับ"

"งั้นก็ได้ ระวังตัวด้วย"

เฉินเซี่ยงหรานไม่ได้คิดมาก กำชับไป

"ครับ"

เฉินจั๋ววางสาย

ครึ่งชั่วโมงต่อมา ทุกอย่างเตรียมพร้อม

เกาเฉิงเยี่ยนแววตาเป็นประกาย น้ำเสียงเจือความเย็นเยียบ "เฉินจั๋ว ออกเดินทาง ไล่ล่าคนร้าย!"

(จบแล้ว)