เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 23 - ขอโทษด้วย ผมไม่คู่ควร

บทที่ 23 - ขอโทษด้วย ผมไม่คู่ควร

บทที่ 23 - ขอโทษด้วย ผมไม่คู่ควร


บทที่ 23 - ขอโทษด้วย ผมไม่คู่ควร

สิบนาทีต่อมา

ณ ห้องประชุมแห่งหนึ่งในตึกเรียนโรงเรียนมัธยมหนึ่งหรงเฉิง

หลัวเยวี่ยและตัวแทนสิบกว่าคนนั่งล้อมวงกัน แต่ละคนสายตาเป็นประกาย กดดันผู้คนด้วยบารมี

เฉินจั๋วหายใจติดขัด นี่เป็นครั้งแรกตั้งแต่โตมาที่เขาต้องเผชิญหน้ากับยอดฝีมือจำนวนมากในระยะประชิดขนาดนี้ แม้จอมยุทธ์ตรงหน้าจะไม่ได้จงใจปล่อยแรงกดดันใส่เขา แต่ความเย็นเยียบที่วาบผ่านแววตาเป็นครั้งคราว ก็ทำให้เขาใจสั่น

"แข็งแกร่งเกินไปแล้ว!"

เฉินจั๋วตระหนกในใจ "ตัวแทนพวกนี้ไม่ใช่จอมยุทธ์ธรรมดาแน่นอน จอมยุทธ์สองคนที่หน้าประตูสนามกีฬาเมื่อกี้เทียบความน่ากลัวกับคนพวกนี้ไม่ติดเลย ถ้าฉันต้องเผชิญหน้ากับพวกเขา เกรงว่าพวกเขาไม่ต้องลงมือ แค่ใช้พลังกดดันก็ทำให้ฉันหมดสภาพต่อสู้ได้แล้ว ก็จริง... มีแต่จอมยุทธ์ที่แข็งแกร่งระดับนี้ ถึงจะเข้าไปในเขตหวงห้าม ต่อสู้กับสัตว์อสูรที่ดุร้ายพวกนั้น ปกป้องความปลอดภัยของเผ่าพันธุ์มนุษย์ได้"

หลัวเยวี่ยยิ้มมองเฉินจั๋ว ยิ่งมองยิ่งพอใจ "นักเรียนเฉินจั๋ว เธอไม่ต้องตื่นเต้น วันนี้เธอทำผลงานได้ยอดเยี่ยมมาก เป็นความภาคภูมิใจของโรงเรียนมัธยมหนึ่งหรงเฉิง คะแนนของเธอชนะใจตัวแทนจากมหาวิทยาลัยวรยุทธ์ต่างๆ พวกเขามีเจตนาเชิญเธอเข้าศึกษาต่อ ไม่ทราบว่าเธอมีความคิดเห็นอย่างไร?"

"แต่ว่าผม..."

เฉินจั๋วมองไปที่เฉามิงข้างๆ เฉามิงส่งยิ้มให้เขา เป็นสัญญาณให้เขาจัดการเอง

เอาวะ!

พูดความจริงไปเลยแล้วกัน จริงๆ แล้วเขาคือกากเดน ไม่ใช่อัจฉริยะ

ขณะที่เฉินจั๋วกลั้นใจ เตรียมจะพูดความจริงออกมา

ลี่หงก็เอ่ยขึ้นอีกครั้ง "น้องชายเฉินจั๋ว อย่าเพิ่งรีบตัดสินใจ ผมขอแนะนำตัวก่อน ผมคือลี่หง ตัวแทนจากโรงเรียนวรยุทธ์เจียงหนาน คุณน่าจะรู้ชื่อเสียงของโรงเรียนวรยุทธ์เจียงหนานดี ในฐานะหนึ่งในหกมหาวิทยาลัยวรยุทธ์ระดับท็อปของจีน เรามีบุคลากรครูที่ยอดเยี่ยมที่สุดในประเทศ ขอแค่คุณตกลงเข้าโรงเรียนวรยุทธ์เจียงหนาน เราสัญญาว่าจะมอบเงินรางวัลให้ 1 ล้านหยวน และจัดสรรทรัพยากรส่วนตัวให้คุณไม่ต่ำกว่าปีละ 5 ล้านหยวน

ในขณะเดียวกัน ปีหนึ่งคุณจะมีสิทธิ์เลือกอาจารย์ที่ปรึกษาได้อย่างอิสระ

ขอบเขตของอาจารย์ที่ปรึกษา นอกจากอาจารย์ส่วนน้อยที่ไม่รับลูกศิษย์ ที่เหลือคุณเลือกได้ตามใจชอบ รวมถึงยอดฝีมือระดับอาจารย์ยุทธ์ด้วย!

คุณน่าจะเข้าใจ ตอนนี้คุณยังอ่อนแอมาก หากมีระดับอาจารย์ยุทธ์มาคอยชี้แนะ เชื่อว่าด้วยพรสวรรค์ของคุณ จะก้าวเข้าสู่ขอบเขตจอมยุทธ์และสร้างชื่อเสียงได้ในเวลาอันสั้น"

พอลี่หงพูดจบ คนอื่นๆ ในห้องประชุมก็นั่งไม่ติดที่แล้ว

เงื่อนไขที่ลี่หงยื่นให้นั้นล่อตาล่อใจเกินไป

เงินรางวัลหนึ่งล้าน!

ทรัพยากรสนับสนุนปีละห้าล้าน!

แน่นอน สิ่งที่ทำให้ทุกคนหวั่นไหวที่สุดคือเงื่อนไขข้อสุดท้ายของลี่หง : เฉินจั๋วมีสิทธิ์เลือกอาจารย์ที่ปรึกษาตั้งแต่เพิ่งเข้าเรียน

ในวิถีแห่งวรยุทธ์ ความสำคัญของอาจารย์ที่ปรึกษาก็เหมือนอาจารย์ในสำนักสมัยโบราณ หากมีอาจารย์ที่ปรึกษาเก่งๆ คอยชี้แนะตัวต่อตัว พัฒนาการของนักเรียนคนนั้นย่อมก้าวกระโดดอย่างแน่นอน

ตาของหลัวเยวี่ยแดงก่ำ จ้องเขม็งไปที่เฉินจั๋ว

ตอบตกลงสิ!

รีบตกลงเร็วเข้า!

ไอ้หนูซื่อบื้อ คิดอะไรอยู่...

นี่คือโอกาสที่แกจะบินทะยานขึ้นฟ้าแล้วนะ!

เขาไม่เชื่อว่าตัวแทนมหาวิทยาลัยวรยุทธ์อื่นจะให้ข้อเสนอที่น่าสนใจกว่านี้ได้

และก็เป็นไปตามคาด ทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบ

ครู่ใหญ่ต่อมา

ชายหัวโล้นถึงเผยสีหน้าซับซ้อน "ตัวแทนลี่ คุณนี่ทุ่มสุดตัวจริงๆ เพื่อนักเรียนที่ยังไม่ใช่แม้แต่ว่าที่จอมยุทธ์ ถึงกับยอมจ่ายหนักขนาดนี้ ดูท่าปีนี้โรงเรียนวรยุทธ์เจียงหนานเตรียมจะทุ่มไม่อั้นเพื่อดึงตัวอัจฉริยะรอบรับตรง ในเมื่อเป็นแบบนี้ ผมขอประกาศถอนตัว แค่ข้อเสนอให้เลือกอาจารย์ที่ปรึกษาได้ตามใจชอบ โรงเรียนวรยุทธ์จิงตูของเราก็ให้ไม่ได้แล้ว"

"ผมก็ถอนตัว"

"เอลี่ คุณมันร้าย"

"ช่างเถอะ ยกให้คุณแล้วกัน"

ตัวแทนคนอื่นๆ ส่ายหน้า ไม่พูดอะไรอีก

"แต่ว่าผม..."

เฉินจั๋วเห็นว่าไม่มีใครพูดแล้ว ในที่สุดก็ได้โอกาส สีหน้าลำบากใจสุดขีด "ขอบคุณอาจารย์ทุกท่านที่มองเห็นความสำคัญของผม แต่ผมรู้สึกว่าผมไม่คู่ควรกับเกียรตินี้ครับ"

"???"

หลัวเยวี่ยตาโต สังหรณ์ใจไม่ดี

เฉินจั๋วพูดต่อ "ผมรู้ว่าอาจารย์ทุกท่านสนใจคะแนนปฏิกิริยาตอบสนองของผม แต่ผมต้องบอกความจริงข้อหนึ่งให้อาจารย์ทราบ คือนอกจากปฏิกิริยาตอบสนองแล้ว คะแนนอื่นๆ ของผม... แย่มากครับ การสอบเมื่อกี้ ความเร็วของผมอยู่ที่ 9.8 เมตร/วินาที พละกำลัง 121 กิโลกรัม ห่างไกลจากเกณฑ์มาตรฐานมากครับ"

พรึ่บ!

หลัวเยวี่ยลุกพรวดขึ้นยืน มือสั่นเทา

ส่วนลี่หงและตัวแทนทุกคนสีหน้าเปลี่ยนทันที เผยความตกตะลึงเป็นครั้งแรก

ริมฝีปากหลัวเยวี่ยสั่นระริก ผ่านไปครู่หนึ่งถึงหันไปมองเฉามิง ข่มความปั่นป่วนในใจแล้วเอ่ยถาม "อาจารย์เฉา เขา... ที่นักเรียนเฉินจั๋วพูดเป็นความจริงหรือ?"

เฉามิงทำหน้าขมขื่น พยักหน้า "เป็นความจริงครับ"

หลัวเยวี่ยอ้าปากค้าง สุดท้ายก็พูดไม่ออก เขาทรุดตัวลงนั่งอย่างหมดแรง นั่งนิ่งไม่ไหวติง

ลี่หงมองสำรวจเฉินจั๋ว สีหน้าซับซ้อน "เธอ... ทำได้ยังไงที่ปฏิกิริยาตอบสนองเทียบเท่าว่าที่จอมยุทธ์ แต่ความเร็วและพละกำลังกลับต่ำเตี้ยขนาดนั้น? นี่มัน... ยากจะเข้าใจ"

ลี่หงไม่ยินยอมพร้อมใจ หากคะแนนของเฉินจั๋วดีกว่านี้อีกนิด ต่อให้ไม่ถึงเกณฑ์มาตรฐาน เขาก็ยังพอจะเกลี้ยกล่อมฝ่ายรับสมัครของโรงเรียนวรยุทธ์เจียงหนานให้รับเฉินจั๋วเป็นกรณีพิเศษได้

เพราะปฏิกิริยาตอบสนองที่เฉินจั๋วแสดงออกมาเมื่อกี้มันน่าตื่นตะลึงเกินไป ทำให้เขานึกเสียดาย

แต่ตอนนี้...

ความเร็ว 9.8 เมตร/วินาที พละกำลัง 121 กิโลกรัม คะแนนแบบนี้แค่พูดออกมายังน่าอับอาย

สู้คนธรรมดายังไม่ได้เลย

โรงเรียนวรยุทธ์เจียงหนานในฐานะหนึ่งในมหาวิทยาลัยวรยุทธ์ระดับท็อปของจีน หากรับเฉินจั๋วเข้าเรียน คงกลายเป็นตัวตลกทันที เฉินจั๋วต่อให้ปฏิกิริยาตอบสนองดีแค่ไหน ถ้าไม่มีความเร็วและพละกำลังมาหนุนเสริม ก็เป็นได้แค่คนอ่อนแอ ดีไม่ดีในบางสถานการณ์ยังแย่กว่าคนธรรมดาเสียอีก นักเรียนแบบนี้ โรงเรียนวรยุทธ์เจียงหนานไม่มีทางรับในรอบรับตรง แม้แต่รอบสอบปกติก็คงไม่ผ่าน

เหมือนการสอบเอ็นทรานซ์สมัยก่อน

คนที่ได้คะแนนเต็มคณิต ฟิสิกส์ เคมี มีไม่น้อย แต่ถ้าวิชาอื่นคะแนนไม่ถึงร้อย ดูสิจุฬาฯ ธรรมศาสตร์จะแลไหม?

เก่งวิชาเดียว เรียกว่าคนแปลก

เรียกว่าอัจฉริยะไม่ได้

เฉินจั๋วโค้งคำนับขอโทษลี่หง "อาจารย์ครับ ทำให้ท่านผิดหวังแล้ว"

ลี่หงถอนหายใจยาว "เฮ้อ โทษเธอไม่ได้หรอก เป็นพวกเราที่ตื่นเต้นเกินไป ไม่ได้ตรวจสอบคะแนนอื่นของเธอก่อนก็โวยวายกันไปเอง แต่ในเมื่อเป็นแบบนี้... นักเรียนเฉินจั๋ว ขอโทษจริงๆ เกรงว่าโรงเรียนวรยุทธ์เจียงหนานคงรับเธอไม่ได้"

เฉินจั๋วยิ้ม "ไม่เป็นไรครับ"

เดิมทีเรื่องนี้ก็เป็นเหตุสุดวิสัย เขาไม่ได้รู้สึกเสียใจอะไร

ต่อให้โรงเรียนวรยุทธ์เจียงหนานรับเขาเป็นกรณีพิเศษ คาดว่าเข้าไปก็คงโดนดูถูกอยู่ดี!

คนไม่มีความเร็ว ไม่มีพละกำลังอย่างนาย มีดีอะไรถึงได้เข้าโรงเรียนวรยุทธ์เจียงหนาน? เผลอๆ เขาจะกลายเป็นบันไดให้คนอื่นเหยียบย่ำท้าทายเพื่อสร้างชื่อเสียง

ในเมื่อเป็นอย่างนั้น เขาขอเป็นเด็กกากๆ ของเขาต่อไปดีกว่า

และที่สำคัญ...

เวลานี้เฉินจั๋วไม่เพียงไม่รู้สึกพ่ายแพ้ ในใจกลับตื่นเต้นมากกว่า "ฉันประเมินความน่ากลัวของเกมลึกลับนั่นต่ำไป เดือนเดียวทำให้ปฏิกิริยาตอบสนองของฉันจากระดับกากเดนกลายเป็นระดับเทียบเท่าว่าที่จอมยุทธ์... เกมนี้ ไม่ธรรมดายิ่งกว่าที่ฉันคิดไว้เสียอีก"

แต่วินาทีถัดมา ใจเขาก็ดิ่งลง "ปฏิกิริยาตอบสนองของฉันพัฒนาเร็วขนาดนี้ ต้องดึงดูดความสงสัยของบางคนแน่ ฉันต้องรีบหาวิธี ไม่อย่างนั้นอาจนำภัยมาสู่ตัวในภายหลัง"

ปฏิกิริยาตอบสนอง เป็นสิ่งที่วงการวรยุทธ์ยอมรับกันทั่วว่าพัฒนายากที่สุด!

ความเร็ว พละกำลัง ฝึกหนักภายหลังได้ กินยาอัพเกรดได้ แต่ปฏิกิริยาตอบสนอง ส่วนใหญ่ขึ้นอยู่กับพรสวรรค์!

คุณ 1 ขวบปฏิกิริยาช้า 30 ขวบก็ยังช้าเหมือนเดิม

อยากฝืนอัพเกรด?

ยากบรรลัย!

นอกเสียจากจะทะลวงคอขวดวรยุทธ์ ก้าวสู่ขอบเขตใหม่ ปฏิกิริยาตอบสนองถึงจะเพิ่มตาม มิฉะนั้นลำพังแค่ฝึกเอง แทบจะไม่ขยับเขยื้อน

หากมีคนรู้ว่าเฉินจั๋วใช้แค่เกมเกมเดียว ก็ยกระดับปฏิกิริยาตอบสนองได้อย่างรวดเร็ว คาดว่าฝ่ายนั้นคงทำทุกวิถีทางเพื่อแย่งชิงเกมนี้มา ส่วนเฉินจั๋วมีโอกาสสูงที่จะถูกฆ่าปิดปาก

คนไม่ผิด ผิดที่ครอบครองหยกงาม!

เฉินจั๋วตอนนี้ยังอ่อนแอเกินไป หากเขาคิดหาคำอธิบายเรื่องปฏิกิริยาตอบสนองที่เพิ่มขึ้นไม่ได้ คาดว่าพวกภูตผีปีศาจทั้งหลายคงแห่กันมาทันที

"ครั้งนี้บุ่มบ่ามไปหน่อย... ฉันนึกว่าคะแนนปฏิกิริยาของฉันอย่างมากก็ 80 กว่าๆ ถ้าแค่นั้นต่อให้คนอื่นตกใจ ก็คงไม่มีเรื่องใหญ่อะไร แต่นึกไม่ถึงว่าผลลัพธ์จะเหนือความคาดหมายไปไกล"

ระดับว่าที่จอมยุทธ์

นี่คือการก้าวกระโดดเชิงคุณภาพ

"แน่นอน ตอนนี้ฉันยังไม่ต้องกังวลมากเกินไป หากมีคนถาม ฉันก็บอกไปว่าปฏิกิริยาของฉันเป็นพรสวรรค์ติดตัวมาแต่เกิด เมื่อก่อนแค่แกล้งกากซ่อนคม พูดแบบนี้ต่อให้คนอื่นสงสัยก็ทำอะไรไม่ได้ เพราะไม่มีใครรู้ว่าเมื่อก่อนปฏิกิริยาจริงๆ ของฉันอยู่ที่ระดับไหน... เพียงแต่ต่อไป ถ้าปฏิกิริยาของฉันยังเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ จนถึงระดับจอมยุทธ์ ก็ต้องวางแผนรับมือให้ดี

ไม่อย่างนั้น... ปัญหาตามมาไม่จบไม่สิ้น เผลอๆ จะนำหายนะมาสู่พ่อแม่"

ความคิดแล่นผ่านสมองเฉินจั๋วอย่างรวดเร็ว วูบเดียวก็ผ่านความคิดนับไม่ถ้วน

วินาทีนี้ เขาปรารถนาความแข็งแกร่งอย่างรุนแรง

หากเขามีความแข็งแกร่งที่ทรงพลัง ต่อให้คนอื่นรู้ว่าเขามีความลับยิ่งใหญ่แล้วจะทำไม?

(จบแล้ว)

จบบทที่ บทที่ 23 - ขอโทษด้วย ผมไม่คู่ควร

คัดลอกลิงก์แล้ว