บทที่ 16: การประลองเวทมนตร์

บทที่ 16: การประลองเวทมนตร์

"พวกคุณเกิดในครอบครัวพ่อมดแม่มด คงคุ้นเคยกับเวทมนตร์มาตั้งแต่เด็ก จะสาธิตให้ดูหน่อยได้ไหม?"

เฮอร์ไมโอนี่ทั้งตื่นเต้นและกลัวกับชีวิตที่ฮอกวอตส์ที่กำลังจะมาถึง

เธอเป็นนักเรียนเรียนเก่งมาตลอด ไม่เคยมีปัญหาเรื่องการเรียน ซึ่งก็ทำให้เธอมีนิสัยชอบเอาชนะสูง

ครั้งเดียวที่พลาดท่าก็คือกับอีธาน และตอนนี้เฮอร์ไมโอนี่เชื่อว่าหลังจากที่ตั้งใจเรียนมาระยะหนึ่ง ถ้าแข่งกันอีกครั้งเธอต้องไม่แพ้อีธานแน่

แต่ในเรื่องเวทมนตร์ เฮอร์ไมโอนี่ก็ไม่ค่อยมั่นใจ การเรียนรู้เวทมนตร์ด้วยตัวเองโดยไม่มีคนสอนค่อนข้างยาก ตลอดช่วงฤดูร้อนเธอเรียนรู้ได้แค่สามคาถา คือ คาถาส่องสว่าง คาถาปลดล็อค และคาถาซ่อมแซม

เธอกังวลว่าจะตามการเรียนที่ฮอกวอตส์ไม่ทัน และจะถูกเด็กที่เติบโตมาในครอบครัวพ่อมดแม่มดทิ้งห่าง กลายเป็นนักเรียนอ่อน

ตอนนี้เมื่อมีโอกาส เธอจึงอยากดูว่าเด็กที่โตมาในครอบครัวพ่อมดแม่มดมีระดับความสามารถแค่ไหน เพื่อวางแผนการเรียนของตัวเองต่อไป

"เอ่อ..." เนวิลล์พูดติดๆ ขัดๆ ไม่รู้จะตอบอย่างไร

เวทมนตร์เขาเห็นมาเยอะ แทบจะทุกวันด้วยซ้ำ แต่ใช้เองนี่ขอโทษ เขาทำไม่ได้จริงๆ

พรวด! อีธานหลุดหัวเราะออกมา เฮอร์ไมโอนี่ซักไซ้ไม่หยุด เนวิลล์หดตัวพูดอะไรไม่ออกสักคำ

"นายหัวเราะอะไร?"

"ก็ไม่ได้หัวเราะอะไร!" อีธานยักไหล่ทำท่าไร้เดียงสา

"ฉันจะแสดงให้พวกนายดูว่าเวทมนตร์ที่แท้จริงเป็นยังไง" คาแซนดราลุกขึ้น

แม้เธอจะไม่ชอบเนวิลล์ และยิ่งไม่ชอบเฮอร์ไมโอนี่ที่เกิดจากมักเกิ้ล จนแทบไม่อยากคุยด้วย แต่สุดท้ายแล้ว คาแซนดราก็ยังเป็นเด็กอายุสิบเอ็ดปี การอวดความสามารถและดึงดูดความสนใจจากผู้อื่นเป็นนิสัยทั่วไปของเด็กวัยนี้

ภายใต้สายตาของทั้งสามคน คาแซนดราสง่างามชักไม้กายสิทธิ์ออกมาชี้กลางอากาศ

"อินเซนดิโอ!"

พร้อมกับเสียงร่ายคาถา เปลวไฟสีส้มแดงร้อนแรงพุ่งออกมาจากปลายไม้กายสิทธิ์ ก่อตัวเป็นม่านหมุนวนเล็กๆ ลอยค้างกลางอากาศ

เมื่อทำเสร็จ คาแซนดราก็มองไปทางอีธานด้วยท่าทางเหยียดๆ

ในสายตาของเธอ มีเพียงอีธานเท่านั้นที่คู่ควรให้เธอมอง

อีธานน่าจะเป็นพ่อมดลูกครึ่ง เพราะเธอรู้จักตระกูลพ่อมดแม่มดเลือดบริสุทธิ์ในอังกฤษทั้งหมด

นามสกุลเอเดรียนนี้เธอไม่เคยได้ยินมาก่อน

แถมตอนที่อีธานซื้อหนังสือ เขาใช้เงินไปร้อยกว่าแกลเลียนในครั้งเดียว ซึ่งไม่ใช่ลักษณะของครอบครัวมักเกิ้ล

ตัดทุกคำตอบที่ผิดออกไป ก็เหลือแค่คำตอบเดียว

"นั่นคือคาถาเพลิงใช่ไหม ฉันลองหลายครั้งแล้วแต่ยังทำไม่สำเร็จ" เฮอร์ไมโอนี่ลุกพรวดขึ้นยืน จ้องมองคาถาเพลิงของคาแซนดราตาไม่กะพริบ

สมกับที่คิดไว้ นักเรียนจากตระกูลพ่อมดแม่มดก้าวหน้าไปไกลกว่าเธอมากแล้ว

คาแซนดราไม่สนใจเฮอร์ไมโอนี่ที่ตื่นเต้น แต่ยังคงจ้องอีธานไม่วางตา พลางถามอย่างจริงจัง:

"ช่วงนี้นายเรียนคาถาอะไรมาบ้าง?"

เธอถึงกับไปซื้อตำราเรียนระดับสูงเพิ่มเติมเพราะอีธาน และช่วงที่ผ่านมาก็ตั้งใจเรียนอย่างหนัก หวังจะเอาชนะอีธานให้ได้ เพื่อจะได้เป็นดาวเด่นที่สุดของสลิธีริน หรือแม้แต่ของฮอกวอตส์ทั้งโรง

แต่ไม่รู้ว่าอีธานมีพรสวรรค์แค่ไหน ความขยันและมุมานะอาจทำให้เธอสนใจได้บ้าง แต่ถ้าไม่มีพรสวรรค์ ก็ไม่มีคุณสมบัติพอจะเป็นคู่แข่งของเธอ

"อินเซนดิโอ!"

คาถาเหมือนกันพุ่งออกมาจากมือของอีธาน ม่านไฟที่เกิดขึ้นมีขนาดเท่ากับของคาแซนดราพอดี

แม้ในช่วงที่ผ่านมา อีธานจะไม่ได้ศึกษาคาถาเพลิงลึกซึ้ง แต่แค่ดูก็เข้าใจและทำได้แล้วไม่ใช่หรือ?

ประกอบกับความสามารถในการควบคุมเวทมนตร์ที่ดี และพลังเวทมนตร์ที่มากกว่าพ่อมดน้อยทั่วไป ทำให้อีธานสามารถทำได้ถึงขั้นนี้

แม้ความชำนาญในคาถาเพลิงอาจจะยังไม่สูงเท่าคาแซนดรา แต่ก็ทำได้เหมือนกัน

"อีธาน นายก็ทำได้เหรอ?" เฮอร์ไมโอนี่ตาโต มองด้วยความไม่อยากเชื่อ

แม้จะเคยแพ้อีธานมาก่อน แต่นี่เป็นเรื่องเวทมนตร์ เป็นการแข่งขันบนเส้นทางใหม่ แต่ก็ต้องพ่ายแพ้อีกครั้ง

ส่วนคาแซนดรามุมปากยกขึ้นเล็กน้อย แบบนี้สิถึงจะสนุก ถ้าอีธานเป็นคนไร้พรสวรรค์ธรรมดาๆ นั่นแหละถึงจะน่าเบื่อ

ทันใดนั้น คาแซนดราสะบัดไม้กายสิทธิ์ เปลวไฟในอากาศราวกับมีชีวิตขึ้นมา เปลี่ยนเป็นงูไฟพุ่งเข้าใส่ด้านของอีธาน ราวกับจะกลืนกินเปลวไฟของเขาให้หมด

เธอต้องการบอกอีธานด้วยวิธีนี้ว่า เธอต่างหากที่เก่งที่สุด

แต่ความเป็นจริงมักโหดร้ายเสมอ เมื่อเปลวไฟทั้งสองสัมผัสกัน เปลวไฟของคาแซนดราก็เริ่มพังทลาย

เนื่องจากอยู่ในตู้รถไฟ ทั้งสองคนไม่กล้าขยายเปลวไฟใหญ่เกินไป สุดท้ายคาแซนดราได้แต่มองเปลวไฟของอีธานลอยมาหยุดห่างจากเธอราวสามสิบเซนติเมตรก่อนจะสลายไป

แม้จะปรากฏในรูปของเปลวไฟ แต่สุดท้ายแล้วก็ต้องพึ่งเวทมนตร์ และตอนนี้ยังไม่มีเชื้อเพลิง ไม่ใช่คาถาไฟนรกที่เกิดจากอารมณ์ทำลายล้างที่ดับไม่ได้

สุดท้ายสิ่งที่แข่งขันกันก็คือการควบคุมคาถาเพลิงและพลังเวทมนตร์

"อีธาน พวกเราเป็นเด็กมักเกิ้ลเหมือนกัน ไม่เคยสัมผัสเวทมนตร์มาก่อน นายทำได้ยังไง?" เฮอร์ไมโอนี่ถามตรงๆ

ไม่เข้าใจก็ต้องถาม ไม่น่าอาย เฮอร์ไมโอนี่ยอมรับแล้วว่าไม่ว่าจะในโลกมักเกิ้ลหรือโลกเวทมนตร์ เธอก็สู้อีธานไม่ได้

"ก็พวกเราเป็นอัจฉริยะไง เป็นแบบนี้แหละ!" อีธานยิ้มกวนๆ พลางตอบ

"ต้องมีเทคนิคการเรียนรู้อะไรแน่ๆ สอนฉันหน่อยได้ไหม!"

เพื่อไม่ให้ตัวเองเป็นนักเรียนอ่อน เพื่อให้จบจากฮอกวอตส์ได้ เฮอร์ไมโอนี่ตัดสินใจทุ่มสุดตัว

ในโลกมักเกิ้ลเธอก็เป็นอัจฉริยะนะ!

ทำไมถึงทำไม่ได้?

เฮอร์ไมโอนี่ได้แต่บอกตัวเองว่า เป็นเพราะไม่มีคนสอน ไม่เข้าใจวิธีเรียนของพ่อมดแม่มดเท่านั้นเอง

"เดี๋ยวก่อน นายบอกว่าเขาเกิดจากมักเกิ้ลเหรอ?" คาแซนดราขัดบทสนทนาของทั้งสอง มองอีธานด้วยความสงสัย

"ใช่ ฉันรู้จักเขา" เฮอร์ไมโอนี่พยักหน้ายืนยัน

"การประลองครั้งนี้ฉันแพ้ แต่เพราะสถานที่ไม่เหมาะ คราวหน้าผู้ชนะต้องเป็นฉันแน่"

ในฐานะความภาคภูมิใจของตระกูล ผู้ที่ใครๆ ก็เรียกว่าอัจฉริยะ คาแซนดราไม่คิดว่าตัวเองจะด้อยกว่าอีธาน หากได้ประลองกันเต็มที่ ชัยชนะต้องเป็นของเธอแน่นอน