บทที่ 54: เหรียญตราสร้างกิลด์สองอัน

ติ๊ง! ประกาศจากเซิร์ฟเวอร์จีน: ขอให้ผู้เล่นทุกคนโปรดทราบ ผู้เล่น ‘เฟิงจื่อ’ ได้ก่อตั้งร้านค้าแห่งแรกของเซิร์ฟเวอร์ ‘ร้านค้าเฟิงสิงเทียนเซี่ย’ ร้านค้านี้จะถูกจารึกไว้ในประวัติศาสตร์มังกรสวรรค์ตลอดไป

ติ๊ง! ประกาศจากเซิร์ฟเวอร์จีน: ขอให้ผู้เล่นทุกคนโปรดทราบ ผู้เล่น ‘เฟิงจื่อ’ ได้ก่อตั้งภัตตาคารแห่งแรกของเซิร์ฟเวอร์ ‘ภัตตาคารเฟิงสิงเทียนเซี่ย’ ภัตตาคารนี้จะถูกจารึกไว้ในประวัติศาสตร์มังกรสวรรค์ตลอดไป

ติ๊ง! ประกาศจากเซิร์ฟเวอร์จีน: ขอให้ผู้เล่นทุกคนโปรดทราบ ผู้เล่น ‘เฟิงจื่อ’ ได้ก่อตั้งโรงประมูลแห่งแรกของเซิร์ฟเวอร์ ‘โรงประมูลเฟิงสิงเทียนเซี่ย’ โรงประมูลนี้จะถูกจารึกไว้ในประวัติศาสตร์มังกรสวรรค์ตลอดไป

ประกาศจากระบบสามครั้งรวดนี้เปรียบเสมือนก้อนหินยักษ์สามก้อนที่ทุ่มลงในทะเลสาบ 'หลุนหุย' ที่มีระลอกคลื่นอยู่แล้ว จนกลายเป็นคลื่นยักษ์สึนามิซัดสาดไปทั่ว

แต่แล้ว...

ติ๊ง! ประกาศจากเซิร์ฟเวอร์จีน: ขอให้ผู้เล่นทุกคนโปรดทราบ ผู้เล่น ‘xx’ ได้รับเหรียญตราสร้างกิลด์ชิ้นแรกของเซิร์ฟเวอร์ ได้รับรางวัลชื่อเสียง 300 แต้ม และเงิน 1,000 เหรียญทอง ระบบกิลด์เปิดใช้งานอย่างเป็นทางการ กิลด์ 10 อันดับแรกที่ก่อตั้งจะถูกจารึกไว้ในประวัติศาสตร์มังกรสวรรค์

ตูมมม——

หากสามประกาศแรกคือก้อนหินยักษ์ ประกาศสุดท้ายนี้ก็คือระเบิดนิวเคลียร์ที่ทำเอาผู้เล่นทั้งเซิร์ฟเวอร์จีนถึงกับเดือดพล่าน

“ที่แท้ไอ้ป้ายไม้ดำๆนี่ก็คือเหรียญตราสร้างกิลด์นี่เอง... แถมยังมีตั้งสองอัน” เฟิงเซียวถือป้ายไม้ที่เพิ่งเสียเงิน 1 เหรียญทองไปประเมิน พลางทำหน้าพิลึก

น่าเสียดายที่เขาไม่สามารถสร้างกิลด์ได้ เพราะเขาคือ ‘อาชูร่า’ ความหยิ่งทะนงของอาชูร่ากำหนดให้เขาต้องเป็นหมาป่าเดียวดาย

เว้นเสียแต่ว่า... เขาจะก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดในฐานะ ‘จักรพรรดิอาชูร่า’ ในตำนาน

“พี่ชาย คนที่ประกาศในระบบเมื่อกี้ใช่พี่หรือเปล่าคะ?” เสียงตื่นเต้นของเฟิงเหยาดังมาจากสายรัดข้อมือสื่อสาร

“เธอคิดว่าไงล่ะ?”

“ต้องใช่แน่ๆ! เพราะเมื่อกี้ค่าชื่อเสียงของอันดับหนึ่งเพิ่มขึ้นอีก 300 แต้มพอดีเป๊ะเลย”

“...แหะๆ งั้นคนอื่นคงเดาได้กันหมดแล้วมั้งเนี่ย”

......

‘เจี้ยนเฉียนเหยี่ยนไค’ (เห็นเงินตาโต) เป็นชายร่างอ้วนฉุ ไขมันบนใบหน้าหนาเตอะจนแทบมองไม่เห็นเครื่องหน้า แต่ทว่าตอนนี้ดวงตาของเขากลับเบิกกว้างจนแทบจะถลนออกมา ราวกับมีไฟนรกแผดเผาอยู่ข้างใน

เขาอยากจะสับเจ้า ‘เฟิงจื่อ’ ที่ครองอันดับหนึ่งตารางความร่ำรวยให้เป็นชิ้นๆสัก 49 ชิ้นแล้วโยนให้หมากิน แล้วเอาหมามาสับอีก 81 ชิ้นโยนให้เต่ากินต่อ!

เขาเริ่มกอบโกยเงินตั้งแต่เกมเปิดวันแรก นอกจากระดมพลให้ลูกน้องช่วยกันหาเงินแล้ว ยังทุ่มเงินจริงกว้านซื้อเงินในเกมจากผู้เล่นอื่นในอัตรา 10:1 หยวน ทุกอย่างที่ทำไปก็เพื่อเป้าหมายเดียว... เป็นคนแรกที่เปิดร้านค้าใน 'หลุนหุย' เพราะร้านแรกจะได้รับสิทธิพิเศษในการประกาศชื่อไปทั่วเซิร์ฟเวอร์ เป็นการโฆษณาฟรีๆที่จะสร้างชื่อเสียงให้ดังก้องโลก

แต่ในขณะที่เขาครองอันดับหนึ่งอย่างสบายใจเฉิบ คิดว่ากินนิ่มแน่ๆ จู่ๆก็มีไอ้บ้าที่ไหนไม่รู้โผล่มาพร้อมเงิน 10 ล้านเหรียญทอง แย่งตำแหน่งแชมป์ไปหน้าตาเฉย แถมยังเหยียบย่ำศักดิ์ศรีเขาจนจมดิน เงินที่เขาทุ่มเทหามาแทบตาย เทียบไม่ได้กับเศษเงินหลังตู้เย็นของเจ้านั่นด้วยซ้ำ!

และเมื่อครู่นี้ สิ่งที่เขากลัวที่สุดก็เกิดขึ้น... ร้านค้าแรก โรงประมูลแรก แม้กระทั่งภัตตาคารแรก ถูกตั้งขึ้นตัดหน้าเขาไปหมดเกลี้ยง! ความหวังพังทลายไม่มีชิ้นดี

“คอยดูเถอะ... รอให้ระบบแลกเปลี่ยนเงินตราเปิดเมื่อไหร่ ธุรกิจทั้งหมดจะต้องสยบแทบเท้าข้า!” เจี้ยนเฉียนเหยี่ยนไคประกาศกร้าวด้วยความแค้น

......

“ไม่ใช่แค่น่าจะ... แต่เป็นแน่นอน!” หัตถ์พระเจ้าจ้องมองอันดับหนึ่งของตารางชื่อเสียงแล้วถอนหายใจ

“อืม... แต่เหรียญตราสร้างกิลด์จะดรอปจากบอสระดับทองเลเวล 30 ขึ้นไปเท่านั้น เขาคงมีปาร์ตี้ที่แข็งแกร่งมากแน่ๆ” หัตถ์วันสิ้นโลกเสริม

“ไม่!” หัตถ์พระเจ้าเอ่ยเสียงเรียบ “ฉันสงสัยว่าเขาอาจจะล้มบอสด้วยตัวคนเดียวด้วยซ้ำ”

“อะไรนะ!? เป็นไปไม่ได้หรอก! ผู้เล่นเลเวล 30 สัก 50 คนยังไม่แน่ว่าจะเอาบอสระดับทองเลเวล 30 ลงเลย แล้วนี่เขาแค่เลเวล 21 เองนะ” หัตถ์วันสิ้นโลกทำหน้าไม่เชื่อ

“ไม่มีอะไรที่เป็นไปไม่ได้” หัตถ์พระเจ้ากระชับคทาสายฟ้าคำรนในมือแน่น “สัญชาตญาณบอกฉันว่า การไปแย่งเหรียญตราสร้างกิลด์จากเขาเป็นเรื่องโง่เง่าที่สุด ไปกันเถอะ ไปเก็บเลเวลต่อ พวกเราในตอนนี้ที่เลเวลแค่ 10 กว่าๆจะไปหวังเหรียญตราสร้างกิลด์มันไม่สมจริง เขามีฝีมือไม่ได้แปลว่าเราจะมีด้วย ถึงจะฟังดูเจ็บปวดแต่มันคือความจริง”

“ปล่อยให้พวกกิลด์อวดดีพวกนั้นไปหาเรื่องเจ็บตัวกันเองเถอะ”

“อืม!” หัตถ์วันสิ้นโลกรับคำ ในใจหมายมั่นปั้นมือว่า กิลด์ที่สองที่จะถูกตั้งขึ้น จะต้องเป็น ‘อาณาจักรทวยเทพ’ ของพวกเรา!

หัตถ์พระเจ้า... อัจฉริยะไอคิว 200 ที่หมื่นปีจะมีสักคน คำพูดของเขามักมีเหตุผลรองรับเสมอจนใครๆต่างก็เชื่อถือ

น่าเสียดาย... พระเจ้าทรงยุติธรรม พระองค์ประทาน ‘หัตถ์พระเจ้า’ ให้เขา แต่กลับริบเอา ‘ขา’ ของเขาไป

“พี่สะใภ้ไม่ได้ออนไลน์เหรอ?” หัตถ์วันสิ้นโลกถามอย่างระมัดระวัง

จังหวะการเดินของหัตถ์พระเจ้าชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะตอบเสียงเรียบ “เธอไม่ชอบให้ใครเรียกว่าพี่สะใภ้”

หัตถ์วันสิ้นโลกถอนหายใจเบาๆ แล้วเดินตามไปเงียบๆ

…………

โม่หลางกวงตาแดงก่ำ ตัวสั่นเทิ้มราวกับเพิ่งโดนหมาป่ารุมโทรม ลูกน้องยืนตัวลีบอยู่ตรงหน้า ไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง

“ไอ้พวกสวะ!”

ในที่สุดเขาก็เค้นคำด่าออกมาได้สองคำ ลูกน้องที่ยืนเงียบกริบต่างสะดุ้งโหยง หัวใจหล่นไปอยู่ที่ตาตุ่ม

โม่หลางกวงอาละวาด “ยืนโง่กันอยู่ทำไม! รีบไปลากคอไอ้เวรนั่นออกมา แล้วฆ่ามันซ้ำๆจนกว่าเหรียญตราสร้างกิลด์จะดรอปออกมาสิวะ!!”

“ครับ...” สมาชิกแก๊งโม่หลางรีบวิ่งหนีตายกันจ้าละหวั่น

“นายน้อยใหญ่... ผมเห็นว่าเราไม่ควรเสียเวลาทำเรื่องไร้สาระแบบนี้นะครับ การเก็บเลเวลเพิ่มความแข็งแกร่งสำคัญที่สุด” ลุงหยางที่ยืนอยู่ด้านหลังอดเตือนไม่ได้

“ไอ้แก่หยาง! ที่นี่ไม่มีที่ให้แกเสนอหน้า! รีบไปสืบข้อมูลของไอ้อาชูร่ามาให้พ่อเดี๋ยวนี้!” โม่หลางกวงตวาดด้วยความดูถูก

“ครับ... นายน้อยใหญ่” ลุงหยางรับคำอย่างจำยอม หันหลังเดินจากไปพร้อมกับแววตาที่ฉายความรังเกียจอย่างปิดไม่มิด

นายน้อยรอง... คุณหนูคนเล็ก... พวกท่านอยู่ที่ไหนกันหนอ

…………

เทียนซาเฟิงหยุนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะสั่งเทียนซาอั้นอิ่งว่า “ถอนกำลังหน่วยสำรวจพื้นที่ลับกับหน่วยล่าบอสออกมา ตั้งแต่วันนี้ให้เริ่มล่าเหรียญตราสร้างกิลด์ กิลด์เทียนซาของเราจะยอมล้าหลังคนอื่นไม่ได้”

เทียนซาอั้นอิ่งถอนหายใจโล่งอก อย่างน้อยนายน้อยก็ยังมีสติ ไม่ได้เกณฑ์คนไปทั้งหมด แต่เขาก็ยังกังวล “บอสระดับทองเลเวล 30 ต่อให้หาเจอ ก็ไม่ใช่สิ่งที่พวกเราในตอนนี้จะจัดการได้นะครับ...”

“หึ!” เทียนซาเฟิงหยุนแค่นเสียง “คนอื่นทำได้ ทำไมกิลด์เทียนซาจะทำไม่ได้? บอสระดับทองอาจจะไม่น่ากลัวอย่างที่เว็บไซต์ทางการโม้ไว้ก็ได้ คน 200 คนน่าจะเอาอยู่ แต่ถ้าสู้ไม่ได้จริงๆก็ค่อยถอย”

“รับทราบครับ!” เทียนซาอั้นอิ่งรับคำสั่งอย่างนอบน้อม แล้วรีบไปถ่ายทอดคำสั่ง

…………

เฟิงเย่กวงหลานยิ้มแห้งๆ มองหน้าเฟิงเย่เฮ่าหรานอย่างหมดอาลัยตายอยาก “ทำไงดีล่ะ ความฝันกิลด์อันดับหนึ่งของเรา...”

“ทำอะไรได้นอกจากทำใจล่ะ” เฟิงเย่เฮ่าหรานยักไหล่ “ไม่นึกเลยจริงๆว่าเหรียญตราสร้างกิลด์จะดรอปเร็วขนาดนี้ นึกว่าต้องรอให้เลเวลเฉลี่ยถึง 30 ก่อนซะอีก”

“ยอดมนุษย์ชัดๆ... ไม่สิ สัตว์ประหลาดชัดๆ! ไม่รู้ว่าอาชูร่ามีกิลด์ปีศาจอะไรหนุนหลังอยู่ ถึงฆ่าบอสระดับทองเลเวล 30+ ได้ นึกว่าพวกเราเก่งแล้วนะเนี่ย กลายเป็นกบในกะลาไปเลย”

“บางที... อาจจะไม่ใช่กิลด์ก็ได้นะ... ไม่งั้นจะปิดบังชื่อทำไม” เฟิงเย่เฮ่าหรานพึมพำ

เฟิงเย่กวงหลาน: “......!!”

“รอดูสักสองวันเถอะ บางทีอาชูร่าอาจจะไม่ได้คิดจะสร้างกิลด์ก็ได้ ถ้าเป็นอย่างนั้น เราอาจจะขอซื้อป้ายต่อจากเขาได้”

“พี่คะ! พี่คะ! เจอตัวเจ้าเศรษฐีคนนั้นหรือยัง...” เสียงใสแจ๋วของเด็กสาวดังมาแต่ไกล

พอได้ยินเสียงนี้ เฟิงเย่กวงหลานก็ดีดตัวลุกขึ้นเหมือนโดนเข็มทิ่ม ลุกลี้ลุกลนหาที่ซ่อนตัว แม้แต่เฟิงเย่เฮ่าหรานผู้สุขุมยังเหงื่อแตกพลั่ก กำลังชั่งใจว่าจะมุดใต้โต๊ะดีไหม

......

ชื่อเหยียนเฟินเทียนเหวี่ยงหอกทองคำในมือฟาดฟันนกกระจอกเทศยักษ์อย่างบ้าคลั่ง ระบายความโกรธเกรี้ยวในใจ ชื่อเหยียนม่อหั่วที่ยืนอยู่ข้างๆขมวดคิ้วแล้วเอ่ยเตือน “ใจเย็นๆน่า ก็แค่เหรียญตราสร้างกิลด์อันเดียวเอง”

“ฉันไม่เป็นไร! แค่หงุดหงิดเฉยๆ!”

“เลเวล ชื่อเสียง เงิน อุปกรณ์ เราโดนกดหัวทุกทาง! แต่ไอ้พวกนี้ฉันไม่สนหรอก ความเก่งส่วนตัวจะไปมีความหมายอะไรถ้าเทียบกับกิลด์ที่มีคนเป็นหมื่นเป็นแสน? แต่ทำไม... ทำไมกิลด์แรกถึงไม่ใช่พวกเรา! ฉันกลืนไม่ลงจริงๆ!”

ชื่อเหยียนหมอหั่วถอนหายใจ “ในโลกจริงพวกเราอาจจะยิ่งใหญ่คับฟ้า แต่ใน 'หลุนหุย' มันไม่ใช่สนามเด็กเล่นส่วนตัวของเรา ที่นี่รวมเสือสิงห์จากทั่วประเทศ ความผิดหวังชั่วคราวเป็นเรื่องปกติ รอก่อนเถอะ... รอให้ระบบแลกเปลี่ยนเงินเปิดใช้งาน เมื่อนั้นกิลด์ชื่อเหยียนจะผงาดให้โลกจดจำ!”

เมี่ยหุนยืนอยู่ท่ามกลางฝูงปูปีศาจที่กำลังรุมทึ้ง รอยยิ้มชั่วร้ายปรากฏบนใบหน้าซีดเซียว “ดูเหมือนคู่แข่งคราวนี้จะตึงมือหน่อยแฮะ... แต่สักวัน พวกแกทั้งหมดจะต้องมาสยบแทบเท้ากิลด์เมี่ยหุนของฉัน!”

เขาแค่นเสียงเย้ยหยันเมื่อเห็นตัวอักษร MISS ลอยขึ้นหัวรัวๆ สะบัดมีดสั้นในมือเพียงครั้งเดียว ปูยักษ์ก็สลายกลายเป็นค่าประสบการณ์

......

“เฮิ่นเทียน มีคนจะสร้างกิลด์แล้วนะ สนใจไหม?” เหมยอวี่เลียริมฝีปากสีแดงสดเบาๆ การไม่ได้พูดอะไรนานๆทำให้ปากเธอแห้ง

“กิลด์? เกี่ยวอะไรกับฉัน... ภารกิจของฉัน มีเพียงการฆ่าเท่านั้น!” เฮิ่นเทียนตอบเสียงเย็นยะเยือก ดาบยักษ์ในมือตวัดวูบ ประกายแสงสีดำสว่างวาบ สังหารมอนสเตอร์ในระยะ 5 เมตรด้านหน้าจนเหี้ยนเตียน

เหมยอวี่ถอนหายใจ ไม่พูดอะไรต่อ ได้แต่ร่ายเวท ‘ฮีล’ ใส่เฮิ่นเทียนเงียบๆ

นาย... ถึงจะดูเย็นชาและโหดเหี้ยม... แต่นายชอบการฆ่าฟันจริงๆเหรอ?

*****