บทที่ 30 : สี่กระดานจัดอันดับผู้ทรงอิทธิพล

[กระดานจัดอันดับเลเวล]

• เฮิ่นเทียน (แค้นสวรรค์) - เลเวล 12 - นักรบ

• เอ้อหมอไจ้เวยเสี้ยว (ปีศาจเปื้อนยิ้ม) - เลเวล 10 - นักเวทอัคคี

• โม่หลางกวง (หมาป่ามารคลั่ง) - เลเวล 10 - อัศวินโล่

• ฉ่ายหงหนี่ชาง (อาภรณ์สายรุ้ง) - เลเวล 10 - นักธนู

• เฟิงเย่กวงหลาน (เมเปิ้ลคลั่ง) - เลเวล 10 - นักเวทวายุ

• เทียนซาเฟิงหยุน (ทัณฑ์ฟ้าพายุเมฆา) - เลเวล 10 - มือสังหาร

• อ้าวเยว่อีเหริน (โฉมงามจันทร์ทรนง) - เลเวล 10 - มือสังหาร

• เมี่ยหุน (ดับวิญญาณ) - เลเวล 10 - มือสังหาร

• เฟิงเย่ฮ่าวหราน (เมเปิ้ลไพศาล) - เลเวล 10 - นักรบ

(เรียงตามเลเวล หากเลเวลเท่ากันเรียงตามค่าประสบการณ์)

[กระดานจัดอันดับชื่อเสียง]

• เฮิ่นเทียน (แค้นสวรรค์) - 504 แต้ม

• มั่วรื่อจือโส่ว (หัตถ์วันสิ้นโลก) - 462 แต้ม

• ชื่อเหยียนเฟินเทียน (เพลิงกัลป์เผาสวรรค์) - 397 แต้ม

• เมี่ยหุน (ดับวิญญาณ) - 355 แต้ม

• ชื่อเหยียนหมัวฮั่ว (เพลิงมารอัคคี) - 350 แต้ม

• เทียนซาเฟิงหยุน (ทัณฑ์ฟ้าพายุเมฆา) - 332 แต้ม

• ซ่างตี้จือโส่ว (หัตถ์พระเจ้า) - 330 แต้ม

• เซียวเยว่ (คำรามจันทรา) - 322 แต้ม

• ฉ่ายหงหนี่ชาง (อาภรณ์สายรุ้ง) - 302 แต้ม

[กระดานจัดอันดับอุปกรณ์]

• ผ้าคลุมวิญญาณหิมะ (อุปกรณ์ระดับเซียน) - ผู้ครอบครอง: [ไม่เปิดเผยนาม]

• ปรโลกโลกันตร์ (อุปกรณ์ระดับเซียน) - ผู้ครอบครอง: เฮิ่นเทียน

• เกราะเทพสังหาร (อุปกรณ์ระดับเซียน) - ผู้ครอบครอง: เฮิ่นเทียน

• สร้อยแห่งการพิทักษ์ (อุปกรณ์ระดับวิญญาณ) - ผู้ครอบครอง: [ไม่เปิดเผยนาม]

• กระบี่เขี้ยวหมาป่าทองคำ (อุปกรณ์ระดับทอง) - ผู้ครอบครอง: [ไม่เปิดเผยนาม]

• กระบี่วิญญาณหมาป่ามรณะ (อุปกรณ์ระดับทอง) - ผู้ครอบครอง: [ไม่เปิดเผยนาม]

• เกราะศึกหมาป่าทองคำ (อุปกรณ์ระดับทอง) - ผู้ครอบครอง: [ไม่เปิดเผยนาม]

• กางเกงศึกหมาป่าทองคำ (อุปกรณ์ระดับทอง) - ผู้ครอบครอง: [ไม่เปิดเผยนาม]

• รองเท้าศึกหมาป่าทองคำ (อุปกรณ์ระดับทอง) - ผู้ครอบครอง: [ไม่เปิดเผยนาม]

(เรียงตามระดับความหายาก หากระดับเท่ากันเรียงตามเลเวล หากเท่ากันอาวุธมาก่อน)

[กระดานจัดอันดับความมั่งคั่ง]

• เจี้ยนเฉียนเหยียนไค (เห็นเงินตาโต) - 1,987 เหรียญทอง

• เสี่ยวเตา (มีดสั้น) - 1,889 เหรียญทอง

• เฟิงเย่หลานซิง (เมเปิ้ลดาวคราม) - 1,855 เหรียญทอง

• โม่หลางกวง (หมาป่ามารคลั่ง) - 1,765 เหรียญทอง

• เทียนซาเฟิงหยุน (ทัณฑ์ฟ้าพายุเมฆา) - 1,555 เหรียญทอง

• [ไม่เปิดเผยนาม] - 1,520 เหรียญทอง

• เมี่ยหุน (ดับวิญญาณ) - 1,509 เหรียญทอง

• ฉีเสวี่ยกวางเตา (ดาบคลั่งหลั่งโลหิต) - 1,489 เหรียญทอง

• [ไม่เปิดเผยนาม] - 1,423 เหรียญทอง

“เหมาที่ 1 ทุกกระดานเลยเรอะ... แบบนี้คนอื่นจะเอาอะไรกินล่ะเนี่ย!” เฟิงเซียวยืนอึ้งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะระเบิดเสียงหัวเราะอย่างสะใจ แล้วล็อกเอาต์ออกจากเกมด้วยความสบายใจ ทิ้งให้โลก ‘หลุนหุย’ เดือดพล่านราวกับน้ำมันหยดลงกองไฟ

ผู้เล่น A: “เชี่ยเอ๊ย! ใครวะเนี่ยล่อไปเวล 15 แล้ว! โกงป่ะวะ? บั๊กชัวร์ๆ!”

ผู้เล่น B: “ถุย! เกมของ ‘อิงลั่ว’ ไม่มีบั๊กหรอกโว้ย อย่ามาขี้แพ้ชวนตี”

ผู้เล่น C: “อาชูร่า? อาชีพลับนี่หว่า! ใครกันวะเนี่ย เทพมาจากไหน!”

ผู้เล่น D: “อุปกรณ์ระดับเทพ! มีอุปกรณ์ระดับเทพโผล่มาแล้ว! บั๊ก! ต้องบั๊กแน่ๆ! ถ้าไม่ใช่บั๊กให้เอากระบี่มาฟาดหน้ากูเลย!”

ผู้เล่น E: “พวกปอดแหก... แน่จริงก็เปิดชื่อสิวะ ปิดชื่อทำซากอะไร”

ผู้เล่น F: “เฮ้ย! ที่ 1 ทุกกระดานปิดชื่อหมดเลย หรือว่าจะเป็นคนเดียวกัน?”

ผู้เล่น G: “ไปสืบมาซิว่าใครได้อุปกรณ์ระดับเทพไป! ตามหามันให้เจอ แล้วพวกเรารวมหัวไปรุมยำมันให้ของตก!”

ผู้เล่น H: “ว้าว! มีผู้หญิงติดท็อป 10 ตั้งสองคนแน่ะ จะสวยไหมน้า...”

.........

ผู้เล่นทั่วไปคลุ้มคลั่ง กิลด์ใหญ่ๆเริ่มนั่งไม่ติด

เฮิ่นเทียนจ้องมองกระดานอันดับเลเวลด้วยสายตาเย็นชา ใบหน้าที่เคยราบเรียบไร้อารมณ์เริ่มกระตุก... ฆ่าบอสได้คนที่ 2, ออกจากหมู่บ้านคนที่ 2, เปลี่ยนอาชีพคนที่ 2... เขาไม่เคยใส่ใจ เพราะเชื่อว่าเหนือฟ้ายังมีฟ้า แต่เขามั่นใจว่าช่องว่างไม่ได้ห่างกันมากนัก แค่พยายามอีกนิดก็แซงได้

แต่ผลลัพธ์กลับตบหน้าเขาฉาดใหญ่... อีกฝ่ายเลเวลนำเขาไปถึง 3 เวล! แถมดาบมาร ‘ปรโลกโลกันตร์’ และ ‘เกราะเทพสังหาร’ ที่เขาภาคภูมิใจ กลับร่วงไปอยู่อันดับ 3 และ 4!

“โลกใบนี้ไม่ง่ายอย่างที่คิด... เส้นทางของข้ายังอีกยาวไกล... ปรโลกโลกันตร์เอ๋ย จงเตรียมตัวดื่มเลือดคนนับหมื่นเพื่อตื่นขึ้นอีกครั้ง และสำแดงเดชแห่งเทพสังหาร ล้างบางโลกอันโสมมใบนี้ไปพร้อมกับข้า!” น้ำเสียงราบเรียบแต่แฝงไอสังหารเย็นยะเยือก ทำให้เหมยอวี่ที่ยืนอยู่ข้างหลังขมวดคิ้ว เรียกชื่อเขาเบาๆด้วยความเป็นห่วง

ปีศาจเปื้อนยิ้มมองอันดับของตัวเองแล้วกล้ามเนื้อบนใบหน้ากระตุกยิกๆ การติดท็อป 3 ในหมู่ผู้เล่นนับร้อยล้านควรเป็นเรื่องน่าภูมิใจ แต่เขากลับรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นตัวตลก

ไม้เท้าทองคำที่เขาได้มาและภูมิใจนักหนา ไม่ติดแม้แต่หางแถวของอันดับอุปกรณ์ ส่วนอันดับเลเวลที่ 3 ก็เป็นแค่ภาพลวงตา เพราะมีคนเลเวล 10 เหมือนเขาอีกเป็นพันคน! ช่องว่างระหว่างเขากับอันดับ 4-10 แทบไม่มี ในขณะที่อันดับ 1 กับ 2 ทิ้งห่างไปไกลลิบ สายตาผู้คนจึงมองข้ามเขาไปที่สองคนแรก... ในสายตาคนอื่น เขาเป็นแค่ทางผ่านที่รอวันโดนแซง

เอ้อหมอไจ้เวยเสี้ยวถอนหายใจหนัก “ช่างเถอะ ไปเก็บเลเวลดีกว่า ปีศาจผู้นี้ไม่มีวันแพ้ใคร!”

“ไปสืบมา! สองคนแรกนั่นเป็นใคร! ทำไมถึงทิ้งห่างฉันได้ขนาดนี้!” โม่หลางกวงตวาดลั่นด้วยความโกรธ เขาเล่นเกมแทบไม่ได้หลับได้นอน ยาและของก็มีกิลด์ซัพพอร์ต เพื่อเป้าหมายท็อป 3 แต่ตอนนี้กลับโดนทิ้งห่างจนไม่เห็นฝุ่น

“แล้วไอ้ห้ากับไอ้หก สองตัวนั้นยังไม่ออกจากหมู่บ้านมือใหม่อีกเรอะ! บอกพวกมันว่าถ้าอีกชั่วโมงยังไม่โผล่หัวมา ก็ไสหัวไปให้พ้นหน้าฉันตลอดกาล!”

ฉ่ายหงหนี่ชางปรายตามองอันดับ 1 ประเมินความห่างชั้นแล้วถอนหายใจเบาๆ ก่อนจะหันไปยิงมอนสเตอร์ต่อ ราวกับเรื่องทางโลกไม่มีผลต่อจิตใจของเธอ

“ว้าว! พี่อันดับ 1 นี่โคตรเท่เลย! ทิ้งห่างผมเป็นทุ่งเลยอ่ะ! ไอดอลชัดๆ!! ไม่ได้การละ ผมต้องตามหาพี่เขาให้เจอแล้วขอฝากตัวเป็นลูกสมุนให้ได้!” เฟิงเย่กวงหลานตาเป็นประกายวิบวับ

เพี๊ยะ!

เฟิงเย่ฮ่าวหรานตบหัวน้องชายเข้าให้ “ไอ้เด็กบ้า! ทำตัวให้สมกับเป็นว่าที่ผู้นำตระกูลหน่อย! แต่ว่า... อันดับ 1 คนนี้ไม่ธรรมดาจริงๆ ทิ้งห่างเลเวลไม่พอ ยังได้อาชีพลับ แถมครองอุปกรณ์ระดับเทพอีก... ลำพังแค่ดวงดีทำไม่ได้ขนาดนี้แน่ ต้องมีฝีมือระดับพระกาฬด้วย” เฟิงเย่ฮ่าวหรานครุ่นคิด คนคนนี้ตัวจริงต้องไม่ธรรมดาแน่ ไม่แน่อาจจะมีความเกี่ยวข้องกับพวกเราก็ได้

เทียนซาเฟิงหยุนทุบโต๊ะดังปัง “เร็วเข้า! ส่งคนไปกดดันบริษัทเฟยเทียนให้เปิดระบบแลกเงินด่วน! ถ้ามีเงินเมื่อไหร่ พวกเราไม่มีทางแพ้ใครหน้าไหนทั้งนั้น! แล้วก็... รีบหาตัวไอ้อันดับ 1 นั่นให้เจอ ทุ่มเงินไม่อั้นซื้ออุปกรณ์ระดับเทพของมันมาซะ! ถ้ามันไม่ขาย... ก็ฆ่ามันจนดรอป!”

อ้าวเยว่อีเหรินมองชื่อ ‘ฉ่ายหงหนี่ชาง’ บนกระดานแล้วยิ้มบางๆที่มุมปาก “เธอมาจริงๆด้วยสินะ...”

เมี่ยหุน: “เกมเพิ่งจะเริ่มเอง... ฮี่ๆๆๆๆ~”

ชื่อเหยียนเฟินเทียนถอนหายใจ “ขั้วอำนาจและตระกูลใหญ่มากันครบเลยแฮะ งานนี้ดุเดือดเลือดพล่านแน่”

“ไม่ต้องห่วง ช่วงแรกช่องว่างยังไม่เยอะหรอก ของจริงมันเริ่มตอนเปิดระบบแลกเงินต่างหาก ถึงตอนนั้น... กิลด์อัคคีของเราจะไม่แพ้ใครหน้าไหนทั้งสิ้น” ชื่อเหยียนหมัวฮั่วกล่าวอย่างใจเย็น

ในมุมมืดแห่งหนึ่ง สายลับที่แฝงตัวอยู่ในเซิร์ฟเวอร์จีนกำลังกดโทรศัพท์สายตรงข้ามประเทศ...

“อะไรนะ!? เลเวล 15! ...รีบไปสืบมาเดี๋ยวนี้! ต้องรู้ให้ได้ว่ามันเป็นใคร แล้วหาวิธีดึงตัวมันมาทำงานให้จักรพรรดิญี่ปุ่นผู้ยิ่งใหญ่ของเราให้ได้! ถ้ามันไม่ยอม... ก็ทำลายมันซะ! อย่าให้จีนมีตัวตนที่เหนือกว่าเราเด็ดขาด!”

“จีนได้อุปกรณ์ระดับเทพแล้วเรอะ? หึหึ... ส่งคนแทรกซึมเพิ่มเข้าไป หาตัวมันให้เจอ บีบให้มันส่งอุปกรณ์ระดับเทพมา ถ้าไม่ให้ก็ฆ่าทิ้งซะ! อุปกรณ์ระดับเทพต้องเป็นของอเมริกาผู้ยิ่งใหญ่เท่านั้น!”

เกาหลี: “แค่เวล 15 แล้วไง หึหึ...”

อังกฤษ: “เสี้ยมให้พวกกิลด์จีนมันตีกันเอง ยิ่งเละยิ่งดี...”

ฝรั่งเศส: “......”

สเปน: “......”

.........

*****

(TL: ชื่อที่อ่านและจำยากๆอย่าง ‘เอ้อหมอไจ้เวยเสี้ยว’ หรือ ‘มั่วรื่อจือโส่ว’ ผมจะใช้คำแปลไทยแทน จะได้ง่ายต่อการอ่านและจำ)