บทที่ 13 - จักรพรรดินีอู่เจ๋อเทียน

บทที่ 13 - จักรพรรดินีอู่เจ๋อเทียน

◉◉◉◉◉

เฟิงอวี้โบกมือออกคำสั่งทันที

"ต่อไปนี้ เวลาทำงานของคนงานทุกคนในแต่ละวันห้ามเกินสี่ชั่วยาม!"

"ใครกล้าให้คนงานทำงานล่วงเวลา ต้องโทษตามกฎทหาร!"

ในขณะเดียวกัน เฟิงอวี้ยังได้เผยแพร่คำศัพท์สมัยใหม่อย่างเงินเดือน ค่าตอบแทนออกไป

เฟิงอวี้รู้สึกว่าตัวเองก็คิดถึงประชาชนอยู่ไม่น้อย

ผลลัพธ์ก็คือ...

พอคำสั่งนี้ออกมา ในเมืองเผิงก็เกิดความวุ่นวายขึ้น!

"ท่านเจ้าเมืองกำลังทำอะไรอยู่? เขาคิดว่าพวกเราประชาชนเป็นอะไรกัน?"

"มีสิทธิ์อะไรมาห้ามไม่ให้เราทำงานล่วงเวลา!"

"ใช่แล้ว! ท่านเจ้าเมืองให้เงินเดือนค่าตอบแทนเราสูงขนาดนี้ แต่กลับให้เราทำงานน้อยขนาดนี้? พวกเราประชาชนจะไม่รู้สึกผิดต่อเขารึไง!"

"ไม่ได้! ไม่ได้เด็ดขาด ประชาชนทั้งหลาย พรุ่งนี้เราไปบอกท่านเจ้าเมืองด้วยกันว่าต้องทำงานล่วงเวลา! เพื่อท่านเจ้าเมืองก็ต้องทำงานล่วงเวลา!"

ดังนั้น...

เช้าวันรุ่งขึ้น

ประชาชนหลายพันคนล้อมจวนจนแน่นขนัด

เสียงโห่ร้องดังขึ้นเรื่อยๆ!

จางเจาตกใจแทบสิ้นสติ!

หมายความว่ายังไง?

ก่อจลาจล?

กบฏ?

ตอนนั้นเขาก็ให้คนไปหาหลี่จิ้งกับกวนอู ให้หลี่จิ้งกับกวนอูเตรียมนำทัพมาปราบปราม

แม้แต่เฟิงอวี้ก็ยังงง

เขาทันทีที่มาถึงหน้าจวนถึงได้รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

ทันใดนั้นก็หน้ามืด...

ประชาชนเหล่านี้ช่างน่ารักเกินไปแล้ว

พวกเขาคิดว่าเฟิงอวี้ดีกับพวกเขามาก ไม่เพียงแต่แก้ปัญหาปากท้องของพวกเขา แต่ยังทำให้ชีวิตของพวกเขาดีขึ้นขนาดนี้

ดังนั้นพวกเขาจึงคิดว่าเฟิงอวี้ให้พวกเขาทำงานน้อยลง พวกเขาก็ยิ่งรู้สึกผิดต่อเฟิงอวี้มากขึ้น...

เฟิงอวี้ใช้ความพยายามอย่างมาก อธิบายเรื่องเวลาทำงานทางวิทยาศาสตร์ให้พวกเขาฟัง และยังบอกว่าเพื่อสุขภาพและความปลอดภัยของประชาชน จึงได้กำหนดเวลาทำงานขึ้นมา

ประชาชนจึงวางใจลง

"ช่างเป็นเจ้าเมืองที่ดีจริงๆ!"

"ใช่แล้ว ข้าไม่เคยเห็นเจ้าเมืองที่ใส่ใจประชาชนขนาดนี้มาก่อนเลย!"

"ชั่วชีวิตนี้ข้าจะขอติดตามท่านเฟิงไปตลอด ท่านเฟิงไปไหน! ข้าก็จะไปที่นั่น!"

"ท่านเฟิงคือขุนนางผู้เป็นที่พึ่งของเมืองเผิงของเรา!"

ดังนั้น

เฟิงอวี้จึงมีชื่อเรียกใหม่ในเมืองเผิง

"เฟิงชิงเทียน!" (เฟิงผู้ผดุงคุณธรรม)

เมื่อได้ยินเรื่องนี้ เฟิงอวี้ก็อยากจะร้องไห้แต่ไม่มีน้ำตา

ให้ตายเถอะ ฉายาของเปาบุ้นจิ้นในราชวงศ์ซ่งมาอยู่บนหัวเขาซะแล้ว

ยังไงดีล่ะ? ตัวเองจะต้องทำหน้าดำๆ แล้ววาดรูปพระจันทร์บนหน้าผากด้วยไหม?

อับอายอย่างยิ่ง

[ติ๊ง! ด้วยความนิยมจากประชาชน โฮสต์ได้รับการสนับสนุนอย่างจงรักภักดีจากประชาชน! ได้รับค่าชื่อเสียง 500 แต้ม! บรรลุข้อกำหนดในการอัปเกรดร้านค้าชื่อเสียง!]

[ติ๊ง! แจ้งเตือนระบบ: ร้านค้าชื่อเสียงอัปเกรดเป็นระดับ 4 ยินดีด้วยโฮสต์ได้รับชุดของขวัญใหญ่ยอดหญิงงาม!]

ยอดหญิงงาม!

หรือว่าจะ?

จะให้รางวัลเป็นยอดหญิงงามระดับสูงสุดแก่ตัวเอง??

เฟิงอวี้ยิ่งคาดหวังมากขึ้น

[กำลังเปิดชุดของขวัญให้โฮสต์... กรุณารอสักครู่]

[ยินดีด้วยโฮสต์ได้รับ จักรพรรดินีผู้ยิ่งใหญ่ อู่เม่ยเหนียง!]

[ต้องการค่าชื่อเสียงอีก 5000 แต้มเพื่ออัปเกรดครั้งต่อไป!]

ให้ตายสิ!!!

อู่เม่ยเหนียง?

อู่เจ๋อเทียน?

คือจักรพรรดินีองค์นั้นจริงๆ เหรอ???

[คำอธิบาย: จักรพรรดินีหนึ่งเดียวในประวัติศาสตร์จีน มีรูปโฉมงดงามล่มเมือง มีความสามารถในการปกครองใต้หล้า มีความสามารถโดดเด่นเป็นเลิศ!]

[อู่เม่ยเหนียงที่ระบบมอบให้เป็นเด็กสาวก่อนเข้าวัง มีศักยภาพในการบ่มเพาะระดับสูงสุด จงรักภักดีต่อโฮสต์ตลอดไป ไม่ทรยศต่อโฮสต์ อุทิศตนเพื่อโฮสต์อย่างสุดความสามารถ]

หัวใจของเฟิงอวี้สั่นสะท้าน

อู่เม่ยเหนียงก่อนเข้าวังยังบริสุทธิ์ไร้เดียงสา ยังเป็นสาวบริสุทธิ์

และยังมีศักยภาพในการบ่มเพาะระดับสูงสุด...นี่หมายความว่าอะไร?

ขอเพียงบ่มเพาะอย่างถูกต้อง เธอก็จะมีความสามารถในการปกครองระดับสูงสุดในสมัยจักรพรรดินี และมีความสามารถโดดเด่นเป็นเลิศ!

ที่สำคัญที่สุดคือเธอจงรักภักดีต่อตัวเอง จะกลายเป็นผู้หญิงที่อยู่เบื้องหลังตัวเอง ไม่ต้องกังวลว่าตัวเองจะกลายเป็นถังเกาจงคนต่อไป

"ระบบ ตอนนี้นางอยู่ที่ไหน?"

[กำลังจัดสรรอย่างสมเหตุสมผลให้โฮสต์...]

[เนื่องจากยุคปัจจุบันของโฮสต์ ได้จัดสรรสถานะของอู่เม่ยเหนียงโดยอัตโนมัติแล้ว]

[คำอธิบายอู่เม่ยเหนียงในยุคปัจจุบัน: ด้วยความสามารถของตนเอง กลายเป็นดาวเด่นคนใหม่ของหอเทียนเซียงในเมืองเผิง ไม่ขายตัวไม่ขายศิลปะ เป็นเพียงดาวเด่นเพื่อดึงดูดลูกค้า บางครั้งจะแสดงความสามารถในหอเทียนเซียง]

[ระบบเปิดช่วงเวลาคุ้มครองหนึ่งสัปดาห์ให้อู่เม่ยเหนียงโดยอัตโนมัติ ภายในหนึ่งสัปดาห์ อู่เม่ยเหนียงจะไม่ประสบอันตรายใดๆ และขอเพียงโฮสต์ได้พบกับอู่เม่ยเหนียง ค่าความจงรักภักดีของอู่เม่ยเหนียงต่อโฮสต์ก็จะเพิ่มขึ้นเต็มทันที!]

ช่างเป็นระบบที่เข้าใจคนจริงๆ!

เพราะระบบให้สถานะอู่เม่ยเหนียงเป็นดาวเด่นของหอเทียนเซียง ในสถานที่เช่นนั้นย่อมต้องเจอกับอันตรายต่างๆ ได้ จึงได้ให้ช่วงเวลาคุ้มครองมา

ขอเพียงตัวเองหาอู่เม่ยเหนียงเจอ ก็จะสามารถสยบนางได้!

เฟิงอวี้รีบจัดการเรื่องทั้งหมดที่อยู่ในมือของเขาให้เสร็จสิ้น แล้วลุกขึ้นเตรียมจะไปหอเทียนเซียง

ส่วนหอเทียนเซียง เขาก็เคยได้ยินมาบ้าง

ในเมืองเผิง หอเทียนเซียงเป็นสถานเริงรมย์ที่มีชื่อเสียงที่สุด

ในยุคปัจจุบัน การไปสถานที่เช่นหอเทียนเซียงไม่ได้ถือเป็นเรื่องน่าอาย กลับเป็นเรื่องธรรมดา

และบัณฑิตเจ้าสำราญหลายคนก็มักจะไปสังสรรค์ในสถานที่เช่นนี้ โจสิดยังเคยแต่งกลอนให้หอนางโลมเลย

กระทั่งบางคนยังหานางโลมมาเป็นภรรยาด้วยซ้ำ

เช่น โจโฉ...

เฟิงอวี้แต่งตัวเรียบร้อยแล้วก็เดินทางไปหอเทียนเซียงคนเดียว

เขาไม่ต้องการเปิดเผยสถานะของตัวเองให้เกิดปัญหา

เมืองเผิงในปัจจุบันไม่เหมือนเดิมแล้ว คึกคักขึ้นมาก

ในตลาดผู้คนไปมาขวักไขว่

เดินผ่านตลาดที่คึกคัก ในไม่ช้าเขาก็มาถึงหอเทียนเซียง

ในหอเทียนเซียงผู้คนล้นหลาม

ที่นี่หลายคนกำลังโอบกอดซ้ายขวา

"ได้ยินไหมว่าอีกเดี๋ยวคุณหนูเม่ยเหนียงคนใหม่จะออกมาบรรเลงพิณให้ทุกคนฟังแล้ว!"

"มีข่าวลือว่าคุณหนูเม่ยเหนียงคนนี้สวยงามหาที่เปรียบมิได้ หลายคนมาที่นี่ก็เพื่อจะได้เห็นหน้านางสักครั้ง"

"น่าเสียดายที่คุณหนูเม่ยเหนียงคนนี้ไม่เคยรับแขกเลย จะแค่ร้องรำทำเพลงเป็นครั้งคราวเท่านั้น ว่ากันว่าเบื้องหลังคุณหนูเม่ยเหนียงยังมีตระกูลใหญ่คอยสนับสนุนอยู่ พวกผู้มีอิทธิพลในท้องถิ่นก็ไม่กล้าลงมือกับนาง!"

เมื่อได้ยินเสียงซุบซิบของฝูงชน เฟิงอวี้ก็พยักหน้าเงียบๆ

ตระกูลใหญ่สนับสนุน?

คิดว่านี่คงจะเป็นสิ่งที่เรียกว่า "การคุ้มครองของระบบ" สินะ

"จริงสิ ว่ากันว่าครั้งนี้บัณฑิตหยางซิวจากตระกูลหยางผู้สูงศักดิ์ เพื่อตามจีบคุณหนูเม่ยเหนียงคนนั้นยังเดินทางมาไกลถึงนี่เลย วันนี้น่าจะมาถึงแล้ว"

"หยางซิวเป็นบัณฑิตที่มีชื่อเสียงโด่งดัง เขากับคุณหนูเม่ยเหนียงคนนั้นก็ดูเหมาะสมกันดี..."

"เฮ้อ มีคุณชายหยางอยู่ พวกเราคงจะเข้าตาคุณหนูเม่ยเหนียงไม่ได้แล้ว"

หยางซิว?

บัณฑิตจากตระกูลหยางผู้สูงศักดิ์?

คือเจ้าคนที่ชอบอวดฉลาดจนถูกโจโฉตัดหัวเพราะเรื่องซี่โครงไก่นั่นน่ะเหรอ?

เฟิงอวี้หัวเราะพรืดออกมา

เหอะ...

ไม่คิดว่าเขาจะมาที่นี่ด้วยความบังเอิญ

แต่เฟิงอวี้ก็ไม่กังวล เพราะระบบได้ผูกมัดอู่เม่ยเหนียงไว้กับเขาแล้ว!

ในตอนนี้ หญิงต้อนรับก็เห็นเฟิงอวี้ที่เพิ่งมาถึง เดินเข้ามาแล้วยิ้มทักทาย "คุณชายท่านนี้มาเข้าร่วมการประลองความสามารถทางวรรณกรรมของหอเทียนเซียงในวันนี้หรือเจ้าคะ?"

"การประลองความสามารถทางวรรณกรรม?" เฟิงอวี้รู้สึกสงสัยเล็กน้อย ถามว่า "นั่นคืออะไร?"

[จบแล้ว]