ตอนที่ 7 ทลายขีดจำกัด ยางิว ไอ

หลินเทียนเฝ้าดูจากด้านล่างเวที ขมวดคิ้วลงอย่างช่วยไม่ได้ "ไมค์หลงกลแล้ว"

หวังจินไห่อึ้งไป "หมายความว่ายังไงครับ?"

หลินเทียนกล่าว "อีกาจงใจฆ่าคนเพื่อยั่วโมโหไมค์ สไตล์การชกของไมค์ดุดันเกินไป และคงจะถูกหาจุดอ่อนเจอในไม่ช้า"

เป็นไปตามคาด ห้านาทีหลังจากทั้งสองเริ่มต่อสู้ อีกาก็พบจุดอ่อนของไมค์และชกเข้าที่หน้าอกของเขาเต็มแรง!

ร่างของเขากระเด็นถอยหลัง และไมค์ก็ปลิวตกเวทีไปทันที เป็นอันพ่ายแพ้ไปแล้ว

หวังจินไห่เบิกตากว้าง "อย่างที่พี่พูดจริงๆ!"

เมื่อเห็นการตัดสินใจของลูกพี่แม่นยำขนาดนี้ เขาก็อดไม่ได้ที่จะเลื่อมใสหลินเทียนยิ่งขึ้นไปอีก

หลินเทียนมองไปที่อีกา หรี่ตาลงเล็กน้อย

เขาไม่คาดคิดว่าชายคนนี้ที่ดูบ้าคลั่ง จะมีความคิดที่ละเอียดอ่อนขนาดนี้

หลังจากตกเวที หน้าของไมค์ซีดเผือด

อาการบาดเจ็บของเขาไม่สาหัส

แต่เขาเข้าใจแล้วว่าอีกาหลอกเขา

หลินเทียนเดินเข้าไปและยื่นมือช่วยพยุงเขาขึ้น

ไมค์กระซิบข้างหูหลินเทียน "ทำให้เต็มที่ก็พอ อย่าให้ตัวเองเจ็บตัวล่ะ"

หลินเทียนพยักหน้า ก้าวไปข้างหน้า และกระโดดขึ้นไปบนเวที

"ไอ้หนู แกชื่อหลินเทียนสินะ?"

อีกาเลียริมฝีปาก ดูเหมือนอยากจะคุยกับเขาสักพัก

ทว่า หลินเทียนสังเกตเห็นอย่างเฉียบคมว่าอีกากำลังใช้ปลายนิ้วกระตุ้นจุดชีพจรใกล้กระดูกเชิงกราน

ดูเหมือนการชวนคุยจะเป็นเพียงกลยุทธ์ถ่วงเวลา เพื่อเตรียมท่าไม้ตายบางอย่าง

อีกาคนนี้ไม่เคยประเมินหลินเทียนต่ำไปเลย!

คำพูดไม่กี่คำที่เขาพูดตอนเจอหลินเทียนครั้งแรก เป็นเพียงการปูทางสำหรับช่วงเวลานี้

เขาแค่ต้องการสร้างภาพลักษณ์ความหยิ่งยโสให้หลินเทียนเห็น เพื่อซื้อเวลาปล่อยท่าไม้ตาย!

"แผนสูงนักนะ!" หลินเทียนยิ้ม หรี่ตาลง

ในเมื่อเขาสังเกตเห็นแล้ว ย่อมไม่เปิดโอกาสให้อีกาใช้ท่าไม้ตายแน่

ปัง!

พื้นเวทีใต้เท้าของเขาแตกกระจายเป็นหลุมใหญ่!

ร่างของเขาวูบไหวทันที อากาศระเบิดดังสนั่น ราวกับลำแสง!

ในเวลาเพียง 0.1 วินาที หลินเทียนก็พุ่งมาอยู่ตรงหน้าอีกา!

ดั่งพยัคฆ์ร้ายที่ดุร้ายถึงขีดสุด เขาตวาดกรงเล็บแหลมคมลงมา!

"เร็วมาก!!"

อีกาเบิกตากว้าง ไม่มีเวลาหลบ ทำได้เพียงยกแขนขึ้นกัน

ตู้ม!

ฉึก!

แขนทั้งสองข้างถูกมือดาบของหลินเทียนฟันขาดกระเด็นอย่างหมดจด!

เลือดพุ่งกระฉูด!

"เป็นไปได้ยังไง!!" อีกาหวาดกลัวสุดขีด หน้าซีดเผือดราวคนตาย

เขาไม่สนใจแขนที่ขาดไปทั้งสองข้าง

เมื่อเห็นหลินเทียนเตรียมจะโจมตีซ้ำ เขารีบทิ้งตัวลงตรงนั้น กลิ้งตกเวที และตะโกน "ฉันยอมแพ้!"

ตอนนั้นเอง หลินเทียนถึงได้หยุดท่าโจมตี

ทั้งสนามเงียบกริบ

ตั้งแต่วินาทีที่หลินเทียนลงมือจนถึงตอนที่อีกาแขนขาดและยอมแพ้

ผ่านไปเพียงแค่ 0.5 วินาทีเท่านั้น

"เชี่ย... กู... เชี่ย!!"

"เมื่อกี้เกิดอะไรขึ้น?"

"นี่คือความแข็งแกร่งของหัวหน้าสมาคมมังกรสวรรค์เหรอ? ซู๊ด!"

"มีคนคนนี้อยู่ เกรงว่าหลิงหนานคงจะเกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่แน่"

... ทั้งสนามระเบิดเสียงฮือฮา

ไมค์ก็ตกตะลึงไม่แพ้กัน

เขารู้ว่าหลินเทียนเก่งแน่ แต่ไม่นึกว่าจะเก่งขนาดนี้!

อีกาที่ติดอันดับท็อปเท็นของทั้งโรงเรียน ทนรับมือเขาไม่ได้แม้แต่กระบวนท่าเดียว!?

ข้างกายเขา ริมฝีปากของหวังจินไห่ยกขึ้น และดวงตาของเขาก็แดงระเรื่อเล็กน้อย

"พลังแบบนี้... นี่แหละสิ่งที่ฉันต้องการไขว่คว้า!"

เขาจ้องมองแผ่นหลังกว้างของหลินเทียน แววตาเต็มไปด้วยความปรารถนา

บนเวที หลินเทียนยื่นเท้าเตะแขนทั้งสองข้างตกเวทีไป

อีการีบวิ่งเข้ามารับ หวังจะคว้าเอาไว้

แต่เพราะไม่มีแขนแล้ว ย่อมคว้าอะไรไม่ได้

ท่อนแขนที่ขาดตกลงสู่พื้น

หลินเทียนยืนอยู่บนเวที ก้มมองอีกา ดูฉากนั้นด้วยรอยยิ้มขี้เล่นที่มุมปาก

อีกาเงยหน้าขึ้นมองหลินเทียน

เป็นครั้งแรกในชีวิตที่เขารู้สึกกลัวจนจับขั้วหัวใจขนาดนี้

เรียกให้คนมาเก็บแขน แล้วอีกาก็หนีเตลิดไปราวกับกระต่ายตื่นตูม

หลินเทียนมองไปที่ชายผมขาว ตงซู่ และพูดเรียบๆ "คนต่อไป ขึ้นมา"

เหงื่อผุดพรายบนหน้าผากของตงซู่

ความแข็งแกร่งของเขาเหนือกว่าอีกาเล็กน้อย

แต่เมื่อเผชิญหน้ากับพลังและความเร็วที่หลินเทียนแสดงออกมา เขาไม่มีโอกาสชนะเลย!

ต่อให้จ้าวหมิง หัวหน้าของเขา ระดับราชันสวรรค์มาเอง

ก็อาจจะเอาชนะคนตรงหน้านี้ไม่ได้!

"ฉันยอมแพ้" ตงซู่ยกมือตอบ

ทันทีหลังจากนั้น เขาก็จากไปเช่นกัน

กิลด์ขวานรบชนะการเดิมพันครั้งนี้!

ชื่อเสียงของหลินเทียนพุ่งสูงขึ้นอีกครั้ง

หลังจบศึกนี้ เขาได้รับการยอมรับว่าเป็นผู้เชี่ยวชาญระดับราชันสวรรค์คนที่ห้าแห่งหลิงหนานไปแล้ว!

... หลังการต่อสู้ เขาได้รับเครดิตการศึกษา 8,000 เครดิต

ไมค์เชิญหลินเทียนไปที่บาร์และโอนเครดิตให้เขา 4,000 เครดิตทันที

หลินเทียนยิ้มและถาม "นี่ไม่ใช่จำนวนที่เราตกลงกันไว้นี่"

ไมค์ส่ายหน้า "ถ้าไม่มีคุณ ผมคงไม่ได้สักเครดิต แถมยังต้องเสียตั้ง 8,000"

ได้ยินดังนั้น หลินเทียนก็ไม่ปฏิเสธและรับเครดิตการศึกษาไว้

เงินจำนวนนี้พอให้เขาฝึกในโซนแรงดันสูงของยิมได้อีกนานโข

ไมค์กวาดตามองหลินเทียนหัวจรดเท้า อดถอนหายใจไม่ได้ "ความแข็งแกร่งที่คุณแสดงออกมาครั้งนี้มันเหลือเชื่อเกินไป—เหลือเชื่อพอที่จะกระทบต่อโครงสร้างอำนาจปัจจุบันของหลิงหนาน ผมเกรงว่าคุณจะเจอปัญหาในเร็วๆ นี้"

หลินเทียนจิบเครื่องดื่มเพื่อสุขภาพน้ำผักผลไม้บนโต๊ะ "ผมรู้"

เห็นท่าทีสงบนิ่งของเขา ไมค์อดถามไม่ได้ "คุณมีวิธีรับมือหรือเปล่า?"

หลินเทียนลุกขึ้นยืน "มี ไปยิมแล้วก็ฝึกซ้อมไง"

...

หากการกวาดล้างแก๊งโลหิตคือศึกสร้างชื่อให้หลินเทียน

การฆ่าอีกาในพริบตาและขู่ขวัญตงซู่จนหนีไปในการแข่งเดิมพัน ก็เรียกได้ว่าเป็นศึกยกสถานะให้เป็นตำนาน!

ชื่อเสียงอันโหดเหี้ยมของหลินเทียนระเบิดออก และไม่มีใครในโรงเรียนกล้าหาเรื่องใส่ตัวไปแหย่เขาอีก

สมาคมมังกรสวรรค์ทั้งสมาคมก็รุ่งโรจน์ดั่งดวงตะวัน เริ่มผนวกกลืนสมาคมเล็กๆ และอำนาจก็เติบโตขึ้นอย่างน่าเกรงขาม

สิ้นสุดเดือนที่สาม

【ติ๊ง! คุณรอดชีวิตในโรงเรียนมัธยมจี๋เต้าหลิงหนานครบสามเดือนสำเร็จ】

【ความคืบหน้าเนื้อเรื่องหลัก: 20%】

【คุณทำผลงานได้อย่างยอดเยี่ยมในช่วงนี้และได้รับความสำเร็จ: ราชันสวรรค์คนที่ห้า!】

【ได้รับรางวัลพิเศษ: 30,000 เหรียญคริสตัล คะแนนประเมินของคุณเพิ่มขึ้น】

【ติ๊ง! ภารกิจย่อย: ก่อตั้งสมาคม มีความคืบหน้า】

【สมาคม "มังกรสวรรค์" ของคุณกลายเป็นสมาคมระดับท็อปในโรงเรียนมัธยมหลิงหนานแล้ว】

【ได้รับรางวัลพิเศษ: 8,000 เหรียญคริสตัล คะแนนประเมินของคุณเพิ่มขึ้น】

... ทั้งเนื้อเรื่องหลักและภารกิจย่อยมีความคืบหน้าไปอีกขั้น

ตลอดเดือนนี้ หลินเทียนแทบจะขลุกอยู่ในโซนแรงดันสูงของยิมตลอดเวลา

ยังไงซะ ตอนนี้เขาก็มีเครดิตการศึกษาเหลือเฟือ

เขาจึงเลิกเข้าเรียนไปดื้อๆ ปล่อยให้หักเครดิตไป

เขาทุ่มเทให้กับการฝึกร่างกายอย่างเต็มที่ และความแข็งแกร่งก็เพิ่มขึ้นอย่างมากอีกครั้ง

ตอนนี้ รูปร่างของเขาเหมือนหมีสีน้ำตาลที่น่ากลัว

ทุกส่วนของร่างกายปกคลุมไปด้วยกล้ามเนื้อแน่นขนัด แม้กระทั่งตรงนั้น!

กล้ามเนื้อของเขาแข็งแกร่งดั่งเหล็กกล้า และพละกำลังก็เหมือนลูกปืนใหญ่ที่พร้อมระเบิด!

พอล่วงเข้ากลางเดือนที่สี่ แม้แต่ในโซนแรงโน้มถ่วงแปดเท่า—ซึ่งเป็นพื้นที่แรงดันสูงสุดในโรงฝึก

การฝึกของหลินเทียนก็ไม่มีผลอีกต่อไป

เขารู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าร่างกายเหมือนจะมาถึงคอขวดบางอย่าง

เพื่อที่จะแข็งแกร่งขึ้น เขาต้องทลายคอขวดนี้ให้ได้!

ดังนั้น เขาจึงเริ่มใจเย็นลงและเลิกฝึกแบบบ้าพลัง

เขาลองนั่งสมาธิ สัมผัสถึงกล้ามเนื้อทุกมัดในร่างกาย

เขาลองยืนม้า ยืนเดินลมปราณไปทั่วร่าง

เขาลองทำสมาธิเพื่อผ่อนคลายร่างกายและยกระดับจิตวิญญาณ

ไม่กี่วันผ่านไป สภาพโดยรวมของเขาดีขึ้นมากแน่นอน

แต่คอขวดก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะแตก

ปลายเดือนที่สี่ หลินเทียนมาที่สระว่ายน้ำของยิมเพื่อว่ายน้ำ

เขาดำลงไปในน้ำและพักนิ่งๆ อยู่ใต้น้ำ

ผ่านไปกว่าสิบนาที อากาศในปอดก็หมดลง

ความรู้สึกขาดอากาศหายใจพุ่งพล่านขึ้นมา

หลินเทียนลืมตาขึ้น แล้วรีบหลับตาลงอีกครั้งทันที

เขารู้สึกได้!

คอขวดดูเหมือนจะคลายตัวแล้ว!

ดังนั้น เขาจึงไม่ลุกขึ้น แต่กลั้นหายใจใต้น้ำต่อไป

จนกระทั่งออกซิเจนในร่างกายถูกใช้ไปจนหมดสิ้น

หน้าของหลินเทียนเปลี่ยนเป็นสีม่วง และศีรษะเริ่มมึนงง

กล้ามเนื้อของเขาเริ่มหดเกร็งและควบแน่นอย่างรุนแรง

เลือดสายหนึ่งซึมออกมาจากรูขุมขน ย้อมสระว่ายน้ำทั้งสระให้กลายเป็นสีแดงอย่างรวดเร็ว!

บนฝั่ง หญิงสาวที่มาหาหลินเทียนเหน็บดาบไม้ไว้ที่เอว

เธอรออยู่บนฝั่งนานแล้ว คาดว่าหลินเทียนจะโผล่ขึ้นมา

แต่ไม่คิดเลยว่าจู่ๆ สระน้ำจะถูกย้อมด้วยเลือดจนแดงฉาน!

หญิงสาวเผยสีหน้าตกใจ

ผ่านไปอีกไม่กี่นาที จากสระเลือดสีแดง หลินเทียนก็ลุกขึ้นยืน

ในขณะนี้ รูปร่างของเขาหดเล็กลงมาก และความสูงก็กลับมาอยู่ที่ประมาณสองเมตร

กล้ามเนื้อทั่วร่างไม่ได้ดูใหญ่โตเกินจริงจนน่าตกใจอีกต่อไป แต่กลับมีเส้นสายที่งดงาม

และกล้ามเนื้อทุกมัดดูเหมือนจะเปล่งประกายจางๆ

ตอนนี้ พลังงานมหาศาลที่บรรจุและซ่อนอยู่ภายในร่างกล้ามเนื้อนี้มากกว่าเมื่อก่อนหลายเท่า!

ขีดจำกัดทางสรีรวิทยาของหลินเทียนถูกทำลายลงแล้ว!

ความแข็งแกร่งของเขาเพิ่มขึ้นอีกหลายเท่าตัว!

สูดหายใจลึกๆ หลายครั้ง หลินเทียนลืมตาขึ้นและมองไปที่หญิงสาวบนฝั่ง

หญิงสาวรู้สึกราวกับว่าภูเขาทะมึนขนาดมหึมากำลังกดทับลงมาที่ตัวเธอ!

แรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวทำให้เธอแทบจะพูดไม่ออก ขยับตัวไม่ได้แม้แต่นิ้วเดียว!

"นี่... นี่คือแรงกดดันของ ผู้ฝึกตนขั้นสุดยอด!" หญิงสาวได้แต่ตกตะลึงอยู่ภายในใจ

ต้องรู้ก่อนว่าแม้แต่ในโลกทั้งใบ

ผู้ฝึกตนขั้นสุดยอดที่ทลายขีดจำกัดทางสรีรวิทยาได้ คือตัวตนระดับจุดสูงสุด คือตัวตนที่หายากยิ่ง!

แม้แต่ในตระกูลจี๋เต้าระดับท็อปของโลกอย่างตระกูลเธอ ก็มีผู้ฝึกตนขั้นสุดยอดเพียงสามคน สองคนเป็นรุ่นปู่ของเธอซึ่งปีนี้อายุเจ็ดสิบแปดสิบปีเข้าไปแล้ว

ทว่า เธอกลับเพิ่งได้เห็นชายหนุ่มวัยยี่สิบต้นๆ ทะลวงเข้าสู่ขอบเขตนี้ด้วยตาตัวเอง

นอกจากความตกตะลึงแล้ว หญิงสาวรู้สึกสมองขาวโพลนไปหมด

หลินเทียนกวาดตามองหญิงสาวบนฝั่ง

เห็นใบหน้าที่งดงาม เครื่องหน้าที่น่าหลงใหล และรูปร่างที่ได้สัดส่วน

โดยเฉพาะเรียวขาที่สวยงาม ซึ่งทั้งอวบอิ่มและเรียวยาว ผสมผสานทั้งความแข็งแกร่งและความงามทางสุนทรียะ

"ไม่ได้เจอผู้หญิงสวยขนาดนี้มานานแล้วแฮะ"

เขายิ้มออกมาทันที และกลิ่นอายกดดันก็หดกลับไป

ตอนนั้นเองหญิงสาวถึงได้ถอนหายใจโล่งอก แก้มของเธอแดงระเรื่อเล็กน้อยจากความตึงเครียด และเสียงสั่นเครือเล็กน้อยขณะพูด "ฉะ ฉันคือประธานนักเรียน ยางิว ไอ ที่มาหาครั้งนี้เพื่อแจ้งคุณเกี่ยวกับกิจกรรมวันอิสระ..."

ยังพูดไม่ทันจบ หลินเทียนก็เดินมาถึงขอบสระแล้ว

"ยางิว ไอ? เธอนั่นเองที่ตั้งกฎห้ามคุกคามนักเรียนหญิงใช่ไหม?"

"ฉันอยากจะจัดการเธอมานานแล้ว!"

หลินเทียนเผยรอยยิ้มกระหายเลือดอันดุร้าย

ยื่นมือออกไปดึง ยางิว ไอ ร้องอุทานด้วยความตกใจและถูกลากลงน้ำทันที ร่างกายเปียกโชกไปทั้งตัว

จบตอน