ตอนที่ 9 ความตื่นตระหนกของเหล่าเสาหลัก!

"ปล่อยมือซะ ทันจิโร่ อย่าใจร้อนไปเลย ซาเนมิ!" เสียงอันอ่อนโยนดังมาจากอุบุยาชิกิ คางายะ ทำให้ผู้ฟังรู้สึกคล้อยตามอย่างไม่อาจขัดขืน

หลังจากได้ยินคำพูดของอุบุยาชิกิ คางายะ ทันจิโร่ก็ยอมปล่อยมืออย่างว่าง่าย แล้วลงไปนั่งสงบเสงี่ยมอยู่ด้านข้าง

ชินาซึกาวะ ซาเนมิแค่นเสียงเย็นชา ชักมือกลับ แล้วเดินกลับไปนั่งที่ของตัวเองด้วยท่าทางปั้นปึ่ง

"นายท่าน!" ทุกคนรวมถึงทันจิโร่ทำความเคารพอุบุยาชิกิ คางายะอย่างนอบน้อม

"ยกโทษให้ฉันด้วยนะ ที่ฉันมองไม่เห็นหน้าของเหล่าเด็กน้อยที่น่ารักอีกแล้ว" อุบุยาชิกิ คางายะยิ้มบางๆ เอนกายพิงอ้อมกอดภรรยา แล้วฝืนพูดออกมา

ใบหน้าของทุกคนฉายแววลำบากใจ รู้สึกเป็นห่วงนายท่านผู้แสนอ่อนโยนและเข้าถึงง่ายคนนี้เป็นอย่างมาก

"หัวข้อในวันนี้เกี่ยวกับเด็กคนนี้ ทันจิโร่" แม้ว่าอุบุยาชิกิ คางายะจะมองไม่เห็นแล้ว แต่เขายังคงสุขุมเยือกเย็น "มานี่สิเด็กน้อย แสดงให้เหล่าเสาหลักดูหน่อย พวกเขาคือดวงตาของฉัน"

"ครับ นายท่าน!" เมื่อเผชิญหน้ากับนายท่านที่ถูกคำสาปรุมเร้าแต่ยังคงยืนหยัดอย่างมั่นคง ความรู้สึกเคารพเลื่อมใสก็ผุดขึ้นในใจของทันจิโร่ เขาขานรับคำพูดนั้นทันที

ในสายตาของทุกคน แสงสีฟ้าพุ่งออกมาจากดวงตาของทันจิโร่ ค่อยๆ ก่อตัวเป็นวัตถุประหลาด

เนื่องจากต้องการให้ทุกคนเชื่อถือ ทันจิโร่จึงตัดสินใจฉายภาพคิบุตสึจิ มุซันที่กำลังจัดประชุมอสูรข้างขึ้นก่อน

ภาพแรกที่ปรากฏบนหน้าจอคือชายหนุ่มผมแดงที่มีรอยสักเต็มตัว กล้องสลับไปมา เผยให้เห็นคำว่า "ข้างขึ้นที่ 3" ในดวงตาของเขา!

"อ้า! นี่คือข้างขึ้นที่ 3 สินะ! แรงกดดันมหาศาลขนาดนี้ ต้องเป็นศัตรูที่ร้ายกาจแน่!" เรนโกคุ เคียวจูโร่ จ้องเขม็งไปที่อาคาสะที่ปรากฏบนหน้าจอ สัมผัสได้ถึงรังสีอำมหิตที่แผ่ออกมา จนอดอุทานไม่ได้

เสาหลักคนอื่นๆ ก็มีสีหน้าเคร่งเครียดเช่นกัน ผ่านการประมวลผลอันลึกลับของกลุ่มแชท พวกเขาสามารถสัมผัสถึงกลิ่นอายของศัตรูในภาพได้อย่างชัดเจน และใช้มันประเมินความแข็งแกร่ง

แต่ถึงแม้คู่ต่อสู้จะยังไม่ได้เข้าสู่สภาวะต่อสู้ ส่วนใหญ่กลับรู้สึกถึงความรู้สึกที่ไม่อาจเอาชนะได้!

และแน่นอน ในบรรดาเสาหลักที่ยังไม่บรรลุดาบสีชาดและปานปราณอสูร แทบไม่มีใครเลย ยกเว้นเสาหลักหินผาที่แข็งแกร่งที่สุด ที่จะเอาชนะอาคาสะในการต่อสู้ตัวต่อตัวได้

ทันใดนั้น เสียงดีดบิวะก็ดังขึ้น และทิวทัศน์โดยรอบก็เริ่มเปลี่ยนไป อาคาสะเอนตัวหงายหลังร่วงลงสู่ปราสาทไร้ขอบเขต ที่มีสิ่งปลูกสร้างนับไม่ถ้วนประกอบเข้าด้วยกัน แยกออกจากกัน และประกอบใหม่ราวกับตัวต่อ

"ที่นี่มันที่ไหนกัน?" ชินาซึกาวะ ซาเนมิอดถามไม่ได้ แม้จะดูเป็นคนมุทะลุ แต่เขาก็ไม่ได้หัวทึบอย่างที่เห็นภายนอก

"บางทีอาจจะเป็นมนต์อสูรโลหิตของอสูรบิวะตนนั้นก็ได้นะจ๊ะ!" คันโรจิ มิตสึริ เสาหลักความรัก ครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วเสนอคำอธิบายนี้ ซึ่งทำให้ทุกคนเชื่อถือ

ในที่สุด อาคาสะก็ลงจอดบนแท่นแห่งหนึ่ง จากนั้นโดมะที่สวมชุดสีแดงและมีสีผมหลากสีก็โผล่หัวออกมา โอบไหล่อาคาสะ แล้วพูดกลั้วหัวเราะ ดวงตาของเขาแสดงคำว่า "ข้างขึ้นที่ 2" อย่างชัดเจน!

สายตาของโคโจ ชิโนบุจับจ้องไปที่โดมะ มือที่วางอยู่บนตักกำแน่นโดยไม่รู้ตัว ความเกลียดชังในดวงตาไม่อาจปิดกั้นไว้ได้

"นี่คือข้างขึ้นที่ 2 งั้นรึ!?" อุซุย เท็นเก็น หัวเราะร่าอย่างตรงไปตรงมา "หน้าตามันดูไม่ฉูดฉาดเอาซะเลย!"

"หึ (￢︿̫̿￢☆) สักวันฉันจะฆ่าไอ้พวกเวรนี่ให้หมด!" ชินาซึกาวะ ซาเนมิโต้ตอบเสียงแข็ง

เส้นเลือดที่หน้าผากของอาคาสะปูดโปน ใบหน้าเต็มไปด้วยความหงุดหงิด แต่เขาก็ยังระงับความโกรธเมื่อได้ยินอีกเสียงหนึ่งดังขึ้น

ฉากเปลี่ยนไปอีกครั้ง โคคุชิโบ ที่รวบผมหางม้าสูงและมีดวงตาสามคู่อยู่บนใบหน้า นั่งคุกเข่าอยู่ในห้องเล็กๆ ดวงตาคู่กลางระบุสถานะ "ข้างขึ้นที่ 1"

คราวนี้ แม้แต่เสาหลักหินผาที่หมุนลูกประคำมาตลอดก็ยังต้องหยุดชะงัก แรงกดดันอันทรงพลังของโคคุชิโบทำให้เสาหลักทุกคนตระหนักว่าไม่มีใครเทียบเขาได้

"อมิตาพุทธ" ฮิเมจิมะ เกียวเม พนมมือและพึมพำ "จิตวิญญาณการต่อสู้ช่างน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก!"

"แข็งแกร่งมาก" โทมิโอกะ กิยูเห็นด้วยอย่างเงียบๆ

"ไร้เทียมทาน!" เรนโกคุ เคียวจูโร่เสริม

ในขณะเดียวกัน โทคิโท มุอิจิโร่ กลับรู้สึกวูบวาบในใจ ราวกับว่าพวกเขาเคยเจอกันมาก่อน

ต่อมาคือการปรากฏตัวของข้างขึ้นที่ 4 และข้างขึ้นที่ 5 แม้สองตนนี้จะไม่แข็งแกร่งเท่าสามลำดับแรก แต่ความแข็งแกร่งของพวกมันก็ยังทำให้เสาหลักหลายคนอ้าปากค้าง

และ... สุดท้าย จอมอสูร คิบุตสึจิ มุซัน ก็ปรากฏตัวท่ามกลางกองอุปกรณ์ทดลอง!

สายตาของเสาหลักทุกคนจับจ้องไปที่ศัตรูตัวฉกาจของหน่วยพิฆาตอสูร พยายามสลักรูปลักษณ์ของมันลงในสมอง ถ้าสายตาฆ่าคนได้ มันคงถูกสับเป็นพันชิ้นไปแล้ว!

"อย่างนั้นหรือ?" อุบุยาชิกิ คางายะ ที่รับรู้ถึงการปรากฏตัวของคิบุตสึจิ มุซันจากภรรยา ถามด้วยความกระตือรือร้น "เขามีหน้าตาเป็นอย่างไร?"

หน่วยพิฆาตอสูรรุ่นก่อนๆ ไม่เคยหาร่องรอยของคิบุตสึจิ มุซันเจอ แค่พวกข้างแรมก็ทำให้พวกเขาปั่นป่วนไปหมดแล้ว ในรุ่นของเขา การได้รูปลักษณ์ของจอมอสูรในที่สุดถือเป็นความก้าวหน้าครั้งใหญ่!

"ตัวสูง ผิวซีดเหมือนกระดาษ ดวงตาสีแดงพลัม..." อุบุยาชิกิ อามาเนะ ประคองร่างที่อ่อนแอของสามี ตอบคำถามของเขาอย่างอดทน

ในที่สุด หน้าจอก็ตัดไปดื้อๆ ตอนนี้จบลงแล้ว

ทุกคนในที่นั้นตกอยู่ในความเงียบ ความแข็งแกร่งของเหล่าอสูรเกินความคาดหมายของพวกเขาไปมาก พลังการต่อสู้ระดับสูงของพวกมันเหนือกว่าหน่วยพิฆาตอสูรไปไกลโข

"ทันจิโร่ เธอรู้ความสามารถและจุดอ่อนของพวกข้างขึ้นไหม?" อุบุยาชิกิ คางายะไอสองสามครั้ง แม้จะมองไม่เห็น แต่เขาสัมผัสได้ถึงบรรยากาศที่กดดันและหนักอึ้งในขณะนี้

"นายท่านครับ ผมต้องถามเพื่อนในกลุ่มก่อนครับ" คามาโดะ ทันจิโร่ชะงักเล็กน้อย ก่อนจะตอบกลับ

อุบุยาชิกิ คางายะพยักหน้าเล็กน้อย เป็นเชิงอนุญาต

【เสาหลัก: @มนุษย์บล็อกสยองขวัญ พี่เควินครับ ยุ่งอยู่รึเปล่า? ผมขอถามอะไรหน่อยได้ไหมครับ?】

【มนุษย์บล็อกสยองขวัญ: ขอบคุณที่ถามนะ เพิ่งกลับมาจากเนเธอร์ ว่ามาเลย】

และบทสนทนานี้ก็ดำเนินไป

【ประกายแสงสีทอง: โห! นึกไม่ถึงว่าน้องชายเควินจะไปมาหาสู่ในเนเธอร์ได้อย่างอิสระแล้ว สุดยอดไปเลย!】

【มนุษย์บล็อกสยองขวัญ: ฮ่าๆ เนเธอร์ในไมน์คราฟต์ของผมน่ะพิเศษหน่อย ถ้าพวกคุณมาที่โลกผมเมื่อไหร่ ผมจะพาเที่ยวนะ!】

【เชอร์รี่: นับฉันด้วยคน!】

【มนุษย์บล็อกสยองขวัญ: ไม่มีปัญหา o(￣▽￣)ブ】

【เสาหลัก: อะแฮ่ม พี่เควินครับ นายท่านฝากถามมาว่า จุดอ่อนและความสามารถของพวกข้างขึ้นกับคิบุตสึจิ มุซันมีอะไรบ้างครับ? ผมดูจากอนิเมะแล้วดูไม่ออกเลย (⊙﹏⊙)】

【มนุษย์บล็อกสยองขวัญ: หือ? อ้อ! นายอยู่ที่หน่วยพิฆาตอสูรแล้วใช่ไหม? เดี๋ยวฉันค่อยตอบคำถามนายนะ ก่อนอื่น ฉันจะให้อะไรบางอย่างให้นายเอาไปให้อุบุยาชิกิ คางายะลองดู มันอาจจะบรรเทาหรือถึงขั้นรักษาอาการของเขาได้เลย!】

"สมาชิกกลุ่ม 'มนุษย์บล็อกสยองขวัญ' ส่งซองอั่งเปาพิเศษถึง 'เสาหลัก' กรุณารับให้ทันเวลา~"

ทันจิโร่กดรับอั่งเปาโดยสัญชาตญาณ ถังนมและแอปเปิ้ลทองเอนชานต์ก็ปรากฏขึ้นในช่องเก็บของ

【เสาหลัก: ของพวกนี้คืออะไรครับ?】

【มนุษย์บล็อกสยองขวัญ: ในไมน์คราฟต์ของฉัน นมสามารถลบล้างสถานะบัฟทั้งด้านดีและด้านลบทั้งหมดได้ ส่วนแอปเปิ้ลทองเอนชานต์จะทำให้คนเปี่ยมไปด้วยพลังชีวิตชั่วระยะเวลาหนึ่ง นายลองให้อุบุยาชิกิ คางายะลองใช้ทั้งสองอย่างดูสิ มันอาจจะได้ผลนะ! ถึงไม่ได้ผล อย่างน้อยก็น่าจะทำให้ร่างกายเขาดีขึ้น!】

ดังนั้น ทันจิโร่จึงถ่ายทอดคำพูดของเควินให้อุบุยาชิกิ คางายะฟัง โดยให้เขาเป็นคนตัดสินใจ

จบตอน