ตอนที่ 7 โทคิซากิ คุรุมิ ปะทะ เอสเดท

เวลาผ่านไปเนิ่นนาน

หลังจากยืนยันว่า มิโกะ สมาชิกใหม่ของ กลุ่มแชท จะไม่เจออันตรายอะไรในตอนนี้ สมาชิกคนอื่นๆ ก็แยกย้ายกันกลับไปยังโลกของตัวเอง

"ฮิฮิ! กัปตันคะ การไปเยือนต่างโลกเป็นยังไงบ้างคะ? ♪"

"แตกต่างจากฟองโลกที่พวกเราเคยไปไหมเอ่ย?"

ทันทีที่ ลุค กลับมาถึง ไฮเปอเรี่ยน ร่างสีชมพูก็โผเข้ากอดเขาจากด้านหลัง

ลมหายใจของเธอแผ่วเบาราวกับแพรไหม และน้ำเสียงของเธอก็นุ่มนวลหวานหู

จะเป็นใครไปได้นอกจาก คุณภูตสีชมพู

ด้วยความหวั่นไหวในใจ ลุค ฉวยโอกาสเล่นมือเล็กๆ ที่นุ่มนิ่มของ เอลิเซีย

การที่มี วาลคิเรีย เหล่านี้คอยอยู่เคียงข้าง ล่องลอยผ่าน ทะเลควอนตัม มานานหลายปี เขาไม่เคยรู้สึกเบื่อหน่ายเลยแม้แต่น้อย

"ต่างโลกเหรอ จะว่ายังไงดีล่ะ!"

"นอกจากจะมีวิญญาณร้ายนับไม่ถ้วนแล้ว ที่จริงก็ไม่ได้ต่างจากโลกสมัยใหม่ทั่วไปเท่าไหร่หรอก"

"เวลามันสั้นเกินไป ผมเลยยังไม่เจอทิวทัศน์ที่น่าตื่นตาตื่นใจเท่าไหร่"

เมื่อได้ยินดังนั้น เอลิเซีย ก็พยักหน้าอย่างครุ่นคิด ขณะที่มืออีกข้างก็นวดขมับให้ ลุค เบาๆ เพื่อช่วยให้เขาผ่อนคลาย

ตลอดเวลาหลายปีที่ผ่านมา ลุค และเหล่า วาลคิเรีย มักจะมีปฏิสัมพันธ์กันแบบนี้เสมอ

เวลาว่าง เขาจะพูดคุยกับ วาลคิเรีย และทำสิ่งที่พวกเธอชอบทำ

เนื่องจากการทอดสมอในหลายโลก ไฮเปอเรี่ยน จึงแทบจะกลายเป็นโลกใบหนึ่งไปแล้ว

ด้วยพื้นที่กว้างใหญ่ ทำให้สามารถชมกาแล็กซีจักรวาลและพระอาทิตย์ขึ้นตกได้จาก ไฮเปอเรี่ยน

เหล่า วาลคิเรีย ก็มีงานอดิเรกของตัวเอง

เอลิเซีย ชอบพา อีเดน ไปสำรวจ โลกภายใน ของ ไฮเปอเรี่ยน

กริซโอ ชอบวาดภาพทิวทัศน์ต่างๆ บน ไฮเปอเรี่ยน

เคียน่า ชอบเล่นเกมกับ โบรเนีย

ส่วน เมย์ นั้น ชอบวิจัยการทำอาหารกับ ริต้า

ทุกคนบน ไฮเปอเรี่ยน มีหน้าที่ของตัวเอง แต่ละคนทำหน้าที่ของตนอย่างสมบูรณ์

ในฐานะกัปตัน ลุค แบกรับบทบาทของผู้สังเกตการณ์และภารกิจสำคัญในการ 'ส่งส่วยหลวง' (ความหมายแฝงถึงเรื่องบนเตียง)

"กัปตันคะ... หลังมื้อเย็น ให้ฉันเรียก อีเดน มาด้วยดีไหมคะ...?"

เอลิเซีย กระซิบเบาๆ ข้างหู ลุค

ด้วยหัวใจที่เต้นระรัว เขากระชับมือเล็กๆ ของ เอลิเซีย แน่นขึ้น

เขานึกถึงตอนที่ชาวเน็ตเรียก เอลิเซีย ว่า "เลสเบี้ยนตัวแม่" แต่สุดท้ายมันก็แค่ความเข้าใจผิดในตัว เอลิเซีย

อย่างมากเธอก็แค่เข้ากับผู้หญิงได้ดีกว่าเท่านั้นเอง

เมื่อมีเขาผู้เป็นกัปตันอยู่ด้วย ยิ่งเป็นไปไม่ได้เลยที่จะมีเรื่องแปลกๆ เกิดขึ้น...

——

โลก Akame ga Kill

ทันทีที่ เอสเดท กลับมาถึงโลกของเธอ เธอก็ท้าดวล โทคิซากิ คุรุมิ อีกครั้งอย่างไม่ลังเล

แม้ว่าเธอจะพ่ายแพ้ให้กับ ลุค และกลายเป็นเมดน้อยของเขาไปแล้ว

ทว่า ยังมีอีกคนใน กลุ่มแชท ที่มีออร่าคล้ายคลึงกันและยังไม่ได้แสดงฝีมือให้เธอเห็น

ต่อให้ในอนาคตเธอจะต้องตกเป็นของ ลุค แต่เธอก็ยังอยากจะวัดกันให้รู้ดำรู้แดงว่าระหว่างเธอกับสมาชิกใหม่คนนี้ ใครจะแข็งแกร่งกว่ากัน

【ติ๊ง ด่อง! สมาชิกกลุ่มแชท 'แม่ทัพจักรวรรดิเอสเดท' ท้าคุณประลองในสนามฝึกซ้อม คุณยอมรับหรือไม่?】

【ยอมรับ / ปฏิเสธ】

โทคิซากิ คุรุมิ ที่เพิ่งกลับมาถึงวิลล่าและกำลังนอนเล่นแมวอยู่บนเตียงใหญ่ ได้รับคำท้าจาก เอสเดท

เมื่อนึกย้อนกลับไปถึงฉากที่เธอเห็นจากที่นั่งผู้ชม ตอนที่กัปตันลึกลับเอาชนะ เอสเดท ได้อย่างง่ายดาย ริมฝีปากของ คุรุมิ ก็ยกยิ้มจางๆ

นิ้วของเธอแตะที่ตัวเลือก 'ยอมรับ' เบาๆ

ขณะที่สติพร่ามัวไปชั่วขณะ เมื่อ โทคิซากิ คุรุมิ ลืมตาขึ้นอีกครั้ง เธอก็พบว่าตัวเองอยู่ในสนามฝึกซ้อมที่เคยเห็นมาก่อนหน้านี้

ตรงข้ามเธอคือ เอสเดท ในชุดเครื่องแบบทหารที่คุ้นตา กำลังรอคอยด้วยสีหน้าจริงจัง

หลังจากได้รับบทเรียนจาก ลุค ตอนนี้ เอสเดท ตื่นตัวเต็มที่เมื่อต้องเผชิญหน้ากับ โทคิซากิ คุรุมิ สมาชิกใหม่คนนี้

หลังจากได้รับการแจ้งเตือนจาก กลุ่มแชท และรู้ว่ามีความบันเทิงใหม่ให้รับชม สมาชิก กลุ่มแชท ต่างก็พากันมาจับจองที่นั่งผู้ชม

"เฮ้อ เอสเดท ยัยคนนี้ บ้าการต่อสู้เข้าเส้นจริงๆ"

"วันๆ ไม่คิดเรื่องสู้ก็กำลังจะไปสู้ สงสัยจังว่าในอนาคตจะหาใครแต่งงานด้วยได้ไหมเนี่ย"

ลูมีน ถอนหายใจเบาๆ ในใจขณะมองดู เอสเดท ที่จริงจังในสนามฝึกซ้อม

"อืม เรื่องที่ เอสเดท จะแต่งงานได้ไหม คงไม่ต้องห่วงแล้วล่ะ"

"อย่าลืมสิ เธอเป็นเมดน้อยของฉันแล้ว ต่อไปนี้เธอมีหน้าที่แค่อุ่นเตียงให้ฉันเท่านั้นแหละ"

จากนั้น ลุค ก็เสกถังป๊อปคอร์นออกมาจากความว่างเปล่า แล้วยื่นให้ ลูมีน

"เอาหน่อยไหม?"

ลูมีน ไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย รับป๊อปคอร์นไปพลางพึมพำ "นายนี่เปิดเผยความคิดตัวเองจริงๆ ไม่คิดจะปิดบังเลยนะ กะจะเหมาสาวสวยทุกคนใน กลุ่มแชท เป็นของตัวเองเลยหรือไง?"

"คนโลภมาก"

ลุค ไม่คิดจะปฏิเสธและพยักหน้าอย่างเป็นธรรมชาติ

จากนั้นเขาก็เสกถังป๊อปคอร์นออกมาอีกสองสามถัง แจกจ่ายให้กับสมาชิก กลุ่มแชท คนอื่นๆ

พลังของ แฮร์เชอร์แห่งความจริง นี่มันสะดวกจริงๆ

แทบไม่มีอะไรที่ ลุค สร้างไม่ได้ถ้าเขาจินตนาการถึงมัน

สมกับเป็นพลังที่เข้าใกล้ แฮร์เชอร์แห่งจุดจบ มากที่สุด

"ป๊อปคอร์นนี่ก็เป็นส่วนหนึ่งของความสามารถนายเหรอ?"

"นอกจากป๊อปคอร์นแล้ว นายสร้างอะไรได้อีกบ้าง?"

ลูมีน ถามเสียงอู้อี้ขณะยัดป๊อปคอร์นเข้าปาก

ลุค ตอบโดยไม่ต้องคิด

"น่าจะทุกอย่างที่คุณจินตนาการได้ ผมสร้างได้หมด"

"แม้แต่การสร้างชีวิตใหม่ ผมก็ทำได้"

เมื่อได้ยินดังนั้น ทั้ง ลูมีน และคนอื่นๆ ที่แอบฟังอยู่ด้วยความอยากรู้อยากเห็นต่างก็ตกตะลึงจนพูดไม่ออก

หมอนี่เป็นพระเจ้าเหรอ?

คงไม่ได้โม้ใช่ไหม?

การที่สร้างได้ทุกอย่างตามจินตนาการ มันจะต่างอะไรกับพระเจ้าผู้สร้างโลกในตำนานกันล่ะ?

ลุค ไม่ได้สนใจสายตาตื่นตะลึงของพวกเธอ และไม่ได้ตั้งใจจะอธิบายอะไรเพิ่มเติม

เขาเฝ้าดูการต่อสู้ระหว่าง โทคิซากิ คุรุมิ และ เอสเดท ที่กำลังค่อยๆ เปิดฉากขึ้นในสนามฝึกซ้อมด้วยความสนใจ

โทคิซากิ คุรุมิ ยังคงสวมชุดโกธิคสีดำชุดเดิม เผชิญหน้ากับแท่งน้ำแข็งที่พุ่งเข้ามาของ เอสเดท ด้วยรอยยิ้มและท่าทางสง่างาม

เพียงชั่วพริบตา โทคิซากิ คุรุมิ ก็ถูกแท่งน้ำแข็งเสียบทะลุ และเลือดก็ย้อมพื้นที่บริเวณนั้น

ในขณะที่ทุกคนกำลังประหลาดใจกับความพ่ายแพ้อันรวดเร็วของ โทคิซากิ คุรุมิ จู่ๆ เอสเดท ที่เพิ่งจัดการ คุรุมิ ไป ก็ตวัดดาบไปด้านหลังทันที

ทุกคนมอง คุรุมิ ที่ปรากฏตัวขึ้นด้านหลัง เอสเดท อย่างไม่อยากเชื่อสายตา

ศพที่นอนอยู่บนพื้นยังคงติดตาพวกเขาอยู่เลย

แล้ว คุรุมิ คนใหม่ที่โผล่มานี่มันยังไงกัน?

พวกเขาไม่เข้าใจสถานการณ์เลยสักนิด

โทคิซากิ คุรุมิ ถือปืนยาวทรงโบราณที่ดูเหมือนมาจากศตวรรษก่อน รับการโจมตีของ เอสเดท ได้อย่างง่ายดาย

เธออาศัยแรงกระแทกนั้นดีดตัวถอยห่างออกมาจาก เอสเดท

มือขวาเล็งปืนยาวไปที่ เอสเดท ส่วนมือซ้ายชักปืนสั้นออกมาจ่อที่ศีรษะของตัวเอง

"ฮุฮุฮุ..."

เสียงหัวเราะใสกระจ่างหลุดออกมาจากริมฝีปากของ คุรุมิ

"กระสุนที่หนึ่ง!"

วินาทีที่กระสุนปืนสั้นกระทบตัว คุรุมิ ดอกไม้โลหิตก็เบ่งบานขึ้นบนใบหน้าของ เอสเดท ในทันที

ควันยังคงลอยกรุ่นออกมาจากปากกระบอกปืนยาวที่ คุรุมิ เล็งไปทาง เอสเดท

ยกเว้น ลุค กับ เอสเดท ไม่มีใครสังเกตทันเลยว่าปืนยาวกระบอกนั้นลั่นไกไปตอนไหน

"เร่งเวลาสินะ ยัยนี่..."

เมื่อสัมผัสรอยเลือดบนใบหน้าที่เกิดจากกระสุนปืน สีหน้าของ เอสเดท ก็ค่อยๆ แปรเปลี่ยนเป็นความบ้าคลั่ง

เธอชูดาบขึ้นสูง และอุกกาบาตน้ำแข็งยักษ์ก็ร่วงหล่นลงมาจากท้องฟ้าทันที

จบตอน