ตอนที่ 6 อย่าหลงตัวเองนักเลย คุณสมบัติไม่ถึงที่จะแต่งกับทายาทจักรพรรดิของตระกูลข้าหรอก!
ตอนที่ 6 อย่าหลงตัวเองนักเลย คุณสมบัติไม่ถึงที่จะแต่งกับทายาทจักรพรรดิของตระกูลข้าหรอก!
ขุนเขาเทพเจ้าเผ่าหงส์สวรรค์ ใต้ต้นอู๋ถง
เปลวเพลิงสีขาวเริงระบำในห้วงมิติ แผ่กลิ่นอายศักดิ์สิทธิ์และทรงพลัง
ณ ใจกลางเปลวเพลิง ร่างงามสะคราญนั่งขัดสมาธิอยู่
นางสวมชุดคลุมขนนกเจ็ดสี รูปโฉมงดงามจับใจ ทว่ากลับมีท่วงท่าเย็นชาราวน้ำแข็ง นางคือเฟิ่งหลิงเอ๋อร์ ธิดาเทพแห่งตระกูลจักรพรรดิหงส์สวรรค์ในรุ่นนี้
"องค์ธิดาเทพ เกิดเรื่องใหญ่แล้วเจ้าค่ะ!"
สาวใช้คนหนึ่งวิ่งพรวดพราดเข้ามาอย่างตื่นตระหนก ขัดจังหวะการบำเพ็ญเพียรของเฟิ่งหลิงเอ๋อร์
เฟิ่งหลิงเอ๋อร์ค่อยๆ ลืมตาขึ้น คิ้วขมวดเล็กน้อย "จะตื่นตูมไปทำไม?"
"ตระกูลเจียง... ตระกูลเจียงมาสู่ขอเจ้าค่ะ!"
"สู่ขอ?" น้ำเสียงของเฟิ่งหลิงเอ๋อร์ราบเรียบ "นั่นเป็นเรื่องของพวกผู้อาวุโส เกี่ยวอะไรกับข้า?"
"แต่... แต่พวกเขามาสู่ขอท่านเจ้าค่ะ!" สาวใช้พูดอย่างร้อนรน "หัวหน้าตระกูลเจียงกับผู้อาวุโสสามมาด้วยตัวเอง ตอนนี้กำลังอยู่ที่หอประชุมแล้วเจ้าค่ะ!"
สีหน้าของเฟิ่งหลิงเอ๋อร์เย็นชาลงทันที
"ตระกูลเจียง? ตระกูลเจียงไหน?"
"จะมีตระกูลเจียงไหนได้อีกล่ะเจ้าคะ? ก็ต้องเป็นตระกูลเจียง ตระกูลจักรพรรดิอันดับหนึ่งของเผ่ามนุษย์ที่มีจักรพรรดิเหิงอวี่สถิตอยู่นั่นไงเจ้าคะ!"
"พวกมันบ้าไปแล้วรึ?" เฟิ่งหลิงเอ๋อร์ลุกขึ้นยืนทันที เปลวเพลิงรอบกายลุกโชนรุนแรง "แค่พวกมนุษย์ กล้ามาสู่ขอตระกูลจักรพรรดิหงส์สวรรค์ของข้าเชียวรึ?"
สาวใช้ตัวสั่น "ข้า... ข้าได้ยินมาว่ามาสู่ขอให้ทายาทเจียงหยวนเจ้าค่ะ"
"เจียงหยวน?" เฟิ่งหลิงเอ๋อร์แสยะยิ้ม "ไอ้ขยะที่แม้แต่บำเพ็ญเพียรยังทำไม่ได้นั่นน่ะเหรอ?"
แน่นอนว่านางเคยได้ยินชื่อเจียงหยวน
ทายาทจักรพรรดิแห่งตระกูลเจียง ลูกชายของมหาจักรพรรดิ แต่ดันเกิดมามีกายาปุถุชน เป็นขยะที่ไม่สามารถบำเพ็ญเพียรได้
เรื่องนี้ไม่ใช่ความลับอะไรในมหาโลกธาตุจักรพรรดิเซียน
"ขยะพรรค์นั้น กล้ามาขอแต่งงานกับข้า?"
ประกายความโกรธวูบผ่านดวงตาของเฟิ่งหลิงเอ๋อร์
นางมีพรสวรรค์โดดเด่นมาตั้งแต่เด็ก ครอบครองกายาเทพนิพพานหงส์สวรรค์ ได้รับการยกย่องว่าเป็นอัจฉริยะที่หาได้ยากในรอบหมื่นปีของตระกูลจักรพรรดิหงส์สวรรค์
อัจฉริยะจากเผ่าพันธุ์บรรพกาลนับหมื่นต่างพยายามเอาอกเอาใจนาง แต่นางก็ปฏิเสธอย่างเย็นชามาตลอด
ในสายตาของนาง การบำเพ็ญเพียรคือวิถีเต๋าที่ยิ่งใหญ่เพียงหนึ่งเดียว ความรักความใคร่เป็นเพียงขวากหนามบนเส้นทางแห่งการฝึกฝน
แม้แต่พวกกายาศักดิ์สิทธิ์ นางก็ไม่เคยชายตามอง
นางเชื่อว่าด้วยพรสวรรค์ของนาง นางสามารถเป็นมหาจักรพรรดิ หรือแม้กระทั่งก้าวข้ามมหาจักรพรรดิไปได้!
"องค์ธิดาเทพ ท่านจะไปไหนเจ้าคะ?" สาวใช้รีบถามเมื่อเห็นเฟิ่งหลิงเอ๋อร์เดินออกไป
"หอประชุม"
เสียงของเฟิ่งหลิงเอ๋อร์เย็นยะเยือก "แค่ขยะปุถุชนที่เกาะบารมีตระกูล จะมาคู่ควรกับข้าได้ยังไง?"
เฟิ่งหลิงเอ๋อร์ก้าวเท้าออกจากห้องลับ แสงเทพเจ็ดสีพุ่งเสียดฟ้าตามหลังนางไป
นางจะไปปฏิเสธพวกมันด้วยตัวเอง ให้ตระกูลเจียงรู้ว่านาง... เฟิ่งหลิงเอ๋อร์ ไม่ใช่คนที่ใครจะมาบังคับได้!
...
ขุนเขาเทพเจ้าบรรพกาล หอประชุม
โถงใหญ่แห่งนี้มีเส้นรอบวงนับพันจั้ง สร้างขึ้นจากหินเทพเจ้าบรรพกาล ผนังเต็มไปด้วยอักขระโบราณ แผ่กลิ่นอายแห่งกาลเวลา
เวลานี้ ภายในโถงเนืองแน่นไปด้วยผู้คน
บนที่นั่งประธานสามที่นั่งด้านบนสุด คือที่นั่งของบรรพชนหงส์ หัวหน้าเผ่าราชสีห์ทองคำ และหัวหน้าเผ่าเทพเจ้า ตามลำดับ
ด้านล่าง หัวหน้าเผ่าหรือผู้อาวุโสของสิบตระกูลราชวงศ์ผู้ยิ่งใหญ่ก็มารวมตัวกันครบ
การที่สามตระกูลจักรพรรดิและสิบตระกูลราชวงศ์มารวมตัวกันพร้อมหน้า แสดงให้เห็นถึงความยิ่งใหญ่ของการมาเยือนของตระกูลเจียงในครั้งนี้
ณ ใจกลางโถง เจียงจ้านและเจียงโส่วจัวยืนเคียงข้างกัน ท่าทีสงบนิ่ง
"ท่านหัวหน้าตระกูลเจียง เมื่อครู่ท่านบอกว่ามาสู่ขอให้นายน้อยของท่านงั้นรึ?" บรรพชนหงส์นั่งอยู่บนที่นั่งประธาน สีหน้าดูไม่ค่อยดีนัก
เจียงจ้านยิ้มเล็กน้อย "ถูกต้อง"
"หึ" หัวหน้าเผ่าราชสีห์ทองคำอดไม่ได้ที่จะหลุดหัวเราะออกมาเบาๆ แล้วแสร้งกระแอมกลบเกลื่อน
หัวหน้าเผ่าเทพเจ้า พ่อของเสินหลิน ก็มีรอยยิ้มจางๆ แทบมองไม่เห็นที่มุมปากเช่นกัน
พวกเขากำลังรอสมน้ำหน้าบรรพชนหงส์ที่จะกลายเป็นตัวตลก
บรรพชนหงส์สูดหายใจลึก พยายามรักษาน้ำเสียงให้สงบ "ท่านหัวหน้าตระกูลเจียง ไม่ใช่ว่าตาแก่ผู้นี้จะไม่ไว้หน้าท่าน เพียงแต่... เกรงว่าพวกเราจะไม่คู่ควรกับตระกูลเจียง"
คำพูดนี้ฟังดูสุภาพมาก แต่ความหมายชัดเจน
หมายความว่าทายาทจักรพรรดิขยะของท่านไม่คู่ควรกับธิดาเทพของเรา
เจียงโส่วจัวขมวดคิ้ว เตรียมจะอาละวาด แต่เจียงจ้านยกมือห้ามไว้
"ผู้อาวุโสเฟิง ท่านเข้าใจผิดแล้ว" เจียงจ้านกล่าวด้วยรอยยิ้ม "แม้ว่าหยวนเอ๋อร์จะมีกายาพิเศษ แต่เขา..."
"กายาพิเศษ?" หัวหน้าเผ่าราชวงศ์อันดับหนึ่งอดแทรกขึ้นไม่ได้ "ท่านหัวหน้าตระกูลเจียง เลิกหลอกตัวเองเถอะ กายาปุถุชนโดยกำเนิด บำเพ็ญเพียรไม่ได้—ใครในมหาโลกธาตุจักรพรรดิเซียนบ้างที่ไม่รู้เรื่องนี้? ต่อให้ตระกูลเจียงของท่านจะมีรากฐานลึกซึ้ง แต่จะให้ปุถุชนมาแต่งงานกับธิดาเทพแห่งขุนเขาเทพเจ้าบรรพกาลของเรา มันก็เป็นไปไม่ได้ใช่ไหมล่ะ?"
"ใช่แล้ว การเกี่ยวดองแบบนั้นจะมีประโยชน์อะไรกับเผ่าพันธุ์บรรพกาลนับหมื่นของเรา?"
"ถึงตระกูลเจียงจะแข็งแกร่ง แต่จะมาใช้อำนาจบาตรใหญ่รังแกคนอื่นไม่ได้นะ!"
หัวหน้าเผ่าหรือรองหัวหน้าเผ่าของสิบตระกูลราชวงศ์ โดยเฉพาะพวกที่เข้าข้างตระกูลจักรพรรดิหงส์สวรรค์ ต่างพากันพูดขึ้น น้ำเสียงเต็มไปด้วยความไม่พอใจ
สีหน้าของเจียงจ้านยังคงไม่เปลี่ยนแปลง เขากำลังจะเอ่ยปากต่อ
ปัง!
ประตูโถงถูกผลักเปิดออกอย่างแรง
แสงเทพเจ็ดสีพุ่งเข้ามา ก่อนจะกลายร่างเป็นหญิงสาวงดงาม
ไม่ใช่ใครอื่นนอกจากธิดาเทพหงส์สวรรค์ เฟิ่งหลิงเอ๋อร์
"หลิงเอ๋อร์? เจ้ามาทำอะไรที่นี่?" สีหน้าของบรรพชนหงส์เปลี่ยนไป
เฟิ่งหลิงเอ๋อร์ไม่สนใจบรรพชน สายตาจับจ้องไปที่เจียงจ้านทันที น้ำเสียงเย็นเยียบ "ท่านคือหัวหน้าตระกูลเจียง?"
เจียงจ้านพิจารณาธิดาเทพตรงหน้า แล้วพยักหน้า "ถูกต้อง"
"ดีมาก" เฟิ่งหลิงเอ๋อร์แสยะยิ้ม "ได้ยินว่าท่านมาสู่ขอให้เจ้าขยะนั่นรึ?"
สิ้นคำ ทั้งโถงพลันเงียบกริบ
ไม่มีใครคาดคิดว่าธิดาเทพหงส์สวรรค์จะกล้าด่าเจียงหยวนตรงๆ ต่อหน้าเจียงจ้าน
ใบหน้าของเจียงโส่วจัวมืดครึ้ม เตรียมจะระเบิดโทสะ
รอยยิ้มบนหน้าเจียงจ้านดูหนักอึ้งขึ้น
"แม่นางธิดาเทพ วาจาของท่านผิดพลาดแล้ว แม้หยวนเอ๋อร์จะมีกายาพิเศษ แต่เขา..."
"ท่านหัวหน้าตระกูลเจียง" เฟิ่งหลิงเอ๋อร์ขัดจังหวะ น้ำเสียงหยิ่งยโส
"ข้า เฟิ่งหลิงเอ๋อร์ มีเป้าหมายเดียวในชีวิตนี้ คือการบำเพ็ญเพียรเพื่อเป็นจักรพรรดิ เรื่องรักใคร่เป็นเพียงอุปสรรคบนเส้นทางแห่งการฝึกฝน ต่อให้ตระกูลเจียงของท่านจะยิ่งใหญ่ ต่อให้เจียงหยวนนั่นจะไม่ใช่ขยะ ข้าก็ไม่มีวันแต่งงานกับเขา!"
"อีกอย่าง..." แววตาดูถูกเหยียดหยามฉายชัดในดวงตาของนาง "ปุถุชนที่แม้แต่บำเพ็ญเพียรยังทำไม่ได้ มีคุณสมบัติอะไรมาแต่งงานกับข้า?"
"ข้า เฟิ่งหลิงเอ๋อร์ ยอมตายดีกว่าต้องแต่งงานกับขยะ!"
เสียงของนางดังก้องไปทั่วโถง แต่ละคำกระแทกกระทั้นทรงพลัง
หน้าของบรรพชนหงส์ซีดเผือด เขาเตรียมจะดุนาง แต่ก็ชะงักไป
แม้คำพูดของเฟิ่งหลิงเอ๋อร์จะไม่น่าฟัง แต่มันก็ตรงกับใจของเขาจริงๆ
คนจากเผ่าราชสีห์ทองคำและเผ่าเทพเจ้ายิ่งสมน้ำหน้าเข้าไปใหญ่
"พูดได้ดี!" หัวหน้าเผ่าราชสีห์ทองคำปรบมือหัวเราะ "สมกับเป็นธิดาเทพหงส์สวรรค์ ช่างมีกระดูกสันหลังที่แข็งแกร่งจริงๆ!"
หัวหน้าเผ่าเทพเจ้าก็พยักหน้า "สมกับเป็นไข่มุกเม็ดงามแห่งเผ่าพันธุ์บรรพกาลนับหมื่นของเรา"
ทั้งสองสบตากันแล้วเริ่มราดน้ำมันเข้ากองไฟ
พวกเขาหวังให้ตระกูลเจียงโกรธจัดและเริ่มลงมือ เพื่อให้ตระกูลจักรพรรดิหงส์สวรรค์เสียหาย
พวกเขาไม่เชื่อว่าตระกูลจักรพรรดิหงส์สวรรค์ลำพังจะต่อกรกับตระกูลจักรพรรดิเจียงได้
ทว่า หลังจากได้ยินคำพูดเหล่านี้ ในที่สุดเจียงจ้านก็เข้าใจปัญหา เขาไม่เพียงไม่โกรธ แต่กลับยิ้มออกมา
แค่ขยะที่มีคะแนนแค่ 85 ซึ่งโดนเจียงหยวนคัดทิ้งไปตั้งแต่แรก กลับมีความมั่นใจในตัวเองขนาดนี้เชียวหรือ?
"ดูเหมือนข้าจะพูดไม่เคลียร์ การมาเยือนของข้ามิใช่เพื่อธิดาเทพหงส์สวรรค์ คนที่หยวนเอ๋อร์ต้องการสู่ขอในครั้งนี้คือคนอื่นต่างหาก"
"ส่วนเจ้าน่ะรึ? ที่จะคู่ควรกับทายาทจักรพรรดิแห่งตระกูลข้า... คุณสมบัติยังห่างไกลนัก"
น้ำเสียงของเขาราบเรียบ และสายตาที่มองไปยังธิดาเทพหงส์สวรรค์ก็เต็มไปด้วยความเหยียดหยามและเย็นชา
จบตอน