เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

Chapter 71 - พวกเขาตายหมด

Chapter 71 - พวกเขาตายหมด

Chapter 71 - พวกเขาตายหมด


 

Chapter 71 - พวกเขาตายหมด

เทือกเขาวิญญาณ.

รุ่งเช้า.

ลั่วเทียนพิงต้นไม้ขนาดใหญ่ขณะที่หลับตาลง.

เขารู้สึกเหนื่อยจากการเร่งความเร็วผ่านป่าด้วยความเร็วสูงสุด เขาเสีบพลังปราณมากกว่าครึ่งหนึ่งของเขา แต่สิ่งที่ดีที่เกิดขึ้นคือย่างก้าวเงาวายุของเขาได้อัพเลเวลเป็น เลเวล 2.

ความเร็วของมันมากกว่าเลเวล 1 เป็นอย่างมาก.

ทักษะการต่อสู้ของจี้หนิงจะไม่ดีได้อย่างไร?

“วูซซซ~… วูซซซ~...”

เสียงที่แหลมคม และต้นไม้ที่สั่นไหว.

จากนั้นตามมาด้วยเสียงที่คล้ายกับงูเลื่อยเข้ามา ลั่วเทียนค่อยๆเปิดตาและมองแสงสีฟ้าจางๆที่ออกมาจากขั้นปราณพื้นฐาน เขากลั้นลมหายใจและรอเงียบๆ.

งูหลามลายน้ำเงินได้เคลื่อนไหวเข้ามาหาเขาอย่างระมัดระวัง.

ดวงตาทั้งสองที่กำลังจ้องมองมาที่ลั่วเทียนที่ด้านล่างต้นไม้ มันมีความหลงไหลกัลรสชาติของมนุษย์ที่อร่อยเป็นอย่างมาก หากจะให้พูด มันเป็นมื้ออาหารฟูลคอร์ส.

มันเคลื่อยกายของมันเข้ามาใกล้อย่างระมัดระวัง.

ต้องการที่จะอยู่รอดท่ามกลางความอันตรายจากสัตว์ร้ายจะต้องระมัดระวังเป็นพิเศษแม้ว่าจะเผชิญกับฝ่ายตรงข้ามที่ดูอ่อนแอมากก็ตาม ไม่มีใครบอกได้ว่าเป้าหมายหรือกลุ่มเป้าหมายของสัตว์ปีศาจจะต้องแข็งแกร่งกว่าตัวเองหรือไม่ก็ตาม.

ระยะห่างเริ่มใกล้ขึ้นเรื่อยๆ.

งูหลามลายน้ำเงินทำเสียง “ซี่” ก่อนที่จะพุ่งอย่างกับสายฟ้า.

มันอ้าปากเผยให้เห็นเขี้ยวที่มีพิษหยดออกมาคู่หนึ่ง เมื่อใครก็ตามที่ถูกกัดมันจะทำให้ฝ่ายตรงข้ามเปป็นอัมพาตทันทีไม่ว่าจะมีพลังอยู๋ในระดับไหนก็ตาม.

ดังกับแสงสายฟ้า...

ริมฝีปากของลั่วเทียนมีรอยยิ้มขณะที่ลมพัดมาหอบหนึ่ง จากนั้นเขาก็ตะโกนเบา: “ย่างก้าวเงาวายุ!”

ร่ายกายของเขาเบลอกลายเป็นเงาและหายไปจากจุดนั้นทันที.

งูหลามลายน้ำเงินคว้าอะไรไม่ได้นอกจากอากาศ มันรู้สึกหงุดหงิดและอันตรายจากเบื้องหลัง.

โดยไม่ต้องคิดหางของมันก็กระแทกกับพื้นก่อนที่จะพุ่งออกไปราวกับลูกศร.

“Level 2!”

ลั่วเทียนคำรามเบาๆอีกครั้งก่อนที่ร่างกายของเขาจะหายไปอีกครั้ง เวลานี้ดูเหมือนว่าความเร็วของเขาจะเร็วขึ้นไปอีกและกลิ่นอายของเขาก็ดูเหมือนจะถูกซ่อนไว้.

“ท่าร่างเงาวายุ เลเวล 2!”

ความเร็วของเขาเพิ่มขึ้นอีกครึ่งหนึ่ง ไม่มีอะไรสัมผัสได้เพราะสิ่งที่สำคัญที่สุดคือกลิ่นอายของลั่วเทียนหายไปชั่วขณะหนึ่ง.

เมื่อมีการต่อสู้ของผู้เชี่ยวชาญ การที่อยู่ๆกลิ่นอายก็หายไปมีความสำคัญอย่างมาก.

ไม่ว่าเจ้าจะเร็วแค่ไหนแต่กลิ่นอายก็ยังคงอยู่ทำให้ผู้เชี่ยวชาญต่างๆระวังตัวได้และรบะุตำแหน่งได้ทันที การโจมตีเพียงอย่างเดียวคือสิ่งที่จำเป็นเพื่อที่จะทำให้มันเสร็จสิ้น!

นี่เป็นส่วนที่เป็นประโยชน์มากที่สุดของท่าร่างเงาวายุ.

ทักษะการต่อสู้สามารเลเวลอัพได้ - แม้กระทั่งตัวหลักของนิยายก็ยังไม่สามารถทำได้ แต่ลั่วเทียนสามารถทำได้และตอนนี้เขาสามารถทำให้ระดับของท่าร่างเงาวายุของจี้หนิงอยู่ในระดับที่แข็งแกร่งมากยิ่งขึ้น นี่มันน่ากลัวอย่างมาก!

การแสดงออกของงูหลามลายน้ำเงินเปลี่ยนเป็นตกใจอย่างมากเมื่อมันรู้ว่ามันได้เผชิญหน้ากับศัตรูที่ยากลำบาก

ประสบการณ์หลายสิบปีของงูหลามงายน้ำเงินได้บอกว่าคนนี้ไม่ควรต่อกรด้วย.

ทันที...

งูหลามลายน้ำเงินก็บิดตัวไปยังทิศทางใหม่และเริ่มที่จะพุ่งเข้าไปยังพุ่มไม้.

“เจ้าต้องการหนี? บิดาคนนี้ยังเล่นไม่พอใจ.”

เขายังคงทำความคุ้นเคยกับท่าร่างเงาวายุในระดับใหม่ ในการเผชิญหน้าเพียงไม่กี่ครั้งลั่วเทียนสามารถต่อกรกับงูหลามลายน้ำเงิน ระดับ 3 สูงสุด มันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นอย่างมาก.

ลั่วเทียนตะโกนณะที่เขามองดูงูหลามลายน้ำเงินที่พยายามหลบหนี ทำไมเขาถึงปล่อยมันไป?

มันเป็นค่าประสบการณ์และพลังปราณ!

ลั่วเทียนส่งเสียง ฮึ่ม ต่ำๆขณะที่เขากระโจนไปยังอากาศ เขาบิดตัวกลางอากาศเตี่ยมโจมตีขณะที่ขาของเขากระแทกไปยังพื้นดินอย่างรุนแรงทำให้กำปั้นของเขาโจมตีได้หนักหน่วงยิ่งขึ้น.

“บูม~!”

กำปั้นของเขากระแทกเข้าไปในหัวของงูหลามลายน้ำเงิน เปลี่ยนให้มันกลายเป็นเศษเนื้อ.

ร่างกายของงูหลามลายน้ำเงินสะบัดไปมาก่อนที่จะนิ่งเฉย.

ฆ่าทันที!

“ติ้ง!”

“ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่น ลั่วเทียน ที่ได้ฆ่างูหลามลายน้ำเงิน. คุณจะได้รับค่าประสบการณ์ 600 และ พลังปราณ 60 หน่วย…”

“ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่นลั่วเทียนที่ได้รับแก่นโลหินของงูหลามลายน้ำเงิน.”

“หมื่นสัตว์ร้าย เพิ่ม +1.”

หลังจากที่ได้รับการแจ้งเตือนจากระบบแล้ว ลั่วเทียนก็เหลือบไปมองที่ค่า สายเลือดหมื่นสัตว์ร้าย ก่อนที่จะตรวจสอบแต้มไร้พ่าย เพื่อดูจำนวนแต้มที่ต้องการเพื่อแลกกับสายเลือด มังกรคราม มันช่วยไม่ได้ที่การแสดงออกของเขาจะกลายเป็นเหมือนกับมะเขือม่วง.

แต้มไร้พ่ายของเขาอยู่ที่ 97 แต้ม.

สาดเลือดมังกรครามต้องใช้ 2000 แต้ม.

ความแตกต่างนี่มันเป็นห่าอะไรกัน!

จากนั้นเขาก็มองไปยังสายเลือดหมื่นสัตว์ร้ายและมันตระหนักว่ามันกลายเป็นเรื่องยากอย่างมากที่จะเพิ่มค่าของสายเลือดหมื่นสัตว์ร้ายตามปกติ มันต้องการสายเลือดใหม่ๆและไม่อาจซ้ำกันได้ของสัตว์ปีศาจ.

ลั่วเทียนได้ฆ่าสัตว์ปีศาจไปเป็นจำนวนเท่าไรแล้วและแต้มไร้พ่ายก็ต่ำกว่า 100 แต้ม การจะไปถึง 2000 แต้มในตอนนี้.

แต่มันก็เป็นปกติ...

หากว่ามันง่ายที่จะได้รับสายเลือด มังกรคราม แล้วมันจะแข็งแกร่ง?

เจ้าลองคิดสิว่าสายเลือดเหล่านี้สามารถหาซื้อได้ตามตลาด?

พูดอีกอย่าง มันยากอย่างมากกว่าจะได้รับสายเลือด สิ่งที่ลั่วเทียนคิดอยู่ขณะนี้ตอนนี้จะดีที่สุดท่าเขาจะหยุดคิด.

เขาไม่เพียงแต่จะแลกสายเลือดมังกรคราม เขายังอยากจะได้สายเลือดของ หงษ์ไฟ เต่าดำ และ พยัคฆ์ขาว การเอาสายเลือดทั้งสี่เหล่านี้มาหลอมรวมกันเป็นความคิดที่น่าตื่นเต้น!

อารมณ์ของลั่วเทียนเริ่มดีขึ้นหลังจากเริ่มคิดถึงเรื่องนี้.

เขาคิดและรู้สึกถึงทิศทางที่เมกะทรอนอยู่ในตอนนี้.

หลังจากนั้น...

เขาก็กระทืบเท้าก่อนที่ร่างกายของเขาจะเบลอขณะที่ลั่วเทียนผสานเข้ากับสายลมและอยู่ห่างออกไปหลายสิบเมตรเนื่องจากความเร็วของเขาทำให้วิสัยทัศน์ค่อยๆหายไป.

การแข่งขันระหว่างตระกูลจะเป็นเรื่องยากลำบากมาก.

ตระกูลโจวและจูได้ร่วมมือกันซึ่งหมายความว่าจะมีผู้เชี่ยวชาญมากมายเข้าแข่งขัน และเมื่อพวกเขาติดอยู่ในสถานการณ์ที่อันตราย ผู้นำทั้งสองจะต้องยื่นมือเข้าช่วยอย่างแน่นอน.

ไม่มีทางใดที่ลั่วเทียนจะสามารถต่อกรกับปราณเชี่ยวชาญขั้น 9 ทั้งสองได้ด้วยการบ่อมเพาะปัจจุบันของเขา โดยไม่ต้องพูดถึงการต่อสู้ทั้งสองคน.

เขาต้องวางแผนอย่างรอบคอบทุกอย่าง.

เขาต้องวางแผนอะไรบางอย่างที่จะสามารถฆ่าผู้นำทั้งสองได้ในเวลาเดียวกัน.

ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ทั้งสองเป็นบอสที่อยู่ในระดับเดียวกับลั่วจินซาน.

แม้ว่าพวกเขาจะไม่ได้เป็นลาสบอสของหมู่บ้านผู้เล่นใหม่ที่มีราววัลเพิ่มให้ แต่การจะฆ่าพวกเขาทำให้เขาได้รับค่าประสบการณ์เป็นอย่างดี อาจจะเป็นไปได้ที่อุปกรณ์ที่น่ากลัวบางอย่างอาจจะออกมาจากซากศพของเขาเป็นรางวัล.

“วูซซ~”

“วูซซ~”

ร่างกายของเขากระโจนจากต้นไม้หนึ่งไปยังอีกต้นหนึ่งทำให้เกิดเสียงกระเพื่อมตามหลังเขา.

ระดับความเชี่ยวชาญของท่าร่างเงาวายุก็เพิ่มขึ้นทีละจุด...

บางครั้งลั่วเทียนก็เห็นซากศพที่เน่าเปื่อยของสัตว์ปีศาจตามรายทาง นั่นหมายความว่าเขาอยู่ไม่ไกลจากเมกะทรอนเท่าไร.

ในไม่กี่วันที่ผ่านมาก เมกะทรอน,โอเมก้าสุพรีม,บับเบิ้ลบี ได้ทำการฆ่าอย่างต่อเนื่อง พวกเขามีความคล้ายคลึงกับสิ่งมีชีวิตที่มักจะพูดว่า หากพระเจ้าขวางก็ฆ่าพระเจ้า หากพระขวางก็ฆ่าพระ.

หุ่นเชิดทหารมีพลังเท่ากับสัตว์ร้าย ระดับ 3 นั่นหมายความว่าพวกเขาสามารถเดินเล่นได้ตามเทือกเขาวิญญาณ.

“บูม~”

ทันใดนั้น...

เสียงที่ดังสนั่นอยู่ไม่ไกลมากนัก.

คลื่นพลังปราณกระจายออกไปรอบๆเป็นไมล์ๆ.

สิ่งที่มหัศจรรย์ที่สุดคือ...

ภายในคลื่นพลังงานที่ไหลออกมาเต็มไปด้วยเจตนาฆ่าและร่องรอยกระหายเลือดอย่างแรงกล้า.

นี่ไม่ใช่จิตสังหารที่มนุษย์สามารถปลดปล่อยได้.

นี่เป็นจิตสังหารจากสัตว์ร้าย?

สัตว์ปีศาจสามารถปล่อยจิตสังหารได้?

ลั่วเทียนตกใจมากขณะที่เขาพูดคนเดียว: “สิ่งที่ทรงพลังและจิตสังหาร ตัวประหลาดเหล่านี้ไม่ใช่เรื่องง่าย มันอาจจะเป็นพวกหัวรุนแรงที่สุดของสัตว์ร้าย!”

นอกจากนี้ยังมีเสียงดัง “ตูม” และมีการแจ้งเตือนในใจของลั่วเทียน.

“ติ้ง!”

“หุ่นเชิดของคุณ บับเบิ้ลบี ตาย!”

“ตาย?”

ลั่วเทียนขมวดคิ้วก่อนที่เขาจะคิดออกก็มีเสียงของระบบแจ้งเตือนอีกครั้ง.

“ติ้ง!”

“หุ่นเชิดของคุณ เมกะทรอน ตาย!”

หลังจากนั้นก็ยังมีเสียงอื่นๆตามมาอีก...

“หุ่นเชิดของคุณ โอเมก้าสุพรีม ตาย!”

ในชั่วเวลาสั้นๆ หุ่นทั้งสามของเขา ตาย นี่...

ลั่วเทีนนไม่สามารถจินตนาการได้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น.

ด้วยพลีงที่พวกเขาทั้งสามอยู่ด้วยกันมันเพียงพอที่จะสู้กับสัตว์ร้ายระดับ 4 แต่พวกเขาถูกฆ่าตายทั้งหมดในเวลาเดียวกัน ดังนั้นมันคืออะไร?

มันเป็นไปได้ไหมที่จะเจอกับสัตว์ร้ายระดับ 5?!

สายตาของลั่วเทียนจ้องมองเข้าไปในป่ามืด จากนั้นเขาก็กำหมัดของเขาพร้อมกับหายไปและมีเสียง “วูซ” ออกมา

เขาตรงไปยังที่เกิดเสียงดัง!

------------

(T/N: ตอนนี้หากใครงง ก็อาจจะมาจากผู้เขียนเองดังนั้นจงดูบทถัดไป.)

จบบทที่ Chapter 71 - พวกเขาตายหมด

คัดลอกลิงก์แล้ว