บทที่ 27 ระดับความลับของร้านค้า

บทที่ 27 ระดับความลับของร้านค้า

ความคิดที่ว่ากำลังติดหนี้ก้อนโตทำให้อวิ๋นชิงนอนไม่หลับ

หัวใจของเธอร้อนรุ่มดั่งไฟสุม กระสับกระส่ายจนอยู่ไม่สุข

เธอเปิดฟอรั่มเครือข่ายดวงดาว

และตั้งกระทู้แบบไม่ระบุตัวตน

"นิรนาม: ทำอย่างไรถึงจะหาเงิน 100 ล้านสตาร์คอยน์ได้ภายในหนึ่งเดือน?"

"รายละเอียด: จขกท. เป็นหนี้อยู่ 100 ล้าน ต้องจ่ายคืนภายในสิ้นเดือนนี้ พอจะมีวิธีหาเงิน 100 ล้านในระยะเวลาสั้น ๆ บ้างไหม?"

ว้าว!

เมื่อเห็นหัวข้อนี้ ชาวเน็ตอินเตอร์สเตลลาร์จำนวนมากต่างกดเข้ามาอย่างสนุกสนานและทิ้งคอมเมนต์อันมีค่าไว้

"เหมียวเหมียว: อย่าป๊อดสิ ไปปล้นเลย"

"หมาป่าขาวหล่อสุด: เม้นบนอย่าล้อเล่น เอาจริงจังหน่อย จขกท. ฉันแอบบอกนะ ปล้นไม่รุ่งหรอก ต้องต้มตุ๋นต่างหาก"

"หวานใจ: ต้มตุ๋นก็ไม่ได้ ถ้าฝีมือไม่ถึงเดี๋ยวซวย ต้องขโมยแหละ 55555"

"ขายาวแปดเมตร: ขโมยก็เสี่ยง ทางที่ปลอดภัยสุดคือหาที่นอน หลับตา แล้วฝันเอาว่าเงินหล่นทับ"

...

"คนคลั่งรักอันดับหนึ่งแห่งกาแล็กซีกุหลาบ: ยังไม่มีใครบอก จขกท. อีกเหรอ?"

"คนซื่อสัตย์แห่งจักรวรรดิ: ผมบอกเอง จขกท. ไปดูกฎหมายระหว่างดวงดาวนะ วิธีหาเงินที่ผมบอกมันอยู่ในนั้นหมดแล้ว"

อวิ๋นชิง: ...นี่มันวิธีผิดกฎหมายทั้งนั้นเลยนี่นา

ผ่านไปหลายร้อยความคิดเห็น ไม่มีอันไหนที่มีสาระเลยสักอัน

อวิ๋นชิงถอดใจจากกระทู้นี้แล้วตั้งกระทู้ใหม่ โดยเปลี่ยนวิธีถาม

"นิรนาม: ช่วงนี้ช่องทางไหนทำเงินได้กำไรดีที่สุด? ขอวิธีที่ทำได้จริงและเป็นไปได้นะ"

คอมเมนต์ด้านล่างดูปกติขึ้นมาก

"สิงโตดอกไม้สีหมึก: ไลฟ์สดสิ ถ้าค่าร่างกายสูง ๆ ไปไลฟ์กลางแจ้ง สู้กับสัตว์อสูร คนดูเยอะนะ"

"หมาป่าขาวผู้อ่อนโยน: ไลฟ์สดก็ใช่ว่าจะได้เงิน สมัครแข่งไลฟ์เอาชีวิตรอดในป่าสิ ถ้าได้รับคัดเลือกมีเงินการันตีขั้นต่ำให้ด้วย"

"ฉลามชอบเซิร์ฟ: ลงแข่งศึกชิงจ้าวนักสู้ในสตาร์เน็ตสิ! เงินรางวัลสะสมสูงมาก! ถ้าติดท็อปเท็น ได้อย่างต่ำร้อยล้านสตาร์คอยน์เลยนะ!"

"วิญญาณเสรี: ระดับประเทศท็อปเท็นยากไป ผมแค่เดินเล่นแถว ๆ สนามระดับต้นเอง"

"ศาสตราจารย์งี่เง่าของฉัน: จขกท. ลองเขียนนิยายดูสิ! เริ่มต้นง่าย เดี๋ยวฉันไปเจิมคนแรกให้ อิอิ~"

"ไม่ชอบใส่กางเกง: ง่าย ๆ ดิบ ๆ เปิดร้านขายงานศิลปะ กำไรดีมาก"

"เกลียดการตัดต่อที่สุด: จขกท. ค่าพลังจิตสูงไหม? ถ้าสูงมาหาฉัน รับทำตัดต่อภาพยนตร์และละคร ใช้พลังจิตสร้างฉาก เรียนง่าย รับรองว่าเป็นเร็ว!"

อวิ๋นชิงอ่านจนจบและเริ่มมีไอเดีย

มีหลายวิธีที่เธอน่าจะลองทำได้

แต่สิ่งที่เหมาะสมที่สุดในตอนนี้ น่าจะเป็นการเปิดร้านค้าบนเครือข่ายดวงดาว

ของที่มีค่าที่สุดในตัวเธอตอนนี้คือสมุนไพรวิญญาณและโอสถวิญญาณในมิติเก็บของ

การขายผลไม้วิญญาณที่ไม่ค่อยมีค่ามากนักน่าจะเป็นวิธีหาเงินที่เร็วที่สุด แต่ตอนนี้อินเตอร์สเตลลาร์อยู่ในช่วงฟื้นฟูพลังวิญญาณ อวิ๋นชิงไม่แน่ใจว่าการปล่อยผลไม้วิญญาณจำนวนมากออกไปจะส่งผลกระทบต่อแผนการของจักรวรรดิหรือไม่

แต่ถ้าผลไม้วิญญาณขายยาก แล้วน้ำยาจะขายยากด้วยหรือเปล่า?

อวิ๋นชิงเปิดหน้าร้านค้าเครือข่ายดวงดาวและกดเข้าไปดูร้านขายน้ำยาของเอกชนรายหนึ่งเพื่อสังเกตการณ์ บนชั้นวางของร้านนี้มีแค่น้ำยารักษาอาการบาดเจ็บระดับต้นเพียงอย่างเดียว ราคา 1,688 สตาร์คอยน์ มียอดขายทะลุหลักพัน

ในเมื่อคิดจะขายน้ำยา ก็ต้องรู้ราคากลาง จากการค้นหาข้อมูล อวิ๋นชิงก็ได้รู้ว่าน้ำยาในโลกอินเตอร์สเตลลาร์แบ่งตามประสิทธิภาพและความบริสุทธิ์ ได้แก่ น้ำยาระดับต้น, ระดับกลาง, ระดับสูง และระดับพิเศษ

น้ำยาระดับต้น ราคาอยู่ที่หนึ่งพันถึงสองหมื่นสตาร์คอยน์ ขึ้นอยู่กับประเภท

น้ำยาระดับกลาง ราคาห้าหมื่นถึงหนึ่งแสนสตาร์คอยน์

น้ำยาระดับสูง ราคาสองแสนถึงหนึ่งล้านสตาร์คอยน์

น้ำยาระดับสูงที่แพงที่สุดคือน้ำยาเสถียรจิต ราคาขวดละหนึ่งล้านสตาร์คอยน์

ถ้าเธอขายได้ร้อยออเดอร์ ก็จะได้เงินครบหนึ่งร้อยล้าน

ส่วนน้ำยาระดับพิเศษที่มีความบริสุทธิ์เกิน 90% นั้นมีไว้สำหรับบุคคลพิเศษเท่านั้น ไม่มีราคากลางให้อ้างอิง

อวิ๋นชิงตัดสินใจทันที

เธอจะขายยา

เธอเปิดแพลตฟอร์มร้านค้าเตรียมลงทะเบียนเปิดร้าน และเลือกประเภท 'ร้านค้าบุคคลธรรมดา' เธออ่านคำแนะนำมาแล้ว ระหว่างร้านค้าบุคคลกับร้านค้านิติบุคคล ร้านค้านิติบุคคลมีขั้นตอนการลงทะเบียนซับซ้อนและต้องใช้ใบอนุญาตประกอบธุรกิจหลายอย่าง ส่วนร้านค้าบุคคลใช้แค่ข้อมูลยืนยันตัวตนเท่านั้น

หลังจากลงทะเบียนเสร็จ หน้าจอก็เด้งตัวเลือกขึ้นมา

"กรุณาเลือกระดับความลับ"

ระดับความลับ?

มีของดีแบบนี้ด้วยเหรอ?

แน่นอนว่าอวิ๋นชิงเลือกระดับความลับสูงสุดโดยไม่ลังเล

จากนั้น ไลท์เบรนของเธอก็แจ้งเตือนการหักเงิน

"เรียนลูกค้าผู้มีอุปการคุณ ท่านได้เลือกระดับความลับสูงสุดสำหรับร้านค้าของท่าน ระบบได้ทำการหักเงิน 5,000,000 สตาร์คอยน์ ข้อมูลร้านค้าถูกส่งไปยังเมนเบรนของเครือข่ายดวงดาวแล้ว เว้นแต่จะมีกรณีพิเศษเช่นเป็นภัยต่อความมั่นคงของจักรวรรดิ จะไม่มีผู้ใดมีสิทธิ์เข้าถึงข้อมูลได้ ขอบคุณที่ใช้บริการ"

เท่าไหร่นะ?

ห้าล้านสตาร์คอยน์?

แพงหูฉี่

ถึงจะเตรียมใจไว้แล้วว่าต้องเสียเงินเพื่อแลกกับความลับระดับสูง แต่พอต้องจ่ายจริง ๆ เพื่อความปลอดภัย เธอก็ยอมจ่ายอยู่ดี

แต่ราคามันโหดร้ายจริง ๆ

ทว่าเมื่อถูกโอบล้อมด้วยความรู้สึกปลอดภัย ความขุ่นมัวในใจก็ลดลงไปได้มากโข

ด้วยใบหน้าที่บอกบุญไม่รับ

อวิ๋นชิงปิดไลท์เบรนทิ้ง ไม่เห็นก็ไม่เจ็บ

เธอวางแผนจะไปปรุงยาก่อน แล้วค่อยเอาน้ำยามาวางขายบนชั้น

ด้วยอารมณ์ที่แปรปรวนของอวิ๋นชิง ทำให้เจ้าสามแสบเข้ามารุมล้อมด้วยความเป็นห่วง พอเห็นว่าอวิ๋นชิงกำลังจดจ่ออยู่กับไลท์เบรน พวกเขาก็รออย่างเงียบ ๆ

พออวิ๋นชิงวางไลท์เบรนลง เจ้าแมวน้อยสีขาวก็ลุกขึ้นยืนทันที

มันยืดขาหน้าทั้งสองข้างขึ้นเกาะเข่าของอวิ๋นชิง

"แม่จ๋าไม่สบายใจ"

เจ้าตัวน้อยนุ่มนิ่มที่ขี้อ้อนและแสนรู้ทำหน้าเป็นห่วง ทำเอาใจของอวิ๋นชิงละลาย

เธออุ้มเจ้าแมวน้อยขึ้นมาแล้วหอมแก้มฟอดใหญ่ไปสองที

แมวน้อยไม่ดิ้นหนี ยอมให้อุ้มแต่โดยดี

"มีเด็กดีอยู่ตรงนี้ แม่จ๋ามีความสุขจะตาย"

เมื่อเห็นเจ้าตัวน้อยอีกสองตัวที่เท้า อวิ๋นชิงก็คว้าอุ้มขึ้นมามือละตัว รวบทั้งหมดเข้าสู่อ้อมกอด แล้วระดมจูบลงบนหน้าผากปุกปุยของพวกมันอย่างหมั่นเขี้ยว

เสือขาวตัวน้อยหลับตาปี๋ ย่นจมูก แต่ไม่ขยับหนี

จิ้งจอกน้อยกรีดร้องเสียงแหลมเล็ก พยายามแหงนคอหนีสุดชีวิต แต่อวิ๋นชิงก็จับล็อคคอแล้วปรนเปรอความรักให้เป็นพิเศษ

อา... พลังชีวิตของเธอฟื้นคืนเต็มร้อยแล้ว

โดยเฉพาะตอนที่เห็นสีหน้าสิ้นหวังสุดขีดของจิ้งจอกน้อย ความสุขของเธอก็เพิ่มขึ้นเป็นทวีคูณ

"เอาล่ะ แม่จ๋ามีความสุขมาก ๆ แล้ว ไปเล่นกันเถอะ"

หลังจากเปิดการ์ตูนให้พวกเด็ก ๆ ดู อวิ๋นชิงที่อารมณ์ดีขึ้นมากก็เดินเข้าไปในห้องพักผ่อน เตรียมตัวปรุงยา

บนโซฟา

เสือขาวตัวน้อยเลียขนให้น้องชายที่กำลังมึนงง ช่วยจัดแต่งขนที่ยุ่งเหยิงให้เข้าที่

"ฮึ น่ารำคาญชะมัด"

จิ้งจอกน้อยพูดด้วยสีหน้ารังเกียจ

เสือขาวมองดูน้องชายที่กำลังแยกเขี้ยวขู่ ทนดูไม่ได้จริง ๆ จนอยากจะบอกออกไปว่า

น้องชาย เขี้ยวแกโผล่แล้วนะ

แต่เพื่อไว้หน้าอันน้อยนิดของน้องชาย พี่ใหญ่ผู้แสนดีจึงเก็บคำพูดนั้นไว้

ยานอวกาศมีห้องพักผ่อนสองห้อง เดิมทีอวิ๋นชิงกะว่าจะใช้นอนห้องหนึ่ง

อีกห้องยกให้เจ้าสามแสบ

แต่เจ้าตัวเล็กติดคนมาก ส่วนพี่ใหญ่กับพี่รองก็ขี้กังวล สุดท้ายเลยลงเอยที่ทุกคนนอนรวมกันห้องเดียว

ห้องว่างอีกห้องเลยกลายเป็นห้องทำงาน

เมื่อปิดประตูลงกลอน อวิ๋นชิงก็หยิบหม้อเหล็กออกมา

เธอก่อไฟอย่างชำนาญและเริ่มลงมือปรุงยา

สิ่งแรกที่ปรุงคือน้ำยาขจัดมาร เนื่องจากวัตถุดิบมีไม่พอ จึงทำออกมาได้แค่สิบชุดเท่านั้น

ปรุงเสร็จแล้ว เธอเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าไม่มีภาชนะใส่น้ำยา

หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เธอก็หยิบหลอดสารอาหารที่ซื้อและดื่มตอนอยู่ดาวเหวินหยวนออกมา แล้วแบ่งบรรจุน้ำยาลงไป

จากนั้นเธอก็มานั่งคิดเรื่องการขนส่งที่นี่

ถ้าจะส่งพัสดุ ต้องรอหุ่นยนต์บินมารับของซึ่งกินเวลาหลายวัน และกว่าจะบินกลับไปส่งก็อีกหลายวัน

เท่าที่เธอรู้ ระบบขนส่งอินเตอร์สเตลลาร์สามารถส่งข้ามกาแล็กซีได้เร็วสุดภายในวันเดียว

จากการค้นหาในเครือข่ายดวงดาว มีคนแนะนำว่าในฐานะเจ้าของดวงดาว เธอสามารถยื่นเรื่องกับบริษัทขนส่งเพื่อเปิด "ช่องทางรูหนอน" ได้ วิธีนี้พัสดุจากดาวดวงนี้จะถูกส่งตรงจากพื้นที่ผ่านรูหนอนไปยังศูนย์กระจายสินค้าทันที

เปรียบเสมือนการติดตั้งสถานีขนส่งย่อม ๆ ไว้บนดาว

แต่ต้องเสียค่าธรรมเนียมทางเทคนิค

และมีเพียงเจ้าของดวงดาวที่ซื้อดาวแล้วเท่านั้นที่มีสิทธิ์ยื่นขอได้คนละหนึ่งครั้ง

บุคคลทั่วไปไม่มีสิทธิ์ซื้อบริการนี้

รูหนอนเหล่านี้เชื่อมต่อกับจุดพักสินค้าของบริษัทขนส่งในกาแล็กซีต่าง ๆ นอกจากรับส่งพัสดุแล้ว มันไม่มีฟังก์ชันอื่นและไม่สามารถเคลื่อนย้ายสิ่งมีชีวิตได้

สิ่งที่ทำให้อวิ๋นชิงตื่นเต้นที่สุดคือ เธอสามารถเชื่อมโยงร้านค้าของเธอกับเครื่องส่งสัญญาณรูหนอนนี้ได้ ซึ่งหมายความว่าโปรโตคอลความลับของร้านค้าจะครอบคลุมถึงเครื่องส่งสัญญาณด้วย พัสดุที่ผ่านเครื่องนี้จะไม่สามารถตรวจสอบพิกัดต้นทางที่แน่นอนได้

เว้นเสียแต่ว่าเธอจะก่อกบฏ

คิดได้ดังนี้ เงินห้าล้านสตาร์คอยน์ที่จ่ายไปก็ดูคุ้มค่าขึ้นมาทันที