Chapter 38 – รับผิดชอบต่อผลลัพธ์ที่ตามมา

เห็นคนทั้งสองที่กำลังกอดกันอยู่ 'ขุนนางฮั่น' 'หยางฮู' 'ชิวเหิน' และ'เซียนโม่' มองหน้ากันอย่างเก้งกังและค่อยๆถอยห่างออกไปเงียบๆจากโลกส่วนตัวของทั้งคู่ ในเวลานี้พวกเขาเปลี่ยนเป็นนับถือใน'หลิวเย่'มากขึ้น

“มันจะไม่เกิดขึ้นอีก”

หลังจากน้ำเสียงโกรธเคืองของ'ซวนหยวนเช่อ' เขาจ้องมองอย่างดุร้ายไปยัง'หลิวเย่'ที่อยู่ในอ้อมกอดของเขา

“ได้”

'หลิวเย่'ยิ้มเมื่อได้ยินที่เขากล่าว มันจะไม่มีครั้งต่อไปอย่างแน่นอน มันเป็นเรื่องที่ย่ำแย่มากสำหรับนักฆ่าเมื่อไม่สามารถควบคุมร่างกายตนเองอย่างสมบูรณ์

“ด้วยเรื่องนี้, ข้าจะ...”

“ไม่ ให้ข้าได้จัดการมันด้วยตัวเอง ในเมื่อนางกล้าที่จะลงมือมาที่ข้า นางก็ควรจะรับผิดชอบ… ต่อสิ่งที่จะตามมา”

ดวงตาของนางเต็มไปด้วยประกายแห่งการฆ่าฟัน ด้วยรอยยิ้มที่มีเสน่ห์เหมือนแวมไพร์ในเทพนิยายข้าจะเป็นคนเลวร้ายดีกว่าถูกรังแกโดยคนอื่น นี่คือกฏเหล็กของ'หลิวเย่'ในวันที่นางกลายเป็นนักฆ่ามองดู'หลิวเย่' แม้ว่ามันจะเป็นเขา

'ซวนหยวนเช่อ'รู้สึกว่านางก็สามารถฆ่าได้ตอนนี้ยาพิษของพระจักรพรรดินีไร้ความสามารถแล้ว นางจะต้องตามมาฆ่า'หลิวเย่'อีกครั้งแน่นอน นอกจากนี้วธีการและความโหดเหี้ยมมีแต่จะเพิ่มขึ้นในแต่ละครั้ง

มันเป็นสิ่งที่ไม่สามารถป้องกันได้เมื่อไม่สามารถหยุดยั้งได้ มันจะเป็นการดีกว่าถ้าจะรับการโจมตีสักครั้งและเมื่ออีกฝ่ายผ่อนคลายและลดการป้องกันลง นั่นคือเวลาที่พวกเขาจะตายขณะที่ได้รับสมญานาม

“ราชา”

ตั้งแต่อายุยังน้อย 'ซวนหยวนเช่อ'เป็นที่แน่นอนว่าไม่ใช่คนธรรมดา และเห็นได้ชัดชายาของเขานั้นก็ไม่ใช่คนปกติเช่นกันความผิดพลาดของอินทรีที่คิดรังแกนกพิราบอย่างง่ายดาย, พระจักรพรรดินีขุดหลุมฝังศพตัวนางเองเสียแล้วเอื้อมมือของเขาไปกอดรัดผมยาวสีดำของ'หลิวเย่' 'ซวนหยวนเช่อ'ได้แต่สงสัยว่าผู้หญิงในอ้อมกอดของเขาจะสามารถทำให้เขาหลงรักนางมากขึ้นทุกๆวัน

แสงอาทิตย์สีทองฉายลงบนเส้นขอบฟ้าและดวงจันทร์กระจ่างก็ขึ้นมาแทนที่บนท้องฟ้าความมืดของกลางคืนคืบคลานมาบนโลก แสงดาวสว่างไสวท่ามกลางท้องฟ้าที่มืดมิด ฉายแสงสีเงินขาวลงบนพื้นสองร่างเงา หนึ่งใหญ่หนึ่งเล็ก เคลื่อนออกจากวังหลิวหลี่และมุ่งหน้าไปยังการคลังด้วยวิชาตัวเบาของเขา

'ซวนหยวนเช่อ'กระโดดข้ามไปมาระหว่างกำแพง นอกจากนี้เขายังรู้จักทุกซอกทุกมุมในพระราชวังเหมือนหลังมือของเขา เขาเคลื่อนย้ายไปดังเงาที่ลึกลับ ปราศจากการตรวจพบขณะที่ก้าวเท้าไปยังฝ่ายการคลัง 'ซวนหยวนเช่อ'ก็ไม่ลืมที่จะมองไปรอบๆไม่หยุด ไม่มีใคร ไม่แม้แต่ร่องรอยของการคงอยู่ของมนุษย์

แม้'หลิวเย่'ที่ติดตามมาเบื้องหลังเขาก็ดูเหมือนหายไป ไม่มีพลังที่ถูกปล่อยออกมาจากนาง เห็นสิ่งนี้'ซวนหยวนเช่อ'ได้แต่เลิกคิ้วขึ้นอย่างไม่สามารถเชื่อได้โดยไม่คาดคิดแม้แต่ระดับของเขา เขาก็ไม่สามารถรับรู้ถึงการปรากฏตัวของ'หลิวเย่'ได้ ถ้าเขาไม่รู้ว่า'หลิวเย่'ตามเขามา เขาก็สามารถเชื่อได้ว่าจะมีคนอยู่เบื้องหลังเขาใช้เทคนิดอะไรกัน? มันสามารถลบตัวตนออกจากการรับรู้ได้อย่างไร?

ที่มา:https://my.dek-d.com/emperor123/writer/viewlongc.php?id=1489554&chapter=38