ตอนที่ 15 เก้าสวรรค์สิบแผ่นดิน นายเหนือหัวคือผู้ยิ่งใหญ่ที่สุด
ตอนที่ 15 เก้าสวรรค์สิบแผ่นดิน นายเหนือหัวคือผู้ยิ่งใหญ่ที่สุด
ตอนที่ 15 เก้าสวรรค์สิบแผ่นดิน นายเหนือหัวคือผู้ยิ่งใหญ่ที่สุด
"ข้าไม่เห็นด้วย!"
ภายในโถงใหญ่เงียบสงัด เสียงนั้นดังก้อง ทุกคนรีบหันไปมองทางประตูทางเข้า
ในเวลานี้ ใครช่างกล้าบ้าบิ่นถึงเพียงนี้ ถึงได้กล้าเอ่ยวาจาเช่นนั้นออกมา?
ที่ประตูทางเข้าโถงใหญ่
ปรากฏร่างหนึ่ง
"ผู้อาวุโสเก้า!"
ทุกคนอุทาน ผู้ที่ปรากฏตัวคนแรกคือผู้อาวุโสเก้า แต่เพียงครู่เดียว ทุกคนก็ต้องอุทานอีกครั้ง
คนที่สองคือผู้อาวุโสหก ตามด้วยโอวหยางเฉิน และสุดท้าย ชายหนุ่มผู้หนึ่งก็ปรากฏกาย
ชายหนุ่มรูปงามอย่างยิ่ง
ใบหน้าของเขาในยามนี้ช่างสงบนิ่งเป็นพิเศษ!
"นายน้อยหลินเว่ย ทำไมเขาถึงมาอยู่ที่นี่ได้?"
"เขาไม่ได้ถูกผู้อาวุโสสามทำลายวรยุทธ์แล้วขังไว้ในคุกใต้ดินหรอกหรือ? ทำไมเขาถึงมาอยู่ที่นี่?"
"ผู้อาวุโสหกกับผู้อาวุโสเก้าเสียสติไปแล้วหรือไร? ทำไมถึงไปอยู่กับหลินเว่ยได้!"
"อย่าพูดไป นายน้อยหน้าตาคล้ายคนที่ฝ่าด่านเคราะห์เมื่อวานอยู่นะ!"
"อย่าพูดจาเหลวไหล คนที่ฝ่าด่านเคราะห์เมื่อวานอย่างน้อยต้องเป็นระดับผู้อาวุโสสูงสุดของพรรคมารสวรรค์ นายน้อยมีระดับการบำเพ็ญเพียรแค่ไหนกัน? จะเป็นเขาไปได้ยังไง? ไม่สิ ตอนนี้พรรคมารสวรรค์ไม่มีนายน้อยแล้ว!"
...
ผู้คนเริ่มส่งเสียงอื้ออึง
หลินเว่ยมาแล้ว นายน้อยไร้ค่าผู้ถูกผู้อาวุโสสามทำลายวรยุทธ์ได้ปรากฏตัวขึ้นในเวลานี้
แถมยังพาผู้อาวุโสเก้าและผู้อาวุโสหกมาด้วย
หลินเว่ยคิดจะทำอะไรกันแน่?
"นายน้อย!"
ในโถงใหญ่ ดวงตาของเซี่ยงเหิงและโอวหยางอวี่เต็มไปด้วยความปิติยินดีอย่างบ้าคลั่ง
พวกเขานึกว่าคราวนี้จบเห่แน่แล้ว!
นายน้อยมาแล้ว พวกเขารอดตายแล้ว!
"คารวะท่านเจ้าสำนัก!"
"คารวะท่านเจ้าสำนัก!"
เซี่ยงเหิงและโอวหยางอวี่รีบลุกขึ้น เดินไปหาหลินเว่ย แล้วคุกเข่าลงต่อหน้าเขา
"ลุกขึ้นเถอะ!"
หลินเว่ยก้าวเข้าไปประคองพวกเขาขึ้นมา
"เจ้าสำนัก? ข้าหูฝาดไปหรือเปล่า? เซี่ยงเหิงกับโอวหยางอวี่เรียกหลินเว่ยว่า 'เจ้าสำนัก'?"
"ข้าก็ได้ยินเหมือนกัน!"
...
กลุ่มคนจ้องมองหลินเว่ยด้วยความตะลึงงัน เจ้าสำนัก? โอวหยางอวี่และเซี่ยงเหิงเรียกหลินเว่ยว่า 'เจ้าสำนัก'? นี่มันหมายความว่ายังไง?
หรือว่าหลินเว่ยที่อยู่ตรงหน้าจะมาชิงตำแหน่งเจ้าสำนักกับผู้อาวุโสสาม!
"เงียบเดี๋ยวนี้ ทุกคน!"
ผู้อาวุโสสามตวาดเสียงเย็น โถงใหญ่พลันเงียบกริบลงอีกครั้ง
หน้าบัลลังก์ประธาน
ผู้อาวุโสสามเดินลงมาด้วยสีหน้าอำมหิต
"ผู้อาวุโสเก้า ผู้อาวุโสหก นี่มันหมายความว่ายังไง?"
ผู้อาวุโสสามเอ่ยเสียงเย็น
เขามองไปที่หลินเว่ย แววตาเต็มไปด้วยจิตสังหารอย่างปิดไม่มิด หลินเว่ยหนีออกมาได้จริงๆ ในใจเขานึกเสียใจที่ตอนนั้นไม่ฆ่าหลินเว่ยทิ้งซะเลย!
"โม่เซียว บังอาจนัก! นายน้อยอยู่ที่นี่ เจ้ายังมีคุณสมบัติเป็นเจ้าสำนักอีกงั้นรึ? ในพรรคมารสวรรค์ มีเพียงนายน้อยเท่านั้นที่มีคุณสมบัติเป็นเจ้าสำนัก!"
ผู้อาวุโสเก้ากล่าวเสียงแข็ง
"ถูกต้อง มีเพียงนายน้อยเท่านั้นที่มีคุณสมบัติเป็นเจ้าสำนัก!"
"พวกเจ้า ทำไมยังไม่รีบคารวะท่านเจ้าสำนักอีก?"
...
เซี่ยงเหิงและอีกสองคนตวาดใส่เหล่าศิษย์โดยรอบด้วยความโกรธเกรี้ยว!
และใบหน้าของผู้อาวุโสสามในเวลานี้ก็อัปลักษณ์อย่างถึงที่สุด หลินเว่ยที่อยู่ตรงหน้าเป็นตัวอะไรกัน?
คนไร้ค่าที่ถูกเขาทำลายวรยุทธ์ ยังมีคุณสมบัติมาชิงตำแหน่งเจ้าสำนักกับเขาอีกงั้นรึ!
"นายน้อย? หลินจ้านเทียนตายไปแล้ว เขายังเป็นนายน้อยประสาอะไรอีก? ในพรรคมารสวรรค์ จะให้คนไร้ค่าเช่นนี้มาเป็นเจ้าสำนักงั้นรึ? ทุกคน ข้าเชื่อว่าพวกเจ้ารู้ดีอยู่แก่ใจ!"
มองไปที่หลินเว่ย ผู้อาวุโสสามกล่าวอย่างเหี้ยมเกรียม
เขาช่วงชิงวรยุทธ์ของหลินเว่ยมา พรรคมารสวรรค์เป็นสำนักวิถีมาร ย่อมให้ความสำคัญกับความแข็งแกร่ง
อย่าว่าแต่ตอนนี้หลินเว่ยถูกทำลายวรยุทธ์ไปแล้ว ต่อให้ยังไม่ถูกทำลาย ด้วยระดับจินตาน (แก่นทองคำ) ของเขา ก็คงไม่มีใครสนับสนุนหลินเว่ยหรอก!
"ผู้อาวุโสสามพูดถูก แม้นายน้อยจะเป็นสายเลือดของเจ้าสำนักหลิน แต่ระดับการบำเพ็ญเพียรต่ำเกินไป แถมยังถูกผู้อาวุโสสามทำลายวรยุทธ์ไปแล้วด้วย!"
"คนไร้ค่ามาเป็นเจ้าสำนัก ข้าคนหนึ่งล่ะที่ไม่เห็นด้วย!"
"ข้าเลือกผู้อาวุโสสามเป็นเจ้าสำนัก!"
"ข้าก็เลือกผู้อาวุโสสาม!"
...
เสียงสนับสนุนดังขึ้นระงม เมื่อได้ยินเสียงเหล่านี้ ใบหน้าของผู้อาวุโสสามในเวลานี้ก็ปรากฏรอยยิ้มอย่างผู้ชนะ แม้การปรากฏตัวของหลินเว่ยจะเหนือความคาดหมายไปบ้าง แต่ก็ไม่ได้ทำให้เขากังวลแม้แต่น้อย
เขาได้รวบรวมขุมกำลังเจ็ดในสิบส่วนของพรรคมารสวรรค์ไว้ในกำมือแล้ว
ยิ่งไปกว่านั้น เขายังมีผู้อาวุโสสูงสุดหนุนหลัง ไม่มีใครสั่นคลอนตำแหน่งเจ้าสำนักของเขาได้!
"ใครบอกว่านายน้อยผู้นี้ไร้ค่า?"
แต่ในขณะนั้นเอง เสียงแผ่วเบาก็ดังขึ้น วินาทีถัดมา หลินเว่ยก็ก้าวออกมาข้างหน้าหนึ่งก้าว และด้วยก้าวนี้เอง
กลิ่นอายมารอันน่าสะพรึงกลัวก็พวยพุ่งออกมาจากร่างของหลินเว่ย
"ปัง ปัง ปัง!"
ภายในโถงใหญ่ ร่างของผู้คนถูกซัดกระเด็น
เลือดสดๆ พุ่งออกจากปาก
เมื่อพวกเขามองไปที่หลินเว่ยอีกครั้ง แววตาก็เต็มไปด้วยความหวาดผวา!
"ปราณมหายาน!"
เบื้องหน้าหลินเว่ย ผู้อาวุโสสามรู้สึกเหมือนมีภูเขาลูกมหึมากดทับลงมา ร่างกายของเขาค่อยๆ ทรุดลงคุกเข่าต่อหน้าหลินเว่ย
"ไม่!"
ในใจของผู้อาวุโสสามเต็มไปด้วยความไม่ยินยอม
ในใจของเขา
เขาไม่กล้าเชื่อ!
มหายาน?
เป็นไปได้อย่างไร!
คนไร้ค่าผู้นี้จะเป็นยอดฝีมือระดับมหายานได้อย่างไร? เป็นไปไม่ได้ ในเวลานี้ เขาไม่กล้าเชื่อ!
"มหายาน เขาเป็นยอดฝีมือระดับมหายาน!"
"นายน้อยมีวรยุทธ์แค่ระดับจินตานไม่ใช่หรือ? แถมยังถูกผู้อาวุโสสามทำลายไปแล้วด้วย? ทำไมถึงกลายเป็นยอดฝีมือระดับมหายานได้?"
"นายน้อยต้องซ่อนวรยุทธ์ไว้แน่ๆ!"
...
ดวงตาของทุกคนเต็มไปด้วยความตกตะลึง โดยเฉพาะเหล่าผู้อาวุโสของพรรคมารสวรรค์ ร่างกายสั่นเทิ้ม
ในเวลานี้ พวกเขานึกถึงทัณฑ์สวรรค์เมื่อวานนี้ ระดับมหายาน? หรือว่าทัณฑ์สวรรค์เมื่อวาน...
"พวกโง่เขลาเบาปัญญา ทำไมยังไม่คุกเข่าต่อหน้าท่านเจ้าสำนักอีก?"
ผู้อาวุโสเก้าตวาดเสียงเย็น
"คารวะท่านเจ้าสำนัก!"
"คารวะท่านเจ้าสำนัก!"
...
ในโถงใหญ่ ผู้คนนับพันคุกเข่าลงต่อหน้าหลินเว่ย แม้แต่ผู้อาวุโสสามที่อยู่เบื้องหน้าหลินเว่ย ก็คุกเข่าลงในเวลานี้
เข่าของเขากระแทกพื้น แตกละเอียด
ขณะที่คุกเข่าลง
ผู้อาวุโสสามทรุดลงกับพื้นอย่างสิ้นเชิง
เขาแพ้แล้ว!
แพ้อย่างราบคาบ!
มหายานเชียวนะ
ในเวลานี้
ผู้อาวุโสสามรู้สึกเพียงความไร้พลัง แผนการนับไม่ถ้วนของเขาในเวลานี้ไร้ประโยชน์โดยสิ้นเชิง ต่อหน้ายอดฝีมือที่แท้จริง วิธีการทั้งหมดล้วนเป็นภาพลวงตา
เขาแพ้แล้วจริงๆ!
"ไม่ ข้ายังมีบรรพชน..."
ราวกับนึกอะไรขึ้นได้ ประกายความหวังผุดขึ้นในดวงตาของผู้อาวุโสสาม วินาทีถัดมา มือที่สั่นเทาของเขาล้วงเข้าไปในอกเสื้อ จากนั้นยันต์ส่งเสียงก็ถูกเขาบีบแตก!
ในโถงใหญ่
ทุกคนในเวลานี้คุกเข่าลงต่อหน้าหลินเว่ย
"นายน้อย..."
ดวงตาของเซี่ยงเหิงชื้นแฉะ นับตั้งแต่หลินจ้านเทียนสิ้นชีพและหลินเว่ยถูกทำลายวรยุทธ์ ในใจของเขา
เขาสิ้นหวังแล้ว ภาพในวันนี้เคยปรากฏแต่ในความฝันของเขาเท่านั้น!
"ข้า หลินเว่ย คือเจ้าสำนักคนใหม่แห่งพรรคมารสวรรค์!"
เสียงอันหยิ่งผยองดังก้อง หลินเว่ยเดินทีละก้าวไปยังบัลลังก์ประธาน วินาทีถัดมา หลินเว่ย็นั่งลงอย่างสง่างาม
หลินเว่ย เจ้าสำนักคนใหม่แห่งพรรคมารสวรรค์!
"คารวะท่านเจ้าสำนัก! เก้าสวรรค์สิบแผ่นดิน นายเหนือหัวคือผู้ยิ่งใหญ่ที่สุด!"
"คารวะท่านเจ้าสำนัก! เก้าสวรรค์สิบแผ่นดิน นายเหนือหัวคือผู้ยิ่งใหญ่ที่สุด!"
...
ในเวลานี้ เหล่าศิษย์ทุกคนคุกเข่าลงต่อหน้าหลินเว่ย ภายนอกโถงใหญ่ ศิษย์พรรคมารสวรรค์นับไม่ถ้วนที่ยังไม่รู้สถานการณ์ เมื่อได้ยินเสียงโห่ร้องยินดี ก็พากันคุกเข่าและโห่ร้องตามไปด้วย
ยุคสมัยเก้าสวรรค์ ปีที่ 1039
หลินเว่ย จอมมารอันดับหนึ่งในใต้หล้า สืบทอดตำแหน่งเจ้าสำนักพรรคมารสวรรค์
นับแต่นั้นเป็นต้นมา
ความมืดมิดได้มาเยือนฝ่ายธรรมะแห่งเก้าสวรรค์แล้ว!