บทที่ 16 - ศิลปะแห่งการพูด
บทที่ 16 - ศิลปะแห่งการพูด
บทที่ 16 - ศิลปะแห่งการพูด
◉◉◉◉◉
เพียงแค่พบกันครั้งแรก สวีเหวินก็ทำให้ซุนหย่าพอใจได้แล้ว
ซุนหย่ายิ้มแล้วพูดว่า “ได้สิ พอดียังไม่ได้ทานข้าว ไปเถอะ ขึ้นรถฉัน”
ทั้งสามคนไม่พูดพร่ำทำเพลง ขึ้นรถเบนซ์ของซุนหย่าทันที
ทั้งสองคนนั่งอยู่ด้านหลัง เจิ้งเยว่ส่งกล้องพกพาให้สวีเหวิน เพื่อให้เขาสามารถถ่ายทอดสดต่อบนรถได้
ซุนหย่าเห็นแล้วก็รู้สึกสนใจ จึงเอ่ยปากถาม “สวีเหวิน คุณนี่ดังไม่ใช่เล่นเลยนะ เดี๋ยวนี้ออกไปไหนมาไหนยังมีคนคอยถ่ายวิดีโอให้โดยเฉพาะอีก”
สวีเหวินยิ้มกริ่ม
“ก็แค่เข้าร่วมรายการถ่ายทอดสด เล่นๆ น่ะครับ อยู่บ้านว่างๆ ก็ไม่มีอะไรทำ”
ซุนหย่าพยักหน้า แล้วสตาร์ทรถ
“ดีเหมือนกัน”
“ก็เป็นเรื่องของบุรุษเพศน่ะนะ อยู่บ้านนอกจากจะดูแลลูกแล้ว ก็ต้องหาอะไรทำบ้าง ไม่อย่างนั้นจะเกิดปัญหาได้ง่ายๆ”
จ้าวซวนคงจะเคยนั่งรถของซุนหย่ามาแล้วไม่ใช่ครั้งแรก ดังนั้นพอเธอนั่งเบาะหลังก็อยากจะนอนทันที
แต่สวีเหวินกลับทำตัวเหมือนคนไม่เคยเห็นโลก มองซ้ายทีขวาที
ยังเข้าไปกระซิบข้างหูจ้าวซวนอีกว่า
“เพื่อนสนิทของคุณรวยจังเลยนะ”
จ้าวซวนเหลือบมองเขาแวบหนึ่ง
“ทำไมเหรอ?”
สวีเหวินยิ้มกริ่ม “อายุน้อยขนาดนี้ก็ขับรถแบบนี้แล้ว หรูหรา!”
จ้าวซวนไม่ไว้หน้าซุนหย่าเลยแม้แต่น้อย บ่นขึ้นมาทันที
“ก็ไม่น้อยแล้วไม่ใช่เหรอ จะสามสิบกันแล้ว”
ซุนหย่าที่กำลังขับรถอยู่ได้ยินจ้าวซวนบ่น ก็ฮึดฮัดออกมา
เพื่อนสนิทก็เหมือนพี่น้อง ยิ่งสนิทกันมากเท่าไหร่ เวลาอยู่ด้วยกันก็จะยิ่งบ่นกันไปมามากขึ้นเท่านั้น
“พี่ซุนโสดเหรอครับ?”
จ้าวซวนพยักหน้า ไม่เข้าใจว่าทำไมสวีเหวินถึงถามแบบนั้น
แต่เจิ้งเยว่กลับเดาได้นิดหน่อย
ที่สวีเหวินถามแบบนี้ คงไม่ใช่ว่า...
เป็นไปตามคาด เมื่อเห็นจ้าวซวนพยักหน้ายืนยัน ความคิดเห็นในห้องถ่ายทอดสดก็เต็มหน้าจอทันที!
ของขวัญก็เริ่มถูกส่งเข้ามา!
“ไอ้หมาสวี ไอ้หมาสวี รีบถามให้พวกเราหน่อยว่าพี่ซุนชอบแบบไหน!”
“ยังจะเรียกไอ้หมาสวีอีก? ด้วยไอคิวของคุณน่ะ กินขี้ก็ยังไม่ทันร้อนเลย!”
“พ่อบุญธรรม! ขอร้องล่ะครับ ช่วยถามให้หน่อยว่ามาตรฐานการเลือกคู่ของพี่ซุนเป็นยังไง จรวดลำใหญ่นี่ผมขอส่งให้ก่อนเลย!”
“ให้ตายเถอะ พวกคุณหัวไวกันจังเลยนะ? ฉันยังไม่ทันได้ตั้งตัวเลย!”
“แข่งขันกันเข้าไป แข่งขันกันเข้าไป! แข่งกันให้ตายไปข้างหนึ่งเลย”
“พวกคุณอย่าแข่งขันกันอีกเลย! ต่อให้พวกคุณแข่งขันกันแค่ไหนก็ไม่มีเศรษฐีนีคนไหนมาชอบพวกคุณหรอก!”
“ขำตายเลย ทุกคนหัวเราะเยาะไอ้หมาสวี แต่ทุกคนก็อยากจะเป็นไอ้หมาสวี!”
เมื่อมองดูจรวดและของขวัญที่ถูกส่งเข้ามาในห้องถ่ายทอดสดอย่างต่อเนื่อง เจิ้งเยว่ถึงกับงงไป
ได้ผลดีขนาดนี้เลยเหรอ?
ในตอนนี้เจิ้งเยว่แน่ใจแล้วว่าทั้งหมดนี้ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ!
สวีเหวินดูเหมือนจะเป็นผู้ชายเกาะผู้หญิงกินที่ไม่ใส่ใจอะไร แต่จริงๆ แล้วเขารู้ดีว่าชาวเน็ตชอบดูอะไร รู้ดีว่าจุดแข็งหลักของห้องถ่ายทอดสดคืออะไร!
หัวใจหลักของห้องถ่ายทอดสดนี้คือจ้าวซวนที่สวยงามงั้นเหรอ?
ไม่ใช่ แต่มันคือวิธีการเกาะผู้หญิงกินต่างหาก!
แม้แต่เจิ้งเยว่ก็ยังมองข้ามหลักการพื้นฐานที่สุดไป นั่นก็คือ คนประเภทเดียวกันมักจะรวมกลุ่มกัน
จ้าวซวนเป็นผู้หญิงเก่ง ดังนั้นเพื่อนและเพื่อนสนิทของเธอก็ย่อมมีผู้หญิงเก่งในวงการธุรกิจมากมายเช่นกัน
นี่ไม่ใช่ทรัพยากรเศรษฐีนีที่แฟนคลับในห้องถ่ายทอดสดต้องการมากที่สุดหรอกเหรอ?
เมื่อมองดูความนิยมในห้องถ่ายทอดสดที่พุ่งสูงขึ้น สวีเหวินก็โต้ตอบกับชาวเน็ตอย่างภาคภูมิใจ
“พวกคุณไม่ใช่เหรอที่เคยบอกว่าผมไม่มีสถานะในครอบครัว?”
คำพูดนี้ของสวีเหวินถูกส่งออกไป ชาวเน็ตต่างก็พากันตอบกลับ
“พ่อบุญธรรมพูดอะไรอย่างนั้น? ท่านไม่มีสถานะในครอบครัวตั้งแต่เมื่อไหร่กัน? พ่อบุญธรรมในใจของข้าพเจ้าเป็นบุคคลที่ยิ่งใหญ่ที่สุดเสมอมา!”
“หุบปาก ไอ้ทาสสามแซ่ข้างบน ข้าทนดูไม่ได้แล้ว! เป็นคนจะไม่มีหลักการขนาดนี้ไม่ได้! พี่สวี ดูระดับแฟนคลับของผมสิ ผมเป็นแฟนคลับเก่าแล้วนะ พี่ซุนคนนี้ยังไงก็ต้องแนะนำให้ผมรู้จักหน่อยสิ?”
“แกเพิ่งจะส่งของขวัญไปเท่าไหร่กัน ถึงกล้ามาแย่งพี่ซุนกับฉัน แกมีปัญญาเหรอ?”
ห้องถ่ายทอดสดกลับมาแข่งขันกันอีกครั้ง
ของขวัญและความนิยมต่างก็พุ่งสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง
เมื่อเห็นว่าถึงเวลาอันสมควรแล้ว สวีเหวินก็หาเรื่องคุยกับซุนหย่า
“พี่ครับ รถคันนี้ซื้อมาเท่าไหร่ครับ แพงน่าดูเลยนะ?”
ซุนหย่าพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย “ไม่เท่าไหร่หรอก เหล่าจ้าวที่บ้านคุณก็ซื้อไหว”
พอได้ยินคำว่า ‘เหล่าจ้าว’ สองคำ คิ้วสวยๆ ของจ้าวซวนก็เลิกขึ้น
ถึงได้บอกไงว่าผู้หญิงขี้แค้น
เมื่อกี้จ้าวซวนบ่นว่าซุนหย่าจะสามสิบแล้ว ซุนหย่าก็เลยโต้กลับทันทีโดยเรียกเธอว่าเหล่าจ้าว
สวีเหวินที่อยู่ข้างๆ ก็หัวเราะออกมาอย่างไม่ใส่ใจ
“ฮ่าๆๆๆ เหล่าจ้าว”
ใบหน้าของจ้าวซวนแดงก่ำขึ้นมาทันที รู้สึกอายเล็กน้อย
ท้ายที่สุดแล้ว ไม่ว่าสตรีจะอายุเท่าใดก็ตาม ก็ไม่มีใครอยากจะเกี่ยวข้องกับคำว่า ‘แก่’ หรอก
“ซุนหย่า เธอจะใจแคบเกินไปหน่อยไหม ฉันก็แค่ล้อเล่นกับเธอเฉยๆ”
ซุนหย่ายิ้มกว้าง มีความสุขเหมือนแกล้งคนสำเร็จ
“ฉันก็ล้อเล่นกับเธอเหมือนกัน เอาเถอะ ต่อไปนี้ไม่เรียกเธอว่าเหล่าจ้าวแล้ว เรียกเธอว่าเสี่ยวจ้าวแล้วกัน ตกลงไหม?”
“งั้นต่อไปนี้ฉันเรียกเธอว่าเสี่ยวจ้าวแล้วกัน ที่บริษัทเธออย่ามาหาเรื่องฉันนะ ท้ายที่สุดแล้ว ตำแหน่งของเธอก็สูงกว่าฉัน”
คำพูดชุดนี้ของซุนหย่า ทำให้ชาวเน็ตยิ่งชอบเธอมากขึ้น
ทั้งรวย ทั้งสวย แถมยังตลกอีกด้วย!
เศรษฐีนีแบบนี้ จะไปหาที่ไหนได้อีก!
ชาวเน็ตก็เริ่มเร่งเร้าขึ้นมาอีกครั้ง
“ไอ้หมาสวีแกจะทำได้ไหมเนี่ย ให้ของขวัญไปตั้งเยอะแล้ว แกก็รีบถามสิ!”
“ถ้าแกไม่ถามฉันจะขอเงินคืนแล้วนะ! ฉันเตือนแกแล้วนะว่าฉันยังไม่บรรลุนิติภาวะ!”
“ทุกคนอย่าไปกดดันเขาเลย ให้เวลาเขาสักหน่อย เอาอย่างนี้แล้วกัน ให้เวลาเขาสักห้าวินาที ถ้าเขายังไม่ถามอีก พวกเราก็จะกดรีพอร์ตพร้อมกัน”
สวีเหวินทำเหมือนว่าชาวเน็ตพวกนั้นเป็นอากาศธาตุ
เขารู้ดีว่าชาวเน็ตพวกนี้คิดอะไรอยู่ ยังไม่ได้ถามถึงมาตรฐานการเลือกคู่ของซุนหย่าเลย พวกเขาจะกล้ารีพอร์ตเหรอ?
เป็นไปไม่ได้หรอก
แต่เจิ้งเยว่กลับตกใจไม่น้อย
ถ้าเกิดมีคนรีพอร์ตพร้อมกันเยอะขนาดนี้จริงๆ ห้องถ่ายทอดสดอาจจะโดนแบนทันที
เมื่อเห็นว่าในห้องถ่ายทอดสดมีเจ้าของธุรกิจส่งจรวดลำใหญ่มาอีกหลายลำ สวีเหวินถึงได้เอ่ยปากถาม
“พี่จะเกษียณเมื่อไหร่ครับ?”
คำพูดเดียวของสวีเหวินทำเอาชาวเน็ตถึงกับเงียบไป
เขาเพิ่งจะใกล้สามสิบ ไม่ใช่ใกล้หกสิบ จะมาถามว่าจะเกษียณเมื่อไหร่ทำไม!
ถามเป็นหรือเปล่า!
ในขณะที่ทุกคนคิดว่าสวีเหวินพูดผิด ใครจะไปคิดว่าซุนหย่าจะหัวเราะออกมา
“เหล่าจ้าว สามีของคุณคนนี้น่าสนใจดีนะ ตลกดี”
ชาวเน็ตถึงกับงง
หา?
แบบนี้ก็ได้เหรอ?
นี่เรียกว่าตลกเหรอ?
สวีเหวินฉวยโอกาสถามต่อ “พี่ครับ หลายปีมานี้พี่ก็ไม่หาแฟนสักที แล้วต่อไปใครจะดูแลพี่ตอนแก่ล่ะครับ?”
คำพูดนี้ของสวีเหวินทำเอาชาวเน็ตในห้องถ่ายทอดสดถึงกับตกใจ
“ให้ตายเถอะ สุดยอด! สุดยอดเกินไปแล้ว!”
“เริ่มจากดึงประเด็นไปที่เรื่องเกษียณ แล้วก็ค่อยๆ เปลี่ยนไปที่เรื่องการดูแลตอนแก่ จากนั้นก็เปิดประเด็นหลักออกมา พูดถึงเรื่องแฟนได้อย่างสมเหตุสมผล!”
“นี่คือความสามารถของเล่าไอ่แห่งจินซานงั้นเหรอ? น่ากลัวเกินไปแล้ว!”
“ตอนแรกฉันนึกว่าเขาอยู่แค่ชั้นหนึ่ง ฉันอยู่ชั้นสาม แต่จริงๆ แล้วฉางซิ่นโหวอยู่ถึงชั้นสิบ”
“การเกาะผู้หญิงกินเป็นงานที่ต้องใช้ทักษะจริงๆ บ้าเอ๊ย!”
“เมื่อก่อนฉันดูถูก แต่ตอนนี้ฉันวิเคราะห์ทุกคำพูด!”
◉◉◉◉◉
[จบแล้ว]