บทที่ 15 - การประลองยุทธ์ระหว่างยอดฝีมือ
บทที่ 15 - การประลองยุทธ์ระหว่างยอดฝีมือ
บทที่ 15 - การประลองยุทธ์ระหว่างยอดฝีมือ
◉◉◉◉◉
ในตอนนี้สวีเหวินยืนอยู่ใต้เวที ทำท่าทางภาคภูมิใจ
ราวกับว่าคำอวยพรของจ้าวซวนเป็นเขาที่เขียนขึ้นมาเอง
แค่นี้ยังไม่พอ เขายังเข้าไปใกล้ๆ แล้วพูดกับผู้หญิงคนหนึ่งข้างๆ ว่า “เห็นไหม? คนที่พูดอยู่บนเวทีนั่นคือภรรยาของฉัน”
ผู้หญิงคนนั้น: …
“คุณเห็นหรือไม่เห็นกันแน่ คนที่กำลังพูดอยู่นั่นไง คนที่สวยๆ นั่นแหละ ประธานจ้าว”
ผู้หญิงคนนั้นพยักหน้าอย่างขอไปที
“ดี ดี ดี ฉันรู้แล้ว”
เมื่อเห็นปฏิกิริยาที่เรียบเฉยของผู้หญิงคนนั้น สวีเหวินก็เปลี่ยนคน
เขาพูดกับพนักงานรักษาความปลอดภัยที่ยืนอยู่ทางขวามือของเขา
“พี่ชายครับ คนที่กำลังพูดอยู่นั่นคือภรรยาของผม”
พี่ชายพนักงานรักษาความปลอดภัยดูเย็นชามาก ใบหน้าเรียบเฉย
“ครับ ผมรู้แล้ว”
สวีเหวินรู้สึกผิดหวังมาก
คนพวกนี้ ไม่ควรจะอิจฉาฉันเหรอ?
ทำไมถึงมีปฏิกิริยาเรียบเฉยขนาดนี้
เมื่อเห็นท่าทางแบบนี้ของสวีเหวิน ชาวเน็ตก็พากันหัวเราะจนท้องแข็ง
“ฮ่าๆๆๆ ไอ้หมาสวีอวดดีล้มเหลว”
“เคยได้ยินแต่อวดลูก นี่เป็นครั้งแรกที่เห็นอวดภรรยา ไอ้หมาสวีหน้าด้านไปหน่อยแล้ว”
“วันนี้คำปราศรัยของประธานจ้าวไม่ได้เกี่ยวอะไรกับเขาเลยแม้แต่น้อย แต่เขากลับทำท่าทางเหมือนกับว่ามันเกี่ยวกับเขามาก ฮ่าๆๆๆ”
“แม้แต่พนักงานรักษาความปลอดภัยที่เฝ้าประตูก็ยังรู้ว่าเขาชื่อฉางซิ่นโหว ดังนั้นปฏิกิริยาที่เรียบเฉยของทุกคนก็เป็นเรื่องปกติ คงจะชินกันแล้ว”
“นี่คือของเล่นชิ้นโปรดที่ประธานจ้าวเลี้ยงไว้เดือนละหมื่นกว่าเหรอ?”
“ฉันนับถือผู้ชายแค่สองคน คนหนึ่งคือเฉาต๋าหัว อีกคนก็คือนาย”
แฟนคลับเก่าๆ กำลังบ่น ชาวเน็ตใหม่ๆ ก็ยิ่งดูยิ่งติดใจ
เดิมทีตั้งใจจะมาด่าผู้ชายเกาะผู้หญิงกิน แต่ทำไมไลฟ์สดนี้ยิ่งดูยิ่งสนุก?
แปลกจริงๆ ไลฟ์สดนี้มันแปลกเกินไปแล้ว!
โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเห็นแฟนคลับเก่าๆ หลายคนพูดว่าประธานจ้าวใช้เงินเดือนละหมื่นกว่าเลี้ยงดูสวีเหวิน ชาวเน็ตใหม่ๆ ก็ยิ่งอยู่ไม่สุข
พวกเขาเปลี่ยนจากความโกรธ ความดูถูกในตอนแรก กลายเป็นความอิจฉาริษยาในตอนนี้
พวกเขาคิดไม่ตกว่าจ้าวซวนไปชอบอะไรสวีเหวินกันแน่!
ถ้าไม่นับเรื่องหน้าตา พวกเขาก็เป็นผู้ชายเกาะผู้หญิงกินได้เหมือนกัน!
คำอวยพรในพิธีเฉลิมฉลองของจ้าวซวนจบลงอย่างรวดเร็ว
สวีเหวินเดินไปรอบๆ อยากจะหาคนอวด แต่พนักงานพวกนี้รู้จักเขาหมดแล้ว คุ้นเคยกับการอวดของเขาไปแล้ว
สวีเหวินเดินออกไปพลางบ่นพึมพำ
“คนพวกนี้ไม่มีไหวพริบเลยจริงๆ ไม่น่าแปลกใจเลยที่ได้เป็นแค่พนักงาน”
“รู้ว่าประธานจ้าวเป็นภรรยาฉันยังไม่รีบไปยกเก้าอี้มาให้ฉันอีก ไม่กลัวประธานจ้าวจะไล่พวกแกออกเหรอ?”
สวีเหวินนินทาลับหลัง กำลังทำตัวกร่างอยู่พอดี หันไปก็เห็นจ้าวซวนเดินเข้ามาหาเขาด้วยท่าทีเกรี้ยวกราด
สวีเหวินใจหายวาบ รู้สึกไม่ดี รีบหันหลังจะวิ่งหนี
“สวีเหวิน หยุดเดี๋ยวนี้นะ!”
โดนตะโกนแบบนี้ สวีเหวินก็เหมือนโดนคาถาสะกดนิ่ง ยืนอยู่ที่เดิมไม่กล้าขยับ
จ้าวซวนเดินเข้ามาหาเขาอย่างโมโห
“คุณมาทำไม ไม่ได้บอกแล้วเหรอว่าไม่ให้ตามมา?”
สวีเหวินยิ้มกริ่ม
“ผมก็เป็นห่วงว่าประธานจ้าวจะทำงานยุ่งเกินไป เหนื่อยเกินไป ก็เลยตั้งใจมานวดให้คุณไงครับ”
สวีเหวินเข้าไปใกล้ๆ แล้วก็นวดไหล่ให้จ้าวซวนอย่างเอาใจ
“ประธานจ้าวเหนื่อยหน่อยนะครับ เมื่อกี้ตอนที่คุณพูดอยู่บนเวทีพวกเราก็เห็นกันแล้ว เก่งจริงๆ พูดได้โดยไม่ดูบทเลย มีแววเหมือนผมตอนนั้นเลย!”
“ไปให้พ้น อย่ามาแตะต้องตัวฉัน ที่นี่มีผู้ใหญ่เยอะแยะ”
จ้าวซวนพูดแบบนี้ สวีเหวินก็ยิ่งได้ใจ
“มีผู้ใหญ่แล้วจะทำไม? คุณเป็นภรรยาผม ผมนวดไหล่ให้ภรรยาผมมันน่าอายตรงไหน ถูกต้องตามกฎหมาย ท้าวเทวราชมาก็จัดการไม่ได้!”
สวีเหวินพูดจบ กลุ่มเจ้าหน้าที่ระดับเมืองก็เดินผ่านมาพอดี
ชายวัยกลางคนที่เดินนำหน้ายิ้มแล้วทักทายทั้งสองคน
“ประธานจ้าวสบายดีนะครับ มีคนนวดให้ด้วย”
จ้าวซวนรีบอธิบาย
“ท่านผู้อำนวยการกง นี่คือสามีของฉันสวีเหวิน เขาเป็นคนขี้เล่นไปหน่อย”
ท่านผู้อำนวยการกงยิ้มแล้วพูดว่า “ผู้ชายรักภรรยาก็คือเรื่องที่ถูกต้องที่สุดแล้ว ประธานจ้าวโชคดีจริงๆ”
“ผมบอกกับทุกคนอยู่เสมอว่าความปรองดองในครอบครัวคือพื้นฐานของการทำงานที่ดี ต่อไปนี้ให้ประธานจ้าวรับผิดชอบ ผมก็วางใจแล้ว”
“เอาล่ะ พวกคุณสองคนรีบไปทานข้าวเถอะ ผมมีธุระต้องกลับก่อนแล้ว”
จ้าวซวนรีบพยักหน้า
“ท่านผู้อำนวยการกงเดินทางดีๆ นะคะ”
หลังจากส่งเจ้าหน้าที่ระดับเมืองกลุ่มหนึ่งออกไป ผู้หญิงคนหนึ่งที่สวมชุดสูทผู้หญิงระดับไฮเอนด์เช่นกัน มีท่าทีสูงส่ง ก็ยกนิ้วโป้งให้จ้าวซวน
“ไม่เลวนะเหล่าจ้าว ไม่คิดเลยว่าเธอจะมีไม้นี้ด้วย อวดความหวานต่อหน้าผู้ใหญ่เลยเหรอ”
“ไปให้พ้น”
จ้าวซวนก็ไม่เกรงใจผู้หญิงคนนั้น ส่งคำพูดติดปากของเธอไปให้โดยตรง
ผู้หญิงคนนั้นก็ไม่ใส่ใจ ยื่นมือไปหาสวีเหวินอย่างเป็นกันเอง
“สวัสดีสวีเหวิน ฉันชื่อซุนหย่า”
สวีเหวินจับมือกับซุนหย่า แล้วก็เข้าใจในทันที “อ้อ คุณนี่เองซุนหย่า ประธานจ้าวพูดถึงคุณบ่อยๆ บอกว่าเป็นเพื่อนสนิทของเธอ”
ซุนหย่าได้ยินแล้วก็ดีใจจนยิ้มไม่หุบ รู้สึกมีความสุขมาก
“จริงเหรอ? แล้วเหล่าจ้าวได้ว่าอะไรฉันลับหลังบ้างไหม”
สวีเหวินยิ้มกริ่ม
“เรื่องนี้มันยาวน่ะครับ หรือว่าเราจะหาที่นั่งคุยกันไปกินกันไปดีไหมครับ?”
จ้าวซวนกลอกตา รู้ดีว่าสวีเหวินมาด้วยจุดประสงค์
ชาวเน็ตในห้องถ่ายทอดสดถึงได้เข้าใจว่าที่แท้สวีเหวินอยากจะมากินข้าวฟรีนี่เอง!
“ไอ้หมาสวีก็คือไอ้หมาสวีจริงๆ เทคนิคนี้ มันเลวเกินไปแล้ว จนถึงตอนนี้หัวฉันยังมึนอยู่เลย!”
“ในนามคือมาดูภรรยากล่าวสุนทรพจน์ แต่จริงๆ แล้วคือมากินข้าวฟรี? ซ่อมทางลับข้ามเฉินชาง ไอ้หนุ่มคนนี้ แม้แต่กลยุทธ์ซุนวูก็ยังเอามาใช้!”
“ไม่น่าแปลกใจเลยที่จ้าวซวนพอเห็นสวีเหวินก็อารมณ์ไม่ดี ที่แท้ก็รู้จุดประสงค์ของเขาตั้งนานแล้ว สุดยอด สุดยอดจริงๆ!”
“คนที่น่าสงสารที่สุดไม่ใช่เพื่อนสนิทคนนี้เหรอ? แค่แนะนำตัวเองไป ก็ต้องโดนหลอกเลี้ยงข้าวแล้ว นี่มันน่าสงสารเกินไปแล้ว”
“จริงๆ แล้วพวกคุณดูถูกไอ้หมาสวีเกินไปแล้ว พวกคุณไม่เห็นเหรอว่าเมื่อกี้ทั้งสองคนได้ประลองกันไปแล้วหนึ่งกระบวนท่า?”
“ตอนที่เพื่อนสนิทแนะนำตัวเองสั้นมาก ไม่ได้มีคำอธิบายเพิ่มเติมอะไรเลย ก็คืออยากจะดูว่าสวีเหวินจะตอบกลับยังไง ผลสุดท้าย สวีเหวินก็ริเริ่มกล่าวขึ้นเองว่าเป็นเพื่อนสนิทของประธานจ้าว ซุนหย่าจะไม่ดีใจได้ยังไง?”
“โอ้! พอคุณพูดแบบนี้แล้วก็ดูเหมือนจะเป็นเหตุผลนะ ให้ตายเถอะ ที่แท้เบื้องหลังมันลึกซึ้งขนาดนี้!”
เมื่อมองดูการถกเถียงของชาวเน็ต เจิ้งเยว่ก็รู้สึกงงเล็กน้อย
โดยปกติแล้วเมื่อคนสองคนเจอกันครั้งแรก ก็จะเน้นย้ำถึงความสัมพันธ์ของตัวเองกับคนกลาง
ตัวอย่างเช่น สวัสดีครับ ผมชื่ออะไร เป็นเพื่อนของใคร
ส่วนซุนหย่าจงใจพูดแค่ชื่อของตัวเอง ไม่ได้บอกถึงความสัมพันธ์ของเธอกับจ้าวซวน จริงๆ แล้วก็คือการวางกับดักให้สวีเหวิน
ท้ายที่สุดแล้ว จ้าวซวนกับสวีเหวิน จะกล่าวถึงเรื่องราวของตนเองลับหลังได้อย่างไร เมื่อสวีเหวินได้ยินชื่อของเธอ ก็จะมีความประทับใจแบบนั้น นี่เรียกว่าการมีอคติ
อย่างไรก็ตาม คำตอบของสวีเหวินกลับสมบูรณ์แบบ
เขาบอกว่าจ้าวซวนพูดถึงซุนหย่าบ่อยๆ ซุนหย่าเป็นเพื่อนสนิทของเธอ
การแนะนำแบบนี้ แสดงให้เห็นว่าจ้าวซวนลับหลังก็มองเธอเป็นเพื่อนสนิทจริงๆ
แบบนี้จะไม่ทำให้ซุนหย่าดีใจได้อย่างไร?
แค่สองประโยคสั้นๆ คนหนึ่งวางกับดัก อีกคนแก้กับดัก
ยอดเยี่ยม!
ยอดเยี่ยมจริงๆ!
ที่เด็ดกว่านั้นคือ พอซุนหย่าดีใจแบบนี้ ก็คงจะไม่รังเกียจที่สวีเหวินจะมากินข้าวฟรีหรอก
ดูเหมือนจะหน้าไม่อาย แต่จริงๆ แล้วเป็นการยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว!
เจิ้งเยว่เหลือบมองสวีเหวินแวบหนึ่ง
ตอนนี้เธอยิ่งรู้สึกว่าสวีเหวินลึกลับซับซ้อนขึ้นเรื่อยๆ
◉◉◉◉◉
[จบแล้ว]