ตอนที่ 29 กลุ่มทหารรับจ้างล่าอสูร

ในฐานะนักหลอมโอสถ ไฟหลอมโอสถเป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้โดยเด็ดขาด

สำหรับนักหลอมโอสถ การมีไฟหลอมโอสถระดับสูงที่มีคุณภาพดีเลิศเป็นสิ่งที่ใฝ่ฝัน

เพราะไฟหลอมโอสถระดับชั้นยอดนั้นมีบทบาทในการช่วยการหลอมโอสถเม็ดอย่างมาก

ไฟหลอมโอสถในระดับต่างกันจะทำให้คุณภาพของโอสถเม็ดที่หลอมจากตำรับเดียวกันแตกต่างกันไป

ในโลกนี้มีบัญชีรายชื่อไฟหลอมโอสถ ซึ่งบันทึกไฟหลอมโอสถระดับชั้นยอดที่นักหลอมโอสถทั่วทั้งพิภพใฝ่ฝันถึง

และไฟเทพฮุ่นตุ้นที่เยี่ยหานเคยครอบครองในชาติที่แล้วก็เพียงพอที่จะติดอยู่ในสามอันดับแรกของบัญชีรายชื่อไฟหลอมโอสถ!

และในขณะนี้เยี่ยหานกำลังเล่นกับพลิงแก่นพิภพมรกตในมือ แต่เขาก็ยังไม่ค่อยพอใจเท่าไหร่นัก

แม้ว่าทุกอย่างจะกลับสู่จุดเริ่มต้น แต่ตอนนี้เยี่ยหานก็กลับเข้าสู่ระดับนักหลอมโอสถเม็ดระดับสี่แล้ว อย่างน้อยเขาต้องการไฟหลอมโอสถระดับห้าจึงจะสมเหตุสมผล

สิ่งนี้ทำให้เขาเกิดความคิดที่จะตามหาไฟหลอมโอสถที่มีคุณภาพดีกว่า

วิธีหนึ่งในการได้ไฟหลอมโอสถมาคือการล่าสัตว์อสูรธาตุไฟและรับเมล็ดพันธุ์ไฟ

ยิ่งสัตว์อสูรมีธาตุไฟที่เข้มข้นและมีระดับสูงเท่าใด คุณภาพของไฟหลอมโอสถก็จะยิ่งดีขึ้นเท่านั้น

เปลวไฟเหล่านี้ถูกเรียกว่าไฟอสูร

เยี่ยหานขมวดคิ้วเล็กน้อย คิดในใจครู่หนึ่ง แล้วดวงตาก็พลันเปล่งประกายพลางพึมพำว่า

“ทางเหนือของเมืองเหยียนมีหุบเขาสัตว์วิญญาณ ได้ยินมาว่าที่นั่นมีสัตว์อสูรมากมาย บางทีอาจมีสัตว์อสูรธาตุไฟระดับสูงอยู่ก็ได้…”

“และข้าก็ได้ก้าวเข้าสู่เขตแดนมหรรณพวิญญาณขั้นกลางแล้ว ในไม่ช้าก็จะทะลวงสู่เขตแดนดวงจิตวิญญาณ จึงต้องการแก่นวิญญาณสัตว์อสูรระดับสูง”

เมื่อคิดดังนั้น เยี่ยหานก็ตัดสินใจจะมุ่งหน้าไปยังหุบเขาสัตว์วิญญาณเพื่อลองเสี่ยงโชค

ไม่นาน เขาเปลี่ยนเป็นชุดที่เรียบง่าย เดินทางไปยังทางเหนือของเมืองเหยียนแต่เพียงผู้เดียว...

...

ทางเหนือของเมืองเหยียน หุบเขาสัตว์วิญญาณ

ที่นี่เป็นภูเขาสูงและหุบเขาลึก มีสัตว์อสูรมากมาย จึงถูกเรียกว่าสวรรค์ของสัตว์อสูร

ไม่ไกลออกไป ภายใต้กลุ่มหมอกบางๆ ปรากฏแนวเทือกเขาทอดยาวขึ้นเลือนราง

ระหว่างภูเขามีลำธารไหลเอื่อย ต้นไม้โบราณสูงเสียดฟ้ายืนต้นอยู่มากมาย บรรยากาศเต็มไปด้วยกลิ่นอายของป่า

ต้นไม้โบราณเหล่านี้สูงใหญ่และยืนต้นมาอย่างยาวนาน บนก้อนหินขรุขระมีเถาวัลย์โบราณพันเลื้อยไปมาเหมือนมังกรน้ำ

แม้ว่าหุบเขาสัตว์วิญญาณจะเงียบสงบและเต็มไปด้วยกลิ่นอายของความรกร้าง แต่ที่นี่ก็ไม่ได้ไร้ผู้คน

เนื่องจากอยู่ไม่ไกลจากเมืองเหยียน จึงมีกลุ่มคนจัดตั้งกลุ่มออกล่าสัตว์อสูรที่นี่อยู่บ่อยครั้ง

องค์กรเหล่านี้ถูกเรียกว่า กลุ่มทหารรับจ้างล่าอสูร

เมื่อถึงเที่ยงวัน มีกลุ่มทหารรับจ้างล่าอสูรที่รวมตัวกันไม่ต่ำกว่าสิบกลุ่มเข้าไปในหุบเขาสัตว์วิญญาณ

กลุ่มทหารรับจ้างเหล่านี้มักจะประกอบด้วยกลุ่มละห้าหรือหกคน พร้อมด้วยอาวุธวิญญาณหลายชนิด เข้าไปในหุบเขาสัตว์วิญญาณเพื่อล่าสัตว์อสูร และเมื่อจับสัตว์อสูรได้ พวกเขาจะนำแก่นโลหิต แก่นวิญญาณ กระดูกอสูร และส่วนอื่นๆ ออกมาเพื่อนำไปขายในตลาดการค้าเทียนเหยียน แลกเปลี่ยนเป็นทรัพยากรสำหรับการฝึกบำเพ็ญได้จำนวนไม่น้อย

ซึ่งกระดูกอสูรที่เยี่ยหานซื้อในตลาดการค้าเทียนเหยียนก่อนหน้านี้ก็มาจากฝีมือของกลุ่มทหารรับจ้างล่าอสูร

ทางด้านเหนือของหุบเขา มีทหารรับจ้างเจ็ดคนสะพายคันธนูวิญญาณกำลังเดินไปที่ทางเข้าหุบเขา

“ศิษย์พี่ลู่ กลุ่มทหารรับจ้างวายุทมิฬโชคดีจริงๆ ได้ยินมาว่าเมื่อไม่กี่ชั่วยามก่อนพวกเขาเพิ่งล่าสัตว์อสูรเขตแดนมหรรณพวิญญาณที่บาดเจ็บตัวหนึ่ง ขายได้มากกว่าหมื่นหินวิญญาณแน่ะ”

เด็กหนุ่มปากนกแก้วคนหนึ่งมีสีหน้าไม่พอใจเล็กน้อย

ข้างๆ หญิงสาวชุดแดงพูดด้วยท่าทางเย่อหยิ่งว่า

“พวกเขาแค่โชคดีเท่านั้น กลุ่มทหารรับจ้างหมาป่าสันโดษของเราเป็นกลุ่มทหารรับจ้างที่แข็งแกร่งที่สุดในเมืองเหยียน ครั้งนี้เราจะแพ้กลุ่มทหารรับจ้างวายุทมิฬไม่ได้ เมื่อเข้าไปในหุบเขาสัตว์วิญญาณแล้ว เราต้องล่าสัตว์อสูรที่มีระดับเดียวกันให้ได้”

ได้ยินดังนั้น ทหารรับจ้างที่เหลือก็พยักหน้าและให้กำลังใจกันเอง

ในขณะนี้ บนโขดหินขนาดยักษ์ที่อยู่สูง มีร่างหนึ่งกำลังสังเกตการณ์กลุ่มคนเหล่านี้

“กลุ่มทหารรับจ้างพวกนี้อาศัยอยู่ที่นี่มานาน พวกเขาน่าจะคุ้นเคยกับหุบเขาสัตว์วิญญาณเป็นอย่างดี”

เยี่ยหานขมวดคิ้ว เขามองไปรอบๆ ภูมิประเทศที่ซับซ้อนของหุบเขาสัตว์วิญญาณ มันมีหมอกปกคลุมอยู่ตลอดทั้งปี การเข้าไปคนเดียวอาจทำให้หลงทางได้ง่าย

ดังนั้นหากเขาสามารถเข้าร่วมกลุ่มทหารรับจ้างล่าอสูรได้ก็เป็นวิธีที่ดี

เมื่อคิดเช่นนั้น เยี่ยหานก็กระโดดลงจากโขดหินยักษ์ และวิ่งไปตามทางลาดชันอย่างรวดเร็วราวกับเสือล่าเหยื่อ

ฟิ้ว—

“ใครน่ะ!”

ร่างที่ว่องไวพุ่งลงมาจากทางลาดด้านข้างอย่างกะทันหัน ทำให้คนของกลุ่มทหารรับจ้างหมาป่าสันโดษรีบระแวดระวังตัว และต่างเล็งคันธนูวิญญาณในมือไปยังทิศทางนั้น

“อ้าว ทำไมแค่คนคนเดียว”

คนของกลุ่มทหารรับจ้างหมาป่าสันโดษต่างขมวดคิ้วและลดคันธนูวิญญาณลง

“เจ้ามาจากกลุ่มทหารรับจ้างไหน”

เด็กหนุ่มชุดเขียวที่เป็นผู้นำเดินไปหาเยี่ยหานและถามด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ

เด็กหนุ่มคนนี้เป็นหัวหน้ากลุ่มทหารรับจ้างหมาป่าสันโดษ และเป็นลูกชายคนโตของตระกูลลู่ในเมืองเหยียน ลู่ชิงซาน

“ข้าไม่ได้มาจากกลุ่มทหารรับจ้างใด เพียงแต่ต้องการเข้าไปในหุบเขาสัตว์วิญญาณเพื่อล่าสัตว์อสูร แต่เนื่องจากเป็นครั้งแรกที่มาที่หุบเขาสัตว์วิญญาณแห่งนี้ ข้าจึงไม่ทราบว่าภูมิประเทศที่นี่ซับซ้อน เกรงว่าจะหลงทาง เลยตั้งใจว่าจะขอเข้าร่วมกลุ่มทหารรับจ้างหมาป่าสันโดษ ไม่ทราบว่าจะได้หรือไม่”

เยี่ยหานประสานมือคารวะลู่ชิงซานและตอบตามตรง

คิดไม่ถึงว่าพอพูดจบ ก็มีเสียงหัวเราะเยาะดังขึ้น

“ช่างไม่รู้อะไรเสียเลย เจ้ากล้าคิดจะบุกเข้าไปในหุบเขาสัตว์วิญญาณคนเดียวหรือ แม้แต่กลุ่มทหารรับจ้างอย่างพวกเราก็ยังต้องระมัดระวังอย่างยิ่ง ที่นี่เต็มไปด้วยอันตราย ถ้าเจอสัตว์อสูรที่แข็งแกร่งเข้า เกรงว่าเจ้าคงจะถูกเคี้ยวไม่เหลือกระดูกสักชิ้น”

คนที่พูดคือหญิงสาวชุดแดงที่มีท่าทางเย่อหยิ่ง ลู่เสวี่ย

ลู่เสวี่ยสำรวจเยี่ยหานตั้งแต่หัวจรดเท้า เมื่อเห็นว่าชายหนุ่มคนนี้ดูอายุน้อยกว่านาง ดวงตาของนางก็มีความดูแคลนอยู่หลายส่วน

ลู่ชิงซานขมวดคิ้ว เขาไม่ค่อยเห็นผู้ฝึกยุทธ์ที่บุกเข้าไปในหุบเขาสัตว์วิญญาณคนเดียว

การที่จะเข้าไปในหุบเขาสัตว์วิญญาณคนเดียวได้อย่างน้อยต้องมีความแข็งแกร่งใน เขตแดนมหรรณพวิญญาณ

แต่เด็กหนุ่มคนนี้ดูอ่อนเยาว์กว่าเขาถึงสี่ห้าปี จะเป็นผู้แข็งแกร่งในเขตแดนมหรรณพวิญญาณได้อย่างไร

“เอ่อ…”

ทันใดนั้นลู่ชิงซานก็รู้สึกลำบากใจเล็กน้อย

ทว่าลู่เสวี่ยที่อยู่ด้านข้างกลับปฏิเสธทันทีอย่างตรงไปตรงมาว่า

“กลุ่มทหารรับจ้างหมาป่าสันโดษของเราเป็นหนึ่งในกลุ่มทหารรับจ้างที่แข็งแกร่งที่สุดในเมืองเหยียน การที่จะเข้าร่วมกับเราได้อย่างน้อยต้องมีความแข็งแกร่งในเขตแดนน้ำพุวิญญาณขั้นเจ็ด เจ้าคิดว่าเจ้ามีคุณสมบัตินั้นหรือไม่ พวกเราไม่โง่พอที่จะแบกภาระไปด้วยหรอกนะ”

เมื่อได้ยินดังนั้น เยี่ยหานก็อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว

เมื่อมองดูใบหน้าอันงดงามของลู่เสวี่ย ตอนนี้เขาไม่มีความรู้สึกดีๆ ให้เลยแม้แต่น้อย

โดยเฉพาะท่าทางเย่อหยิ่งที่ดูถูกคนอื่นนั้น ช่างน่ารังเกียจ

ทว่าเยี่ยหานก็แอบเย้ยหยันในใจ ลู่ชิงซานที่แข็งแกร่งที่สุดในกลุ่มทหารรับจ้างหมาป่าสันโดษก็แค่ก้าวเท้าข้างหนึ่งเข้าสู่เขตแดนมหรรณพวิญญาณเท่านั้น

หากเขาเข้าร่วมกลุ่มทหารรับจ้าง จะเป็นพลังช่วยเหลือที่ยิ่งใหญ่แน่นอน

น่าเสียดายที่กลุ่มทหารรับจ้างแสนเย่อหยิ่งเหล่านี้สายตาไม่ดีเอาเสียเลย

“ถ้าอย่างนั้นก็ไม่เป็นไร”

เยี่ยหานไม่ได้แสดงอารมณ์ใดๆ ออกมา

“น้องชายผู้นี้ หากเจ้าไม่รังเกียจ สามารถเข้าร่วมกลุ่มทหารรับจ้างไม้เหล็กของเราได้”

ในตอนนั้นเอง เสียงร่าเริงเสียงหนึ่งดังมาจากด้านหลัง

ไม่ไกลนัก มีกลุ่มทหารรับจ้างชุดดำอีกกลุ่มหนึ่งกำลังเดินตรงมายังปากหุบเขา

“กลุ่มทหารรับจ้างไม้เหล็กก็มาด้วย!”

เมื่อเห็นกลุ่มคนชุดดำนี้ สีหน้าของกลุ่มทหารรับจ้างหมาป่าสันโดษก็ดูแย่ลง

ในหมู่กลุ่มทหารรับจ้างมีการแข่งขันกัน และกลุ่มทหารรับจ้างไม้เหล็กกับกลุ่มทหารรับจ้างหมาป่าสันโดษก็มีความบาดหมางกันไม่น้อย...