บทที่ 19: หลิวโจวกำลังจะแตกพ่าย เผ่าพันธุ์หมื่นสวรรค์เอาจริง? ความโกลาหลของสวรรค์หมื่นชั้นจะหวนคืนหรือไม่

บทที่ 19: หลิวโจวกำลังจะแตกพ่าย เผ่าพันธุ์หมื่นสวรรค์เอาจริง? ความโกลาหลของสวรรค์หมื่นชั้นจะหวนคืนหรือไม่

ทันทีที่กระบี่ฟาดฟันออกไป ท้องนภาราวกับถูกฉีกกระชาก ดวงดาวโบราณที่ห่อหุ้มด้วยเพลิงเซียนพุ่งตกลงมา มุ่งตรงไปยังตระกูลหลิวที่กำลังร่วงหล่นสู่โลกมนุษย์

"ค่ายกลพิทักษ์ตระกูล! เร็วเข้า ฟื้นคืนพลังค่ายกลพิทักษ์ตระกูลให้เต็มกำลัง!"

ผู้อาวุโสตระกูลหลิวเบื้องล่างคำรามลั่นด้วยความหวาดกลัว มือไม้สั่นเทา

หินเซียนนับไม่ถ้วนระเหยกลายเป็นไอ พลังเทวะที่ไม่เคยมีมาก่อนถูกปลุกให้ตื่นขึ้น

ต้นกำเนิดของค่ายกลพิทักษ์ตระกูลของพวกเขานั้นลึกล้ำ เป็นค่ายกลโบราณที่มีพลังไร้ขอบเขต

แต่ในเวลานี้ มันกลับเปราะบางอย่างเหลือเชื่อ

ดวงดาวโบราณนับไม่ถ้วนคำรามก้องผ่านอากาศ ส่องสว่างทั่วท้องฟ้าที่เดิมทีหมองหม่น

ตูม!

ไม่นานนัก ดาวตกก็ร่วงหล่นลงมา ระเบิดเหนือตระกูลหลิวราวกับระเบิดนิวเคลียร์

เพียงชั่วพริบตา โถงใหญ่ ตำหนักข้าง และพื้นที่ทั้งหมดที่เคยปกคลุมด้วยหมอกเซียนของตระกูลหลิว ก็ถูกระเบิดจนกลายเป็นซากปรักหักพัง!

เมื่อเห็นเช่นนั้น หลิวชางหมิงก็แทบคลั่ง เขาตะโกนก้อง "ฉินจื่อม่อ เจ้ากล้าดียังไงมาทำลายตระกูลหลิวของข้า! จักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่เป่ยโต่วจะไม่ละเว้นเจ้าแน่!"

"อีกไม่นาน เจ้าก็จะต้องตกนรกตามไปด้วย!"

หลิวชางหมิงกรีดร้องอย่างสิ้นหวัง สภาพดูน่าเวทนายิ่งนัก

รากฐานของตระกูลหลิวที่สร้างสั่งสมมานับพันปี กำลังจะถูกทำลายในมือของเขา เขาจะยอมรับเรื่องนี้ได้อย่างไร...

โฮก!

ในตอนนั้นเอง เสียงคำรามของเหล่าจอมมารก็ดังขึ้นอีกครั้งจากระยะไกล

ด่านเทียนเหยียนแตกพ่ายแล้ว สถานีต่อไปคือหลิวโจว!

หากหลิวโจวแตกพ่าย แดนสวรรค์ทั้งมวลก็จะถูกเปิดเผยต่อสายตาของเผ่าพันธุ์หมื่นสวรรค์อย่างสมบูรณ์ เมื่อถึงเวลานั้น... โลกจะหวนคืนสู่ความโกลาหลครั้งใหญ่เหมือนเมื่อพันปีก่อนอีกครั้ง

ผู้คนในหลิวโจวตกตะลึงเมื่อสัมผัสได้ถึงไอปีศาจมหาศาลในระยะไกล

"พะ... พวกมันมาแล้ว..."

พวกเขาเห็นมังกรเทพที่น่าสะพรึงกลัวนับร้อยนับพันตัวโผบินอยู่บนเก้าชั้นฟ้า พ่นลมหายใจมังกรออกมาเป็นระลอก ขณะพุ่งตรงมายังหลิวโจว

ไม่เพียงเท่านั้น ยังมีหงสาเพลิงแท้จริงทำการนิพพานอยู่กลางอากาศ! ทุกที่ที่พวกมันผ่านไป ห้วงมิติอันไร้ที่สิ้นสุดจะถูกเผาผลาญจนหมดสิ้นและพังทลายลงด้วยเปลวเพลิงอันร้อนแรง!

ฉากอันน่าตกตะลึงนี้เป็นสิ่งที่พวกเขาเพิ่งเคยเห็นเป็นครั้งแรกในชีวิต

เจ้าสำนักผู้หนึ่งพูดตะกุกตะกัก "คะ... ครั้งนี้ ไม่ใช่แค่กองทัพหน้าธรรมดาๆ แล้ว..."

จากกลิ่นอายของจอมมารในระยะไกล เขาสัมผัสได้ถึงอำนาจแห่งจักรพรรดิที่พลุ่งพล่าน

เห็นได้ชัดว่า ในบรรดายอดฝีมือที่มาในครั้งนี้ มีระดับกึ่งจักรพรรดิรวมอยู่ด้วย... และมีจำนวนไม่น้อย บางทีแม้แต่จอมมารที่น่ากลัวที่สุดเมื่อพันปีก่อนก็อาจจะมาด้วย

การจัดการกับหลิวโจว ก็เหมือนกับการบี้มดปลวก!

"ฉิน... ฉินจื่อม่อ โปรดหยุดมือก่อนเถิด..."

มหาผู้อาวุโสแห่งสำนักชิงหยา ชายชราผมขาว ในที่สุดก็เอ่ยปากแนะนำหลังจากต่อสู้กับความคิดในใจอยู่นาน "เผ่าพันธุ์หมื่นสวรรค์กำลังบุกมา ตอนนี้สิ่งสำคัญที่สุดคือหยุดต่อสู้กันเอง แล้วร่วมมือกันรับมือพวกมัน!"

ตระกูลหลิวคือขุมกำลังที่แข็งแกร่งที่สุดในหลิวโจว หากพวกเขาล่มสลายในตอนนี้ ผลกระทบต่อหลิวโจวต้องมหาศาลแน่นอน

สมาชิกตระกูลหลิวเบื้องล่างก็ตะโกนลั่นเช่นกัน "ใช่แล้ว ฉินจื่อม่อ เจ้าอยากจะเป็นคนทรยศต่อแดนสวรรค์ของพวกเรางั้นรึ?"

"เจ้าเป็นถึงยอดฝีมือระดับสูงสุดที่บรรลุวิถีเต๋าด้วยตนเอง กลับไม่มีวิสัยทัศน์กว้างไกลแม้เพียงนิดเชียวรึ?"

"อย่าว่าแต่กระดูกจอมราชันของฉินยวนยังขุดไม่สำเร็จเลย ต่อให้ขุดออกมาแล้วจริงๆ เมื่อเทียบกับการรุกรานของเผ่าพันธุ์หมื่นสวรรค์ เรื่องไหนสำคัญกว่ากัน? ในใจเจ้าไม่มีตาชั่งวัดความสำคัญบ้างเลยหรือ?"

พวกเขายังคงตะโกนด่าทอไม่หยุด

พวกเขาย่อมรู้ดีถึงวีรกรรมของฉินจื่อม่อตลอดพันปีที่ผ่านมา แต่ตอนนี้พวกเขาเลือกที่จะมองข้ามมันไป

ไม่ว่าอย่างไร หากเขาไม่ต้านทานเผ่าพันธุ์หมื่นสวรรค์ในตอนนี้ ก็จะเป็นความผิดของเขา

เพราะในสายตาของพวกเขา ฉินจื่อม่อควรจะเสียสละตนเองอย่างไม่เห็นแก่ตัว ควรจะเฝ้าด่านจักรพรรดิจนตัวตาย...

อีกด้านหนึ่ง กองทัพเผ่าพันธุ์หมื่นสวรรค์รวมตัวกัน มุ่งหน้าสู่หลิวโจว

มหาผู้อาวุโสเผ่ามังกร 'หลงฮ่าวเซียน' เป็นผู้นำทัพด้วยตนเอง

สายตาของเขาสงบนิ่ง รูปลักษณ์ภายนอกดูเหมือนชายหนุ่มขี้โรค แต่พลังปราณที่ปกคลุมร่างกลับแข็งแกร่งถึงขีดสุด

พันปีก่อน หลงฮ่าวเซียนก็ได้บรรลุวิถีเต๋าด้วยวิถีนอกรีตแล้ว

บวกกับการเสริมพลังจากสายเลือด เขาคือหนึ่งในยอดฝีมือระดับสูงสุดของยุคปัจจุบันอย่างแน่นอน

"เจ้าเก้า สถานการณ์ตอนนี้เป็นอย่างไรกันแน่?"

ในเวลานี้ หลงฮ่าวเซียนเอ่ยถามคนที่อยู่ข้างกาย

เขาเพิ่งมาถึงและยังไม่เข้าใจสถานการณ์ดีนัก

ฉินจื่อม่อจู่ๆ ก็จากไป และด่านจักรพรรดิก็แตกพ่าย! ทุกอย่างดูเหมือนความฝันหรือภาพลวงตา

"หรือว่าฉินจื่อม่อจะวางกับดัก เตรียมจะจับพวกเราแบบรวบยอด...?"

จักรพรรดินีหงสา 'เฟิงเชียน' แห่งเผ่าหงสาก็มาถึงเช่นกัน

นางสวมชุดคลุมสีแดงทอง ต่างจากรูปลักษณ์ที่ดูอ่อนแอของหลงฮ่าวเซียน กลิ่นอายของนางนั้นดุดันและทรงพลังอย่างเหลือเชื่อ

เพียงแค่สายตาอันแหลมคมของนางกวาดผ่าน ก็ไม่มีใครรอบข้างกล้าสบตา

ผู้เฒ่าเก้าโน้มตัวเข้าไปและกล่าวว่า "ลูกพี่ จักรพรรดินีหงสา ดูจากสถานการณ์ปัจจุบันแล้ว ไม่น่าใช่อย่างนั้น ข้าเพิ่งสืบรู้มาว่าฉินจื่อม่อก่อกบฏแล้วจริงๆ และแตกหักกับลั่วเป่ยโต่วอย่างสมบูรณ์..."

"อะไรนะ?"

เมื่อได้ยินคำพูดของผู้เฒ่าเก้า ไม่เพียงแค่จักรพรรดินีหงสา แต่ผู้มีอำนาจของเผ่าใหญ่ๆ อื่นๆ ที่อยู่ใกล้เคียงต่างก็ตกตะลึง

"แตกหักกับลั่วเป่ยโต่วอย่างสมบูรณ์?"

พวกเขาเคยได้ยินชื่อลั่วเป่ยโต่ว หนึ่งในเก้าจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่หน้าใหม่ของเผ่ามนุษย์ แม้จะไม่เคยพบหน้า แต่ชื่อเสียงก็เป็นที่รู้จักกันดี

"เกิดอะไรขึ้น? หลงหยวน อธิบายมาให้ชัดเจนซิ"

เมื่อเห็นท่าทางสนใจของทุกคน ผู้เฒ่าเก้าก็จิบชาอย่างใจเย็น

"หลงหยวน รีบพูดมา เร็วเข้า อย่ามัวแต่ยึกยัก..."

จักรพรรดินีหงสาเป็นคนใจร้อน นางรีบเร่งเร้าเขาทันที

"ใช่แล้ว จะพูดหรือไม่พูด? ถ้าไม่พูด ข้าจะลงมือกับเจ้าแล้วนะ..."

เสียงเร่งเร้าดังระงม

เห็นได้ชัดว่าพวกเขาทุกคนต่างสับสนมาก

พันปีก่อน ฉินจื่อม่อยุติความโกลาหลของสวรรค์หมื่นชั้น ขับไล่พวกเขาออกไป และเฝ้าด่านจักรพรรดิมาหนึ่งพันปี

แล้วตอนนี้... ทำไมจู่ๆ เขาถึงยอมแพ้?

"พวกท่านคงยังไม่รู้ แต่เมื่อไม่กี่วันก่อนเกิดเรื่องใหญ่ขึ้นในแดนสวรรค์ ตระกูลจักรพรรดิลั่วต้องการขุดกระดูกจอมราชัน และปล่อยข่าวลือไปทั่วว่าเป้าหมายของการขุดกระดูกคือเศษเดนจากสำนักมาร!"

หลงหยวนยิ้มหลังจากจิบชาเบาๆ

"หึ..."

ทันทีที่พูดจบ ผู้นำเผ่าวิหคเก้าโลกันตร์ก็แค่นเสียงเย็น "เศษเดนสำนักมารบ้าบออะไรกัน? ในความเห็นข้า พวกมันแค่อยากได้กระดูกจอมราชันของคนอื่นแล้วไม่ยอมรับความจริงมากกว่า"

"พวกหน้าไหว้หลังหลอก!"

"นั่นสิ ตระกูลจักรพรรดิจำเป็นต้องเป็นคนดีเสมอไปรึ? พันปีก่อน พวกมันก็มักจะปัดความรับผิดชอบแบบนี้แหละ!"

หลงหยวนพยักหน้าเห็นด้วยรัวๆ "ถูกต้อง แล้วก็... ลองทายดูสิว่าคนคนนั้นเป็นใคร?"

"ใคร?"

ตอนนี้ ความอยากรู้อยากเห็นในใจของทุกคนถูกกระตุ้นอย่างสมบูรณ์

"ให้ทายก็ทายไม่ถูกหรอก!"

หลงหยวนสร้างความตื่นเต้นอีกครั้ง

"รีบพูดมา!"

เพลิงเซียนลุกโชนรอบกายจักรพรรดินีหงสา นางใจร้อนมากและเริ่มหงุดหงิดแล้ว

หลงหยวนกล่าวว่า "ฉินยวน!"

"ฉินยวน"

"อะไรนะ? ลูกสาวของฉินจื่อม่อ?"

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ยอดฝีมือทุกคนในที่นั้นต่างตะลึงงัน

"ตระกูลลั่วนี่มันบ้าไปแล้วรึ? ฉินจื่อม่อกำลังเฝ้าด่านจักรพรรดิอยู่ แล้วพวกมันกล้าทำแบบนี้? พวกมันไม่กลัวว่าเขาจะทิ้งด่านจักรพรรดิเลยรึไง?"

"ใช่ พวกมันอาจจะหน้าไหว้หลังหลอก แต่ไม่น่าจะโง่ขนาดนี้นะ"

หลงหยวนส่ายหน้าและกล่าวต่อ "จำการบุกครั้งใหญ่ของเผ่าเราเมื่อไม่กี่วันก่อนได้ไหม?"

"ตอนนั้นฉินจื่อม่อต่อสู้อย่างดุเดือดจนฟ้ามืดมัวดิน และสุดท้ายเขาก็ได้รับบาดเจ็บสาหัส กระบี่ไท่หวงปักกลับหัวลงในพื้นดินสีเหลือง"

"ผลก็คือ มีคนเจ้าเล่ห์ในแดนสวรรค์ส่งข่าวกลับไป ทำให้ทุกคนเชื่อว่าฉินจื่อม่อตายแล้ว"

"นั่นแหละคือจุดเริ่มต้นของเรื่องราวทั้งหมด"

จบบท