บทที่ 18: ความชั่วช้าของตระกูลหลิวถูกเปิดโปง นี่หรือคือตระกูลโบราณที่พวกเจ้าเลื่อมใส!

บทที่ 18: ความชั่วช้าของตระกูลหลิวถูกเปิดโปง นี่หรือคือตระกูลโบราณที่พวกเจ้าเลื่อมใส!

"พวกมัน... ต้องการขุดกระดูกจอมราชันของฉินยวนรึ?"

เนิ่นนานผ่านไป เจ้าสำนักชิงหยากล่าวด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ ไม่อยากจะเชื่อหูตัวเอง "เรื่องแบบนี้เป็นไปได้อย่างไร?"

พวกเขาไม่เคยคาดคิดมาก่อน

ข้างกายเขา นางเซียนผู้หนึ่งดูเหมือนจะนึกอะไรขึ้นได้ และขมวดคิ้วเช่นกัน "หรือจะเป็นข่าวลือเรื่องตระกูลลั่วขุดกระดูกเมื่อหลายวันก่อน...?"

นางดูเหมือนจะเดาอะไรบางอย่างได้

"แต่ตอนนั้น ตระกูลลั่วประกาศต่อสาธารณชนว่าเป้าหมายของการขุดกระดูกคือเศษเดนจากสำนักมารนี่นา!"

...ในขณะที่เหล่ายอดฝีมือกำลังตั้งข้อสงสัย ผู้อาวุโสสี่แห่งตระกูลหลิวก็เอ่ยขึ้น

เขาสวมชุดคลุมตัวยาวโคร่ง พูดด้วยน้ำเสียงจริงจังขึงขัง "ฉิน... ฉินจื่อม่อ เจ้าต้องโดนยุยงและใส่ร้ายแน่ๆ นี่เป็นอุบายของเผ่าพันธุ์หมื่นสวรรค์!"

"พวกมันต้องการเสี้ยมให้เจ้ากับพวกเราแตกคอกัน!"

"มองดูทั่วแดนสวรรค์ ใครบ้างไม่รู้ว่ากระดูกจอมราชันที่ตระกูลลั่วขุดไปในอดีตเป็นของเศษเดนสำนักมาร? จะ... จะเป็นลูกสาวเจ้าได้อย่างไร?"

"ใช้สมองตรองดูสักหน่อย ก็รู้ว่าเป็นไปไม่ได้!"

มาถึงขั้นนี้แล้ว พวกเขาไม่มีทางยอมรับความจริงเด็ดขาด!

เจ้าสำนักหลายคนรอบข้างก็ขมวดคิ้วแน่นและช่วยเกลี้ยกล่อม "ใช่แล้ว เจ้า... เจ้าควรตรวจสอบให้ละเอียดกว่านี้ เผ่าพันธุ์หมื่นสวรรค์นั้นเจ้าเล่ห์เพทุบายนัก บางทีพวกมันอาจจะปล่อยข่าวลือ!"

"หลายปีมานี้ตระกูลหลิวไม่เคยทำเรื่องเลวร้ายอะไร และตระกูลลั่วก็เป็นตระกูลจักรพรรดิผู้ทรงเกียรติ!"

"โดยเฉพาะตอนนี้ที่จักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่เป่ยโต่วยังคงอยู่ ด้วยวิสัยทัศน์ของพระองค์ หากทรงทราบความจริง มีหรือจะปล่อยคนทำผิดไปง่ายๆ?"

ยกเว้นเซียวเทียนอี้ ทุกคนในที่นั้นต่างพยายามโน้มน้าวเขา

"กล้าทำแต่ไม่กล้ารับ? ตระกูลหลิวของพวกเจ้ายังคงเหมือนเมื่อพันปีก่อนไม่มีผิด!"

เมื่อได้ยินดังนั้น ฉินจื่อม่อก็ยิ้ม สิ้นเสียงของเขา กระบี่ไท่หวงในมือก็ตวัดผ่านเบาๆ ศีรษะของผู้อาวุโสสี่แห่งตระกูลหลิวที่กำลังพูดฉอดๆ เมื่อครู่ ขาดกระเด็นในทันที

ทันใดนั้น จดหมายโลหิตฉบับหนึ่งก็ปรากฏขึ้นในมือของเขา ตัวอักษรเลือดที่ฉินยวนเขียนไว้นั้นปรากฏชัดเจน "อุบายของเผ่าพันธุ์หมื่นสวรรค์? เผ่าพันธุ์หมื่นสวรรค์เก่งกาจขนาดควบคุมยวนยวนได้เลยรึ...?"

การกลับมาครั้งนี้ ไม่ใช่เพียงเพื่อทำลายล้างพวกมัน แต่เพื่อเปิดโปงความชั่วช้าของพวกมันให้โลกได้รับรู้

ให้โลกได้เห็นว่า ตระกูลจักรพรรดิสูงสุดที่พวกเขาเคารพเลื่อมใสนั้น แท้จริงแล้วกำลังวางแผนชั่วร้ายอะไรอยู่เบื้องหลัง!

...และเมื่อจดหมายโลหิตปรากฏขึ้น ทุกคนในที่นั้นก็เงียบกริบไปโดยสมบูรณ์

สายตาที่เต็มไปด้วยความสับสนจับจ้องไปที่คนของตระกูลหลิว

พวกเขารู้สึกรางๆ ว่าข่าวลือเหล่านั้นอาจจะเป็นความจริง

หลิวชางหมิงรู้สึกหน้าร้อนผ่าว แต่เขายังคงยืนกรานเสียงแข็ง "ตระกูลหลิวของข้าไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับรายละเอียดพวกนี้ ฉินจื่อม่อ เจ้าอย่ามากล่าวหาลอยๆ!"

"ใช่แล้ว เมื่อครู่นี้ ผู้อาวุโสหลิวหยวนของพวกเราก็นำทัพยอดฝีมือไปเสริมกำลังที่ด่านเทียนเหยียน ไม่เหมือนเจ้า... ที่มีพลังฝึกปรือแต่กลับไม่เห็นความสำคัญของชีวิตผู้คนในใต้หล้า"

ข้อกล่าวหายังคงพรั่งพรู และไม่มีผู้อาวุโสตระกูลหลิวคนใดยอมรับผิดแม้แต่คนเดียว

"หึ..."

ฉินจื่อม่อแค่นหัวเราะ ยกกระบี่ไท่หวงในมือขึ้นอีกครั้ง ผู้อาวุโสอีกหลายคนที่ส่งเสียงดังที่สุดก็สิ้นชีพไปอีกครา

หลิวชางหมิงโกรธจัดเมื่อเห็นภาพนั้น เขาทำท่าจะลงมือ แต่สัมผัสได้ว่าไอเย็นรอบกายอีกฝ่ายหนาแน่นขึ้น

หลิวชางหมิงจึงเกิดความหวาดกลัวและถอยกลับไป

ฉินจื่อม่อปรายตามองเขาอย่างเย็นชา และหินบันทึกเงาก็ปรากฏขึ้นบนท้องฟ้า มองเห็นได้ชัดเจนโดยทุกคนในหลิวโจว

"เสริมกำลังด่านเทียนเหยียนงั้นรึ? นี่ไงหลิวหยวนของพวกเจ้า!"

"นี่ไงตระกูลโบราณหลิวของพวกเจ้า!"

"พวกเจ้าไม่มีวันเปลี่ยนแปลงความจริงที่ว่าเป็นพวกขี้ขลาดตาขาวได้หรอก..."

วูบ!

ทันทีที่หินบันทึกเงาปรากฏ ภาพเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นร้อยลี้นอกด่านเทียนเหยียนก็เริ่มฉายออกมา

หลิวเสวียน: "ท่านอาหยวน เราต้องรออีกนานแค่ไหน? เมื่อไหร่เราจะกลับไปได้?"

หลิวหยวนยิ้มบางๆ: "รออีกสักครึ่งชั่วยามเถอะ พอคนในด่านเทียนเหยียนตายกันหมดแล้ว เราไม่ต้องออกแรงเลยสักนิด แต่ยังได้ชื่อเสียงที่ดีงามกลับไป..."

"ตอนนี้ด่านจักรพรรดิแตกแล้ว ฉินจื่อม่อคงตายไปแล้ว ช่วงนี้เราควรจับตาดูบุตรสาวของมันให้ดี..."

...ไม่นานนัก เมื่อหินบันทึกเงาเล่นจบ ทั่วทั้งหลิวโจวก็ตกอยู่ในความเงียบงัน

"นะ... นั่นคือผู้อาวุโสหลิวหยวนแห่งตระกูลหลิว..."

ทั่วทั้งหลิวโจว โดยไม่มีข้อยกเว้น ทุกคนต่างตกตะลึงอยู่กับที่

เจ้าสำนักจำนวนมากโดยรอบก็พูดไม่ออกไปชั่วขณะ

ถ้าเป็นพวกเขา พวกเขาคงจะแค่หนีไปเลย และคงไม่มีใครว่าอะไร

พวกเขาคงไม่หน้าไหว้หลังหลอกเหมือนตระกูลหลิว ที่มาแสดงละครตบตาแล้วค่อยหาทางหนีทีไล่

"ท่านผู้นำตระกูลหลิว ท่าน... ท่านทำอะไรลงไป?"

เจ้าสำนักชิงหยา ซึ่งปกติมีความสัมพันธ์อันดีกับตระกูลหลิว ถอนหายใจยาว แววตาเต็มไปด้วยความหมดหนทาง

มาถึงตอนนี้ ต่อให้เขาอยากจะช่วยแก้ต่างให้ตระกูลหลิวแค่ไหน ก็เป็นไปไม่ได้แล้ว

หลิวชางหมิงเองก็เงียบไป ไม่รู้จะพูดอะไรอยู่ครู่ใหญ่

เนิ่นนานผ่านไป เขาก็ถอนหายใจ "ครั้งนี้ ตระกูลหลิวของข้าถูกความโลภบังตา พวกเราผิดไปแล้ว"

"แต่... เผ่าพันธุ์หมื่นสวรรค์นั้นแข็งแกร่ง ดังที่ทุกคนเห็น ในช่วงเวลาวิกฤตเช่นนี้ ไม่ใช่เวลาที่จะมาแตกคอกันเองเด็ดขาด"

"ด่านจักรพรรดิแตกพ่าย เผ่าพันธุ์หมื่นสวรรค์รุกราน สิ่งสำคัญที่สุดคือพวกเราต้องสามัคคีกันต้านศึก ไม่ใช่มาทะเลาะกันด้วยเรื่องเล็กน้อยพรรค์นี้!"

ทันใดนั้น เขากลับคุกเข่าลงและประสานมือคารวะ กล่าวว่า "ฉินจื่อม่อ ความผิดนับหมื่นนับพันประการ ล้วนเป็นความผิดของข้าเพียงผู้เดียว ข้าหวังว่าเจ้าจะไม่ดึงตระกูลหลิวทั้งตระกูลเข้ามาเกี่ยวข้องเพราะเรื่องนี้"

"ต่อให้มีบาปหนานับหมื่น ข้าขอรับไว้แต่เพียงผู้เดียว ขอให้เจ้าเห็นแก่ส่วนรวมและไปต้านทานเผ่าพันธุ์หมื่นสวรรค์ก่อนเถิด!"

สมกับเป็นจิ้งจอกเฒ่า หลิวชางหมิงผลักฉินจื่อม่อขึ้นสู่จุดสูงสุดทางศีลธรรมด้วยประโยคเพียงสามประโยค

เขากล่าวต่อ "เมื่อเจ้ากลับมาหลังจากสังหารเผ่าพันธุ์หมื่นสวรรค์แล้ว ข้าจะยอมรับการตัดสินโทษจากเจ้าโดยไม่ขัดขืน เพื่อเป็นการขอขมาต่อเจ้าและฉินยวน!"

คำพูดของหลิวชางหมิงทำให้ทุกคนในหลิวโจวตะลึงงัน

แม้แต่เหล่าเจ้าสำนักที่อยู่ใกล้เคียงก็ยังอ้าปากค้าง

ท่านผู้นำตระกูลหลิวผู้นี้กลายเป็นคนใจกว้างมีคุณธรรมขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่?

ช่างแตกต่างจากคนที่พวกเขารู้จักก่อนหน้านี้อย่างสิ้นเชิง!

...ในขณะเดียวกัน ฉินจื่อม่อจ้องมองหลิวชางหมิงด้วยสายตาเย็นชามาโดยตลอด ทำให้ฝ่ายหลังรู้สึกหนาวเหน็บในหัวใจและตัวสั่นอย่างควบคุมไม่ได้

"เจ้ารับไม่ไหวหรอก"

กระบี่ของฉินจื่อม่อขยับอีกครั้ง ฟึ่บ! กระบี่ไท่หวงตัดผ่านห้วงมิติ แสงกระบี่อันเจิดจ้ากวาดผ่านท้องฟ้าอันกว้างใหญ่ มุ่งตรงไปยังหลิวชางหมิง

อีกด้านหนึ่ง เจ้าสำนักหลายคนยังคงเกลี้ยกล่อม "ฉิน... ฉินจื่อม่อ เรารู้ว่าเจ้ารู้สึกไม่ได้รับความเป็นธรรม ฆ่าคนระบายอารมณ์สักหน่อยก็พอแล้ว การรุกรานของเผ่าพันธุ์หมื่นสวรรค์คือเรื่องใหญ่นะ!"

"ท่านผู้นำตระกูลหลิว อย่างไรเสียก็เป็นถึงกึ่งจักรพรรดิ เขายังสามารถมีบทบาทในการต้านทานเผ่าพันธุ์หมื่นสวรรค์ได้"

พวกเขากัดฟันเสนอแนะ

"อีกอย่าง เจ้าคงไม่อยากให้จักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่เป่ยโต่วรู้เรื่องนี้แล้วมาลงที่เจ้าหรอกใช่ไหม...?"

ปรากฏว่า จะดีกว่าถ้าพวกเขาไม่พูดอะไรเลย ทันทีที่พวกเขาเอ่ยปาก พลังงานที่รุนแรงกว่าเดิมก็ปะทุขึ้นรอบกายฉินจื่อม่อ ปกคลุมตระกูลหลิวทั้งตระกูลในชั่วพริบตา

"การกลับมาของข้าครั้งนี้... คือการมาคิดบัญชีกับลั่วเป่ยโต่ว หากใครกล้าสอดปากอีก ข้าจะถล่มหลิวโจวของพวกเจ้าให้ราบไปด้วย"

เขาฟาดฟันกระบี่ ชี้ตรงไปยังท้องนภา

ทันใดนั้น ดวงดาวโบราณก็แปรเปลี่ยนเป็นดาวตก พุ่งดิ่งลงสู่ตระกูลหลิว

เขาตั้งใจจะทำลายล้างตระกูลหลิวให้สิ้นซาก!

จบบท