บทที่ 18 การสอบประจำเดือน (ตอนปลาย)

บทที่ 18 การสอบประจำเดือน (ตอนปลาย)

เย็นวันนั้นเมื่อเฉินซิงกลับถึงบ้าน หลิวอวี้เจินเรียกเขาเข้าไปในห้องนอนอย่างมีลับลมคมใน ก่อนจะยื่นถุงพลาสติกสีดำที่หยิบมาจากโต๊ะข้างเตียงให้

"วันนี้แม่ไปซูเปอร์มาร์เก็ตมา เลยซื้อนมผงสำหรับสัตว์อสูรมาให้ลูกด้วย"

เฉินซิงเปิดถุงดู ภายในบรรจุนมผงกระป๋องใหญ่ถึงเจ็ดกระป๋อง มิน่าล่ะถึงได้หนักอึ้งขนาดนี้

นมผงตราสี่แพะ แบรนด์ที่คุ้นตานี้...

เฉินซิงนึกขึ้นได้ว่า นี่มันสปอนเซอร์รายการที่เขาพาเทาเที่ยไปลงแข่งขันไม่ใช่เหรอ!

ทำไมแม่ถึงซื้อนมผงยี่ห้อนี้มาล่ะ? หรือว่าแม่จะเห็นเขาในรายการ?

แต่เมื่อคิดดูอีกที วันนี้แม่ไปซื้อของที่ซูเปอร์มาร์เก็ต คงไม่น่าจะเห็นเขาหรอกมั้ง

"ของพวกนี้ราคาไม่ถูกเลยนะครับ" เฉินซิงก้มมองนมผงสัตว์อสูรในมือ

นมผงสำหรับสัตว์อสูรนั้นแตกต่างจากนมผงเด็กทารกทั่วไป

กระป๋องของนมผงสัตว์อสูรมีขนาดใหญ่กว่ามาก ที่มุมขวาล่างมีรูปลิงชิมแปนซีตัวน้อยกำลังถือขวดนมดูดอยู่อย่างน่ารัก

ข้างๆ กันมีข้อความเขียนกำกับไว้ว่า: นมสดแท้สำหรับสัตว์อสูร

"ไม่แพงหรอกจ้ะ" แม่พูดพร้อมรอยยิ้มพลางยกมือขึ้นลูบคอตัวเอง "ช่วงนี้ซูเปอร์มาร์เก็ตจัดโปรโมชั่น ตกกระป๋องละสองร้อยกว่าบาทเอง"

"ขอบคุณครับแม่ ผมชอบมากเลย แต่คราวหน้าไม่ต้องซื้อมาอีกนะครับ" เฉินซิงกล่าวพลางเหลือบมองนมผง เขาเคยได้ยินเพื่อนร่วมชั้นพูดถึงนมผงยี่ห้อนี้อยู่เหมือนกัน

มันถือเป็นอาหารเสริมชนิดหนึ่งสำหรับสัตว์อสูร แต่มีเพียงครอบครัวที่มีฐานะดีเท่านั้นที่จะใช้ ซึ่งอารมณ์คล้ายกับอาหารเสริมบำรุงสุขภาพของคน

จะบอกว่าไม่มีผลเลยก็ไม่ใช่ มันก็มีผลอยู่บ้าง

แต่จะบอกว่าเห็นผลชัดเจน อาหารเสริมก็ยังคงเป็นเรื่องที่ดูจับต้องยากอยู่ดี

ทว่าแม่ของเขาโกหกไม่เก่งเอาเสียเลย ทุกครั้งที่พูดปด เธอจะเผลอยกมือขึ้นลูบคอตัวเองโดยสัญชาตญาณ

เฉินซิงใช้โทรศัพท์ถ่ายรูปแล้วค้นหาสินค้าชนิดเดียวกันในออนไลน์ พบว่าราคาถูกที่สุดอยู่ที่ 499 บาท นั่นหมายความว่าเจ็ดกระป๋องนี้รวมเป็นเงินถึงสามพันห้าร้อยบาท

ทันใดนั้น เฉินซิงก็นึกถึงทักษะ [ฟรีซดรายเนื้อสัตว์เลี้ยงกระป๋องใหญ่] ที่ยังไม่ได้เปิดใช้งาน

เขาจำได้ว่านมผงสามารถนำมาทำเป็นโยเกิร์ตแบบฟรีซดรายได้ใช่ไหม? จากความรู้ที่ได้รับจากอาหารสัตว์เนื้อสัตว์สูตรพื้นฐาน ยิ่งวัตถุดิบที่ใช้ทำอาหารสัตว์เลี้ยงดีเท่าไหร่ ผลลัพธ์ของอาหารก็จะยิ่งชัดเจนขึ้นเท่านั้น เขาอนุมานว่าหลักการเดียวกันนี้น่าจะใช้ได้กับอาหารแบบฟรีซดรายเช่นกัน

และถ้าเฉินซิงจำไม่ผิด นมผงก็เป็นหนึ่งในวัตถุดิบที่สามารถเติมลงในอาหารสัตว์เนื้อสัตว์สูตรพื้นฐานได้

เฉินซิงนำอาหารสัตว์เนื้อสัตว์สูตรพื้นฐานที่ทำไว้เมื่อวานออกมาจากตู้เย็น อุ่นในไมโครเวฟ จากนั้นตักนมผงใส่ลงไปสองช้อน คนให้เข้ากันจนทั่ว แล้วปิดท้ายด้วยการโรยนมผงแห้งลงไปอีกหนึ่งช้อน อาหารสัตว์สูตรผสมนมสดก็เป็นอันเสร็จเรียบร้อย

เทาเที่ยกระดิกหางดิ๊กๆ ยืดคอรอเหมือนลูกสุนัข น้ำลายไหลย้อยด้วยความคาดหวัง

ทันทีที่เฉินซิงวางชามลงบนพื้น เทาเที่ยก็พุ่งเข้ามาอย่างกระตือรือร้นและเริ่มกินอย่างมูมมาม

"อร่อย อร่อย อร่อย!"

เทาเที่ยส่งเสียงร้องอย่างมีความสุขขณะกิน

สองวันผ่านไปในพริบตา การสอบประจำเดือนครั้งแรกของโรงเรียนมัธยมหมายเลข 8 ชิงหลง ก็มาถึงตามกำหนด

ในห้องทำงานผู้อำนวยการ เซวียจินเป่ามองออกไปนอกหน้าต่างเห็นสนามเด็กเล่นที่พลุกพล่านอยู่เบื้องล่าง รู้สึกพึงพอใจไม่น้อย

เมื่อไม่กี่เดือนก่อน นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 รุ่นที่แล้วเพิ่งจบการศึกษาไป เผลอแป๊บเดียวก็เปิดเทอมใหม่อีกแล้ว เขาอดสงสัยไม่ได้ว่ารุ่นนี้จะมีเพชรเม็ดงามบ้างไหม

แรงกดดันในตำแหน่งของเขานั้นไม่ใช่น้อย เขตใหม่เพิ่งได้รับการพัฒนามาเพียงสิบปี และโรงเรียนมัธยมหมายเลข 8 ชิงหลง ในฐานะโรงเรียนมัธยมปลายของรัฐอันดับหนึ่งในเขตใหม่ ก็ได้รับทรัพยากรมากที่สุดจากกรมการศึกษาประจำเขต

ดังนั้น คู่แข่งของโรงเรียนมัธยมหมายเลข 8 จึงไม่ใช่โรงเรียนอื่นในเขตใหม่ แต่เป็นโรงเรียนชั้นนำเก่าแก่ในอีกสิบเอ็ดเขตที่เหลือ

ปีที่แล้ว ผลการสอบเข้ามหาวิทยาลัยโดยรวมของโรงเรียนมัธยมหมายเลข 8 ชิงหลง อยู่ในอันดับที่ 34 จากโรงเรียนมัธยม 125 แห่งในสิบสองเขตของเมืองจิน หากตัดโรงเรียนเอกชน 26 แห่งออกไป โรงเรียนมัธยมหมายเลข 8 ชิงหลงจะอยู่ในอันดับที่ 16 จากโรงเรียนรัฐบาล 99 แห่ง

ปีที่แล้ว เขาได้ให้คำสัตย์ปฏิญาณแบบทหารไว้ที่สำนักงานเขต ดังนั้นนักเรียนใหม่รุ่นนี้จึงได้รับหมายเลขลำดับสัตว์อสูรฟรีเร็วกว่าปกติ

ในบรรดาสัตว์อสูรฟรี 56 ชนิดที่รัฐจัดหาให้ ก็ยังมีการแบ่งเกรดสูงต่ำ แม้ในนามจะบอกว่าสัตว์อสูรทุกตัวเท่าเทียมกัน ไม่มีแบ่งแยกชนชั้น แต่ในมุมมองของเซวียจินเป่า มันมีความแตกต่างกันอยู่ชัดเจน!

ไม่อย่างนั้นทำไมผู้อำนวยการโรงเรียนต่างๆ ถึงต้องแย่งกันยื่นขอทรัพยากรสัตว์อสูรลำดับต้นๆ ทุกปีเล่า? ถ้ามันเหมือนกันหมดจริงๆ ทุกคนก็คงแค่นั่งรอการจัดสรรแบบสุ่มไปแล้ว

"ผลงานเด็กปีนี้เป็นยังไงบ้าง? ผมรับปากกับหัวหน้าเขตไว้แล้วว่ารุ่นนี้ต้องสร้างผลงานให้เป็นที่ประจักษ์ ต้องติดท็อป 20 ในการจัดอันดับร้อยโรงเรียนของเมืองจินให้ได้" เซวียจินเป่าเอ่ยถามหัวหน้าระดับชั้นปีที่ 1

หัวหน้าซุนพยักหน้า "ท่านผู้อำนวยการ รุ่นนี้มีแววดีอยู่หลายคนครับ เมื่อเปรียบเทียบข้อมูลภายในจากกรมการศึกษาและรายงานความคืบหน้าจากครูประจำชั้นแต่ละห้อง มีนักเรียน 46 คนที่ประเมินได้ว่าอยู่ในระดับยอดเยี่ยมในขั้นตอนนี้"

ขณะพูด หัวหน้าซุนก็นึกชื่นชมผู้อำนวยการอยู่ในใจ ผู้อำนวยการของเขามีเส้นสายที่น่าทึ่งจริงๆ สามารถดึงเอาสัตว์อสูรที่ติดอันดับท็อป 10 มาได้ถึงสามชนิด

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง 'แรดเกราะ' ที่อยู่ในลำดับที่ 3 ปีที่แล้ว สัตว์อสูรตัวหลักของทีมแชมป์ในการแข่งขันมหาวิทยาลัยชิงแชมป์ถ้วยรวมก็คือแรดเกราะ ซึ่งได้รับฉายาว่า 'รถถังบก'!

"สี่สิบหกคน"

แววตาของเซวียจินเป่าฉายแววผิดหวังเล็กน้อย ตัวเลขนี้ทำได้แค่เสมอตัว พอๆ กับปีก่อนๆ

หากคำนวณรวมความได้เปรียบที่สัตว์อสูรปีนี้แข็งแกร่งกว่าปีก่อน ผลสอบเข้ามหาวิทยาลัยก็น่าจะดูดีขึ้น แต่แค่นั้นยังไม่พอ! การจะทะลุเข้าท็อป 20 ของเมืองจินยังถือว่าห่างไกลและต้องพึ่งโชคช่วยอยู่มาก

เพื่อหาจุดเปลี่ยนในสถานการณ์ที่ดูจะนิ่งสนิท เซวียจินเป่าถามขึ้นทันทีว่า "คุณคิดยังไงถ้าเราจะทุ่มทรัพยากรไปที่นักเรียนหัวกะทิให้มากขึ้น?"

หัวหน้าซุนสะดุ้ง "ท่านผู้อำนวยการ ผมคิดว่ามีความเสี่ยงอยู่นะครับ นักเรียนระดับท็อปอาจได้ทรัพยากรมากขึ้น แต่นักเรียนทั่วไปจะได้น้อยลง ถ้าเป็นแบบนั้น ผลสอบเข้ามหาวิทยาลัยโดยรวมอาจจะแกว่งได้มากนะครับ"

แม้ว่านักเรียนที่มีพรสวรรค์โดดเด่นจะช่วยเพิ่มคะแนนในการประเมินโรงเรียนแบบองค์รวมได้ แต่จำนวนนักเรียนทั่วไปที่มีอยู่มากก็สำคัญเช่นกัน แม้คะแนนรายบุคคลของนักเรียนทั่วไปจะไม่สูงนัก แต่เมื่อรวมกันแล้วก็เป็นผลลัพธ์ที่มหาศาล

ยิ่งไปกว่านั้น การทำเช่นนี้ยังต้องคำนึงถึงความรู้สึกของผู้ปกครอง ซึ่งอาจส่งผลกระทบต่อยอดการรับสมัครนักเรียนในปีหน้า เพราะในโลกนี้คนธรรมดาคือคนส่วนใหญ่

หากแผนของผู้อำนวยการถูกนำมาใช้ มันคือการเดิมพัน

เดิมพันว่าจะมีอัจฉริยะระดับปีศาจโผล่มาหรือไม่ หากมีอัจฉริยะที่โดดเด่นพอ และทำผลงานได้ยอดเยี่ยมถึงขั้นคว้าตำแหน่งอันดับหนึ่งของเมืองหรืออันดับหนึ่งของมณฑลมาได้ ชัยชนะก็จะเป็นของพวกเขา และอานิสงส์ที่ได้จากผู้สอบได้อันดับหนึ่งนั้นมหาศาลนัก

เซวียจินเป่าย่อมเข้าใจจุดนี้ดี

ดังนั้นเขาจึงอยากจะเห็นด้วยตาตัวเองว่ามีเพชรเม็ดงามที่เหมาะสมหรือไม่

"นั่งอยู่ข้างบนนี้นานเกินไปจนมองไม่เห็นทิวทัศน์ข้างล่างแล้ว หัวหน้าซุน ไปเป็นเพื่อนผมหน่อย ไปดูซิว่าเด็กๆ พวกนี้ทำผลงานในการสอบประจำเดือนปีนี้เป็นยังไง และดูซิว่าแผนการสอบประจำเดือนแบบใหม่ของผมจะค้นหาช้างเผือกได้สักกี่เชือก"