บทที่ 3246 : หัวใจที่โหยหาการค้นคว้า | บทที่ 3247 : ตรวจเยี่ยมงานจัดเตรียมสถานที่จัดกิจกรรม

บทที่ 3246 : หัวใจที่โหยหาการค้นคว้า

"กระบวนการทั้งหมดนี่ยากกว่าการลงจอดบนดวงจันทร์มากครับ ระดับความสูงของวงโคจรลงจอดบนดวงจันทร์จริงๆ แล้วอยู่ที่แค่ยี่สิบกิโลเมตร แต่ระดับความสูงของวงโคจรลงจอดบนดาวอังคารนั้นสูงกว่ามาก ดังนั้นความยากที่ตามมาจึงสูงขึ้นมากตามไปด้วย

แถมกระบวนการลงจอดทั้งหมดยังต้องให้ระบบทำงานเองโดยอัตโนมัติ เราไม่สามารถเข้าไปแทรกแซงได้เลย เรียกได้ว่าใจอยากช่วยแต่ก็จนปัญญาครับ"

"สรุปคือพวกคุณยังกังวลเรื่องเสถียรภาพของระบบสินะ" อู๋ฮ่าวพูดแทรกโจวเซี่ยงหมิงขึ้นมา

เมื่อได้ยินอู๋ฮ่าวพูด โจวเซี่ยงหมิงก็พยักหน้าและกล่าวว่า "ระบบการลงจอดแบบชะลอความเร็วในชั้นบรรยากาศน่าจะเป็นส่วนที่ท้าทายที่สุดในภารกิจนี้ ความน่าเชื่อถือของมันเป็นตัวตัดสินความสำเร็จหรือล้มเหลวของภารกิจโดยตรงเลยครับ

และเนื่องจากกระบวนการทั้งหมดตัดสินใจและควบคุมโดยอัตโนมัติ ต่อให้เราอยากจะเข้าไปแทรกแซงก็ไม่มีโอกาสเลย ดังนั้นสำหรับพวกเราแล้ว นี่ก็ไม่ต่างอะไรกับการเดิมพันครั้งใหญ่ที่มีโอกาสชนะแค่ห้าสิบเปอร์เซ็นต์

ถ้าสำเร็จก็แฮปปี้กันถ้วนหน้า แต่ถ้าล้มเหลว ก็เท่ากับว่าโปรเจกต์นี้ล้มเหลวโดยสิ้นเชิง

ถึงแม้ทีมงานของเราจะทุ่มเทแรงกายแรงใจในการวิจัยและทดสอบอย่างเต็มที่ รวมถึงถอดบทเรียนจากภารกิจสำรวจดวงจันทร์ก่อนหน้านี้ และยังใช้เทคโนโลยีกับวัสดุที่ใหม่ที่สุดในปัจจุบันเพื่อให้มั่นใจว่ารถสำรวจดาวอังคารจะลงจอดบนพื้นผิวได้อย่างปลอดภัยและมั่นคง

แต่ทว่า..."

"แต่ทว่าในใจพวกคุณก็ยังไม่มีความมั่นใจอยู่ดี" อู๋ฮ่าวขัดจังหวะโจวเซี่ยงหมิงและพูดตรงๆ

เมื่อได้ยินคำพูดของอู๋ฮ่าว โจวเซี่ยงหมิงก็อ้าปากเหมือนจะพูดอะไรบางอย่าง แต่สุดท้ายก็กลืนคำพูดลงไป แล้วพยักหน้ายอมรับในที่สุด

เมื่อเห็นดังนั้น อู๋ฮ่าวจึงโบกมือแล้วพูดว่า "ความกังวลของพวกคุณตอนนี้มันเกินความจำเป็น ทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุดก็พอ

มันมีคำพูดที่ว่า เราทำให้เต็มที่ ที่เหลือให้ฟ้าลิขิตไม่ใช่เหรอ ทุกอย่างย่อมมีครั้งแรกเสมอ ไม่มีใครมั่นใจในการทำครั้งแรกหรอก ก็ต้องค่อยๆ ก้าวไปทีละขั้นแบบนี้แหละ

เพราะงั้น ทำใจให้สบายเถอะ ถ้าเรื่องนี้มันจะต้องเกิดขึ้น ต่อให้คุณกังวลแค่ไหนมันก็ไม่ช่วยอะไรหรอก กฎของเมอร์ฟี่ไง"

เมื่อได้ยินอู๋ฮ่าวพูดแบบนั้น โจวเซี่ยงหมิงก็พยักหน้ารับ

อู๋ฮ่าวยกแก้วเหล้าขึ้น เมื่อโจวเซี่ยงหมิงเห็นจึงชนแก้วด้วย แล้วกระดกเหล้าในแก้วจนหมดรวดเดียว

อู๋ฮ่าวยิ้มออกมา แล้วพูดกับโจวเซี่ยงหมิงว่า "ยังอีกนานกว่าจะถึงหน้าต่างการปล่อยจรวดในปีหน้า แทนที่จะมากังวลแบบนี้ สู้เอาเวลาช่วงนี้ไปตรวจสอบให้แน่ใจว่าทุกระบบ ทุกชิ้นส่วน ผ่านการทดสอบอย่างเข้มงวดดีกว่า มีแต่ระบบและชิ้นส่วนที่ผ่านการทดสอบมาอย่างเต็มที่แล้วเท่านั้นถึงจะทนทานต่อการตรวจสอบได้

จะรับประกันความสำเร็จได้อย่างไร ก็คือการใส่ใจในรายละเอียด ตราบใดที่เราเก็บทุกรายละเอียดได้ครบถ้วน สิ่งที่เหลือก็อาจจะเป็นแค่เรื่องของดวงเท่านั้น

แต่คนอย่างผมไม่ค่อยเชื่อเรื่องดวงเท่าไหร่หรอก ดวงน่ะมีอยู่จริง แต่มันอาจจะมีผลแค่หนึ่งเปอร์เซ็นต์ หรือศูนย์จุดหนึ่งเปอร์เซ็นต์ ในสถานการณ์ส่วนใหญ่ ฝีมือต่างหากที่เป็นปัจจัยตัดสินหลัก

ดังนั้นขอแค่เราทำในสิ่งที่เราทำได้ให้ดีที่สุด ต่อให้สุดท้ายดวงจะซวย ผลลัพธ์ก็คงไม่แย่ไปกว่าที่คิดมากนักหรอก

คุณเข้าใจความหมายของผมไหม?"

"เข้าใจครับ จงทำดี แต่อย่าถามถึงหนทางข้างหน้า!" โจวเซี่ยงหมิงฝืนยิ้มตอบ

"อื้ม ถูกต้อง" อู๋ฮ่าวยิ้มออกมา

เมื่อเห็นรอยยิ้มของอู๋ฮ่าว โจวเซี่ยงหมิงก็พยักหน้าอย่างหนักแน่น แล้วพูดกับอู๋ฮ่าวด้วยสีหน้าจริงจัง

"ประธานอู๋วางใจได้เลยครับ เราจะทำการทดสอบและปรับปรุงทุกระบบ ทุกระบบย่อย และชิ้นส่วนซ้ำๆ เพื่อให้มั่นใจว่าทุกอย่างจะทำงานในสถานะที่ดีที่สุด และรับประกันว่าภารกิจนี้จะสำเร็จลุล่วงอย่างงดงาม"

อู๋ฮ่าวฟังแล้วก็พยักหน้าเล็กน้อยอย่างพึงพอใจ เขาหันหน้าไปทางหน้าต่าง มองออกไปนอกห้องโดยสารสู่ท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวสีน้ำเงินเข้มอันบริสุทธิ์ ในใจเต็มไปด้วยความคาดหวัง

เขารู้ดีว่าภารกิจสำรวจดาวอังคารครั้งนี้มีความหมายระดับหมุดหมายสำคัญสำหรับวงการอวกาศทั้งหมด ในฐานะผู้มาทีหลัง หากต้องการจะยืนหยัดในวงการนี้ ก็ต้องสร้างผลงานที่ทั่วโลกจับตามองให้ได้

"เซี่ยงหมิง ความสำเร็จของภารกิจนี้ไม่ได้เกี่ยวข้องแค่กับความพยายามและเกียรติยศของเฮ่าอวี่การบินอวกาศ และพนักงานเฮ่าอวี่เทคโนโลยีทุกคนเท่านั้น แต่ยังเกี่ยวข้องกับกิจการอวกาศของทั้งประเทศ ผมหวังว่าเราจะจับมือแล้วก้าวไปพร้อมกัน ร่วมกันสร้างประวัติศาสตร์" น้ำเสียงของอู๋ฮ่าวเต็มไปด้วยความคาดหวังและความเชื่อมั่น

โจวเซี่ยงหมิงฟังแล้ว ในใจก็เกิดความรู้สึกฮึกเหิมขึ้นมา เขารู้ซึ้งถึงความสำคัญและความท้าทายของภารกิจนี้ แต่ก็เข้าใจว่านี่คือโอกาสที่จะได้แสดงฝีมือและสติปัญญา เขาตอบกลับอย่างแน่วแน่ว่า "ประธานอู๋วางใจได้ครับ เราจะไม่ทำให้ผิดหวัง และจะทำให้ภารกิจนี้สำเร็จลุล่วงอย่างแน่นอน!"

"ดี ผมเชื่อใจคุณ" อู๋ฮ่าวมองใบหน้าอันจริงใจของโจวเซี่ยงหมิง แล้วพยักหน้ารับพร้อมกับหัวเราะอย่างอารมณ์ดี

ไม่ว่าอย่างไร ไม่ว่าภารกิจนี้จะมีความเสี่ยงมากแค่ไหน ไม่ว่าหนทางจะคดเคี้ยวเพียงใด การที่มีลูกน้องกลุ่มนี้อยู่ อู๋ฮ่าวก็พร้อมที่จะพาพวกเขาไปลุย

ดาวอังคาร การสำรวจดาวอังคาร การพัฒนา และการตั้งอาณานิคมบนดาวอังคาร คือความฝันด้านอวกาศนับร้อยปีของมนุษยชาติ

ดาวอังคาร ดาวเคราะห์พี่น้องสีแดงดวงนี้ กระตุ้นความฝันและความปรารถนาอันไม่สิ้นสุดของมนุษย์มาแต่โบราณ

นับตั้งแต่ยานสำรวจของเราจับภาพของมันได้เป็นครั้งแรก ผู้คนก็เริ่มจินตนาการถึงมันอย่างไม่รู้จบ

แม้ว่าจากการสังเกตทางวิทยาศาสตร์ในปัจจุบัน สภาพภูมิอากาศ ชั้นบรรยากาศ และสภาพพื้นผิวของดาวอังคารจะแตกต่างจากโลกอย่างสิ้นเชิง และดูเหมือนจะไม่เหมาะสมต่อการดำรงอยู่ของสิ่งมีชีวิตจากโลก แต่นั่นก็ไม่ได้ขัดขวางก้าวย่างในการสำรวจของมนุษย์ กลับยิ่งกระตุ้นความอยากรู้อยากเห็นและจิตวิญญาณแห่งการผจญภัยของเราให้มากขึ้นไปอีก

เราไม่รู้ว่าบนดาวอังคารมีสิ่งมีชีวิตหรือไม่ แต่เรารู้ว่าการมีอยู่ของชีวิตไม่ได้จำกัดอยู่แค่บนโลก

จักรวาลนั้นกว้างใหญ่ ดวงดาวมีมากมาย แต่ละดวงล้วนมีระบบนิเวศที่เป็นเอกลักษณ์ของตนเอง

บางที สิ่งมีชีวิตบนดาวอังคารอาจเป็นระบบชีวิตที่ปรับตัวเข้ากับสภาพแวดล้อมพิเศษของดาวอังคารได้ พวกเขาอาจดำรงอยู่ใรูปแบบที่เราจินตนาการไม่ถึง หรืออาจมีกลไกการเอาชีวิตรอดที่เราไม่เข้าใจ

เพราะความไม่รู้และความเป็นไปได้เหล่านี้เอง ดาวอังคารจึงกลายเป็นเป้าหมายสำคัญในการสำรวจจักรวาลของมนุษย์

นานาประเทศได้ส่งยานสำรวจดาวอังคารจำนวนมาก เพื่อพยายามทำความเข้าใจทุกรายละเอียดของดาวดวงนี้ แต่ดาวดวงนี้อยู่ไกลจากเราเหลือเกิน แม้ระยะทางแค่นี้จะนับว่าเล็กน้อยมากสำหรับจักรวาลอันกว้างใหญ่ไพศาล

แต่สำหรับมนุษย์แล้ว มันเหมือนกับเหวที่กั้นขวาง จนถึงทุกวันนี้ มนุษย์ทำได้เพียงส่งยานสำรวจขึ้นไป ยังไม่มีใครสามารถเหยียบย่างลงบนดาวเคราะห์สีแดงดวงนี้ได้

แต่ทว่า มนุษย์ไม่เคยยอมแพ้ต่อความยากลำบาก ต่อให้ห่างไกลแค่ไหน ก็ไม่อาจขัดขวางหัวใจที่โหยหาการค้นคว้าของเราได้

เผ่าพันธุ์มนุษย์เรามีความคิดสร้างสรรค์และความมุ่งมั่นอันไม่สิ้นสุด เราเชื่อว่า ตราบใดที่เรารวมใจเป็นหนึ่งและมุ่งไปข้างหน้าอย่างกล้าหาญ เราจะสามารถไขความลับของดาวอังคารและทำให้ความฝันเกี่ยวกับดาวอังคารเป็นจริงได้อย่างแน่นอน

ดังนั้น การสำรวจ การพัฒนา และการตั้งอาณานิคมบนดาวอังคาร จึงไม่ใช่แค่ความฝันด้านอวกาศร้อยปีของมนุษย์ แต่ยังเป็นการสำรวจและไล่ตามโลกที่ยังไม่รู้จัก ไม่ว่าบนดาวอังคารจะมีสิ่งมีชีวิตหรือไม่ ไม่ว่าสภาพแวดล้อมของดาวอังคารจะเลวร้ายเพียงใด เราก็จะเดินหน้าต่อไปอย่างมั่นคง เพราะเรารู้ว่า ทุกการสำรวจคือการก้าวข้ามขีดจำกัดของตัวมนุษย์เอง และทุกความก้าวหน้าคือการท้าทายโลกที่ยังไม่รู้จัก

(จบบท)

-------------------------------------------------------

บทที่ 3247 : ตรวจเยี่ยมงานจัดเตรียมสถานที่จัดกิจกรรม

เมื่อเครื่องบินเหมาลำลงจอดอย่างนุ่มนวลที่สนามบินนานาชาติอันซี อู๋ฮ่าวก็กล่าวลาโจวเซี่ยงหมิงและคณะ เขาจะนั่งรถกลับบริษัทโดยตรงเพราะยังมีเรื่องราวอีกมากมายรอให้เขาจัดการอยู่ที่นั่น

ส่วนโจวเซี่ยงหมิงและคนอื่นๆ รถบัสที่บริษัทส่งมารับจะพาพวกเขาไปส่งที่โรงแรมของบริษัทเพื่อพักผ่อน ใครอยากกลับบ้านก็กลับได้เลย อู๋ฮ่าวจัดให้พวกเขาพักผ่อนก่อนหนึ่งวัน แล้วค่อยมารายงานตัวที่บริษัทพรุ่งนี้เช้าให้ตรงเวลา

โดยเฉพาะโจวเซี่ยงหมิง อู๋ฮ่าวกำชับเป็นพิเศษว่าให้เขานอนหลับให้เต็มอิ่ม เก็บแรงไว้ เพราะยังมีงานอีกมากรอให้เขาทำในภายหลัง

เมื่อกลับถึงเขตบริษัท อู๋ฮ่าวไม่ได้กลับไปที่ห้องทำงานโดยตรง แต่เดินทางไปยังศูนย์กิจกรรมเทียนซู

เมื่อทราบว่าอู๋ฮ่าวจะมาตรวจเยี่ยมงาน หวังซานผู้รับผิดชอบงานจัดสถานที่ภายในศูนย์กิจกรรมเทียนซู เสิ่นเสี่ยวเสียนผู้อำนวยการฝ่ายบริหาร และหลิวอวี้เฟิงผู้รับผิดชอบฝ่ายประชาสัมพันธ์ ต่างก็รีบเดินทางมาทันทีที่ได้รับข่าว

เมื่อเห็นคนกลุ่มหนึ่งยืนอยู่ที่ประตู อู๋ฮ่าวก็แสดงสีหน้าไม่ค่อยพอใจนัก "ผมแค่แวะมาดู ทำไมต้องเอิกเกริกกันขนาดนี้ คนไม่รู้จะนึกว่าผมจะทำอะไร ไม่ยุ่งกันเหรอครับ?"

เมื่อสัมผัสได้ถึงน้ำเสียงที่แฝงความตำหนิของอู๋ฮ่าว หวังซานก็รู้สึกประหม่าจนไม่รู้จะต่อบทสนทนาอย่างไร ส่วนหลิวอวี้เฟิงยิ้มให้อู๋ฮ่าว

เสิ่นเสี่ยวเสียนยิ้มและพูดกับอู๋ฮ่าวว่า "ก็พวกเราทราบว่าท่านนำทีมกลับมาอย่างมีชัย เราก็ต้องออกมาต้อนรับแสดงความยินดีกันหน่อยสิคะ"

"งั้นพวกคุณก็รอคนผิดแล้ว ฮีโร่ตัวจริงอยู่บนรถบัสที่ไปโรงแรมโน่น พวกคุณควรไปรอที่นั่น" อู๋ฮ่าวเหลือบมองเสิ่นเสี่ยวเสียนแล้วพูด

"ฮิฮิ ถูกต้องค่ะ ถูกต้อง ท่านก็เหมือนกันนั่นแหละ" เสิ่นเสี่ยวเสียนหัวเราะคิกคัก แล้วจึงอธิบายว่า "ประเด็นหลักคือวันนี้พวกเราสามคนมาทำงานนอกสถานที่ที่นี่ พอได้ยินว่าท่านมา เราเลยออกมาต้อนรับพร้อมกัน ท่านวางใจเถอะค่ะ เรารู้ว่าท่านไม่ชอบพิธีรีตองอะไร ดังนั้นจะไม่ทำผิดพลาดแบบนั้นแน่นอน ท่านยังไม่รู้จักฉันอีกเหรอคะ?"

เมื่อได้ยินคำพูดของเสิ่นเสี่ยวเสียน อู๋ฮ่าวก็หันไปมองหลิวอวี้เฟิงอย่างสงสัย

หลิวอวี้เฟิงพยักหน้ายิ้มรับ "วันนี้ที่มาหลักๆ คือมาประสานงานกับฝ่ายบริหารและทางวิศวกรหวัง เพื่อหารือเรื่องการประชาสัมพันธ์ในงานครับ พอได้ยินว่าท่านมา เราเลยออกมาต้อนรับพร้อมกันครับ"

เมื่อได้ยินเช่นนั้น สีหน้าของอู๋ฮ่าวจึงแจ่มใสขึ้น เขาพยักหน้าเล็กน้อยแล้วถามว่า "มีปัญหาอะไรทำให้พวกคุณลำบากใจหรือ ถึงต้องมารุมทำงานกันสามคนแบบนี้"

เมื่อได้ยินคำถามของอู๋ฮ่าว ทั้งสามคนมองหน้ากัน เสิ่นเสี่ยวเสียนยิ้มและกล่าวว่า "วิศวกรหวังและทีมงานเป็นผู้รับผิดชอบกิจกรรมครั้งนี้ ให้เธอเป็นคนพูดดีกว่าค่ะ"

เมื่อได้ยินคำพูดของเสิ่นเสี่ยวเสียน อู๋ฮ่าวก็หันไปมองหวังซานที่ยืนอยู่ตรงกลาง หวังซานเองก็เป็นหนึ่งในผู้บุกเบิกรุ่นแรกของฮ่าวอวี่แอโรสเปซ เนื่องจากความได้เปรียบของผู้หญิง ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมาทิศทางความรับผิดชอบของเธอจึงค่อยๆ เปลี่ยนจากการวิจัยและพัฒนาทางเทคนิคมาเป็นงานบริการด้านเทคนิคและการบริหารจัดการ

หวังซานเห็นสายตาของอู๋ฮ่าวเบนมาที่เธอ จึงพยักหน้ารับ "จริงๆ ก็ไม่ได้มีปัญหาอะไรค่ะ หลักๆ คือรายละเอียดกิจกรรมบางอย่างที่พวกเราหลายฝ่ายกำลังสื่อสารประสานงานกันอยู่ค่ะ"

เมื่อได้ยินคำพูดของหวังซาน อู๋ฮ่าวมองเสิ่นเสี่ยวเสียนและหลิวอวี้เฟิง พยักหน้าแล้วโบกมือพูดว่า "ไปเถอะ เดินไปคุยไป"

พูดจบ อู๋ฮ่าวก็เดินนำเข้าไปก่อน หวังซาน เสิ่นเสี่ยวเสียน และหลิวอวี้เฟิงมองหน้ากัน แล้วรีบเดินตามเข้าไป

ในขณะนี้ ห้องโถงชั้นหนึ่งของศูนย์กิจกรรมเทียนซูถูกเคลียร์พื้นที่จนว่าง ตรงกลางกำลังดำเนินการจัดเตรียมสถานที่จัดกิจกรรม

เมื่อเห็นอู๋ฮ่าวกำลังสำรวจสถานที่ หวังซานก็รีบเข้ามาแนะนำ "ประธานอู๋คะ ตามข้อกำหนดของบริษัทและสำนักงานใหญ่ สถานที่สำหรับการแกะกล่องโชว์และส่งมอบแกนดาวตกทองคำครั้งนี้ เลือกใช้ศูนย์กิจกรรมเทียนซู ดังนั้นเราจึงกำลังร่วมมือกับฝ่ายบริหารและฝ่ายประชาสัมพันธ์ของสำนักงานใหญ่ ในการจัดเตรียมสถานที่และติดตั้งอุปกรณ์สิ่งอำนวยความสะดวกที่เกี่ยวข้องค่ะ"

เมื่อได้ยินการแนะนำของหวังซาน อู๋ฮ่าวพยักหน้า แล้วชี้ไปที่กระจกขนาดใหญ่ที่เจ้าหน้าที่กำลังเคลื่อนย้าย ถามว่า "กระจกพวกนี้เอาไว้ทำอะไร?"

หวังซานยิ้มและอธิบายว่า "กระจกเหล่านี้จะนำมาสร้างห้องปลอดฝุ่นค่ะ เพื่อป้องกันไม่ให้แกนดาวตกทองคำถูกปนเปื้อนจากสภาพแวดล้อมภายนอก และในขณะเดียวกันก็ป้องกันไม่ให้แกนดาวตกสร้างมลภาวะต่อสภาพแวดล้อมและบุคลากรภายนอก เราจะสร้างห้องกระจกปลอดฝุ่นขนาดใหญ่ในพื้นที่นี้ งานแกะห่อแกนดาวตกทั้งหมดจะเสร็จสิ้นภายในห้องกระจกปลอดฝุ่นนี้ค่ะ"

เธอหยุดเล็กน้อยแล้วพูดต่อ "หลังจากแกะเสร็จ เราจะบรรจุแกนดาวตกทองคำลงในลูกบาศก์แก้วคริสตัลที่ทำขึ้นพิเศษ ซึ่งจริงๆ แล้วก็คือกล่องกระจกหนา แล้วอัดก๊าซไนโตรเจนเข้าไปเพื่อการจัดเก็บ วิธีนี้จะช่วยให้เจ้าหน้าที่สามารถสังเกตการณ์ได้ในระยะใกล้ค่ะ"

เมื่อได้ยินการแนะนำของหวังซาน อู๋ฮ่าวพยักหน้าอย่างชื่นชม "พิจารณาได้รอบคอบมาก แผนนี้สามารถแยกตัวอย่างอุกกาบาตกับคนออกจากกัน ปกป้องตัวอย่างไม่ให้ปนเปื้อน มั่นใจได้ว่าคนจะไม่ได้รับผลกระทบจากตัวอย่าง และยังรักษาความปลอดภัยของตัวอย่างได้ด้วย ในขณะเดียวกันก็สะดวกต่อการสังเกตการณ์ระยะใกล้ ทำให้กระบวนการแกะกล่องมีความโปร่งใสภายใต้การเป็นสักขีพยานของทุกคน"

เมื่อได้ยินคำชมจากอู๋ฮ่าว ใบหน้าของหวังซานก็มีรอยยิ้ม "แผนนี้เป็นแผนที่เราสรุปกันหลังจากเปรียบเทียบมาหลายแผนแล้วค่ะ เดิมทีเราวางแผนจะทำกลางแจ้ง แต่เมื่อพิจารณาเรื่องแสงและความซับซ้อนของสภาพแวดล้อมภายนอก ซึ่งไม่เอื้อต่อการเก็บรักษาแกนดาวตก เราจึงเลือกทำในร่ม เดิมทีจะใช้ห้องแล็บ แต่พื้นที่จำกัด ดังนั้นหลังจากการหารือและประสานงาน เราจึงเลือกศูนย์กิจกรรมเทียนซู ที่นี่กว้างขวาง สภาพแวดล้อมดี ระบบไฟส่องสว่างครบครัน ง่ายต่อการสร้างบรรยากาศในอุดมคติค่ะ"

เสิ่นเสี่ยวเสียนพยักหน้าเสริมว่า "หลังจากได้รับคำร้องขอใช้สถานที่จากทีมวิศวกรหวัง เราก็ให้ความสำคัญมากค่ะ ด้านหนึ่งเริ่มประสานงานเลื่อนกิจกรรมอื่นๆ ออกไปเพื่อเคลียร์พื้นที่ อีกด้านหนึ่งก็ช่วยทีมวิศวกรหวังจัดเตรียมและปรับปรุงสถานที่ เพื่อให้มั่นใจว่างานจะจัดขึ้นได้ตรงเวลาและมีคุณภาพค่ะ"

หลิวอวี้เฟิงเห็นทั้งสองคนพูดจบ ก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มและพูดกับอู๋ฮ่าวว่า "ทางฝ่ายประชาสัมพันธ์ของเราก็ได้วางแผนและโปรโมตกิจกรรมการแกะกล่องโชว์และส่งมอบแกนดาวตกทองคำครั้งนี้ และได้ตรวจสอบลำดับขั้นตอนกิจกรรมอย่างละเอียด เรามั่นใจว่าวันงานทุกอย่างจะดำเนินไปอย่างปกติ เริ่มตรงเวลา และจบลงอย่างสมบูรณ์แบบครับ นอกจากนี้ เกี่ยวกับหัวข้อข่าวและประเด็นที่เกี่ยวข้องกับแกนดาวตกทองคำและกิจกรรมนี้ เรากำลังเร่งผลักดันเพื่อขยายอิทธิพลของกิจกรรมและเพิ่มกระแสความสนใจครับ"

อู๋ฮ่าวฟังการแนะนำของหลิวอวี้เฟิงแล้วพยักหน้าอย่างพอใจ เขามองไปรอบๆ เห็นคนงานกำลังยุ่งและสถานที่จัดงานที่เริ่มเป็นรูปเป็นร่าง ในใจเต็มไปด้วยความคาดหวัง กิจกรรมครั้งนี้ไม่เพียงแต่เป็นโอกาสที่ดีเยี่ยมในการแสดงศักยภาพของฮ่าวอวี่แอโรสเปซสู่ภายนอก แต่ยังเป็นการส่งสัญญาณให้ภายนอกรับรู้ถึงการให้ความสำคัญกับจิตวิญญาณแห่งการวิจัยและสำรวจของบริษัท

อู๋ฮ่าวหันไปกำชับหลิวอวี้เฟิงว่า "ต้องมั่นใจว่าการประชาสัมพันธ์และอิทธิพลของงานนี้จะเป็นไปตามผลลัพธ์ที่คาดหวังไว้นะ"

หลิวอวี้เฟิงตอบอย่างมั่นใจ "ประธานอู๋ วางใจได้เลยครับ เราได้วางแผนการประชาสัมพันธ์อย่างละเอียดและกำลังเร่งดำเนินการอย่างเข้มข้น เราไม่เพียงแต่จะใช้สื่อดั้งเดิม แต่ยังจะใช้สื่อโซเชียลและแพลตฟอร์มออนไลน์อย่างเต็มที่ เพื่อให้มั่นใจว่าการเปิดรับและการพูดถึงกิจกรรมจะไปถึงจุดสูงสุดครับ" (จบบท)