บทที่ 2900 : หนทางหมื่นลี้เริ่มต้นที่ก้าวแรก | บทที่ 2901 : เสียงเห่าหอนของผู้ไร้น้ำยา

บทที่ 2900 : หนทางหมื่นลี้เริ่มต้นที่ก้าวแรก

"เรียนท่านผู้นำ เพื่อนร่วมงาน และเพื่อนผู้สื่อข่าวทุกท่าน อ้างอิงจากการตรวจสอบข้อมูลของศูนย์บัญชาการและควบคุมซินเย่ว์หู และได้รับการยืนยันจากศูนย์ควบคุมการบินอวกาศปักกิ่ง ระบบลงจอดของยานขนส่งสินค้าดวงจันทร์หมายเลขสองในภารกิจครั้งนี้ ได้ลงจอดบนพื้นผิวดวงจันทร์อย่างปลอดภัยและราบรื่นเมื่อเวลา 20 นาฬิกา 36 นาที 51 วินาที จุดลงจอดอยู่ที่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของทะเลแห่งความรู้ (Mare Cognitum) ทางตะวันออกของเทือกเขาริเฟอัส ห่างจากจุดศูนย์กลางของลานจอดหลักทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของที่ตั้งหลักฐานวิจัยวิทยาศาสตร์พื้นผิวดวงจันทร์ฮ่าวอวี่แอโรสเปซเป็นระยะทาง 132 เมตร สถานะของยานลงจอดอยู่ในเกณฑ์ดี การส่งสัญญาณข้อมูลครั้งแรกเป็นปกติ ขณะนี้ระบบได้เริ่มเข้าสู่การดำเนินงานตามขั้นตอนที่ตั้งไว้ล่วงหน้าแล้ว ผมขอประกาศว่า ระบบขนส่งสินค้าดวงจันทร์ในครั้งนี้ลงจอดสำเร็จ!"

ในฐานะผู้บัญชาการภารกิจและผู้จัดการทั่วไปของฮ่าวอวี่แอโรสเปซ อวี๋เฉิงอู่ขึ้นเวทีเพื่อประกาศข่าวดีที่น่าตื่นเต้นนี้ต่อทุกคน

ทันใดนั้น หน้าจอขนาดใหญ่ทั้งหมดก็เปลี่ยนเป็นสีแดง โปสเตอร์ธีมสีแดงขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นบนหน้าจอ ด้านล่างของโปสเตอร์เป็นภาพ CG ของสถานีวิจัยวิทยาศาสตร์พื้นผิวดวงจันทร์ทะเลแห่งความรู้ทั้งหมด พร้อมด้วยฉากหลังที่เป็นพื้นผิวดวงจันทร์อันกว้างใหญ่ และด้านหลังคือห้วงอวกาศอันลึกลับ ส่วนตรงกลางที่อยู่เหนือพื้นผิวดวงจันทร์ขึ้นมาเล็กน้อย คือยานลงจอดที่กำลังลดระดับลงอย่างช้าๆ

ด้านบนของภาพ CG มีข้อความตัวอักษรข่ายซูเขียนว่า "ขอแสดงความยินดีอย่างยิ่งที่ยานลงจอดขนส่งสินค้าดวงจันทร์หมายเลขสองลงจอดบนดวงจันทร์สำเร็จ" เป็นข้อความที่เรียบง่าย ตรงไปตรงมา ชัดเจน และดูสง่างาม

หากจะบอกว่าครั้งแรกยังมีความเป็นกวีและสุนทรียภาพอยู่บ้าง ครั้งนี้ก็เปลี่ยนมาเป็นแบบตรงไปตรงมามากขึ้น นี่เป็นการแสดงความมั่นใจให้ภายนอกได้รับรู้ว่า ในอนาคตภารกิจลงจอดบนดวงจันทร์เช่นนี้จะมีมากมาย จนกลายเป็นเรื่องธรรมดาสามัญสำหรับพวกเขาและไม่ต้องเล่นลูกเล่นอะไรอีกแล้ว

แม้จะกล่าวเช่นนั้น แต่บรรยากาศในงานกลับคึกคักเป็นอย่างมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งเหล่านักวิจัยที่เก็บกดมานาน ในขณะนี้พวกเขาได้ปลดปล่อยอารมณ์ที่อัดอั้นมานานออกมาอย่างเต็มที่

หลังจากเป็นสักขีพยานความสำเร็จในการลงจอด เหล่าผู้นำได้จับมือทักทายและให้กำลังใจอู๋ฮ่าวรวมถึงนักวิจัยที่เป็นผู้รับผิดชอบหลักในภารกิจนี้อีกครั้ง และถ่ายรูปเป็นที่ระลึกร่วมกัน ก่อนจะเดินทางกลับไปด้วยความพึงพอใจท่ามกลางการห้อมล้อมของผู้คน

เดิมทีเหล่าผู้นำยังต้องการฉวยโอกาสนี้เยี่ยมชมและรับฟังรายงานผลสัมฤทธิ์การพัฒนาในด้านเทคโนโลยีการบินและอวกาศของพวกเขา แต่ก็ต้องยกเลิกไปเพราะเวลาดึกเกินไปแล้ว

หลังจากส่งเหล่าผู้นำกลับไปแล้ว อู๋ฮ่าวและพวกเขาก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก แม้ว่าพวกเขาจะคุ้นเคยกับผู้นำเหล่านี้ดีแล้ว แต่การมีผู้นำอยู่ในงานก็ยังทำให้ทุกคนรู้สึกไม่ค่อยเป็นธรรมชาติอยู่ดี

ไม่ใช่แค่พวกเขาเท่านั้น แต่ทุกคนในที่นั้นก็รู้สึกเช่นเดียวกัน แม้แต่บรรยากาศในตอนนี้ก็เปลี่ยนไปแล้ว

อู๋ฮ่าวยิ้มและโบกมือ ทักทายผู้รับผิดชอบคนอื่นๆ แล้วเตรียมจะออกจากพื้นที่ แต่เห็นได้ชัดว่านักข่าวในงานไม่ยอมปล่อยเขาไปง่ายๆ ขนาดพวกเขายังไม่ออกไปข้างนอก ก็ถูกกลุ่มนักข่าวดักหน้าไว้เสียแล้ว

อู๋ฮ่าวจนปัญญา จึงจำใจต้องตอบรับให้สัมภาษณ์สักไม่กี่นาที

"ประธานอู๋ ภารกิจครั้งนี้สำเร็จลุล่วงในที่สุด ตอนนี้คุณรู้สึกอย่างไรบ้าง มีอะไรอยากจะพูดไหมครับ?"

เมื่อได้ยินคำถามนั้น อู๋ฮ่าวก็ยิ้มแห้งๆ ในใจ มันเป็นคำถามแบบเดิมๆ อีกแล้ว แต่ในเมื่ออีกฝ่ายถามมา เขาก็ต้องตอบ ดังนั้นเขาจึงเก็บความรู้สึกและยิ้มพยักหน้าให้กับนักข่าวและกล้องเหล่านั้น

"แน่นอนว่าต้องดีใจครับ ดีใจมากๆ ที่ภารกิจครั้งนี้ประสบความสำเร็จอย่างสมบูรณ์ ความสำเร็จเหล่านี้เบื้องหลังขาดไม่ได้เลยคือความพยายามและการทุ่มเททำงานหนักของทีมงานทุกคน ผมรู้สึกภูมิใจในตัวพวกเขา และภูมิใจที่พวกเรามีทีมงานและองค์กรที่ยอดเยี่ยมเช่นนี้ ทุกคนสุดยอดมากจริงๆ ครับ"

พูดมาถึงตรงนี้ อู๋ฮ่าวหยุดเว้นวรรคเล็กน้อย ก่อนจะกล่าวต่อว่า "แน่นอนครับ สำหรับพวกเราแล้ว นี่เป็นเพียงภารกิจลงจอดบนดวงจันทร์ที่ธรรมดาครั้งหนึ่งเท่านั้น ในอนาคตพวกเราจะมีภารกิจเช่นนี้อีกมากมาย

หนทางหมื่นลี้เริ่มต้นที่ก้าวแรก พวกเราจะก้าวไปข้างหน้าอย่างมั่นคงทีละก้าว เพื่อสร้างสถานีวิจัยวิทยาศาสตร์พื้นผิวดวงจันทร์ทะเลแห่งความรู้ให้สำเร็จ และใช้มันเป็นแพลตฟอร์มเพื่อดึงดูดนักวิทยาศาสตร์จากทั่วโลกให้เดินทางไปวิจัยและทำงานที่นั่น เพื่อให้มนุษยชาติมีความเข้าใจดวงจันทร์มากยิ่งขึ้น และวางรากฐานสำหรับการใช้ประโยชน์จากดวงจันทร์อย่างสันติในขั้นตอนต่อไปของมนุษยชาติ"

……

"ประธานอู๋ครับ เมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน องค์การบริหารการบินและอวกาศแห่งสหรัฐฯ (NASA) อ้างว่าพฤติกรรมและแผนการต่างๆ ของพวกคุณบนดวงจันทร์ได้คุกคามสิทธิและผลประโยชน์ที่ชอบด้วยกฎหมายของสหรัฐฯ และสร้างภัยคุกคามอย่างใหญ่หลวงต่อความมั่นคงของสหรัฐฯ และความมั่นคงของโลก พวกเขาเรียกร้องให้ฝ่ายคุณต้องเปิดเผยรายละเอียดโครงการลงจอดบนดวงจันทร์และโครงการสำรวจดวงจันทร์ที่เกี่ยวข้องต่อสาธารณะ และอ้างว่าดวงจันทร์เป็นสมบัติของคนทั้งโลก โดยเรียกร้องให้ฝ่ายคุณเปิดเผยข้อมูลการสำรวจดวงจันทร์ที่ได้รับในปัจจุบัน เพื่อให้นักวิทยาศาสตร์ทั่วโลกได้ทำการศึกษา

สำหรับเรื่องนี้ คุณมีอะไรอยากจะพูดไหมครับ?"

เมื่อได้ยินคำถามนั้น อู๋ฮ่าวก็หรี่ตาลงมองนักข่าวคนนั้นเล็กน้อย แล้วตอบด้วยสีหน้าเรียบเฉยว่า "ประการแรก สำหรับข้อกล่าวหาของฝ่ายสหรัฐฯ เราขอแสดงความกังขาและขอประท้วง ข้อกล่าวหาเหล่านั้นไร้เหตุผลสิ้นดี และยังเป็นการกระทำที่ป่าเถื่อนและหยาบคายมาก

ข้อแรก ผมอยากจะถามว่า การที่พวกเราสำรวจดวงจันทร์ที่อยู่ห่างออกไป 380,000 กิโลเมตร สร้างภัยคุกคามต่อความมั่นคงของสหรัฐฯ อย่างไร? หรือจะบอกว่าดวงจันทร์เป็นของสหรัฐฯ แต่เพียงผู้เดียว?

ข้อสอง เรายากที่จะจินตนาการได้ว่า แผนการสำรวจดวงจันทร์เชิงพาณิชย์ที่แสนธรรมดา จะถูกอีกฝ่ายบิดเบือนให้กลายเป็นแผนการชั่วร้ายที่เป็นอันตรายต่อคนทั้งโลกไปได้

ขอถามหน่อยว่าในแผนการสำรวจดวงจันทร์ทั้งหมดของพวกเรา มีพฤติกรรมหรือแผนการใดที่เป็นภัยคุกคามต่อโลกบ้าง ถ้ามี รบกวนช่วยชี้แจงออกมาด้วย

ในเมื่อบอกว่าดวงจันทร์เป็นของคนทั้งโลก ดังนั้นใครก็ตาม บริษัทใด หรือประเทศใดในโลก ก็ย่อมมีสิทธิ์ที่จะสำรวจและพัฒนาใช้ประโยชน์จากดวงจันทร์อย่างสันติ โดยไม่อยู่ภายใต้ข้อจำกัดหรือการข่มขู่ของผู้ใด

เกี่ยวกับกิจกรรมการสำรวจบนดวงจันทร์ของเรา ทั้งหมดล้วนถูกต้องตามกฎหมายและกฎระเบียบ ไม่มีปัญหาใดๆ ทั้งสิ้น ข้อมูลการสำรวจที่เราได้รับบนดวงจันทร์ก็ถูกต้องตามกฎหมายและได้รับความคุ้มครองตามกฎหมาย ถือเป็นทรัพย์สินส่วนตัวของเรา สหรัฐฯ ไม่มีสิทธิ์ที่จะมาเรียกร้องเอาไป

บริษัทของพวกเราไม่ได้เป็นของสหรัฐฯ สหรัฐฯ ไม่มีสิทธิ์มาควบคุมดูแลพวกเรา และยิ่งไม่มีสิทธิ์มาชี้นิ้วสั่งการพวกเรา"

……

อู๋ฮ่าวมองดูหน้าจอขนาดเล็ก แล้วหันไปพูดกับโจวเซี่ยงหมิงที่อยู่ข้างๆ และอวี๋เฉิงอู่ที่เพิ่งรีบกลับมาจากทางหนานไห่ว่า "งานหลังจากนี้คงต้องฝากพวกคุณแล้วนะ ลำบากหน่อยนะ"

อวี๋เฉิงอู่ยิ้มและกล่าวว่า "ต่อจากนี้ก็เป็นแค่งานเก็บตกแล้วครับ งานใหญ่ได้ผ่านพ้นไปแล้ว"

เมื่อได้ยินคำพูดของอู๋ฮ่าว โจวเซี่ยงหมิงก็ยิ้มและตอบรับว่า "ขอแค่สำเร็จ ทุกคนก็ไม่รู้สึกเหนื่อยแล้วครับ ท่านดูพวกเราสิครับ ตอนนี้มีใครดูเหนื่อยบ้างไหม?"

อู๋ฮ่าวพยักหน้าและกล่าวว่า "งั้นก็รบกวนพวกคุณสองคนจัดการงานช่วงท้ายด้วยนะ ช่วงนี้ทุกคนเหนื่อยกันมามาก รีบจัดตารางให้ทุกคนได้พักผ่อน กลับไปนอนหลับให้เต็มอิ่ม

พูดถึงตรงนี้ อู๋ฮ่าวก็เน้นย้ำกับโจวเซี่ยงหมิงและอวี๋เฉิงอู่ว่า "ต้องจัดการให้ถึงตัวทุกคน อย่าให้งานมาลิดรอนสิทธิ์และโอกาสในการพักร้อนของทุกคน

แล้วก็จัดตารางงานและภารกิจ เพื่อให้ทุกคนได้หมุนเวียนกันหยุดพักอย่างเหมาะสม"

"แน่นอนว่า ต้องไม่กระทบต่อความคืบหน้าของโครงการด้วย พวกคุณบริหารจัดการระดับความเหมาะสมกันเองนะ"

"ครับ!" ทั้งสองคนรับคำทันที

อู๋ฮ่าวหันไปมองอวี๋เฉิงอู่แล้วพูดว่า "งานเลี้ยงฉลองที่รับปากไว้ ผมยังจำได้นะ ผมจะให้คนประสานงานไป พวกคุณเลือกเวลาที่เหมาะสมมาได้เลย"

"ขอบคุณครับประธานอู๋"

ฮ่าๆๆ...

-------------------------------------------------------

บทที่ 2901 : เสียงเห่าหอนของผู้ไร้น้ำยา

......

"สุดท้ายนี้ ผมอยากจะบอกว่าข้อมูลการสำรวจบางส่วนและผลงานวิจัยที่เกี่ยวข้องที่เราได้รับในช่วงแรกของโครงการสำรวจดวงจันทร์ทั้งหมดนั้น ได้รับการเปิดเผยต่อสาธารณชนแล้ว สถาบันวิจัยทางวิทยาศาสตร์หลายแห่งทั้งในและต่างประเทศต่างก็ได้รับข้อมูลการสำรวจที่เกี่ยวข้องจากเรา

นอกจากนี้ เรายังได้เปิดเผยข้อมูลการสำรวจส่วนนี้บนเว็บไซต์ที่เกี่ยวข้องของเราด้วย ตราบใดที่ทุกท่านสนใจ ก็สามารถเข้าไปเรียกดูและดาวน์โหลดได้เลย เราไม่มีข้อจำกัดใดๆ ทั้งสิ้น"

สิ่งที่อู๋ฮ่าวพูดมานั้นถูกต้องแน่นอน สถาบันวิจัยทางวิทยาศาสตร์และมหาวิทยาลัยหลายแห่งทั้งในและต่างประเทศต่างก็ได้รับข้อมูลการสำรวจดิบจำนวนมากจากพวกเขา แน่นอนว่าข้อมูลเหล่านี้มีค่าใช้จ่าย

ก็แหม การจะได้มาซึ่งข้อมูลการสำรวจเหล่านี้ไม่ใช่เรื่องง่ายและราคาไม่ถูก ดังนั้นจึงเป็นเรื่องธรรมดาที่จะต้องมีการเรียกเก็บค่าธรรมเนียมตามความเหมาะสม ท้ายที่สุดแล้ว ในโลกนี้ไม่มีของฟรีหรอก

สำหรับข้อมูลการสำรวจที่เปิดเผยบนเว็บไซต์นั้น มีส่วนหนึ่งที่เปิดให้เข้าถึงฟรี และอีกส่วนหนึ่งที่ต้องชำระเงินเพื่อเรียกดูและดาวน์โหลด อย่างที่อู๋ฮ่าวกล่าวไว้ คนทั่วไปสามารถเข้าดูข้อมูลการสำรวจเหล่านี้ได้โดยไม่มีข้อจำกัดใดๆ เพียงแต่ข้อมูลบางส่วนอาจต้องเสียค่าใช้จ่ายก็เท่านั้น

"ประธานอู๋ครับ มีสื่อต่างประเทศอ้างว่า เหตุผลที่ฝ่ายคุณเร่งการก่อสร้างฐานบนดวงจันทร์อย่างกระตือรือร้นเช่นนี้ ก็เพื่อชิงตัดหน้าผู้อื่นในการกอบโกยทรัพยากรบนดวงจันทร์เพื่อหวังผลกำไรมหาศาล และท้ายที่สุดก็เพื่อล่าอาณานิคมบนดวงจันทร์และยึดครองดวงจันทร์ทั้งหมด คุณมีความคิดเห็นอย่างไรต่อรายงานและคำวิจารณ์เช่นนี้ครับ"

เมื่อได้ยินคำถามของนักข่าวคนนี้ อู๋ฮ่าวก็อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว จากนั้นจึงแสร้งทำเป็นโกรธและพูดว่า "เหลวไหลทั้งเพ!

ในประเทศของเรามีสำนวนหนึ่งที่ว่า 'เอาตัวเองเป็นบรรทัดฐานวัดคนอื่น' และยังมีอีกสำนวนหนึ่งว่า 'คนดีมองเห็นความดี คนฉลาดมองเห็นปัญญา' ซึ่งหมายความว่าอย่างไรน่ะหรือ ก็หมายความว่าตนเองเป็นคนอย่างไร ก็จะมองเห็นอีกฝ่ายเป็นคนอย่างนั้น

ในสายตาของคนเลว ย่อมมองเห็นแต่คนเลวเสมอ คนที่จิตใจไม่สะอาด มองอะไรก็ไม่สะอาด เช่นเดียวกัน คนที่มีจิตใจสกปรกโสมม ก็มักจะคิดว่าคนอื่นสกปรกโสมมเหมือนกับตัวเองเสมอ"

หลังจากด่ากราดไปชุดใหญ่ อู๋ฮ่าวก็ปรับน้ำเสียงให้ผ่อนคลายลงแล้วพูดต่อว่า "ประการแรก แผนการสำรวจอวกาศทั้งหมดของเรารวมถึงโครงการสำรวจดวงจันทร์นั้นถูกต้องตามกฎหมายและระเบียบข้อบังคับ ไม่ได้ละเมิดกฎหมายที่เกี่ยวข้องของประเทศเรา และไม่ขัดต่อกฎหมายระหว่างประเทศที่เกี่ยวข้อง

ประการที่สอง เราไม่ได้รุกรานดวงจันทร์และยิ่งไม่ได้ยึดครองดวงจันทร์ ดวงจันทร์เป็นสมบัติร่วมกันของคนทั้งโลก ตราบใดที่ทุกคนต้องการ ใครๆ ก็สามารถขึ้นไปบนดวงจันทร์ สำรวจดวงจันทร์ หรือแม้แต่พัฒนาพื้นที่บนดวงจันทร์ได้

นี่คือสิทธิของพวกเราทุกคน มันไม่เคยเป็นของใครคนใดคนหนึ่ง และไม่ควรถูกจำกัดหรือควบคุมโดยใคร

ประการที่สาม การใส่ร้ายว่าเราแย่งชิงทรัพยากรบนดวงจันทร์เพื่อหากำไรเกินควร ดำเนินการล่าอาณานิคมบนดวงจันทร์ หรือยึดครองดวงจันทร์ทั้งหมดนั้น เป็นเพียงจินตนาการของคนที่มีจิตใจมืดบอดเท่านั้น ไม่มีมูลความจริงและไม่มีหลักฐานใดๆ ทั้งสิ้น

พวกเขาเอาสิทธิ์อะไรมาใส่ร้ายคนอื่นลอยๆ แบบนี้ ใช้จิตใจที่สกปรกโสมมของตัวเองมาคาดเดาคนอื่น?

สุดท้ายนี้ผมอยากจะบอกว่า มีประเทศและบริษัทจำนวนไม่น้อยที่ดำเนินการสำรวจและพัฒนาดวงจันทร์ ไม่ได้มีแค่เราเพียงรายเดียว ยังมีอีกหลายประเทศและองค์กรที่ประสบความสำเร็จอย่างยิ่งใหญ่ในการวิจัยทางวิทยาศาสตร์ในด้านการสำรวจดวงจันทร์

เพียงแต่ว่าเมื่อเทียบกับพวกเขาแล้ว เราทำผลงานในด้านนี้ได้โดดเด่นกว่าเล็กน้อยก็เท่านั้น นี่ไม่ใช่เพราะเรามีความได้เปรียบอะไร เราเป็นเพียงบริษัทเอกชนด้านการบินและอวกาศที่ไม่มีเบื้องหลังใดๆ ทุกอย่างล้วนทำสำเร็จด้วยตัวเราเอง

พูดตามตรง การที่เราพัฒนามาได้จนถึงทุกวันนี้ นอกจากการสนับสนุนจากภาครัฐและสังคมแล้ว ก็แยกไม่ออกเลยจากความพยายามร่วมกันของพนักงานทุกคนในองค์กรของเรา