บทที่ 2138 : การดำรงอยู่ที่บดขยี้คู่แข่ง | บทที่ 2139 : ประสิทธิภาพสูงเกินไปก็เป็นปัญหาเหมือนกัน

บทที่ 2138 : การดำรงอยู่ที่บดขยี้คู่แข่ง

เมื่อได้ยินการแนะนำของโจวเซี่ยงหมิง ทุกคนก็พยักหน้าเห็นด้วยและเต็มไปด้วยความคาดหวังต่อการทดสอบนี้ ต้องรู้ว่าโดรนมีขนาดเล็กและบินด้วยความเร็วสูง หากไลดาร์ (LiDAR) สามารถตรวจจับโดรนที่บินเร็วเหล่านี้ได้ การรับมือกับสภาพท้องถนนที่ซับซ้อนกว่านี้ก็ย่อมทำได้อย่างง่ายดาย

ไม่นานนัก โดรนเหล่านี้ก็ถูกเจ้าหน้าที่เทคนิคนำไปวางไว้ตามตำแหน่งที่กำหนด โดรนเหล่านี้มีขนาดแตกต่างกันไป มีตั้งแต่โดรนพลเรือนขนาดใหญ่สำหรับถ่ายภาพ ไปจนถึงโดรนทางทหารขนาดเล็ก ไล่เรียงจากใหญ่ไปเล็ก มีประเภทที่หลากหลายมาก

สำหรับพวกโจวหย่งฮุยแล้ว ไม่ว่าจะเป็นโดรนแบบไหนก็ไม่ใช่ปัญหา เพราะพวกเขาทำการวิจัยเทคโนโลยีโดรนอยู่แล้ว ดังนั้นจึงไม่แปลกที่จะมีโดรนหลากหลายประเภทเช่นนี้

สิ้นเสียงคำสั่งของโจวหย่งฮุย โดรนเหล่านั้นก็บินขึ้นอย่างรวดเร็ว บินวนเวียนอยู่ในอากาศ บางจังหวะก็เร่งความเร็วโฉบลงมา บางจังหวะก็บินเรี่ยพื้น บางจังหวะก็พุ่งทะยานขึ้นจากพื้นดินในแนวตั้ง และบางจังหวะก็ตีลังกาผาดโผน

แต่สำหรับพวกอู๋ฮ่าวแล้ว เมื่อเทียบกับโดรนที่บินผาดโผนพวกนี้ ทุกคนกลับสนใจข้อมูลบนหน้าจอขนาดใหญ่มากกว่า

ท่ามกลางกลุ่มจุดข้อมูล (Point Cloud) ดิบที่ไลดาร์รุ่นใหม่แสดงผลออกมาอย่างช้าๆ จุดที่หนาแน่นเหล่านั้นได้ก่อตัวเป็นรูปร่างของโดรนหลายลำ กลุ่มจุดข้อมูลที่เป็นรูปโดรนเหล่านี้กำลังเคลื่อนที่อย่างรวดเร็วบนหน้าจอ ซึ่งสอดคล้องกับโดรนแต่ละลำที่กำลังบินอยู่บนท้องฟ้า

และบนหน้าจอขนาดใหญ่ด้านข้างที่แสดงภาพหลังการประมวลผลและเรนเดอร์แล้ว รูปร่างของโดรนเหล่านี้ก็ถูกสร้างเป็นโมเดลที่เกี่ยวข้องอย่างแม่นยำ โมเดลเหล่านี้บินอย่างรวดเร็วในพื้นที่จำลองบนหน้าจอ อีกทั้งท่าทางการบินและความเร็วของโดรนก็ถูกจำลองและแสดงผลออกมาได้อย่างสมบูรณ์แบบ

"โดรนลำที่ไกลที่สุดนั่นอยู่ห่างจากเรดาร์ประมาณเท่าไหร่?" อู๋ฮ่าวมองไปยังโดรนขนาดเล็กที่บินอยู่ไกลๆ แล้วหันมาดูข้อมูลการตรวจจับบนหน้าจอ ก่อนจะเอ่ยถามโจวหย่งฮุย

โจวหย่งฮุยได้ยินดังนั้นจึงส่งสัญญาณให้เจ้าหน้าที่ทดลองข้างๆ เจ้าหน้าที่คนนั้นกดสั่งการบนแล็ปท็อปของตน ทันใดนั้นข้อมูลระยะห่างแบบเรียลไทม์ก็ปรากฏขึ้นบนโมเดลโดรนที่กำลังบินอยู่เหล่านี้

"273 เมตรครับ!" โจวหย่งฮุยดูข้อมูลที่ระบุบนโดรนลำนั้นบนหน้าจอใหญ่ แล้วรายงานต่อพวกอู๋ฮ่าว

อู๋ฮ่าวพยักหน้าเล็กน้อยเมื่อได้ยิน แล้วกวักมือเรียก "ให้โดรนลำนั้นบินมาทางนี้"

"ได้ครับ!" โจวหย่งฮุยรับคำ แล้วสั่งการทันที

ไม่นานนัก โดรนขนาดเล็กที่พวกเขากำลังจับตามองก็บินมาจากระยะไกล และทุกคนก็ได้เห็นผ่านหน้าจอขนาดใหญ่ว่าโดรนลำนี้กำลังเข้ามาใกล้เรดาร์มากขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งมาบินลอยตัวและร่อนลงจอดตรงหน้าพวกเขาในที่สุด

ในที่สุดทุกคนก็ได้เห็นรูปร่างหน้าตาของโดรนขนาดเล็กนี้ชัดๆ ขนาดของมันเท่ากับฝ่ามือของคนเท่านั้น จัดเป็นโดรนขนาดเล็กแบบสี่ใบพัด อู๋ฮ่าวมองดูโดรนลำนี้แล้วอดไม่ได้ที่จะยิ้มและถามว่า "ทำไมผมรู้สึกว่าหน้าตาของโดรนลำนี้คุ้นๆ จังเลยนะ"

"ฮ่าๆ ตัวนี้เคยเอามาแสดงให้ท่านดูเมื่อปีที่แล้วครับ นี่คือโดรนสอดแนมจิ๋ว 'หูเฟิง' (ตัวต่อ) ที่พวกเราพัฒนาขึ้น" โจวหย่งฮุยกล่าวด้วยรอยยิ้ม

อู๋ฮ่าวพยักหน้ารับ เขาจำโดรนสอดแนมรุ่นนี้ได้ ความเร็วของมันอยู่ที่ประมาณ 160 กิโลเมตรต่อชั่วโมง การที่ไลดาร์ตัวนี้สามารถตรวจจับโดรนขนาดเท่าฝ่ามือที่มีความเร็วถึง 160 กว่ากิโลเมตรต่อชั่วโมงได้ในระยะกว่า 270 เมตร นี่ถือว่าร้ายกาจมาก เพียงแค่จุดนี้จุดเดียว มันก็เพียงพอที่จะเป็นตัวตนที่บดขยี้คู่แข่งในวงการได้แล้ว

"ทุกคนคิดว่ายังไงบ้าง?" อู๋ฮ่าวหันไปถามทุกคน

เมื่อได้ยินคำถาม ทุกคนต่างพากันพยักหน้าชื่นชม จางจวินยิ้มและกล่าวว่า "ร้ายกาจมาก แค่จุดนี้จุดเดียว พวกเราก็น่าจะนำหน้าเทคโนโลยีไลดาร์ที่มีอยู่ในท้องตลาดไปได้ถึง 10 ปี ไม่สิ 20 ปีเลยทีเดียว!"

"ฮ่าๆ" อู๋ฮ่าวยิ้มและส่ายหัว "เวอร์ไปแล้ว"

"นำหน้าน่ะแน่นอนอยู่แล้ว แต่ก็คงแค่นำหน้าอยู่นิดหน่อยเท่านั้นแหละ พวกคุณจะรู้ได้ยังไงว่าในห้องทดลองของผู้ผลิตรายอื่น จะยังไม่ได้วิจัยและพัฒนาผลิตภัณฑ์ไลดาร์ที่ล้ำสมัยกว่านี้ออกมา"

"การทดสอบเมื่อกี้เป็นเพียงการแสดงผลลัพธ์ในสถานะหยุดนิ่ง แต่เหตุการณ์ฉุกเฉินในความเป็นจริง ล้วนเกิดขึ้นในขณะที่รถกำลังวิ่งอยู่"

"ลองให้รถเคลื่อนที่ดูสิ!"

"ไม่มีปัญหาครับ" เมื่อได้ยินคำสั่งของอู๋ฮ่าว โจวหย่งฮุยก็จัดแจงทันที

"ลำดับต่อไป เราจะให้รถทดสอบที่ติดตั้งไลดาร์สองตัวนี้วิ่งออกไป ความเร็วต่ำเกินไปจะไม่มีความท้าทายสำหรับเรา ดังนั้นเราจึงเตรียมทดสอบที่ความเร็ว 100 กิโลเมตร, 120 กิโลเมตร และ 140 กิโลเมตรต่อชั่วโมง"

"โดยปกติแล้ว นี่ถือเป็นขีดจำกัดในการขับขี่รถยนต์แล้ว แน่นอนว่าเรายังมีการทดสอบความเร็วสูงและการทดสอบความเร็วสูงพิเศษอีก แต่ด้วยเรื่องของเวลา วันนี้จึงไม่สามารถจัดให้ดูได้"

"ปัจจุบันเราสามารถทดสอบประสิทธิภาพของไลดาร์ที่ความเร็ว 400 กิโลเมตรต่อชั่วโมงได้แล้ว และในการทดสอบความเร็วสูงพิเศษหลายครั้งที่ผ่านมา ไลดาร์ของเราก็ทำผลงานได้ดีมาก"

"หลังจากนี้ เราวางแผนที่จะร่วมมือกับสถาบันวิจัยรถไฟความเร็วสูง เพื่อนำมันไปติดตั้งบนรถไฟความเร็วสูงและทำการทดสอบประสิทธิภาพที่ความเร็วสูงพิเศษ ทางนั้นแสดงความสนใจในไลดาร์ตัวนี้มาก และเร่งเรามาหลายครั้งแล้ว หวังว่าเราจะรีบส่งตัวอย่างทดลองและทีมเทคนิคไปที่นั่นโดยเร็ว"

"เห็นว่าต้องการให้ทันกรอบเวลาของโครงการ โดยหวังว่าไลดาร์ตัวนี้จะถูกนำไปติดตั้งบนรถไฟความเร็วสูงระดับ 400 กิโลเมตรที่ประเทศเรากำลังพัฒนาอยู่"

เมื่อได้ยินรายงานของโจวหย่งฮุย อู๋ฮ่าวก็ยิ้มและพยักหน้ากล่าวว่า "เรื่องนี้ต้องให้ความสำคัญ ทางคุณรีบส่งอุปกรณ์และบุคลากรไปร่วมมือกับพวกเขาโดยเร็ว พยายามนำเทคโนโลยีนี้ไปใช้ในโครงการรถไฟความเร็วสูง 400 กิโลเมตรให้ได้"

"ในด้านหนึ่ง เราจะได้สร้างผลงานให้กับโครงการวิจัยทางวิทยาศาสตร์ที่สำคัญของชาติ ซึ่งถือเป็นเกียรติและเป็นการยืนยันถึงศักยภาพของเรา"

"ในอีกด้านหนึ่ง เราสามารถอาศัยโครงการนี้ในการขยายอิทธิพลของเราในด้านเทคโนโลยีไลดาร์และเทคโนโลยีการขับขี่อัตโนมัติ เพื่อขยายส่วนแบ่งการตลาดในอุตสาหกรรมนี้ให้มากยิ่งขึ้น"

"วางใจได้ครับท่าน เราได้จัดตั้งทีมวิจัยระดับหัวกะทิ โดยมีเจียหมิงเป็นคนนำทีมด้วยตัวเอง เดี๋ยวจะรีบนำอุปกรณ์เดินทางไปที่นั่นเพื่อร่วมมือกับพวกเขา และพยายามนำเทคโนโลยีนี้ไปใช้ในโครงการรถไฟความเร็วสูง 400 กิโลเมตรให้ได้ครับ" โจวหย่งฮุยกล่าวกับอู๋ฮ่าวด้วยความมั่นใจเต็มเปี่ยม

"อืม" อู๋ฮ่าวพยักหน้าเมื่อเห็นดังนั้น ก่อนจะโบกมือสั่งการ "เริ่มได้เลย!"

การทดลองเริ่มขึ้น!

เมื่อการทดลองเริ่มต้น รถทดสอบที่ติดตั้งไลดาร์ก็สตาร์ทและพุ่งทะยานออกไปข้างหน้า เนื่องจากเป็นรถยนต์ไฟฟ้า อัตราเร่งจึงรวดเร็วมาก โดยพื้นฐานแล้วใช้เวลาเพียง 3-4 วินาที ความเร็วก็ทะลุร้อยได้แล้ว

ในไม่ช้า ความเร็วก็ถูกควบคุมให้อยู่ที่ประมาณ 100 กิโลเมตรต่อชั่วโมง เห็นเพียงรถพุ่งทะยานไปไกลลิบ บนหน้าจอขนาดใหญ่ ภาพการตรวจจับของไลดาร์ถอยหลังไปอย่างรวดเร็ว เนื่องจากความเร็วที่สูงมาก ทำให้รายละเอียดบางอย่างบนท้องถนนในภาพเริ่มมองเห็นไม่ชัดเจนแล้ว

-------------------------------------------------------

บทที่ 2139 : ประสิทธิภาพสูงเกินไปก็เป็นปัญหาเหมือนกัน

อย่างไรก็ตาม ภายใต้การจัดการของเจ้าหน้าที่เทคนิค ภาพที่ตรวจจับได้จากไลดาร์ (LiDAR) ก็ถูกดึงขึ้นมาอย่างรวดเร็วและเล่นแบบภาพช้า

"ทุกท่านเชิญดูครับ นี่คือสิ่งกีดขวางจำลองที่เราวางไว้บนถนน ขนาดมีตั้งแต่สิบเซนติเมตรไปจนถึงหนึ่งเซนติเมตร การทดสอบของเราคือต้องการดูว่า ที่ความเร็วหนึ่งร้อยกิโลเมตรต่อชั่วโมง สิ่งกีดขวางจำลองเหล่านี้จะถูกตรวจพบหรือไม่"

ภายใต้การแนะนำของโจวหย่งฮุย ทุกคนต่างจ้องมองไปที่หน้าจอขนาดใหญ่ ไม่นานนักสิ่งกีดขวางจำลองชิ้นหนึ่งก็ถูกตรวจพบและตีกรอบระบุตำแหน่ง ตามด้วยชิ้นที่สอง ชิ้นที่สาม และชิ้นที่สี่

ในท้ายที่สุด สิ่งกีดขวางจำลองทั้งหมดก็ถูกระบุได้ครบถ้วน เสียงปรบมืออย่างกึกก้องดังขึ้นในที่เกิดเหตุทันที

อย่างไรก็ตาม ในเวลานี้ จางจวินได้ยกประเด็นที่เขาค่อนข้างกังวลขึ้นมา

"ความแม่นยำในการตรวจจับที่ละเอียดขนาดนี้จำเป็นต่อการขับขี่อัตโนมัติจริงหรือครับ ไม่ใช่ว่าถนนทุกสายจะมีสภาพดีขนาดนี้ ถ้าวัตถุเล็กๆ หรือหลุมบ่อพวกนี้ถูกระบุแล้วต้องทำการหลบหลีก รถคันนี้จะวิ่งยังไง ประสบการณ์ของผู้โดยสารในรถคงไม่ดีเท่าไหร่แน่ๆ"

เมื่อได้ยินคำถามของจางจวิน ทุกคนต่างครุ่นคิดเล็กน้อยแล้วพยักหน้าเห็นด้วย จริงอยู่ที่ว่าหากเปลี่ยนเป็นถนนที่มีสภาพไม่ค่อยดี หรือแม้แต่ถนนที่ใช้งานมานาน ย่อมหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะมีหลุมบ่อ เศษหินเศษดิน สิ่งเหล่านี้จำเป็นต้องหลบหลีกจริงๆ หรือ?

ถ้าหลบได้ก็ดีที่สุด แต่ถ้าต้องหลบหลีกวัตถุเล็กๆ ถี่ขนาดนี้ ต้องเลี้ยว เร่งความเร็ว และลดความเร็วอยู่ตลอดเวลา ประสบการณ์การนั่งของผู้โดยสารย่อมแย่แน่นอน

ดังนั้นเมื่อได้ยินคำถามนี้ โจวหย่งฮุยจึงยิ้มและส่ายหัวพลางกล่าวว่า "ปัญหาที่คุณถามมานี้ พวกเราก็ได้คิดเผื่อไว้แล้วครับ"

"อันที่จริง นี่เป็นปัญหาที่เทคโนโลยีการขับขี่อัตโนมัติต้องจัดการ แต่สิ่งที่เรากำลังทำอยู่ตอนนี้คือการทดสอบประสิทธิภาพของไลดาร์ ซึ่งในแง่นี้ ยิ่งความแม่นยำและความละเอียดในการตรวจจับของไลดาร์สูงเท่าไหร่ก็ยิ่งดีเท่านั้น"

"ส่วนจะใช้ข้อมูลนั้นหรือไม่ นั่นเป็นเรื่องที่เทคโนโลยีการขับขี่อัตโนมัติต้องพิจารณาครับ"

"พูดอีกอย่างก็คือ สามารถเลือกที่จะไม่ใช้ได้ แต่จะไม่มีฟังก์ชันนี้ไม่ได้ ปัญหาเหล่านี้เราสามารถอัปเกรดและปรับปรุงผ่านอัลกอริทึมของระบบในภายหลังได้ แต่ฮาร์ดแวร์ทำไม่ได้ ดังนั้นเราจึงต้องยกระดับประสิทธิภาพของฮาร์ดแวร์ให้สูงที่สุดเท่าที่จะทำได้ตั้งแต่แรกครับ"

"ในเมื่อคุณพูดถึงปัญหานี้ ผมจะขอแนะนำวิธีการจัดการของเราในด้านนี้ให้คุณและทุกท่านได้ทราบก่อนครับ"

"ถึงแม้ว่าวัตถุขนาดเล็กหนึ่งถึงสองเซนติเมตร หรือหลุมบ่อเหล่านี้จะไม่มีผลกระทบต่อการขับขี่ และไม่สร้างความเสียหายให้กับยางรถยนต์"

"แต่เรื่องนี้ก็ไม่ใช่สิ่งที่แน่นอนเสมอไป ในบรรดาวัตถุเล็กๆ เหล่านี้ มีบางอย่างที่ส่งผลกระทบอย่างมากต่อการขับขี่ หรืออาจถึงขั้นรถพังคนเสียชีวิตได้"

"เช่น ตะปูเหล็กขนาดหนึ่งถึงสองเซนติเมตร วัตถุมีคม และอื่นๆ หากสิ่งเหล่านี้ถูกยางรถยนต์ที่วิ่งด้วยความเร็วสูงเหยียบเข้า ก็มีความเป็นไปได้สูงที่จะทำให้ยางระเบิด และรถที่กำลังวิ่งด้วยความเร็วสูงนั้นเดิมทีก็ไม่ได้เสถียรมากนัก การระเบิดของยางอย่างกะทันหันอาจทำให้ทิศทางของรถเปลี่ยนไป จนไปชนกับรถคันอื่น หรือราวกั้นถนน หรือแม้แต่พุ่งออกนอกถนน ตกหน้าผา เป็นต้น"

"ยิ่งไปกว่านั้น ยางระเบิดกะทันหันยังอาจทำให้รถพลิกคว่ำได้ ซึ่งถือว่าอันตรายมาก"

"แต่ด้วยความสามารถในการตรวจจับที่ละเอียดขนาดนี้ เราก็สามารถดำเนินการที่เหมาะสมบนระบบขับขี่อัตโนมัติได้ เช่น การหลบหลีกวัตถุมีคมที่ตรวจจับได้ในเชิงรุก ซึ่งจะช่วยลดเหตุการณ์วัตถุมีคมทิ่มแทงยางรถยนต์ได้อย่างมาก"

"ส่วนวัตถุขนาดเล็กทั่วไปส่วนใหญ่ เราจะใช้วิธีจัดการแบบเลือกปฏิบัติ เช่น กรองออกไปเลย มองข้ามการมีอยู่ของพวกมัน หรือหากเงื่อนไขเอื้ออำนวย ก็ทำการหลบหลีกอย่างนุ่มนวล โดยพยายามไม่ไปเหยียบวัตถุเล็กๆ เหล่านั้น เป็นต้น"

"และสำหรับถนนที่สภาพไม่ดี เราสามารถวางแผนเส้นทางการขับขี่แบบเจาะจง เพื่อหลีกเลี่ยงสิ่งกีดขวางขนาดใหญ่ให้ได้มากที่สุด เทคโนโลยีและอัลกอริทึมที่เกี่ยวข้องนี้ เราได้นำไปใช้กับยานสำรวจดวงจันทร์อัจฉริยะ 'ว่างซู' ของเรามานานแล้วครับ"

ในระหว่างที่โจวหย่งฮุยกำลังพูด การทดสอบยังคงดำเนินต่อไป ในขณะนี้ความเร็วของรถทดสอบแตะระดับหนึ่งร้อยยี่สิบกิโลเมตรต่อชั่วโมงแล้ว ความเร็วระดับนี้ตอนขับเองบนทางด่วนอาจจะไม่รู้สึกอะไรมากนัก แต่ในฐานะผู้สังเกตการณ์ ในที่สุดทุกคนก็สัมผัสได้ว่าความเร็วหนึ่งร้อยยี่สิบกิโลเมตรต่อชั่วโมงนั้นเร็วแค่ไหน

ไม่เพียงเท่านั้น บนถนนทดสอบยังมีรถทดสอบอีกคันที่ขับสวนทางมาด้วยความเร็วหนึ่งร้อยยี่สิบกิโลเมตรต่อชั่วโมงเช่นกัน นั่นหมายความว่าถ้ารถทดสอบทั้งสองคันไม่ลดความเร็ว ช่วงเวลาที่สวนกันจะมีความเร็วสัมพัทธ์สูงถึงสองร้อยสี่สิบกิโลเมตรต่อชั่วโมง ซึ่งเป็นความเร็วที่น่ากลัวมาก

ในขณะเดียวกัน ก็มีโดรนหลายลำบินวนเวียนอยู่บนท้องฟ้า ด้วยความเร็วสูงขนาดนี้ จะสามารถระบุวัตถุเหล่านี้ได้หรือไม่ ทำให้ทุกคนเต็มไปด้วยความคาดหวัง

ระบุออกมา ระบุออกมาสิ!

ท่ามกลางเสียงอุทานของทุกคน หน้าจอได้แสดงผลออกมาแล้ว โดยระบุรถทดสอบที่ขับสวนมา รวมถึงโดรนบางลำบนท้องฟ้า

"ระยะนี้น่าจะประมาณสี่ร้อยเมตรได้มั้ง"

"สามร้อยเก้าสิบเอ็ดเมตรครับ" โจวหย่งฮุยเหลือบมองข้อมูลบนหน้าจอแล้วตอบกลับ

"ยอดเยี่ยมไปเลย!"

การที่สามารถตรวจจับได้ในระยะไกลขนาดนี้ภายใต้ความเร็วระดับนี้ ทำให้ทุกคนตกตะลึงและพากันกล่าวชื่นชม

อู๋ฮ่าวดูรถที่วิ่งฉิวอยู่บนถนน แล้วยิ้มพร้อมโบกมือว่า "เอาล่ะ ผมว่าแค่นี้ก็พอแล้ว"

"อย่าเพิ่งสิ การทดสอบที่ร้อยสี่สิบกิโลเมตรยังไม่ได้ทำเลยนะ" จางจวินที่กำลังดูอย่างเพลิดเพลินได้ยินดังนั้นก็รู้สึกไม่พอใจขึ้นมาทันที

อู๋ฮ่าวจึงตอบกลับอย่างไม่เกรงใจว่า "ยังมีงานต้องทำอีกนะ อย่ามัวแต่เล่นเลย"

"ผลลัพธ์แค่นี้ก็น่าทึ่งมากแล้ว ทดสอบต่อไปก็ไม่มีความหมายอะไร เสียเวลาเปล่า"

พูดจบ อู๋ฮ่าวก็หันไปพูดกับโจวหย่งฮุยว่า "เอาล่ะ การทดสอบจบแค่นี้ สิ่งที่ควรดูก็ได้ดูหมดแล้ว"

โจวหย่งฮุยพยักหน้ารับ แล้วสั่งให้เจ้าหน้าที่เทคนิคเริ่มหยุดการทดสอบ

ส่วนอู๋ฮ่าวมองดูรถทดสอบที่ค่อยๆ ลดความเร็วลงบนถนนทดสอบ แล้วถามโจวหย่งฮุยว่า "ไลดาร์รุ่นนี้จะสามารถนำเข้าสู่ตลาดได้เมื่อไหร่"

เมื่อได้ยินคำถาม โจวหย่งฮุยก็หันมามองเขาแล้วตอบว่า "ปัจจุบันงานทดสอบที่เกี่ยวข้องกับเทคโนโลยีไลดาร์นี้เสร็จสิ้นแล้ว ตามหลักการแล้ว เราสามารถผลักดันเข้าสู่ตลาดได้ตลอดเวลาครับ"

"แต่ว่า... เราตั้งใจจะรอไปก่อนครับ"

รอ? อู๋ฮ่าวได้ยินดังนั้นก็แสดงสีหน้าสงสัยมองไปที่โจวหย่งฮุย ไม่ใช่แค่เขา จางจวินและคนอื่นๆ ก็มองไปที่โจวหย่งฮุยเช่นกัน รู้สึกแปลกใจว่าทำไมเทคโนโลยีที่ดีขนาดนี้ถึงไม่เปิดตัวใช้งาน กลับต้องรอไปก่อน

"ใช่ครับ รอ" โจวหย่งฮุยพยักหน้าอธิบาย "ถ้าขายแค่อุปกรณ์ฮาร์ดแวร์เราคิดว่ามันเสียของเกินไปครับ ดังนั้นเราจึงตั้งใจจะเปิดตัวพร้อมกับเทคโนโลยีการขับขี่อัตโนมัติรุ่นใหม่ของเราเพื่อขายแบบมัดรวมกัน"

"อีกอย่าง ตัวเทคโนโลยีการขับขี่อัตโนมัติรุ่นใหม่ของเราก็ได้รับการปรับปรุงและอัปเกรดบนพื้นฐานของเทคโนโลยีไลดาร์รุ่นใหม่นี้ด้วย ดังนั้นซอฟต์แวร์และฮาร์ดแวร์จึงเข้ากันได้ดียิ่งขึ้น ประสิทธิภาพก็ย่อมสูงขึ้นตามไปด้วยครับ"