บทที่ 1382 : ซูเปอร์สถานีชาร์จไร้สายระยะไกล | บทที่ 1383 : ความร่วมมือหลายฝ่าย ขยายฐานให้ใหญ่ขึ้น

บทที่ 1382 : ซูเปอร์สถานีชาร์จไร้สายระยะไกล

อาหารอาหารถูกนำมาวางบนโต๊ะอย่างรวดเร็ว เนื่องจากมีแค่พวกเขาสองคน ปริมาณอาหารจึงไม่มากนัก แต่มีความหลากหลายพอสมควร ไม่ว่าจะเป็นหมูสามชั้นน้ำแดง, ปลาตะเพียนนึ่ง, เนื้อวัวผัด, ซี่โครงแกะยี่หร่า, เห็ดออรินจิผัดแห้งหม้อไฟ, มะเขือยาวตุ๋นมันฝรั่ง, ยำแตงกวา, ผัดผักเห็ดหอม และอื่นๆ

เนื่องจากมีเพียงพวกเขาสองคน จึงไม่ต้องเกรงใจอะไรกัน รีบตักข้าวขึ้นมารับประทานทันที

จะว่าไป ทั้งคู่ต่างก็เริ่มหิวแล้ว ดังนั้นเมื่อเผชิญหน้ากับอาหารเลิศรสที่ครบเครื่องทั้งสีสัน กลิ่น และรสชาติมากมายขนาดนี้ ทั้งสองจึงเจริญอาหารเป็นอย่างมาก

จางจุนกินข้าวหมดไปหนึ่งถ้วย จากนั้นยกซุปขึ้นซดไปหนึ่งอึก แล้วอดไม่ได้ที่จะเผยสีหน้าพึงพอใจออกมา: "สบายตัวชะมัด ไม่ว่าจะมีเงินหรือไม่มีเงิน คนเราจะมีความสุขที่สุดก็ตอนที่หิวแล้วได้กินข้าวร้อนๆ สักคำนี่แหละ"

หึๆ อู๋ฮ่าวหัวเราะพลางหยิบกระดาษทิชชู่มาเช็ดปาก: "อาหารคือความต้องการพื้นฐานที่สุดของมนุษย์ และเป็นความปรารถนาที่รากฐานที่สุดด้วย ในประวัติศาสตร์มีการก่อกบฏและการผลัดเปลี่ยนราชวงศ์นับไม่ถ้วนที่มีสาเหตุมาจากเรื่องปากท้อง"

จางจุนพยักหน้า ตักข้าวมาอีกถ้วยแล้วยิ้มกล่าวว่า: "ขออีกชามนะ อ้อ จริงสิ เทคโนโลยีชาร์จไร้สายระยะไกลที่คุณพูดถึง คุณอยากจะสร้างมาตรฐานเดียวกันหมดเลยเหรอ เรื่องนี้ไม่มีปัญหาหรอก ตอนนี้เทคโนโลยีชาร์จไร้สายระยะไกลแบบนี้ แถมยังใช้งานจริงได้ ทั่วโลกมีไม่กี่เจ้าหรอก และพวกเราก็ครองความได้เปรียบอย่างเบ็ดเสร็จในด้านนี้ ดังนั้นการกำหนดมาตรฐานจึงไม่ใช่เรื่องยากอะไรสำหรับเรา"

อู๋ฮ่าวส่ายหน้ายิ้มๆ: "ในอดีตยุคของรถยนต์น้ำมัน ใครคุมน้ำมันได้ คนนั้นก็กุมชะตาเศรษฐกิจโลก ส่วนประเทศผู้ผลิตน้ำมันไม่กี่แห่งในโลก ก็ร่ำรวยขึ้นมาเพราะน้ำมัน ตรงกับคำเปรียบเปรยที่ว่า 'รวยล้นฟ้า' (รวยจนน้ำมันไหลเยิ้ม) จริงๆ

แต่เมื่อรถยนต์พลังงานใหม่ โดยเฉพาะรถยนต์ไฟฟ้าได้รับความนิยมแพร่หลาย ทรัพยากรไฟฟ้าก็จะกลายเป็นทรัพยากรสำคัญที่จะกุมชะตาเศรษฐกิจโลกในอนาคตเช่นกัน"

"แต่ทรัพยากรไฟฟ้าถือเป็นทรัพยากรยุทธศาสตร์ ปัจจุบันเรามีการไฟฟ้าแห่งชาติ (State Grid) อยู่แล้ว ตอนนี้จะกระโดดเข้าไปร่วมวงมันไม่สายไปหน่อยเหรอ ต่อให้เป็นประเทศกำลังพัฒนา ก็ต้องใช้เงินทุนมหาศาลในการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐาน ซึ่งเห็นได้ชัดว่าไม่สอดคล้องกับแนวคิดการพัฒนาของบริษัทเรานะ" จางจุนตั้งข้อสงสัย

อู๋ฮ่าวพยักหน้ายิ้มๆ: "คุณพูดถูก ตอนนี้จะเข้าไปเล่นในตลาดนี้มันสายไปแล้วจริงๆ แต่ยังมีอุตสาหกรรมหนึ่ง ซึ่งเป็นห่วงโซ่ที่มองข้ามไม่ได้ในอุตสาหกรรมรถยนต์พลังงานใหม่ ที่มีอนาคตการเติบโตสูงมาก และปัจจุบันการพัฒนายังไม่ค่อยดีนัก"

"นายหมายถึงแท่นชาร์จสาธารณะเหรอ?" จางจุนได้สติขึ้นมาทันที แล้วหันไปถามอู๋ฮ่าว

อู๋ฮ่าวพยักหน้า: "ใช่แล้ว แท่นชาร์จสาธารณะ หรือจะเรียกว่าสถานีชาร์จสาธารณะสำหรับรถยนต์พลังงานใหม่ก็ได้"

"สถานีชาร์จสาธารณะ เหมือนว่าการไฟฟ้าแห่งชาติ แล้วก็พวกค่ายรถยนต์ยักษ์ใหญ่กับบริษัทอื่นๆ ก็กำลังวางแผนในด้านนี้อยู่ไม่ใช่เหรอ" จางจุนเอ่ยถาม

"ถูกต้อง" อู๋ฮ่าวพยักหน้ายิ้ม: "แต่นายอย่าลืมสิว่า ข้อได้เปรียบที่สุดของเราในด้านนี้คืออะไร"

หือ? ดวงตาของจางจุนเป็นประกายขึ้นมาทันที กับข้าวที่คีบค้างไว้กลางอากาศก็ถูกวางลงในถ้วย จากนั้นเขาก็พูดกับอู๋ฮ่าวด้วยความตื่นเต้น: "ความหมายของนายคือ เทคโนโลยีชาร์จไร้สายระยะไกล"

อู๋ฮ่าวพยักหน้ายิ้มรับ: "ถูกต้อง ปัจจุบันในวงการรถยนต์พลังงานใหม่และแท่นชาร์จสาธารณะล้วนใช้การชาร์จแบบมีสาย แม้จะเป็นการชาร์จเร็วแบบมีสาย แต่รถยนต์ต่างยี่ห้อกันก็ยังไม่รองรับกัน หรือต่อให้รองรับ ก็ยังมีการจำกัดกระแสไฟ

สำหรับผู้ใช้รถยนต์พลังงานใหม่ มันยุ่งยากเกินไป พวกเขาต้องลงจากรถเพื่อเอาสายชาร์จมาเสียบกับรถ แล้วก็ต้องรอคอยอย่างยาวนาน ประสบการณ์ผู้ใช้งานแย่มาก

แล้วถ้าเราสามารถเข้าสู่ตลาดนี้ โดยมอบโมดูลชาร์จไร้สายให้กับรถยนต์พลังงานใหม่ทุกคัน แบบนี้พอพวกเขาขับเข้ามาในสถานีชาร์จสาธารณะของเรา ก็แค่จอดรถเข้าซอง แล้วลงรถไปพักผ่อนที่โถงบริการ ดื่มเครื่องดื่มหรือหาอะไรกิน พอกลับมาก็ขึ้นรถสตาร์ทเครื่องออกไปได้เลย

กระบวนการทั้งหมดกระชับและสะดวกสบายมาก ไม่ต้องมีการกระทำเพิ่มเติมอะไรให้วุ่นวาย แทบจะไม่รู้สึกถึงความไม่สะดวกเลย โดยพื้นฐานแล้วก็เหมือนกับจุดพักรถบนทางด่วนนั่นแหละ"

เมื่อได้ฟังคำแนะนำนี้ แววตาของจางจุนก็ยิ่งเป็นประกายระยิบระยับ: "ความหมายของนายคือ ให้เราเป็นคนลงทุนสร้างสถานีชาร์จไร้สายสำหรับรถยนต์พลังงานใหม่พวกนี้ เพื่อให้บริการชาร์จไฟแก่รถยนต์พลังงานใหม่ทุกคันเหมือนกับปั๊มน้ำมันสินะ"

"โดยหลักการก็ประมาณนั้นแหละ" อู๋ฮ่าวพยักหน้ากล่าว

จางจุนฟังแล้วก็รู้สึกว่าโครงการนี้เข้าท่า ถ้าทำได้เหมือนปั๊มน้ำมันจริงๆ นี่จะเป็นตลาดที่ใหญ่มหาศาลสำหรับพวกเขาเลยทีเดียว

แต่เมื่อคิดถึงตรงนี้ จางจุนก็ใจเย็นลงทันที: "โครงการนี้ดีก็จริง แต่ฉันมีคำถามอยู่สองสามข้อ ถ้าแก้ปัญหาพวกนี้ไม่ได้ โครงการนี้ก็คงไม่ต้องพูดถึง ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการลงมือทำจริงเลย

ข้อแรกคือเทคโนโลยีชาร์จไร้สาย ปัจจุบันเรามอบเทคโนโลยีและผลิตภัณฑ์ที่เกี่ยวข้องให้ค่ายรถยนต์บางรายก็จริง แต่มันเป็นแค่การชาร์จเสริม กำลังไฟแค่ 30KW ถ้าจะชาร์จแบตเตอรี่รถยนต์พลังงานใหม่ในปัจจุบันที่มีความจุเป็นร้อยกิโลวัตต์ชั่วโมงให้เต็ม เกรงว่าจะช้าเกินไปหน่อยมั้ง แบบนี้สถานีชาร์จคงกลายเป็นของไร้ค่าสำหรับเจ้าของรถ ไม่ได้มีประโยชน์อะไร...

ต้องรู้นะว่า ตอนนี้แท่นชาร์จมีสายเขาใช้ซูเปอร์ชาร์จขนาด 240KW กันแล้ว เพียงแต่ยังไม่แพร่หลายในวงกว้างเท่านั้นเอง"

อู๋ฮ่าวพยักหน้ายิ้ม: "นายพูดถูก ปัญหานี้ต้องให้ความสำคัญจริงๆ แต่ไม่ต้องห่วง เราได้พัฒนาเทคโนโลยีซูเปอร์ชาร์จไร้สายระยะไกลขนาด 400KW ออกมาแล้ว ซึ่งหมายความว่า การชาร์จรถยนต์ที่มีแบตเตอรี่ร้อยกว่ากิโลวัตต์ชั่วโมงให้เต็ม จะใช้เวลาแค่ประมาณสามสิบกว่านาทีเท่านั้น

นี่จะทำให้มีความเป็นไปได้ในการปฏิบัติจริงและสร้างการรับรู้ที่ดี เจ้าของรถแค่จอดพักสักสามสิบนาที ไฟก็เต็มแล้ว เทคโนโลยีนี้จะเปลี่ยนโครงสร้างตลาดรถยนต์พลังงานใหม่ในปัจจุบันได้อย่างแน่นอน แล้วตีฝ่าวงล้อมท่ามกลางโซลูชันการชาร์จและการชาร์จเร็วที่มีอยู่มากมาย จนยึดครองตลาดชาร์จเร็วของรถยนต์พลังงานใหม่ทั้งหมดได้ในที่สุด"

"เทคโนโลยีซูเปอร์ชาร์จไร้สายระยะไกล 400KW เทคโนโลยีสุกงอมแล้วเหรอ ปลอดภัยหรือเปล่า" แม้จางจุนจะตื่นเต้น แต่เขาก็ยังถามคำถามที่เขาเป็นกังวลออกมาอย่างใจเย็น

"วางใจเถอะ ผ่านการทดสอบอย่างเข้มงวดมาหมดแล้ว และเทคโนโลยีที่เกี่ยวข้องก็ได้นำไปใช้ในผลิตภัณฑ์บางส่วนแล้วด้วย" อู๋ฮ่าวยิ้มพลางพยักหน้า

"งั้นก็เยี่ยมไปเลย เทคโนโลยีนี้เปิดตัวเมื่อไหร่ ต้องสั่นสะเทือนวงการรถยนต์พลังงานใหม่แน่นอน จะเรียกว่าเป็นเทคโนโลยีพลิกโลกเลยก็ยังได้" จางจุนตบมือด้วยความตื่นเต้น

พูดถึงตรงนี้ เขาก็ถามคำถามที่สองกับอู๋ฮ่าวทันที: "งั้นปัญหาที่สอง ซูเปอร์สถานีชาร์จไร้สายระยะไกลแบบนี้ต้องไม่ใช่แค่สถานีชาร์จเพียวๆ แน่ มันจะต้องกลายเป็นสิ่งอำนวยความสะดวกครบวงจรเหมือนจุดพักรถบนทางด่วน

ถ้าเป็นแบบนี้ เงินลงทุนจะต้องมหาศาลมาก และถ้าจะปูพรมให้ทั่ว ก็ต้องใช้เงินทุนจำนวนมาก โครงการใหญ่ขนาดนี้ ลำพังแค่พวกเราคงแบกรับไม่ไหวแน่

แถมตอนนี้เงินทุนและทรัพยากรของบริษัทเราส่วนใหญ่ก็ทุ่มไปกับการวิจัยเทคโนโลยีล้ำสมัยระดับสูงและด้านชีวการแพทย์อวกาศ เกรงว่าจะดึงเงินทุนออกมาพัฒนาโครงการนี้ได้ไม่เท่าไหร่"

-------------------------------------------------------

บทที่ 1383 : ความร่วมมือหลายฝ่าย ขยายฐานให้ใหญ่ขึ้น

"สถานีชาร์จไร้สายระยะไกลระดับซูเปอร์... ถูกต้อง โครงการนี้ใหญ่โตมหาศาลจริงๆ อาศัยแค่พวกเราเจ้าเดียวคงแบกรับไม่ไหว" อู๋ฮ่าวพยักหน้าและกล่าวว่า "ในเมื่อจะทำแล้ว ก็ต้องทำให้เป็นรูปเป็นร่าง มีขนาดใหญ่ จะทำแบบเล่นขายของไม่ได้การหรอก

อย่างอื่นไม่ต้องพูดถึง เอาแค่สถานีชาร์จไร้สายระยะไกลระดับซูเปอร์แบบนี้ ผมคิดว่าเมืองระดับหนึ่ง สอง และสามทั่วประเทศจะต้องมีอย่างน้อยเมืองละหนึ่งแห่ง ส่วนเมืองระดับหนึ่งและสองบางแห่งอาจต้องมีหลายแห่งด้วยซ้ำ

ส่วนตลาดต่างประเทศ ก็ต้องกระจายไปยังเมืองสำคัญต่างๆ ทั่วโลก แล้วค่อยๆ ขยายลงไปในระดับรอง ตามการคำนวณนี้ หลังจากเริ่มโครงการ ชุดแรกเราต้องสร้างสถานีชาร์จไร้สายระยะไกลระดับซูเปอร์แบบนี้ให้ได้หนึ่งพันแห่ง"

"หนึ่งพันแห่ง ถ้าคำนวณเฉลี่ยแห่งละหนึ่งร้อยล้าน ก็ต้องใช้เงินถึงหนึ่งแสนล้านเลยนะ" จางจวิ้นถอนหายใจด้วยความทึ่ง

แม้ว่าเขาจะมองเห็นอนาคตของโครงการนี้เป็นอย่างมาก แต่การต้องใช้เงินทุนมหาศาลขนาดนี้ในคราวเดียว แถมยังเป็นการประเมินอย่างต่ำที่สุด เขาก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกกังวลและเสียดายเงินขึ้นมา

เขารู้ดีว่าโครงการที่ใหญ่โตขนาดนี้ อาศัยเพียงบริษัทพวกเขาเจ้าเดียวคงรับไม่ไหวแน่ๆ ทำได้เพียงต้องหาคนมาร่วมมือ พอคิดว่าจะต้องแบ่งผลประโยชน์ก้อนโตขนาดนี้ให้คนอื่น เขาก็ย่อมรู้สึกเจ็บปวดใจเป็นธรรมดา

"เพราะงั้น เราถึงต้องหาพันธมิตร เค้กก้อนนี้ใหญ่เกินไป ผลประโยชน์ที่เกี่ยวข้องก็มากเกินไป ลำพังพวกเราเจ้าเดียวคงกินไม่หมดแน่นอน ดังนั้นต้องหาผู้ช่วยที่มีเขี้ยวเล็บคมๆ เข้ามาช่วยกันแทะ" อู๋ฮ่าวพูดพร้อมรอยยิ้ม

"นายกะจะหาใคร เพนกวิน หรืออาลี หรือว่าบีวายออโต้?" จางจวิ้นถามทันที

"ไม่!"

อู๋ฮ่าวโบกมือ "ถ้าจะหา เราต้องหาพวกที่มีเขี้ยวเล็บคมและมีศักยภาพแข็งแกร่ง การไฟฟ้าแห่งชาติเองก็กำลังวางแผนเรื่องสถานีชาร์จสาธารณะอยู่ไม่ใช่เหรอ ผมเชื่อว่าพวกเขาต้องสนใจโครงการนี้แน่ นอกจากการไฟฟ้าแห่งชาติแล้ว รัฐวิสาหกิจด้านการลงทุน ทุนรัฐบาล ก็สามารถไปติดต่อได้ รวมถึงธนาคารยักษ์ใหญ่ แล้วค่อยเป็นพวกบริษัทรถยนต์พลังงานใหม่เหล่านี้

ขอแค่มีพวกเขาเข้าร่วม โครงการนี้ก็จะดำเนินการได้อย่างราบรื่นยิ่งขึ้น ปัญหาและอุปสรรคบางอย่างสำหรับเราในตอนนี้ ก็จะไม่เป็นปัญหาอีกต่อไป"

"แต่ถ้ายักษ์ใหญ่เข้ามากันเยอะขนาดนี้ ส่วนแบ่งที่เราจะได้ก็น้อยลงน่ะสิ" จางจวิ้นอดรู้สึกเสียดายไม่ได้ เพราะนี่เป็นโครงการที่ทำเงินได้แน่ๆ จู่ๆ ก็ชักศึกเข้าบ้านดึงหมาป่าเข้ามาตั้งหลายตัว ส่วนที่จะเหลือถึงมือพวกเขาก็ย่อมน้อยลง

อู๋ฮ่าวมองจางจวิ้นแล้วส่ายหน้ายิ้มๆ "มองให้ไกลหน่อย ต้องรู้ว่าสิ่งที่เราเผชิญไม่ใช่แค่ตลาดในประเทศที่ใหญ่โตเท่านั้น แต่ยังมีตลาดต่างประเทศที่กว้างใหญ่กว่าตลาดในประเทศอีกนะ

ปัจจุบันการแข่งขันในด้านนี้ค่อนข้างดุเดือด ดังนั้นเราต้องหาพันธมิตรที่แข็งแกร่งเข้ามา แบบนี้พอมีพวกเขาช่วยค้ำจุน เราจะได้ไม่รู้สึกโดดเดี่ยวเกินไป

ถึงจะบอกว่ามีขาใหญ่เข้ามาร่วมด้วยเยอะ สัดส่วนที่เราถือครองจะน้อยลง แต่ถ้าเราขยายฐานเค้กนี้ให้ใหญ่ขึ้น ส่วนแบ่งสุดท้ายที่เราจะได้รับก็ยังมากกว่าการที่เราลุยเดี่ยวอยู่ดี

ที่สำคัญกว่านั้นคือ พวกนี้ล้วนเป็นต้นไม้ใหญ่เสียดฟ้า มีพวกเขาให้พึ่งพาอาศัยร่มเงา มันจะเป็นผลดีต่อการพัฒนาระยะยาวของบริษัทเราอย่างแน่นอน"

"ผมเข้าใจแล้ว"

จางจวิ้นพยักหน้า "ไม่ยอมเสียลูกแกะก็จับหมาป่าไม่ได้ หลักการนี้ผมเข้าใจดี อีกอย่างผมคิดว่าไม่เพียงแค่สถานีชาร์จไร้สายระยะไกลระดับซูเปอร์แบบนี้เท่านั้น เรายังสามารถร่วมมือกับห้างสรรพสินค้า ศูนย์การค้า และหน่วยงานบริหารสาธารณูปโภคในท้องถิ่น เพื่อกระจายสถานีชาร์จเหล่านี้เป็นหน่วยย่อยๆ เข้าไปในห้าง ศูนย์การค้า และลานจอดรถสาธารณะ หรือแม้แต่ที่จอดรถส่วนกลางของหมู่บ้าน แบบนี้ตลาดทั้งหมดก็จะขยายตัวได้อีกหลายเท่า"

อู๋ฮ่าวพยักหน้าตอบ "นี่เป็นแนวทางการพัฒนาที่ดีจริงๆ แต่จะทำอย่างไรนั้น ต้องมีการวิจัยและหารืออย่างละเอียดก่อน หากกระจายสถานีชาร์จเป็นหน่วยย่อย สถานีชาร์จหลักที่เราสร้างใหม่จะได้รับผลกระทบหรือไม่ และศูนย์การค้าที่อยู่รอบๆ สถานีชาร์จหลักจะได้รับผลกระทบไหม

เรื่องพวกนี้ต้องพิจารณาให้รอบด้าน จะเก็บงาแล้วทิ้งแตงโมไม่ได้"

"นายพูดถูก ผมคิดน้อยไปหน่อย" จางจวิ้นพยักหน้า

อู๋ฮ่าวโบกมือยิ้มๆ "จริงๆ แล้วความคิดของนายก็ใช่ว่าจะทำไม่ได้ แต่จะทำอย่างไรให้เป็นรูปธรรมนั้น ต้องมีการสำรวจวิจัยและพิสูจน์อย่างละเอียดถึงจะได้คำตอบ

เอาอย่างนี้ก็แล้วกัน โครงการนี้ให้หวงจื้อหัวจัดตั้งทีมงานมืออาชีพมารับผิดชอบ แต่บริษัทพลังงานใหม่เพิ่งตั้งได้ไม่นาน งานยังไม่คล่อง ความสามารถยังขาดอยู่บ้าง ดังนั้นด้านนี้นายลงมาคุมด้วยตัวเองเถอะ"

พูดถึงตรงนี้ อู๋ฮ่าวก็ทำสีหน้าจริงจังใส่จางจวิ้น "ตอนนี้คุณมีสองเรื่องที่ต้องทำ ข้อแรก คุณต้องให้หวงจื้อหัวรีบตั้งทีมโครงการนี้ขึ้นมาโดยเร็วที่สุด ถ้าจำเป็นก็ดึงคนเก่งๆ จากสำนักงานใหญ่ไปเสริมทัพได้

หลังจากตั้งทีมโครงการแล้ว ต้องรีบศึกษางานและลงมือทำทันที และสิ่งแรกที่ต้องทำคือ จัดทำรายงานการศึกษาความเป็นไปได้ของโครงการและแผนการดำเนินงานอย่างละเอียดออกมา

ส่วนข้อสอง คุณต้องไปเจรจากับการไฟฟ้าแห่งชาติ บริษัทลงทุนรัฐบาล ทุนรัฐบาล ธนาคารยักษ์ใหญ่ และบริษัทรถยนต์พลังงานใหม่

ผมเชื่อว่าพวกเขาต้องสนใจโครงการนี้แน่ ดังนั้นเราต้องรีบจัดการประชุมความร่วมมือ เพื่อหารือเรื่องความร่วมมือหลายฝ่ายในโครงการนี้โดยเร็ว"

"ได้ ช่วงนี้ผมจะย้ายจุดโฟกัสงานมาที่โครงการนี้ จะพยายามผลักดันให้โครงการนี้เกิดขึ้นให้เร็วที่สุด" จางจวิ้นพยักหน้า แล้วมองไปที่อู๋ฮ่าวพร้อมถาม

"มียักษ์ใหญ่เยอะขนาดนี้ สรุปแล้วเราจะถือครองได้เท่าไหร่?"

พอได้ยินคำถามนี้ อู๋ฮ่าวก็ครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วเอ่ยว่า "สู้ให้ได้สักสามสิบเปอร์เซ็นต์ แต่รับประกันที่ยี่สิบเปอร์เซ็นต์ อย่างไรเสียสุดท้ายก็อย่าให้ต่ำกว่าร้อยละยี่สิบ"

"ยากอยู่นะ" จางจวิ้นยิ้มขื่นออกมา

อู๋ฮ่าวพยักหน้ายิ้ม "ยักษ์ใหญ่เยอะขนาดนี้ การจะไปแย่งเนื้อจากปากเสือ ย่อมยากลำบากแน่นอน แต่ไม่ต้องกลัว เทคโนโลยีอยู่ในมือเรา เราต้องกุมความได้เปรียบในโครงการนี้ไว้อย่างมั่นคง

ผมคิดว่าก่อนการเจรจาจริง เราน่าจะหาพันธมิตรไว้สักราย ถึงเวลาเจรจาจะได้ช่วยหนุนกันได้"

"พันธมิตร นายคิดว่าใครเหมาะ?" จางจวิ้นเอ่ยถาม

อู๋ฮ่าวคิดสักพักแล้วตอบกลับ "ก็ต้องเป็นรายที่ขาดไม่ได้แน่นอนอยู่แล้ว"

"ถ้าอย่างนั้น ก็คงหนีไม่พ้นการไฟฟ้าแห่งชาติ แต่ผลประโยชน์ของเรากับของพวกเขาขัดแย้งกัน การจะหาข้อตกลงร่วมกันเพื่อสร้างพันธมิตรในด้านนี้คงยากหน่อย" จางจวิ้นขมวดคิ้วกังวล

อู๋ฮ่าวพยักหน้าเห็นด้วย "ถูกต้อง แต่คุณสามารถใช้ทุนรัฐบาล บริษัทลงทุนรัฐบาล หรือแม้แต่ผู้ผลิตรถยนต์รายใหญ่เหล่านั้นมาช่วยคานอำนาจได้

ตอนนี้พวกเขาเองก็เผชิญแรงกดดันในด้านนี้ไม่น้อย โดยเฉพาะการแข่งขันกับผู้ผลิตรถยนต์พลังงานใหม่เหล่านี้ ดังนั้นโครงการนี้พวกเขาไม่มีทางพลาดแน่ คุณสามารถใช้ประโยชน์จากจุดนี้ให้ดี เพื่อช่วงชิงผลประโยชน์ที่มากขึ้นได้"