บทที่ 1122 : ยานอวกาศทดลอง | บทที่ 1123 : สถาบันวิจัยเทคโนโลยีการบินและการออกแบบอากาศยาน

บทที่ 1122 : ยานอวกาศทดลอง

"ผมไม่อยากให้เรื่องวุ่นวายเหมือนก่อนหน้านี้เกิดขึ้นอีก ถึงพวกเขาจะเป็นแค่ตัวแทนจำหน่าย แต่พวกเขาก็ติดป้ายแบรนด์ Haoyu Technology ของเรา ผมไม่ต้องการให้ชื่อเสียงและความน่าเชื่อถือของเราต้องมาป่นปี้เพราะตัวแทนจำหน่ายพวกนี้ เรายอมไม่เอาเงินก้อนนี้ ดีกว่าปล่อยให้พวกเขาทำเรื่องเหลวไหล สำหรับปัญหาที่ตรวจพบ เจอหนึ่งรายจัดการหนึ่งราย จะไม่มีการละเว้นเด็ดขาด

หากปัญหาหนักหนา หรือตักเตือนแล้วไม่ฟัง ก็ให้ปรับเงิน หรือถึงขั้นถอนสิทธิ์การเป็นตัวแทนไปเลย"

"ถ้าถึงขั้นถอนสิทธิ์เลยจะรุนแรงไปหน่อยไหม ปรับเงินให้เยอะหน่อย ให้พวกเขาหลาบจำก็พอแล้วมั้ง" จางจุนเอ่ยทัดทานขึ้นมา

สำหรับคำทัดทานของจางจุน อู๋ฮ่าวโบกมือปฏิเสธทันที "ไม่ได้ ต้องจัดการขั้นเด็ดขาด ถ้าไม่เชือดไก่ให้ลิงดู จะกวาดล้างพฤติกรรมแย่ๆ และปรับทัศนคติให้ถูกต้องได้ยังไง"

"เป็นอะไรไป ทำไมอารมณ์รุนแรงขนาดนี้ ไปกินพริกมาเหรอ" จางจุนถามพร้อมรอยยิ้ม

อู๋ฮ่าวส่ายหน้า "ไม่มีอะไร แค่ช่วงนี้สะสมความหงุดหงิดเอาไว้หน่อยน่ะ เสือไม่คำราม นึกว่าผมเป็นแมวเปอร์เซียซะแล้ว"

ฮ่าๆๆ จางจุนและหยางฟานหัวเราะออกมาเมื่อได้ยิน จางจุนมักจะปรากฏตัวต่อหน้าทุกคนด้วยภาพลักษณ์ที่สุภาพอ่อนโยน ท่วงท่าสง่างาม และมีความเป็นสุภาพบุรุษ

แต่พวกเขารู้ดีว่า หากอู๋ฮ่าวโกรธขึ้นมาเมื่อไหร่ คนอื่นยากที่จะรับมือไหว เพียงแต่ไม่รู้ว่าใครหรือเรื่องอะไรที่ทำให้เขาโกรธได้ขนาดนี้

สาเหตุที่อู๋ฮ่าวโกรธเป็นเพราะสำนักงานตรวจสอบและบัญชีของบริษัทได้รายงานคดีทุจริตใช้อำนาจหน้าที่ในทางมิชอบของผู้บริหารระดับกลางเข้ามาอีกแล้ว หัวหน้าฝ่ายการตลาดคนหนึ่งอาศัยความสะดวกในตำแหน่งหน้าที่ แสวงหาผลประโยชน์ส่วนตน เรียกรับสินบน ซึ่งขณะนี้มีหลักฐานมัดตัวแน่นหนา และจากการสืบสวนของสำนักงานตรวจสอบ ยังพบว่าคดีนี้เกี่ยวโยงกับคนจำนวนมาก หรือแม้กระทั่งพาดพิงไปถึงผู้บริหารระดับกลาง-สูงบางคนในบริษัท

เรื่องนี้ทำให้อู๋ฮ่าวโมโหมาก แต่เพื่อให้ตรวจสอบได้อย่างชัดเจน เขาจึงยังไม่กระโตกกระตาก แต่สั่งการให้สำนักงานตรวจสอบดำเนินการสืบสวนทางลับต่อไป รอให้หลักฐานครบถ้วนแล้วค่อยจัดการรวบยอดทีเดียว ใครที่ควรส่งตำรวจก็ส่ง ใครที่ควรไล่ออกก็ไล่ออก ใครที่ควรลงโทษทางวินัยก็ลงโทษ

เงินเดือนของบริษัทก็สูงลิบลิ่วอยู่แล้ว ยังจะเกิดเหตุการณ์ใช้อำนาจหน้าที่หาผลประโยชน์และรับสินบนแบบนี้อีก แสดงว่าคนพวกนี้โลภมากไม่รู้จักพอ ไม่ควรค่าแก่การให้อภัย

อู๋ฮ่าวเหลือบมองจางจุนและหยางฟานแวบหนึ่ง ท้ายที่สุดเขาก็ยังไม่พูดเรื่องนี้ออกมา ผู้บริหารระดับกลาง-สูงที่ถูกพาดพิงถึงนั้นมีความสัมพันธ์กับจางจุนในระดับหนึ่ง เรียกได้ว่าเป็นคนที่จางจุนเป็นคนปั้นขึ้นมากับมือ

อู๋ฮ่าวกลัวว่าถ้าบอกจางจุนไป เขาจะเก็บอาการไม่อยู่ จนทำให้ไก่ตื่นเสียก่อน

ดังนั้นรอให้คดีทั้งหมดคลี่คลายและสืบสวนจนกระจ่างแล้ว เขาค่อยบอกจางจุนทีหลังจะดีกว่า

"ทาง Haoyu Aerospace เป็นอย่างไรบ้าง?" อู๋ฮ่าวเปลี่ยนเรื่องคุยทันที

เมื่อได้ยินอู๋ฮ่าวถามถึง หยางฟานก็ขานรับทันที และดึงความสนใจของจางจุนไปด้วย

แม้ว่า Haoyu Aerospace จะแยกตัวออกไปเป็นบริษัทลูกแล้ว แต่สถาบันวิจัยในสังกัดยังคงอยู่ภายใต้การกำกับดูแลของฝ่ายเทคนิคด้วย ดังนั้นสำหรับเรื่องของสถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีการบินและอวกาศ หยางฟานจึงรู้รายละเอียดเป็นอย่างดี

"ต้นเดือนกรกฎาคมที่จะถึงนี้มีภารกิจปล่อยจรวดอีกครั้ง ครั้งนี้เราจะใช้จรวด 'เจี้ยนมู่-1' (Jianmu-1) ของเรา ซึ่งเป็นจรวดใช้แล้วทิ้งต้นทุนต่ำพิเศษ และฐานปล่อยจรวดก็จะย้ายจากจิ่วเฉวียน (Jiuquan) ในภาคตะวันตกเฉียงเหนือ ไปยังซีชาง (Xichang) ในมณฑลเสฉวน

ภารกิจครั้งนี้จะปล่อยดาวเทียมเพียงดวงเดียว แต่เป็นดาวเทียมลาดตระเวนสำรวจพื้นโลก ซึ่งใช้สำหรับการป้องกันกำจัดศัตรูพืชและการผลิตทางการเกษตรของประเทศเราเป็นหลัก

แน่นอนว่านั่นเป็นคำชี้แจงต่อภายนอก ดาวเทียมการเกษตรของประเทศเราน่ะนะ... ใครๆ ก็รู้กันอยู่"

"อ้าว ดาวเทียมแบบนี้ทางการไม่ได้เป็นคนรับผิดชอบเหรอ ทำไมถึงมาจ้างเราล่ะ มีปัญหาอะไรหรือเปล่า?" จางจุนขมวดคิ้วด้วยความกังวล

หยางฟานพยักหน้ายิ้มๆ แล้วตอบว่า "ถูกต้องครับ ตามปกติแล้วทางการจะเป็นผู้รับผิดชอบ แต่ทว่า... วงโคจรการปล่อยดาวเทียมครั้งนี้มีความพิเศษหน่อย ดังนั้นชิ้นส่วนซากจรวดอาจจะตกลงในประเทศเพื่อนบ้าน

เพื่อรับประกันว่าเทคโนโลยีจรวดของประเทศเราจะไม่รั่วไหล พวกเขาจึงมาหาเรา

แบบนี้ต่อให้ซากจรวดตกลงไปในประเทศอื่น เทคโนโลยีจรวดของประเทศเราก็จะไม่รั่วไหลออกไป

อีกประการหนึ่ง เราใช้การออกแบบที่เน้นต้นทุนต่ำพิเศษ โดยพื้นฐานแล้วเมื่อตกลงสู่พื้นโลก ซากจรวดจะเสียหายจนยากที่จะกู้คืนสภาพเดิม ซึ่งนี่ก็ช่วยในการรักษาความลับของเทคโนโลยีด้วย"

เมื่อได้ยินคำพูดของหยางฟาน จางจุนก็ขมวดคิ้วหนักขึ้น "ถ้าซากจรวดไปตกในประเทศอื่น มันอาจจะก่อให้เกิดข้อพิพาทได้นะ เบื้องบนตั้งใจจะให้เราออกหน้าเป็นแพะรับบาปชัดๆ"

ส่วนอู๋ฮ่าวนั้นกลับยิ้มและกล่าวว่า "เทียบกับทางการแล้ว เราเหมาะที่จะแบกหม้อใบนี้ (รับผิดแทน) มากกว่านะ เพราะสถานะของทั้งสองฝ่ายไม่เหมือนกัน เราเป็นบริษัทอวกาศเชิงพาณิชย์ และยังเป็นบริษัทเอกชน ความอ่อนไหวจะน้อยกว่าหน่อย

ถึงเวลานั้น ให้เบื้องบนช่วยออกหน้าไกล่เกลี่ย เรื่องมันก็ผ่านไปได้

และซากจรวดก็ไม่แน่ว่าจะตกลงในเขตแดนประเทศเพื่อนบ้านเสมอไป เพียงแต่ครั้งนี้พื้นที่ตกของซากจรวดท่อนแรกมันอยู่ใกล้พรมแดนมากเกินไปหน่อย พวกเขาเลยใช้วิธีนี้"

"นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน เรื่องนี้ปฏิเสธได้ไหม รับหน้าแทนแบบนี้มันไม่คุ้มเลยนะ" จางจุนแสดงท่าทีไม่ค่อยเต็มใจอย่างเห็นได้ชัด

อู๋ฮ่าวพยักหน้ายิ้มๆ "ปฏิเสธได้ เพียงแต่หลังจากนี้ใบสั่งซื้อที่เกี่ยวข้องที่เราจะได้รับคงน้อยลง คุณเข้าใจความหมายที่ผมพูดใช่ไหม?"

เมื่อได้ยินสิ่งที่อู๋ฮ่าวพูด จางจุนก็ยิ้มเจื่อนทันที นั่นสินะ ถ้าปฏิเสธไป เกรงว่าวันหน้าพวกเขาคงยากที่จะได้รับคำสั่งซื้อที่เกี่ยวข้องจากทางการอีก ซึ่งสำหรับพวกเขาแล้ว นั่นจะเป็นการสูญเสียมหาศาล

เมื่อคิดได้ดังนั้น จางจุนก็ถอนหายใจออกมาเฮือกหนึ่ง "ก็ได้ครับ แต่ยังไงก็ต้องพยายามหลีกเลี่ยงไม่ให้ซากจรวดตกลงไปในประเทศอื่นนะ มีเรื่องให้น้อยดีกว่ามีเรื่องมาก ความสงบเรียบร้อยสำคัญที่สุด"

"วางใจเถอะ ทีมผู้เชี่ยวชาญที่เกี่ยวข้องได้ทำการพิสูจน์และตรวจสอบซ้ำหลายรอบแล้ว ลดความเสี่ยงให้เหลือน้อยที่สุดแล้ว" อู๋ฮ่าวพูดปลอบพร้อมรอยยิ้ม และส่งสัญญาณให้หยางฟานพูดต่อ

หยางฟานรับรู้ความหมายจึงพูดต่อว่า "หลังจบภารกิจการปล่อยครั้งนี้ เราจะเตรียมตัวอย่างจริงจังสำหรับการปล่อยในเดือนสิงหาคม

ขณะนี้ยานอวกาศทดลองของเราได้พัฒนาเสร็จสมบูรณ์แล้ว และกำลังอยู่ในระหว่างการทดสอบ ส่วนจรวดเจี้ยนมู่-2 (Jianmu-2) ที่จะใช้ในภารกิจนี้ ก็ผลิตเสร็จเรียบร้อยแล้วเช่นกัน กำลังอยู่ในขั้นตอนการทดสอบสุดท้าย

หลังจากจบการปล่อยช่วงปลายเดือนมิถุนายน จรวดลูกนี้และยานอวกาศทดลองจะถูกส่งไปยังจิ่วเฉวียน เพื่อส่งมอบให้ทางนั้นดำเนินการทดสอบและเตรียมความพร้อมขั้นสุดท้ายก่อนการปล่อย

เมื่อไม่กี่วันก่อนผมเพิ่งคุยโทรศัพท์กับโจวเซี่ยงหมิง ทางนั้นทุกอย่างปกติ ทุกอย่างกำลังเดินหน้าไปตามแผน"

เมื่อได้ยินรายงานของหยางฟาน อู๋ฮ่าวก็เผยรอยยิ้มออกมา "การปล่อยครั้งนี้สำคัญกับเรามาก ต้องทำให้มั่นใจว่าจะไม่มีความผิดพลาดเกิดขึ้น

เพราะมันเป็นตัวกำหนดความเร็วในการขับเคลื่อนโครงการอวกาศของเราโดยตรง หากล้มเหลวหรือสะดุด ทั้งโครงการจะต้องถูกเลื่อนออกไปอีกนาน"

"พวกเราทราบเรื่องนี้ดีครับ เพื่อให้มั่นใจว่ายานอวกาศทดลองครั้งนี้จะปล่อยได้สำเร็จ พวกเราเตรียมการไว้เยอะมาก เพื่อรับประกันว่าทุกอย่างจะไม่มีพลาด

ตามที่โจวเซี่ยงหมิงบอกผม โดยพื้นฐานแล้วทุกอย่างที่พวกเขานึกออก ได้เตรียมแผนสำรองไว้ถึงสามชั้นแล้ว"

-------------------------------------------------------

บทที่ 1123 : สถาบันวิจัยเทคโนโลยีการบินและการออกแบบอากาศยาน

แม้จะเป็นเวลาเช้า แต่ทั้งเมืองก็ถูกปกคลุมไปด้วยความร้อนระอุ

ภายใต้แสงแดดอันร้อนแรง ขบวนรถเอสยูวีสีดำสามคันกำลังแล่นไปบนถนนยางมะตอยท่ามกลางทุ่งนากว้างใหญ่

แม้ว่าในรถจะเปิดเครื่องปรับอากาศ แต่อู๋ฮ่าวก็ยังสัมผัสได้ถึงอุณหภูมิภายนอก ดังนั้นเขาจึงแต่งตัวมาในชุดที่ค่อนข้างสบายๆ กางเกงยีนส์ขายาวเนื้อบาง คู่กับรองเท้าผ้าใบ และสวมเสื้อยืดสีดำทับไว้ด้านบน ดูเรียบง่ายและทะมัดทะแมง

หากไม่ใช่เพราะต้องไปร่วมประชุมในสถานที่สำคัญ เขาคงจะแต่งตัวให้สบายกว่านี้อีก

ครืน...

พร้อมกับเสียงคำรามดังสนั่นมาจากท้องฟ้า เครื่องบินลำเลียงขนาดใหญ่สีเทาเข้มกำลังบินผ่านเหนือศีรษะพวกเขา ระดับความสูงนั้นต่ำมาก ต่ำจนสามารถมองเห็นหมายเลขเครื่องบนลำตัวเครื่องบินได้

เมื่อเปิดหน้าต่างรถ ลมร้อนวูบหนึ่งก็พัดเข้ามา อู๋ฮ่าวมองดูเครื่องบินลำเลียงขนาดใหญ่ที่บินไกลออกไปในท้องฟ้า แล้วอดไม่ได้ที่จะตกอยู่ในห้วงความคิด

โดยไม่รู้ตัว รถได้เดินทางมาถึงจุดหมายและจอดลงที่หน้าอาคารสำนักงานแห่งหนึ่ง

อู๋ฮ่าวที่ได้สติกลับมาจัดแจงเสื้อผ้าของตนเองเล็กน้อยแล้วลงจากรถ เขาพบว่าที่ร่มเงาตรงทางเข้ามีผู้นำระดับสูงหลายท่านยืนรออยู่และกำลังมองมาที่เขาด้วยรอยยิ้ม

เมื่อเห็นดังนั้น อู๋ฮ่าวจึงรีบวิ่งเหยาะๆ ขึ้นบันไดไป แล้วยิ้มให้กับเหล่าผู้นำพร้อมกล่าวว่า "ขอโทษครับ ขอโทษที่มาช้า ให้ทุกคนต้องรอนานเลย"

"ฮ่าๆ ไม่ช้าหรอก ตอนนี้เพิ่งจะเก้าโมงห้าสิบห้านาที ยังเหลืออีกห้านาทีกว่าจะถึงเวลานัดสิบโมงของเรา" หลัวข่ายที่ยืนอยู่ข้างๆ ในชุดเครื่องแบบปกติภาคฤดูร้อนเสื้อเชิ้ตสีฟ้าของกองทัพอากาศพูดหยอกล้ออู๋ฮ่าวด้วยรอยยิ้ม

"ฮ่าๆๆๆ... ประธานอู๋ ยินดีต้อนรับๆ บุคลิกสง่างาม เป็นคนหนุ่มที่มีอนาคตไกลจริงๆ" ชายชราวัยประมาณหกสิบปีสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวยื่นมือมาทางเขาพร้อมรอยยิ้ม

"เสี่ยวอู๋ ท่านนี้คือรองผู้อำนวยการฉี แห่งสถาบันวิจัยเทคโนโลยีการบินและการออกแบบอากาศยานของเรา" หลัวข่ายที่อยู่ข้างๆ รีบแนะนำ

"สวัสดีครับ ท่านรองฯ ฉี รบกวนด้วยนะครับ" อู๋ฮ่าวยิ้มและจับมือกับรองผู้อำนวยการฉี

"รบกวนอะไรกัน คนหนุ่มที่มีความสามารถอย่างคุณ พวกเรายินดีต้อนรับแทบไม่ทันเสียอีก" รองผู้อำนวยการฉีจับมืออู๋ฮ่าวด้วยความกระตือรือร้น

"ประธานอู๋ ไม่เจอกันนานเลยนะ" ชายวัยกลางคนที่ยืนอยู่ข้างรองผู้อำนวยการฉีพูดกับอู๋ฮ่าวด้วยรอยยิ้ม

"ไม่เจอกันนานเลยครับ ผู้อำนวยการซ่ง" อู๋ฮ่าวจับมือผู้อำนวยการซ่งอย่างสนิทสนม นี่คือผู้อำนวยการซ่งจากศูนย์ทดสอบการบิน ก่อนหน้านี้อู๋ฮ่าวเคยไปที่ศูนย์ทดสอบการบินและได้ร่วมงานกับพวกเขา จึงถือว่าเป็นคนคุ้นเคยกัน

"ท่านนี้คือศาสตราจารย์ถังซื่อเจินของสถาบันเรา ท่านทำงานวิจัยด้านระบบควบคุมอัตโนมัติของอากาศยานมาโดยตลอด" รองผู้อำนวยการฉีชี้ไปที่ชายชราผอมบางผมขาวโพลนที่ยืนอยู่ข้างๆ แล้วแนะนำให้อู๋ฮ่าวรู้จัก

เมื่ออู๋ฮ่าวเห็นดังนั้น เขาก็รีบใช้สองมือกุมมือที่หยาบกร้านและผอมบางของชายชราเพื่อทักทายทันที "ศาสตราจารย์ถัง ผมชื่นชมท่านมานานแล้วครับ ข้างนอกนี้อากาศร้อน ท่านรอข้างในก็ได้ครับ ทำไมถึงออกมาด้วย"

"ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร ร่างกายผมยังแข็งแรงดี" ศาสตราจารย์ถังซื่อเจินตบหลังมืออู๋ฮ่าวเบาๆ พร้อมกับพิจารณาเขาแล้วกล่าวว่า "ผมเองก็อดใจรอไม่ไหว อยากจะเจอตัวนักวิทยาศาสตร์อัจฉริยะที่ทุกคนพูดถึงกันน่ะสิ

พวกเขาบอกว่าคุณน่ะ ไม่เพียงแต่บริหารบริษัทได้ดี แต่ยังทำงานวิจัยได้เก่งกาจมาก โดยเฉพาะในด้านเทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์ที่มีความสำเร็จสูงมาก

แถมผมเองก็ได้ติดตามข่าวของพวกคุณหลายข่าว อย่างเช่นจรวดที่พวกคุณเพิ่งปล่อยไป แล้วก็ซูเปอร์คอมพิวเตอร์โฟตอนเมื่อหลายเดือนก่อน

เป็นคนหนุ่มที่มีความสามารถจริงๆ ทำให้พวกตาแก่โง่เง่าอย่างพวกเรารู้สึกละอายใจเลย สมัยพวกเราอายุเท่าคุณ ยังถือสมุดเล่มเล็กๆ เดินตามอาจารย์ต้อยๆ เป็นนักเรียนที่ดีอยู่เลย"

ฮ่าๆๆๆ เมื่อได้ยินคำพูดของถังซื่อเจิน ทุกคนต่างก็หัวเราะออกมา

รองผู้อำนวยการฉีที่อยู่ข้างๆ จึงเอ่ยชวน "ไปเถอะ พวกเราเข้าไปคุยกันข้างใน มายืนอยู่หน้าประตูแบบนี้มันดูไม่ดี เดี๋ยวใครมาเห็นจะนึกว่าเราดูแลแขกไม่ดี"

ฮ่าๆๆๆ... ระหว่างการพูดคุยหยอกล้อ ทุกคนก็เดินตามคำเชิญของรองผู้อำนวยการฉีเข้าไปในอาคารสำนักงาน

หลัวข่ายในชุดทหารเดินไปข้างๆ อู๋ฮ่าวแล้วยิ้มแสดงความยินดี "เสี่ยวอู๋ ผมยังไม่ได้แสดงความยินดีกับคุณเลยนะ การปล่อยจรวดครั้งนี้ประสบความสำเร็จอีกแล้ว"

"ใช่ๆ ต้องแสดงความยินดีด้วยจริงๆ" ผู้อำนวยการซ่งจากศูนย์ทดสอบการบินตอบรับด้วยรอยยิ้ม

"ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ" อู๋ฮ่าวกล่าวขอบคุณซ้ำๆ

"ได้ยินว่าการปล่อยจรวดครั้งนี้ไม่ง่ายเลย ไม่เพียงแต่วงโคจรจะพิเศษ ความยากในการปล่อยก็สูง แถมซากจรวดยังเกือบจะตกลงในประเทศเพื่อนบ้านอีก" รองผู้อำนวยการฉีหันมาถามเขา

อู๋ฮ่าวพยักหน้าตอบ "ใช่ครับ วงโคจรครั้งนี้มีความต้องการที่ค่อนข้างพิเศษ ดังนั้นเส้นทางการบินขึ้นของจรวดจึงแตกต่างจากเส้นทางการบินของจรวดส่วนใหญ่ ทำให้จุดตกของจรวดท่อนแรกค่อนข้างใกล้ชายแดน

แต่ยังโชคดีที่จุดตกของซากจรวดท่อนแรกยังอยู่ในประเทศเรา เป็นพื้นที่ลึกเข้าไปในเทือกเขาเหิงต้วน ไม่ได้สร้างความเสียหายต่อชีวิตและทรัพย์สินบนพื้นดินครับ"

"พวกคุณมีจรวดแบบนำกลับมาใช้ใหม่ได้ไม่ใช่เหรอ ทำไมไม่ใช้จรวดแบบนั้นปล่อยล่ะ จะได้ลดต้นทุนการปล่อยด้วย" ผู้อำนวยการซ่งอดถามไม่ได้

อู๋ฮ่าวส่ายหน้าตอบ "ก็เพราะวงโคจรของการปล่อยครั้งนี้ค่อนข้างพิเศษครับ จรวดท่อนแรกเลยไม่สามารถกู้คืนได้ อีกอย่างครั้งนี้ปล่อยที่ฐานปล่อยดาวเทียมซีชาง ภูมิประเทศและสภาพอากาศที่นั่นซับซ้อน ไม่เอื้ออำนวยต่อเงื่อนไขการกู้คืนครับ"

เมื่อได้ยินคำตอบของอู๋ฮ่าว ทุกคนก็พากันพยักหน้า

จากนั้นทุกคนก็เดินเข้าไปในห้องประชุมที่เตรียมไว้แล้วและแยกย้ายกันนั่งลง

ในขณะที่พนักงานกำลังเสิร์ฟน้ำชา หลัวข่ายก็ยิ้มและพูดกับอู๋ฮ่าวว่า "ผมได้ยินมาว่าหลังจากการปล่อยครั้งนี้ พวกคุณจะทุ่มเทเตรียมการสำหรับภารกิจในเดือนสิงหาคม คราวนี้พวกคุณจะปล่อยยานอวกาศทดลองลำแรกที่พวกคุณวิจัยและพัฒนาขึ้นเอง

แถมยังได้ยินมาว่า นี่ไม่ใช่ยานอวกาศทดลองธรรมดาๆ ส่วนจะเป็นอะไรนั้น ตอนนี้ยังเป็นความลับขั้นสุดยอด

เป็นไงบ้าง เล่าให้พวกเราฟังหน่อยสิ"

และก็เป็นไปตามคาด เมื่อได้ยินคำพูดของหลัวข่าย สีหน้าของคนอื่นๆ ก็แสดงความสนใจขึ้นมาทันที

"ยานอวกาศทดลอง ในเมื่อไม่ใช่ดาวเทียม งั้นก็ต้องเกี่ยวข้องกับพวกยานขนส่งอวกาศสินะ ทำไมล่ะ พวกคุณจะปล่อยยานขนส่งอวกาศของตัวเองแล้วเหรอ?" รองผู้อำนวยการฉีรีบถามขึ้น

อู๋ฮ่าวยิ้มและส่ายหน้า "เปล่าครับ พวกเรายังไม่มีศักยภาพด้านนั้นหรอกครับ ก็แค่ยานอวกาศทดลองธรรมดาๆ ไม่มีอะไรใหญ่โตหรอกครับ"

"ไม่มั้ง ผมได้ยินมาว่าครั้งนี้พวกคุณให้ความสำคัญกับเรื่องนี้มาก ถึงขนาดเลื่อนภารกิจการปล่อยทั้งหมดในเดือนกรกฎาคมออกไปเลยนะ" หลัวข่ายมองอู๋ฮ่าวด้วยสายตายิ้มๆ กึ่งจับผิด

อู๋ฮ่าวเห็นดังนั้นจึงผายมือออกอย่างจนใจ "เรื่องนี้คุณอย่ามาถามผมเลย ถามไปตอนนี้ผมก็บอกคุณไม่ได้หรอก

ตอนนี้ยานอวกาศทดลองลำนี้กำลังอยู่ในขั้นตอนการทดสอบสุดท้าย ยังไม่ถึงเวลาปล่อย พวกเราจะไม่เปิดเผยข้อมูลสู่ภายนอกเพื่อหลีกเลี่ยงผลกระทบที่อาจเกิดขึ้นครับ"

"ดูท่าทาง ยานอวกาศทดลองลำนี้จะพิเศษมากสินะ" ถังซื่อเจินถามอู๋ฮ่าวด้วยความอยากรู้อยากเห็น

"จะพูดยังไงดีล่ะครับ มันก็เป็นแค่ไอเดียเล็กๆ น้อยๆ ยังไม่รู้เลยว่าจะสำเร็จไหม อย่าพูดเรื่องนี้กันเลยครับ เรามาคุยเรื่องงานกันดีกว่า" อู๋ฮ่าวยิ้มและเปลี่ยนเรื่องคุย