บทที่ 844 : เจาะประตูหลังให้หุ่นรบ | บทที่ 845 : ฉลาดเกินไปก็มีปัญหาได้เช่นกัน

บทที่ 844 : เจาะประตูหลังให้หุ่นรบ

การถามคำถามนี้ในโอกาสแบบนี้อาจจะดูน่าอึดอัดไปสักหน่อย แต่อย่างไรก็ตาม นี่ถือเป็นปัญหาสำคัญ มันเกี่ยวข้องกับขีดความสามารถในการต่อสู้ระยะยาวของชุดเกราะเอ็กโซสเกเลตันหนักส่วนบุคคลชุดนี้ ดังนั้นเมื่อมีคนถามขึ้นมา อู๋ฮ่าวก็จำเป็นต้องตอบอย่างตรงไปตรงมา

ดังนั้น แม้จะมีเส้นสีดำพาดเต็มหน้าผากด้วยความอับอาย แต่เขาก็ยังจำใจต้องอธิบายออกไปว่า "จริงๆ แล้วปัญหานี้ก็เหมือนกับระบบยังชีพที่ใช้ในเครื่องบินรบของกองทัพอากาศในปัจจุบัน คือมีระบบสนับสนุนที่ครบถ้วนและคำนึงถึงหลักมนุษยธรรมครับ

ก่อนอื่น ปัญหาที่ท่านพูดถึงทั้งหมดนี้จะอยู่ในความรับผิดชอบของระบบยังชีพของตัวระบบครับ

ฟังก์ชันของระบบยังชีพทั้งหมดคือการรับประกันความปลอดภัยและสุขภาพของนักบินภายในชุดเกราะเอ็กโซสเกเลตันหนักส่วนบุคคล

ส่วนปัญหาที่ท่านถามมานั้น เราก็ได้พิจารณาไว้แล้วและได้ออกแบบระบบรองรับขึ้นมาโดยเฉพาะ

ประการแรก เนื่องจากชุดเกราะเอ็กโซสเกเลตันหนักส่วนบุคคลถูกออกแบบมาให้แนบสนิทกับร่างกายมนุษย์ ดังนั้นจึงไม่สามารถทำการขับถ่ายทางสรีรวิทยาตามปกติได้

ดังนั้นเราจึงจำเป็นต้องทำการวิจัยและออกแบบระบบขับปัสสาวะที่นักบินสวมใส่ขึ้นมาเป็นพิเศษครับ

หากต้องทำการรบนานๆ ก็สามารถสวมใส่ไว้ล่วงหน้าได้ ซึ่งปัสสาวะที่ขับออกมาจะถูกเก็บรวบรวมไว้ เช่นเดียวกับเหงื่อที่ระเหยออกจากผิวหนังก็จะถูกเก็บรวบรวมไว้เช่นกัน

นอกจากนี้ ภายในหมวกนิรภัย เรายังติดตั้งหลอดดูดจ่ายน้ำ เพื่อให้นักบินสามารถเติมน้ำผ่านหลอดดูดได้

และหลอดดูดชุดนี้ยังสามารถส่งสารละลายสารอาหารและอาหารเหลวบางชนิด เพื่อใช้เติมพลังงานสำหรับการรบเป็นเวลานานได้อีกด้วย"

ความหมายในคำพูดของอู๋ฮ่าวนั้นชัดเจนมากแล้ว ระบบนี้สามารถจ่ายได้เพียงน้ำ อาหารเหลว และสารละลายสารอาหารเท่านั้น รวมถึงรองรับการเก็บเหงื่อและปัสสาวะของร่างกาย ส่วนอุจจาระนั้น ปัจจุบันยังไม่รองรับ

มิฉะนั้นก็คงไม่จัดให้มีเพียงแค่อาหารเหลวหรอก นี่ก็เพื่อลดจำนวนครั้งในการขับถ่ายของเสียที่เป็นของแข็งให้ได้มากที่สุด

แน่นอนว่าอาหารเหลวแบบนี้ก็มีข้อเสีย นั่นคือรสชาติไม่ค่อยดีนัก และไม่อิ่มท้องเท่าไหร่

นี่น่าจะเป็นทางออกที่ดีที่สุดหลังจากพิจารณาปัจจัยต่างๆ อย่างรอบด้านแล้ว คงจะให้ไปเจาะช่องที่ก้นของชุดเกราะเอ็กโซสเกเลตันหนักส่วนบุคคลเพื่อเอาไว้สำหรับนั่งถ่ายหนักโดยเฉพาะก็คงไม่ได้

ผู้คนในที่ประชุมเมื่อได้ฟังคำแนะนำของเขาแล้ว ต่างก็พากันพยักหน้า และค่อนข้างเห็นด้วยกับแนวทางที่อู๋ฮ่าวกล่าวมา สำหรับตอนนี้ นี่ถือเป็นทางเลือกที่ดีที่สุดแล้วจริงๆ

อีกทั้งเรื่องนี้ก็ไม่ใช่ปัญหาใหญ่อะไร บางอย่างก็สามารถเอาชนะมันได้ แม้แต่ในรถถังหรือรถหุ้มเกราะก็ยังเป็นไปไม่ได้ที่จะติดตั้งห้องน้ำ ยิ่งบนเครื่องบินรบยิ่งเป็นไปไม่ได้เข้าไปใหญ่

ส่วนเซียวอวิ๋นเฟยนั้น มองดูสายรัดและตัวล็อคตามตำแหน่งต่างๆ ภายในห้องโดยสารของชุดเกราะ แล้วก็อดขมวดคิ้วถามไม่ได้ว่า "เมื่อกี้ผมดูแล้ว การสวมใส่ชุดเกราะเอ็กโซสเกเลตันหนักส่วนบุคคลชุดนี้ซับซ้อนมาก แถมยังต้องมีผู้ช่วยอีก ถ้าไปถึงสนามรบจริงๆ เกรงว่าคงจะไม่มีเวลาให้คุณมากขนาดนั้นนะ"

อู๋ฮ่าวได้ยินดังนั้นก็พยักหน้าตอบว่า "ซับซ้อนไปหน่อยจริงๆ ครับ แต่ชุดเกราะเอ็กโซสเกเลตันหนักส่วนบุคคลสองชุดนี้เป็นเพียงเครื่องต้นแบบทางวิศวกรรม ยังไม่ใช่ยุทโธปกรณ์สำหรับการผลิตจำนวนมาก

เราจำเป็นต้องรับฟังความคิดเห็นจากผู้ทดสอบและลูกค้าเพื่อนำไปปรับปรุงแก้ไขต่อไป

ส่วนปัญหาความซับซ้อนในการสวมใส่ที่ท่านพูดถึง จริงๆ แล้วเราได้พิจารณาไว้แล้ว ในอนาคตสายรัดและตัวล็อคยึดร่างกายเหล่านี้จะใช้ระบบอัตโนมัติทั้งหมด เพียงแค่คนเข้าไปยืนพิงให้ดี ตัวล็อคเหล่านี้ก็จะทำการล็อคยึดตัวคุณโดยอัตโนมัติ

เมื่อคุณเปิดห้องโดยสารและต้องการออกมา ตัวล็อคเหล่านี้ก็จะคลายออกโดยอัตโนมัติ กระบวนการทั้งหมดรวดเร็วมาก นักบินที่ผ่านการฝึกฝนมาอย่างดีสามารถทำตามขั้นตอนเหล่านี้ เดินเครื่องและเข้าสู่สถานะพร้อมรบได้ภายในเวลาเพียงสิบกว่าวินาทีเท่านั้น"

สำหรับคำตอบนี้ ทุกคนต่างก็ค่อนข้างพอใจ ลองนึกถึงพลรถถัง กว่าจะเข้าไป สตาร์ทรถ เตรียมการรบ จนกระทั่งเข้าสู่การต่อสู้ก็ต้องใช้เวลาพอสมควร ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเครื่องบินรบที่ต้องบินขึ้นฟ้าเลย ดังนั้นเวลาแค่นี้ถือว่ายอมรับได้

ส่วนฉีเหล่ยจากกองทัพเรือนั้น ในเวลานี้ได้เสนอแนวคิดที่กล้าหาญมากออกมา

"เสี่ยวอู๋ ฉันเห็นหุ่นยนต์หลายหนวดที่พวกเธอทำ แล้วก็เห็นขาเทียมอิเล็กทรอนิกส์อัจฉริยะของพวกเธอแล้ว ฉันกำลังคิดว่าในเมื่อเทคโนโลยีเหล่านี้ถูกพิชิตได้แล้ว จะสามารถทำให้ชุดเกราะเอ็กโซสเกเลตันหนักส่วนบุคคลชุดนี้กลายเป็นระบบไร้คนขับได้ไหม"

"หือ?"

เมื่อได้ยินคำพูดของฉีเหล่ย ดวงตาของคนอื่นๆ ในที่นั้นก็เป็นประกายขึ้นมา แล้วต่างก็พากันมองไปที่เขา

อู๋ฮ่าวเห็นดังนั้นก็ยิ้ม แล้วแสดงสีหน้าจนใจออกมาว่า "ท่านคงหมายถึงหุ่นยนต์รูปร่างมนุษย์คล้ายๆ กับ Petman (ชื่อหุ่นยนต์) ของ Boston Dynamics ใช่ไหมครับ"

"ใช่แล้ว แบบนั้นแหละ ฉันเดาไม่ผิดจริงๆ พวกเธอกำลังวิจัยเทคโนโลยีในด้านนี้อยู่" ฉีเหล่ยตาเป็นประกาย แล้วพูดด้วยความตื่นเต้นทันที

ส่วนคนอื่นๆ ในที่ประชุม เมื่อได้ยินดังนั้นก็ตกใจ แล้วมองไปที่อู๋ฮ่าวด้วยความสนใจ

อู๋ฮ่าวกวาดสายตามองทุกคนในที่นั้น แล้วพยักหน้า "ทุกท่านในที่นี้ต่างก็เป็นผู้บังคับบัญชาและผู้อาวุโสของผม ผมก็จะไม่ปิดบังพวกท่านครับ เรากำลังวิจัยด้านหุ่นยนต์อัจฉริยะอยู่จริงๆ

และซีรีส์ขาเทียมอิเล็กทรอนิกส์อัจฉริยะของเรา รวมถึงระบบตรวจจับและระบุสัญญาณชีวภาพจากการเคลื่อนไหวของร่างกาย หรือแม้กระทั่งเทคโนโลยีบางส่วนของชุดเกราะเอ็กโซสเกเลตันหนักส่วนบุคคลชุดนี้ ล้วนมาจากโครงการนี้ทั้งสิ้นครับ

แม้ว่าผมจะอยากให้มันออกมาให้ทุกคนได้เห็นโดยเร็วที่สุด แต่เราประสบปัญหาในการวิจัยโครงการ และเป็นโจทย์ยากที่ไม่อาจแก้ไขได้ในระยะเวลาอันสั้น

ประการแรก ระบบการเคลื่อนไหวของร่างกายมนุษย์เป็นระบบควบคุมการเคลื่อนไหวทางชีวภาพที่ซับซ้อนมาก การจะเลียนแบบมันออกมาให้ประสบความสำเร็จ และสร้างหุ่นยนต์ที่มีความคล่องตัวเหมือนแขนขาของเรานั้น เป็นเรื่องที่ยากมากครับ

แม้ว่าเราจะทำขาเทียมอิเล็กทรอนิกส์อัจฉริยะออกมาได้ แต่สัญญาณควบคุมของมันก็ยังมาจากสัญญาณทางสรีรวิทยาของเส้นประสาทการเคลื่อนไหวในร่างกายมนุษย์เรา

การจะอาศัยเพียงระบบคอมพิวเตอร์มาควบคุมแขนกลให้คล่องตัวเหมือนแขนขามนุษย์เรานั้น ด้านนี้ยังต้องทำการวิจัยต่อไปอีกครับ

ช่วยไม่ได้ครับ เพราะมีสิ่งที่ต้องคำนวณมากเกินไป

ประการที่สอง คือความสามารถในการทำงานร่วมกันของอวัยวะหลายส่วน การเคลื่อนไหวของร่างกายมนุษย์ไม่ได้อาศัยเพียงแขนขาข้างเดียว แต่เกิดจากการทำงานร่วมกันของหลายส่วน

นี่จึงจำเป็นต้องประสานระบบควบคุมของหลายๆ ส่วนเข้าด้วยกันอย่างเป็นระเบียบ เพื่อสร้างเป็นระบบควบคุมการเคลื่อนไหวของร่างกายที่ซับซ้อนขึ้นมาทั้งชุด

โครงการ Petman นี้วิจัยมาเกือบยี่สิบปีแล้ว ความสำเร็จสูงสุดในปัจจุบันทำได้เพียงแค่เรียนรู้วิธีการเดิน กระโดด และตีลังกาแบบมนุษย์เรา แต่สิ่งเหล่านี้ไม่ใช่สิ่งที่มันเรียนรู้เอง แต่เป็นสิ่งที่วิศวกรมนุษย์เราใช้ข้อมูลและอัลกอริธึมมอบให้มันครับ

ถ้าเปลี่ยนสถานที่ทดสอบ เปลี่ยนสภาพแวดล้อม หรือเปลี่ยนหัวข้อการทดสอบ มันก็ไม่แน่ว่าจะทำได้แล้ว

พูดอีกอย่างก็คือ ที่มันกระโดดข้ามก้อนหินก้อนนี้ได้ เป็นเพราะมันได้รับการปรับแต่งและคำนวณมาเพื่อก้อนหินก้อนนี้โดยเฉพาะ หากเปลี่ยนเป็นก้อนหินก้อนอื่น ก็ไม่แน่ว่ามันจะกระโดดข้ามไปได้หรือไม่"

-------------------------------------------------------

บทที่ 845 : ฉลาดเกินไปก็มีปัญหาได้เช่นกัน

"นี่เป็นเพียงระบบการเคลื่อนไหวอัตโนมัติเท่านั้น นอกจากนี้ยังมีปัญหาอีกมากมายรออยู่เบื้องหน้า หนึ่งในปัญหาสำคัญคือควรให้หุ่นยนต์มีความสามารถในการตัดสินใจด้วยตัวเองหรือไม่ นี่เป็นทั้งปัญหาทางเทคนิคและยิ่งไปกว่านั้นคือปัญหาทางจริยธรรมและศีลธรรม

พวกเราต่างก็พูดถึงหุ่นยนต์อัจฉริยะ แล้วความอัจฉริยะนี้แสดงออกมาในทิศทางไหน เป็นการตอบสนองอัตโนมัติแบบรีเฟล็กซ์ระดับต่ำ หรือเป็นความสามารถในการตัดสินใจด้วยตัวเองระดับสูง

ทั้งสองอย่างนี้ต่างก็จะก่อให้เกิดปัญหาต่างๆ ตามมา ความฉลาดต่ำก็จะมีปัญหา ความฉลาดสูงก็จะมีปัญหาเช่นกัน

ควรจะกำหนดระดับความเหมาะสมนี้อย่างไร นี่ก็เป็นปัญหาที่เราต้องขบคิดและวิจัย" อู๋ฮ่าวอธิบายให้ทุกคนฟัง

"ไม่ใช่ว่ามีกฎสามข้อของหุ่นยนต์เหรอครับ?" มีคนถามขึ้นในที่ประชุม

อู๋ฮ่าวได้ยินดังนั้นก็ยิ้มและส่ายหน้า "กฎสามข้อของหุ่นยนต์นั้นไม่ได้รัดกุมพอ อันที่จริงตอนนี้กฎเกี่ยวกับโปรแกรมอัจฉริยะและหุ่นยนต์อัจฉริยะมีถึงหลายสิบข้อแล้ว มนุษย์คอยตามอุดช่องโหว่เหล่านี้อยู่ตลอดเวลา แต่ทว่า ใครจะยืนยันได้ว่าช่องโหว่ทั้งหมดนั้นถูกค้นพบแล้ว

ความสามารถในการคำนวณของหุ่นยนต์อัจฉริยะนั้นเหนือกว่ามนุษย์มาก หากพวกมันค้นพบช่องโหว่ในด้านนี้ก่อนมนุษย์ และเผยแพร่ช่องโหว่นี้ผ่านเครือข่ายที่มีอยู่ทั่วไปให้กับหุ่นยนต์อัจฉริยะตัวอื่นทั้งหมด นั่นจะเป็นหายนะสำหรับสังคมมนุษย์อย่างแน่นอน และความเสี่ยงนี้ก็ไม่มีใครแบกรับไหว

นอกจากนี้ กฎที่เรียกกันว่ากฎเหล่านี้ จริงๆ แล้วเป็นสิ่งที่มนุษย์เรากำหนดให้หุ่นยนต์อย่างแข็งขืน แล้วหุ่นยนต์จะปฏิบัติตามกฎเหล่านี้ได้จริงหรือไม่ เรื่องนี้ไม่มีใครกล้ารับประกัน โดยเฉพาะหุ่นยนต์ที่มีความฉลาดสูงและมีจิตสำนึกในการตัดสินใจด้วยตัวเอง

แม้ว่าจะไม่มีปัญหาทางเทคนิคใดๆ แต่เราจะทำให้ผู้คนยอมรับหุ่นยนต์แบบนี้ได้หรือไม่ มันจะได้รับการยอมรับจากสังคมโดยรวมไปจนถึงระบบจริยธรรมของมนุษย์เราหรือไม่

และปัญหาต่อเนื่องที่จะเกิดขึ้นจากมัน เราควรจะแก้ไขอย่างไร"

"ก็เหมือนกับเทคโนโลยีการขับขี่อัตโนมัติที่กำลังมาแรงในตอนนี้ ทุกบริษัทต่างก็โฆษณาว่าเทคโนโลยีการขับขี่อัตโนมัติของตัวเองเก่งกาจและล้ำหน้าเพียงใด

แต่ทว่า ปัญหาต่อเนื่องที่เกิดจากเทคโนโลยีการขับขี่อัตโนมัติจะแก้ไขอย่างไร ยกตัวอย่างง่ายๆ หากเทคโนโลยีการขับขี่อัตโนมัติฝ่าฝืนกฎจราจรหรือเกิดอุบัติเหตุ จะตัดสินความรับผิดชอบอย่างไร

เจ้าของรถคันนี้ต้องรับผิดชอบหรือ เจ้าของรถคงรู้สึกไม่ได้รับความยุติธรรม เพราะตัวเองไม่ได้เป็นคนขับรถเลย ทำไมต้องรับผิดชอบ หรือจะให้รถยนต์รับผิดชอบ รถยนต์ก็ไม่ใช่คน จะรับผิดชอบได้อย่างไร

งั้นให้ผู้ผลิตรถยนต์มารับผิดชอบหรือ ผู้ผลิตรถยนต์ก็จะถามว่าทำไมต้องรับผิดชอบด้วย

อีกประเด็นหนึ่งคือความกังขาและความหวาดกลัวของสังคมและประชาชนที่มีต่อเทคโนโลยีล้ำสมัยหรือเทคโนโลยีอัจฉริยะเหล่านี้ มนุษย์มักจะกลัวสิ่งที่ไม่รู้ นี่เป็นสิ่งที่เปลี่ยนแปลงไม่ได้ เป็นสัญชาตญาณที่ติดตัวมาแต่กำเนิด เพราะกลัวจึงต้องเรียนรู้ ซึ่งนี่ก็ช่วยผลักดันการพัฒนาของสังคมมนุษย์ด้วย

แต่ในขั้นตอนนี้ หากต้องการส่งเสริมเทคโนโลยีด้านนี้ เกรงว่ายังต้องใช้เวลาอีกยาวนาน ประชาชนต้องยอมรับ สังคมต้องเปิดกว้าง และรัฐก็จำเป็นต้องกำหนดกฎหมายและข้อบังคับที่ละเอียดรอบคอบออกมา ทั้งหมดนี้ล้วนเป็นปัญหา"

"ออกทะเลไปไกลแล้ว ไปไกลแล้ว" ถังจื้อจวินโบกมือ "ตอนนี้เรายังไม่จำเป็นต้องคิดไปไกลขนาดนั้น เรื่องพวกนี้ปล่อยให้คนในอนาคตปวดหัวกันไปเถอะ

ความคิดของผมคือ จะเป็นไปได้ไหมที่จะใช้ระบบควบคุมระยะไกลเหมือนกับหุ่นยนต์หลายหนวด เพื่อควบคุมชุดเกราะป้องกันและช่วยผ่อนแรงแบบเอ็กโซสเกเลตันสำหรับทหารราบรุ่นหนักนี้ในการรบ"

อู๋ฮ่าวส่ายหน้า "ปัจจุบันด้านนี้ยังไม่สามารถทำได้ การรบภาคพื้นดินไม่เหมือนทางอากาศ แหล่งรบกวนสัญญาณมีมากเกินไป สถานการณ์ฉุกเฉินและปัจจัยที่ควบคุมไม่ได้ก็มีมากเกินไป

นอกจากนี้คือเรื่องความหน่วงของสัญญาณ (Latency) เรื่องนี้ถ้านอยู่บนอากาศช้าไปสักวินาทีสองวินาทีอาจไม่เป็นไร แต่บนพื้นดิน ความหน่วงเพียงนิดเดียวอาจทำให้ชนต้นไม้ หรือตกลงไปในแม่น้ำ หรือตกหน้าผาได้

ประการต่อมา จะควบคุมอย่างไร จะให้ควบคุมผ่านคีย์บอร์ดหรือจอยสติ๊กเหมือนเกมคอมพิวเตอร์อย่างนั้นหรือ นี่ก็เป็นปัญหาเช่นกัน"

พูดถึงตรงนี้ อู๋ฮ่าวก็เว้นจังหวะหายใจก่อนกล่าวต่อ "ในด้านนี้เราเคยคิดถึงวิธีการควบคุมที่เกี่ยวข้องเหมือนกัน เช่น การสวมใส่อุปกรณ์เซ็นเซอร์อัจฉริยะในชุดแว่นตา VR อัจฉริยะของเรา จากนั้นส่งต่อท่าทางการเคลื่อนไหวของร่างกายเราแบบเรียลไทม์ เชื่อมต่อกับชุดเกราะเอ็กโซสเกเลตันรุ่นหนักนี้

ด้วยวิธีนี้ ชุดเกราะเอ็กโซสเกเลตันรุ่นหนักก็จะสามารถทำท่าทางต่างๆ ได้เหมือนกับผู้สวมใส่ที่อยู่แนวหลัง"

เมื่อได้ยินดังนี้ ดวงตาของทุกคนก็เป็นประกาย กำลังจะเอ่ยปากพูด แต่ใครจะรู้ว่าอู๋ฮ่าวกลับสาดน้ำเย็นเข้าใส่หน้า

"แต่ทว่า นี่ก็เจอปัญหาใหม่ การเคลื่อนไหวของร่างกายท่อนบนพอจะทำได้ แต่ท่อนล่างล่ะ จะทำอย่างไร ผู้สวมใส่อุปกรณ์เซ็นเซอร์จะควบคุมชุดเกราะให้ปรับตัวเข้ากับสภาพภูมิประเทศที่แตกต่างกัน รวมถึงสภาพแวดล้อมการรบที่แตกต่างกันได้อย่างไร

อีกจุดหนึ่ง หากเพิ่มฟังก์ชันเหล่านี้เข้าไป ต้นทุนของชุดเกราะเอ็กโซสเกเลตันรุ่นหนักนี้ก็จะพุ่งสูงขึ้นมาก ทีนี้การจะนำไปประจำการในวงกว้างคงเป็นเรื่องยาก ส่วนจะประจำการในวงแคบก็ไม่คุ้มทุน"

ถังจื้อจวินโบกมือ "ปัญหาพวกนั้นอย่าเพิ่งคิด ผมขอถามแค่ว่าในทางเทคนิคมีปัญหาไหม ทำได้จริงหรือเปล่า"

"มีครับ และปัญหาเยอะมาก แต่จะทำให้สำเร็จก็ไม่ใช่ว่าเป็นไปไม่ได้ เพียงแต่ต้องใช้เวลา" อู๋ฮ่าวมองสบตาเขาตรงๆ แล้วตอบ

"ต้องใช้เวลานานแค่ไหน?" ถังจื้อจวินถามจี้

อู๋ฮ่าวส่ายหน้า "บอกยากครับ โครงการวิจัยระดับแนวหน้าแบบนี้ ไม่มีใครประเมินความคืบหน้าในการวิจัยที่แน่นอนได้ บางครั้งปัญหาทางเทคนิคเพียงจุดเดียว อาจทำให้ติดขัดอยู่ห้าหกปีหรือแม้แต่สิบกว่าปีก็เป็นไปได้

อย่างเช่นเทคโนโลยีเครื่องยนต์ที่เรารู้จักกันดี สิ่งที่ขัดขวางการพัฒนาอุตสาหกรรมเครื่องยนต์ในประเทศของเราก็มีแค่ปัญหาทางเทคนิคไม่กี่อย่างนั้น แต่ก็ยังแก้ไม่ได้ ติดขัดมาหลายสิบปีแล้ว"

เมื่อได้ยินเขาพูดแบบนี้ ถังจื้อจวินก็รู้สึกห่อเหี่ยวขึ้นมาทันที จากนั้นก็ถอนหายใจออกมาอย่างช่วยไม่ได้ "ผมโลภมากไปเอง ชุดเกราะเอ็กโซสเกเลตันรุ่นหนักตัวนี้ก็สมบูรณ์แบบมากแล้ว"

เซียวอวิ๋นเฟยตบไหล่ถังจื้อจวิน แล้วยิ้มปลอบใจ "ทหารอย่างพวกเราก็เหมือนกันหมด ใครๆ ก็อยากปกป้องทหารในบังคับบัญชาของตัวเองให้ดีที่สุด แต่นี่ไม่ใช่หน้าที่ของพวกเราหรือไง ที่ต้องรับอันตรายไว้เบื้องหน้า ทิ้งความสงบสุขไว้ให้ประชาชน

ชุดเกราะเอ็กโซสเกเลตันรุ่นหนักตัวนี้ถือว่ายอดเยี่ยมมากแล้ว สำหรับเหล่าทหาร มันจะช่วยป้องกันได้เป็นอย่างดี

ส่วนอาวุธยุทโธปกรณ์ที่ล้ำสมัยกว่านี้ ไม่ต้องรีบร้อนหรอก ในเมื่อชุดเกราะล้ำสมัยขนาดนี้ยังเกิดขึ้นแล้ว อาวุธเหล่านั้นจะยังอยู่อีกไกลเหรอ"

"พูดมาก็ถูก" ถังจื้อจวินพยักหน้า จากนั้นก็ลูบคลำชุดเกราะเอ็กโซสเกเลตันรุ่นหนักทั้งสองตัวนี้อย่างใช้ความคิดอยู่ครู่หนึ่ง

ทันใดนั้นเขาก็หันมาพูดกับอู๋ฮ่าวว่า "ชุดเกราะเอ็กโซสเกเลตันรุ่นหนักของพวกคุณต้องทำการทดสอบการใช้งานจริงไม่ใช่เหรอ ส่งพวกมันมาให้ผมสิ เดี๋ยวผมช่วยจัดการให้"

ทุกคน: ……

อู๋ฮ่าว: ……