บทที่ 59 : เปลี่ยนมุมมองแก้ปัญหา

เนื่องจากไม่ใช่ครั้งแรกที่ร่วมงานกัน ดังนั้นทุกคนจึงไม่ต้องเกรงใจกันมากนัก และเข้าเรื่องอย่างรวดเร็ว

"ระบบฝูงผึ้งคลั่ง?" อู๋ฮ่าวเห็นชื่อนี้ในเอกสารแล้วก็อดสงสัยไม่ได้

จ้าวหงเจ๋อพยักหน้ากล่าวว่า "ใช่ นี่เป็นรหัสเรียกขานระบบชุดนี้ภายในหน่วยงานของเรา ชื่อของพวกคุณใช้ที่นี่ไม่ได้"

อู๋ฮ่าวได้ยินดังนั้นก็ยิ้ม "ชื่อนี้ก็ไม่เลว ฝูงผึ้งที่บ้าคลั่งนั้นอันตรายถึงชีวิตจริงๆ เห็นภาพเลย"

"เอาล่ะ เลิกพูดเรื่องพวกนี้เถอะ มาคุยธุระสำคัญกัน คุณมาดูตรงนี้ ทุกครั้งที่เราทดสอบมักจะผ่านไปไม่ได้ มักจะเกิดความล่าช้าและแจ้งเตือนข้อผิดพลาด หรือถึงขั้นทำให้ระบบล่มไปเลย" จ้าวหงเจ๋อโบกมือ แล้วชี้ไปที่ข้อมูลบนหน้าจอพลางกล่าวกับอู๋ฮ่าว

"ผมขอดูหน่อย" อู๋ฮ่าวเลื่อนเมาส์ไปพลางจ้องมองข้อมูลบนหน้าจอ

เมื่อเทียบกับเทคโนโลยีการควบคุมฝูงโดรนแบบอาร์เรย์ในสถานที่ปิด เทคโนโลยีการควบคุมแบบกลุ่มในพื้นที่กลางแจ้งที่มีการเคลื่อนที่นั้นซับซ้อนกว่าและยากกว่ามาก

หนึ่งในปัญหาที่ยุ่งยากที่สุดคือ จะจัดการกับข้อมูลที่ส่งกลับมาแบบเรียลไทม์จากฝูงโดรนจำนวนมหาศาลได้อย่างไร

และในด้านการระบุตำแหน่ง จุดอ้างอิงพิกัดคงที่แบบก่อนหน้านี้ใช้ไม่ได้แน่นอน จึงต้องใช้เทคโนโลยีนำทางด้วยดาวเทียมและเทคโนโลยีการจับคู่ภูมิประเทศแบบดิจิทัลแทน แน่นอนว่ายังมีระบบนำทางด้วยความเฉื่อยอีกแบบหนึ่ง เพียงแต่ไม่ค่อยเหมาะกับฝูงบินขนาดใหญ่ขนาดนี้

"ปัญหาอยู่ที่ตรงนี้ ข้อมูลการระบุตำแหน่งและการนำทางมีมากเกินไป ฝูงโดรนประมวลผลแบบเรียลไทม์ได้ยาก ส่งผลให้การคำนวณต่อๆ มาล่าช้าและผิดพลาด จนถึงขั้นระบบค้าง" อู๋ฮ่าวชี้ไปที่โปรแกรมสำคัญรายการหนึ่งบนหน้าจอ

"แต่เราใช้โครงสร้างเทคโนโลยีของคุณนะ การแสดงครั้งนั้นของคุณใช้โดรนตั้งหมื่นลำยังได้ ของเรามีแค่สามพันห้าร้อยลำ ไม่น่าจะเกิดปัญหาแบบนี้สิ" เกาเฟยหางเอ่ยขึ้นด้วยความสงสัย

อู๋ฮ่าวได้ยินแล้วส่ายหน้ากล่าวว่า "มันไม่เหมือนกัน ของพวกเราอยู่ในสถานที่คงที่ พิกัดตำแหน่งค่อนข้างตายตัว ระยะส่งสัญญาณก็สั้น ดังนั้นการเชื่อมต่อจึงแน่นแฟ้นกว่า และประมวลผลข้อมูลได้เร็วกว่า

ส่วนของพวกคุณอยู่ในพื้นที่กลางแจ้ง ข้อมูลพิกัดตำแหน่งส่งมาจากดาวเทียมเป่ยโต่วในอวกาศ โดรนสามพันห้าร้อยลำต้องรับข้อมูลพิกัดเรียลไทม์สามพันห้าร้อยชุด แล้วนำมาคำนวณที่ซับซ้อน เพื่อระบุตำแหน่งจริงและตำแหน่งสัมพัทธ์ของโดรนแต่ละลำ มันซับซ้อนเกินไป"

"ต้องลดทอนข้อมูลลงเหรอ?" จ้าวหงเจ๋อทำท่าครุ่นคิด

อู๋ฮ่าวพยักหน้า แล้วชี้ไปที่เนื้อหาในหน้าจอ "คุณดูสิ นี่เป็นข้อมูลพิกัดตำแหน่งทั้งหมด มันเยอะเกินไป แถมยังไม่มีประโยชน์มากนัก

เราสามารถตัดพวกมันออกไปได้เลย แล้วเก็บไว้แค่ข้อมูลตำแหน่งสำคัญเพื่อใช้ร่วมกัน"

"หมายความว่าจะให้พวกมันระบุตำแหน่งซึ่งกันและกัน และแชร์ข้อมูลตำแหน่งงั้นเหรอ?" หยางเสวี่ยไห่เกิดความคิดแล่นเข้ามา เหมือนจับจุดอะไรได้จึงพูดขึ้นอย่างตื่นเต้น

อู๋ฮ่าวยิ้มตอบ "ใช่ครับ เราแค่ต้องรู้จุดพิกัดสำคัญไม่กี่จุดในฝูงโดรน ก็จะสามารถใช้จุดพิกัดเหล่านี้มาเทียบตำแหน่งกับโดรนลำอื่นที่บินตามกันมา เพื่อหาค่าพิกัดของโดรนในตำแหน่งอื่นๆ ได้

ทำแบบนี้ ปริมาณการคำนวณก็จะลดลงไปมหาศาลเลยไม่ใช่เหรอ"

"สร้างจุดอ้างอิงพิกัดหลักขึ้นมาก่อน แล้วค่อยหาตำแหน่งของโดรนลำอื่นผ่านจุดเหล่านี้ 1 ต่อ 2, 2 ต่อ 4, 4 ต่อ 8 กระจายออกไปเป็นชั้นๆ แบบนี้

โครงสร้างการส่งข้อมูลทั้งหมดจะเป็นเหมือนพีระมิด มีโดรนจำนวนน้อยที่ยอดเท่านั้นที่รับสัญญาณพิกัดดาวเทียม ส่วนโดรนลำอื่นเพียงแค่อิงจากโดรนเหล่านี้เพื่อระบุตำแหน่งตัวเอง แล้วสร้างเป็นข้อมูลพิกัดฝูงบินที่สมบูรณ์" จ้าวหงเจ๋อยิ้มออกมา คนในเกมมักมองไม่เห็น คนนอกเกมมักมองเห็นได้ชัดเจนกว่าจริงๆ ทำไมพวกเขาถึงไม่คิดเปลี่ยนมุมมองปัญหานี้กันนะ

เกาเฟยหางคิดอยู่ครู่หนึ่งก็ตั้งคำถามขึ้นมา "แม้จะบอกว่าเป็นฝูงบินกลุ่มเดียว แต่มันไม่ใช่กลุ่มที่เสถียรตลอดเวลา ถ้าฝูงบินต้องกระจายตัวแบ่งกลุ่มไปทำภารกิจหลายอย่างล่ะจะทำยังไง ถ้าเกิดโดรนที่รับข้อมูลนำทางเป่ยโต่วพวกนั้นเกิดมีปัญหาขึ้นมา ฝูงบินจะไม่เสียตำแหน่งพิกัดไปหรือ"

หึหึหึหึ... อู๋ฮ่าว จ้าวหงเจ๋อ และคนอื่นๆ ต่างพากันหัวเราะ

อู๋ฮ่าวมองเขาแล้วอธิบายว่า "ไม่ใช่ว่ามีแค่โดรนไม่กี่ลำนี้ที่รับข้อมูลระบุตำแหน่งจากดาวเทียมได้สักหน่อย ถ้าโดรนพวกนี้มีปัญหา เราก็เปลี่ยนชุดใหม่สิครับ

นี่ก็เหมือนจ่าฝูงห่านป่านั่นแหละ ถ้ามันตาย ฝูงห่านก็จะเลือกจ่าฝูงตัวใหม่ขึ้นมานำทางต่อได้อย่างรวดเร็ว โดยไม่กระทบต่อการบินของทั้งฝูงเลย จะว่ามันสำคัญก็สำคัญ เพราะมันนำทางทั้งฝูง จะว่าไม่สำคัญก็ไม่สำคัญ เพราะมันถูกแทนที่ได้ตลอดเวลา

โดรนทั้งฝูงของเราสามารถรับข้อมูลพิกัดตำแหน่งได้ทั้งหมด เพียงแต่เราไม่ต้องการใช้เยอะขนาดนั้น หากจำเป็นเมื่อไหร่ ก็สามารถเปลี่ยนตัวแทนที่ หรือเพิ่มจำนวนได้ทันที"

"นี่เป็นแนวคิดที่ดีจริงๆ!"

หยางเสวี่ยไห่ชมเชยประโยคหนึ่ง แล้วพูดอย่างตื่นเต้นว่า "เรายังสามารถให้ทั้งฝูงบินตัดสินใจเองได้ตามความต้องการด้วย

ถ้าภูมิประเทศซับซ้อนหรือสัญญาณอ่อน เราก็เพิ่มจำนวนโดรนที่จะรับข้อมูลตำแหน่งให้มากขึ้น ส่วนในสถานการณ์ปกติ เราก็สลับหมุนเวียนโดรนที่จะรับข้อมูลนำทาง แบบนี้ยังช่วยประหยัดพลังงานได้อีกเยอะ"

"เป็นอย่างนั้นครับ เทคโนโลยีนี้ไม่ได้ยากอะไร ทำให้เป็นจริงได้ง่ายมาก ถึงตอนนั้นแค่ฝังลงไปในระบบทั้งหมดแทนที่โปรแกรมเดิมก็พอ" อู๋ฮ่าวยิ้มกล่าว

ทุกคนพยักหน้าเมื่อได้ยินคำพูดของเขา จ้าวหงเจ๋อพูดกับเขาว่า "เสี่ยวอู๋ ในเมื่อคุณเชี่ยวชาญด้านนี้ งั้นมอบหมายให้คุณรับผิดชอบเลยแล้วกัน ผมจะให้เฟยหางและคนอื่นๆ ร่วมมือกับพวกคุณอย่างเต็มที่ เราจะพยายามแก้ปัญหานี้ให้เร็วที่สุด เพื่อจะได้เริ่มบินทดสอบกันเสียที"

"ไม่มีปัญหาครับ พวกเรามาที่นี่เพื่อทำงานอยู่แล้ว" อู๋ฮ่าวยิ้มตอบอย่างมั่นใจ

เมื่อมาแล้วก็ต้องทำให้ดีที่สุด รีบทำงานให้เสร็จจะได้รีบกลับ ในหุบเขาที่กันดารแบบนี้ นอกจากทำงานแล้วดูเหมือนจะไม่มีเรื่องอื่นให้ไขว้เขวได้เลย

เมื่อได้รับความร่วมมือจากมืออาชีพอย่างพวกเกาเฟยหาง งานของพวกอู๋ฮ่าวก็คืบหน้าไปอย่างรวดเร็ว อันที่จริงก็แค่แก้ไขปรับปรุงโปรแกรมที่มีอยู่เดิม แม้จะจุกจิกไปบ้างแต่ก็ไม่ได้ยากอะไร

เพียงแต่หลังจากนั้นต้องใช้เวลาในการทดสอบ แล้วค่อยๆ แก้ไขปรับปรุงเพื่อให้เข้ากับระบบทั้งหมดและอุปกรณ์ฮาร์ดแวร์

โดรนสามพันห้าร้อยลำที่ใช้ในครั้งนี้เป็นแบบปีกตรึงทั้งหมด ดังนั้นทั้งความเร็ว การควบคุม ความสูง และดัชนีข้อมูลอื่นๆ จึงแตกต่างจากโดรนสี่ใบพัดที่ขึ้นลงในแนวดิ่งอย่างมาก

นี่จึงจำเป็นต้องทดสอบและปรับปรุงอย่างต่อเนื่อง แม้ว่าก่อนหน้านี้จ้าวหงเจ๋อจะเคยทำมาบ้างแล้ว แต่การเปลี่ยนแปลงข้อมูลเพียงค่าเดียวจะส่งผลต่อทั้งระบบ ดังนั้นจึงต้องทดสอบหลายรอบถึงจะใช้ได้

แต่เวลาจำกัด พวกเขาต้องทำงานบินทดสอบที่เกี่ยวข้องให้เสร็จก่อนวันที่ 25 กันยายน ดังนั้นจึงต้องแข่งกับเวลาเพื่อแก้ไขปรับปรุงและทดสอบให้เสร็จสิ้น เตรียมพร้อมสำหรับการบินทดสอบให้เร็วที่สุด