บทที่ 3 ข้างหลังคุณคือทั้งแผ่นดินจีน!
บทที่ 3 ข้างหลังคุณคือทั้งแผ่นดินจีน!
จางกั๋วต้งและหวังเหลยยืนอยู่ด้านนอกเส้นกั้น มองดูการปฏิบัติงานอย่างมืออาชีพของกลุ่ม "เสื้อกาวน์ขาว" เหล่านี้ หัวใจเต้นรัว
พวกเขารู้ว่าเรื่องราวได้เกินการควบคุมของพวกเขาไปอย่างสิ้นเชิงแล้ว
"หัวหน้า นี่... นี่มันสถานการณ์อะไรกันแน่?" หวังเหลยถามเสียงเบา
จางกั๋วต้งส่ายหัว สีหน้าเคร่งเครียดอย่างมาก
"ไม่รู้" เขาตอบได้แค่นี้ "แต่ที่แน่ ๆ คือ พวกเราทำเรื่องใหญ่แล้ว"
ตัวอย่างที่ถูกตั้งชื่อว่า "หินผี" ก้อนนั้น พร้อมกับบันทึกเสียงฉบับเต็มของ "การโทรผี" รวมถึงโทรศัพท์บ้านเครื่องนั้น ถูกส่งไปยังเมืองหลวงในทันที
ส่งไปยังสถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์ระดับสูงสุดของจีน สถาบันวิทยาศาสตร์แห่งประเทศจีน
ในคืนนั้น
เมืองหลวง สถาบันวิทยาศาสตร์แห่งประเทศจีน สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์กายภาพและวัสดุ
แสงไฟสว่างไสว
กลุ่มนักวิชาการผมขาวโพลนและนักวิทยาศาสตร์ชั้นนำของประเทศ กำลังล้อมรอบกล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอน แสดงท่าทางตื่นเต้นและพูดคุยกันอย่างออกรส
"เหลือเชื่อ! นี่มันเหลือเชื่อจริง ๆ!"
นักวิชาการที่สวมแว่นสายตายาว จ้องมองภาพโครงสร้างจุลภาคของหินที่ขยายใหญ่ขึ้นนับหมื่นเท่าบนหน้าจอ ริมฝีปากสั่นระริก
"โครงสร้างผลึกแบบนี้... ผมไม่เคยเห็นมาก่อน! มันเสถียร แต่ก็แฝงไปด้วย... พลังงานภายในที่พวกเราไม่สามารถเข้าใจได้!"
ผู้เชี่ยวชาญด้านเคมีอีกท่าน ถือรายงานการวิเคราะห์สเปกโทรเมตรีมวลที่เพิ่งพิมพ์ออกมา มือทั้งสองข้างสั่นเทา
"ดูตรงนี้! ดูรายงานฉบับนี้!"
เสียงของเขาแหลมขึ้นเพราะความตื่นเต้น
"เราทำการวิเคราะห์องค์ประกอบอย่างละเอียดที่สุด พบธาตุหนักยวดยิ่งที่เราไม่เคยเห็นมาก่อนกว่าสิบชนิด!"
"อะไรนะ?!"
ทุกคนในห้องประชุมแตกตื่น
ธาตุหนักยวดยิ่ง?
แถมยังมีกว่าสิบชนิด?
ต้องรู้ว่านักวิทยาศาสตร์บนโลก ใช้ทรัพยากรและพลังงานไปมากมาย ก็ยังสังเคราะห์ธาตุหนักยวดยิ่งที่มีอายุขัยเป็นมิลลิวินาทีได้เพียงไม่กี่ชนิดในห้องทดลองเท่านั้น
แต่ในหินก้อนนี้ กลับมีธาตุหนักยวดยิ่งที่เสถียรตามธรรมชาติอยู่ถึงสิบกว่าชนิด!
นี่หมายความว่าอะไร?
นี่หมายความว่า ตารางธาตุจะต้องถูกเขียนใหม่!
นี่หมายความว่า ความเข้าใจของมนุษย์เกี่ยวกับโลกของสสาร จะถูกพลิกกลับอย่างสิ้นเชิง!
"เลขอะตอมของมัน... สูงกว่าธาตุ ‘โอกาเนสซอน’ หมายเลข 118 มาก! พวกมันไม่ควรมีอยู่! ตามแบบจำลองทางฟิสิกส์ที่เรามีอยู่ นิวเคลียสของอะตอมที่หนักขนาดนี้ จะต้องพังทลายลงในทันทีเพราะแรงคูลอมบ์ที่มากเกินไป!"
"แต่มันก็มีอยู่จริง! แถมยังเสถียร! นี่แสดงให้เห็นว่าอะไร? แสดงให้เห็นว่าความเข้าใจของพวกเราเกี่ยวกับ ‘ทฤษฎีเกาะเสถียรภาพ’ มีข้อผิดพลาดอย่างใหญ่หลวง! หรืออีกนัยหนึ่ง... ในมุมหนึ่งของจักรวาล มีชุดกฎทางฟิสิกส์ที่แตกต่างจากของเราโดยสิ้นเชิง!"
ทั้งสถาบันวิจัย ตกอยู่ในความตื่นเต้นคลั่ง
นักวิทยาศาสตร์เหล่านี้ที่ยืนอยู่บนจุดสูงสุดของสติปัญญาของมนุษย์ ในขณะนี้ก็เหมือนกับเด็กที่เพิ่งเคยเห็นลูกกวาดเป็นครั้งแรก ดวงตาเปล่งประกายความปรารถนาและความหลงใหลที่บริสุทธิ์ที่สุดต่อสิ่งที่ไม่รู้จัก
ในขณะที่ในห้องประชุมที่เป็นความลับยิ่งกว่า
บรรยากาศกลับแตกต่างออกไปโดยสิ้นเชิง
คนที่นั่งอยู่ที่นี่ คือบุคคลสำคัญจากกระทรวงความมั่นคงแห่งชาติ กองทัพ และระดับการตัดสินใจสูงสุดของจีน
ทุกคนสีหน้าเคร่งเครียด
บนหัวโต๊ะประชุม มีชายวัยกลางคนที่สีหน้าสงบนิ่ง ดวงตาคมกริบนั่งอยู่
เขาคือผู้รับผิดชอบสูงสุดของเหตุการณ์ครั้งนี้ เฉินเจี้ยนกั๋ว ผู้อำนวยการสำนักจัดการกิจการพิเศษ กระทรวงความมั่นคงแห่งชาติ
"ผลการวิเคราะห์เสียงออกมาแล้วหรือยัง?" เฉินเจี้ยนกั๋วถามขึ้นก่อน
หัวหน้าฝ่ายเทคนิคคนหนึ่งลุกขึ้นยืนทันที
"รายงานท่านผู้อำนวยการ ผลออกมาแล้ว"
"เราทำการลดเสียงรบกวนและแยกข้อมูลในระดับสูงสุดจากการบันทึกการสนทนา... ข้อสรุปคือ..."
เขาหยุดเล็กน้อย ราวกับกำลังเรียบเรียงคำพูด
"ข้อสรุปคือ ทุกสิ่งที่ผู้ชายที่อ้างว่าชื่อ ‘หลินเย่’ พูด วิเคราะห์จากมุมมองทางฟิสิกส์แล้ว... อาจเป็นเรื่องจริงทั้งหมด"
"หมายความว่ายังไง?" บุคคลสำคัญจากกองทัพท่านหนึ่งขมวดคิ้ว
"เราแยกคลื่นเสียงความถี่ต่ำพิเศษออกมาจากเสียงพื้นหลังได้"
"คลื่นเสียงความถี่ต่ำแบบนี้ ในสภาพแวดล้อมบนพื้นผิวโลก จะเกิดขึ้นได้ก็ต่อเมื่อมีการเปลี่ยนแปลงทางธรณีวิทยาขนาดใหญ่ เช่น แผ่นดินไหวระดับแผ่นเปลือกโลกฉีกขาด"
"แต่ในการสนทนา กลับเป็นเสียงพื้นหลังที่คงอยู่ตลอดเวลา"
"นี่หมายความว่า ดาวเคราะห์ที่ผู้แจ้งความอยู่ อาจมี... แกนโลกที่ปั่นป่วนอย่างมาก"
"ยังมีเสียงขูดขีดของ ‘ไฮยีนาที่ถูกกัดกร่อน’ พวกนั้นอีก เราสร้างแบบจำลองขึ้นมาใหม่ คาดการณ์ว่าความแข็งของกรงเล็บของสิ่งมีชีวิตนั้น อาจจะเกินกว่าสิ่งมีชีวิตที่มีคาร์บอนเป็นพื้นฐานใด ๆ ที่รู้จักบนโลกไปมาก..."
ในห้องประชุม เงียบสงัด
โลกที่แกนโลกปั่นป่วน สัตว์ประหลาดอาละวาด
คนที่สามารถส่งสสารมายังโลกได้จากที่ไหนก็ไม่รู้
ความหมายที่ทั้งสองสิ่งนี้เชื่อมโยงกัน ทำให้บุคคลสำคัญแต่ละท่านที่นั่งอยู่ที่นี่ รู้สึกหนาวสันหลัง
นี่คือภัยคุกคาม? หรือโอกาส?
นิ้วของเฉินเจี้ยนกั๋วเคาะลงบนโต๊ะเบา ๆ สายตากวาดผ่านรายงานการวิเคราะห์ "หินผี" ฉบับร่างจากสถาบันวิทยาศาสตร์
(พลังงานที่ไม่รู้จักที่อยู่ภายใน มีประสิทธิภาพในการนำไฟฟ้าสูงกว่าทองคำมาก แถมความเสถียรยังอยู่ในระดับที่สมบูรณ์แบบตามทฤษฎี... เบื้องต้นตัดสินว่า สสารนี้เป็นวัสดุในอุดมคติขั้นสุดยอดสำหรับการผลิตแกนเครื่องปฏิกรณ์ ‘นิวเคลียร์ฟิวชันแบบควบคุมได้’...)
รูม่านตาของเฉินเจี้ยนกั๋วหดตัวลงในทันที
นิวเคลียร์ฟิวชันแบบควบคุมได้!
นี่คือพลังงานขั้นสุดยอดที่มนุษย์ใฝ่ฝันถึง!
ใครควบคุมมันได้ คนนั้นก็ควบคุมอนาคตได้!
"เอาล่ะ!"
เฉินเจี้ยนกั๋วลุกขึ้นยืนอย่างรวดเร็ว เสียงหนักแน่น
"เริ่มแผนฉุกเฉินระดับสูงสุด: สัญญาณเตือนสีแดง!"
"จัดตั้ง ‘หน่วยเฉพาะกิจทาลอส’ โดยมีผมเป็นหัวหน้าหน่วยด้วยตัวเอง!"
"ไม่ว่าจะต้องแลกด้วยอะไรก็ตาม เราจะต้องติดต่อกับคนที่ชื่อ ‘หลินเย่’ คนนั้นให้ได้อีกครั้ง!"
"เป็นก็ต้องเอาตัวมาให้ได้! ตาย... ก็ต้องหาให้เจอว่าเขาอยู่ที่ไหนกันแน่!" เริ่มมีผู้เชี่ยวชาญตะโกนใส่โทรศัพท์เครื่องนั้น พยายามติดต่อกับหลินเย่อีกครั้ง
......
ดาวทาลอส เมืองร้าง ค่ายคนเก็บขยะ
ในเพิงที่สร้างจากแผ่นเหล็กขึ้นสนิมและผ้าขี้ริ้ว
หลินเย่ค่อย ๆ ฟื้นคืนสติ
ปวดหัวอย่างรุนแรง ร่างกายทุกส่วนเหมือนถูกแยกออกจากกัน
เขาจำได้ว่าตัวเองใช้พลังงานต้นกำเนิดสุดท้าย ส่งหินก้อนนั้นกลับไปที่โลก แล้วสติก็ดับวูบไป
"ฉันยังมีชีวิตอยู่..."
หลินเย่พยายามลุกขึ้นนั่ง พิงกำแพงแผ่นเหล็กที่เย็นเยียบ หายใจหอบใหญ่
นอกเพิง พายุที่โหมกระหน่ำพัดพาทรายและกรวด กระทบกับแผ่นเหล็ก ส่งเสียง "เปรี้ยะ ๆ"
ปะปนอยู่ในเสียงลม ยังมีเสียงคำรามแว่ว ๆ ของสัตว์ประหลาดจากระยะไกล
ความหิวโหยถาโถมเข้ามาเหมือนกระแสน้ำ ทำให้กระเพาะอาหารของเขากระตุกเป็นพัก ๆ
เขาไม่ได้กินอะไรมาสองวันแล้ว
สารอาหารอัดแท่งครึ่งสุดท้าย หายไปเมื่อวานตอนหลบ "กรงเล็บแยก" ตัวหนึ่ง
พลังงานต้นกำเนิดหมด ร่างกายอ่อนแอ หิวโหย
ความสิ้นหวัง ปกคลุมจิตใจ
ส่งหลักฐานไปให้โลกแล้วยังไง?
พวกเขาเชื่อเหรอ?
ถึงจะเชื่อ แล้วพวกเขาจะทำอะไรได้?
หรือว่าสามารถปีนตามสายโทรศัพท์มาช่วยเขาได้จริง ๆ?
หลินเย่หัวเราะอย่างขมขื่น รู้สึกว่าการกระทำก่อนหน้านี้ของเขา ก็เหมือนกับคนที่กำลังจมน้ำ คว้าจับฟางเส้นหนึ่งอย่างเปล่าประโยชน์
บางที... การตายอยู่ที่นี่ ก็ถือเป็นการปลดปล่อยอย่างหนึ่ง
ในขณะที่เขาท้อแท้ใจ สติเริ่มเลือนลาง
"หึ่ง..."
เสียงหึ่งเบา ๆ ดังขึ้นในอ้อมอกของเขา
ร่างกายของเขาสั่นสะท้านอย่างรุนแรง!
เขารีบควานหานาฬิกาพกทองเหลืองจากอกเสื้ออย่างทุลักทุเล
ในขณะนี้ บนพื้นผิวของสัญญาณ กำลังเปล่งแสงสีขาวออกมา
นี่ไม่ใช่แสงสีฟ้าครามแบบตอนที่เขาเปิดใช้งาน
แสงนี้... มาจากอีกฟากหนึ่ง!
โลก!
โลกกำลังติดต่อเขา!
ดวงตาของหลินเย่แดงก่ำในทันที ตื่นเต้นจนเกือบจะเป็นลมไปอีกครั้ง
พวกเขาได้รับสารแล้ว!
พวกเขาเชื่อแล้ว!
พวกเขากำลังพยายามติดต่อฉัน!
หลินเย่ยื่นนิ้วที่สั่นเทาออกไป ใช้แรงทั้งหมดที่มี กดลงบนศูนย์กลางของสัญญาณ
แสงสว่างวาบขึ้น จากนั้นก็มีเสียงดังขึ้น:
คุณหลินเย่ สวัสดีครับ เราคือสำนักจัดการกิจการพิเศษ กระทรวงความมั่นคงแห่งชาติของจีน เราได้รับข้อความของคุณแล้ว และเราก็ได้รับสิ่งที่คุณส่งมาให้แล้วเช่นกัน
สถานการณ์ของคุณ เราเข้าใจแล้ว ตอนนี้ เราต้องการยืนยันตัวตนที่แท้จริงของคุณ และข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับตำแหน่งที่คุณอยู่ โปรดอย่าตกใจ อย่าท้อแท้ เรากำลังระดมกำลัง พยายามช่วยเหลือคุณอย่างเต็มที่
ขอย้ำอีกครั้ง โปรดอย่าตกใจ อย่าท้อแท้! ข้างหลังคุณ มีทั้งแผ่นดินจีนคอยหนุนหลังอยู่!
(จบตอน)