ตอนที่ 28 ‘ปลดล็อก’

ตอนที่ 28 ‘ปลดล็อก’

ผมยืมโทรศัพท์จากผู้เช่าห้องข้างๆ และรอเพียงไม่นาน ช่างสะเดาะกุญแจระดับปรมาจารย์ก็เดินทางมาถึง

เขาเป็นชายวัยกลางคนที่มีท่าทางดูลอกแลกมีเลศนัยอยู่บ้าง

"นายช่าง รบกวนด้วยครับ"

"ไม่รบกวนๆ"

ช่างสะเดาะกุญแจปรายตามองแม่กุญแจแวบหนึ่ง ก่อนจะวางกล่องเครื่องมือลง

"บอกไว้ก่อนนะ ค่าสะเดาะกุญแจแปดสิบ"

"อืม"

วินาทีถัดมา ช่างสะเดาะกุญแจไม่ได้แตะต้องกล่องเครื่องมือของเขาเลย แต่กลับดึงลวดเส้นหนึ่งออกมาแทน

ไป๋เนี่ยน: "???"

ช่างสะเดาะกุญแจอธิบายพลางลงมือ "อย่าเข้าใจผิด แม่กุญแจของคุณมันเก่าแล้ว เปิดไม่ยากหรอก ผมไม่ได้จะโขกสับคุณนะ แปดสิบคือราคาต่ำสุดแล้ว ถ้าต้องใช้เครื่องมืออื่นราคาก็จะเป็นอีกแบบ"

เมื่อเห็นลีลาอันช่ำชองของช่างสะเดาะกุญแจ ไป๋เนี่ยนก็พึมพำกับตัวเองในใจว่า 'ตาช่างคนนี้ต้องมีอาชีพเสริมแน่ๆ'

แต่จะว่าไป ถ้าเขาเรียนรู้วิชานี้ได้ก็คงดีไม่น้อย ต่อไปจะได้ไม่ต้องกังวลเรื่องลืมกุญแจเวลาออกจากบ้านอีก

ทันทีที่ความคิดนี้ผุดขึ้นมา เสียงแจ้งเตือนของระบบก็ดังขึ้นทันที—

[ตรวจพบทักษะประเภทใช้งาน — สะเดาะกุญแจ ต้องการใช้ 'คู่มือเรียนรู้ทักษะ · ประเภทใช้งาน' เพื่อเรียนรู้หรือไม่?]

ไป๋เนี่ยนถึงกับอึ้ง สบถในใจว่า 'เชี่ยเอ๊ย!'

ที่แท้ทักษะประเภทใช้งานมันคือแบบนี้นี่เอง!

เสียง 'กริ๊ก' ดังขึ้น แม่กุญแจถูกเปิดออกแล้ว

ไป๋เนี่ยนจำใจควักค่าแรงส่วนใหญ่ที่ได้จากการแบกอิฐในวันนี้จ่ายให้ช่างสะเดาะกุญแจไป

นายช่างรับเงินแล้วยิ้มกว้าง "ไอ้น้องชาย วันหลังถ้ามีงานแบบนี้อีกก็มาเรียกหาฉันได้นะ ฉันน่ะมืออาชีพ"

"ดูออกเลยครับ" ไป๋เนี่ยนกล่าวด้วยน้ำเสียงร่าเริง "ฝีมือระดับนี้ ถ้าบอกว่าน้าไม่เคยติดคุกมาก่อนผมไม่เชื่อหรอกครับ"

"???"

พูดจาภาษาคนเป็นไหมเนี่ย!

[ได้รับแต้มต้นกำเนิด +1 (ด้านลบ)]

หลังจากกอบโกยแต้มต้นกำเนิดกลับมาได้บ้างและบอกลาช่างสะเดาะกุญแจแล้ว ไป๋เนี่ยนก็นึกในใจเงียบๆ ว่า "เรียนรู้"

[ใช้ 'คู่มือเรียนรู้ทักษะ · ประเภทใช้งาน' สำเร็จ ได้รับทักษะ: สะเดาะกุญแจ]

[หมายเหตุ: ทักษะนี้ไม่สามารถอัปเกรดได้โดยใช้แต้มต้นกำเนิด โปรดหมั่นฝึกฝน]

ไป๋เนี่ยนรออยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเบิกตากว้าง

"แค่นี้เหรอ?!"

เขายังไม่รู้อะไรเลยสักอย่าง!

ความรู้สึกตอนที่มีความรู้นับไม่ถ้วนหลั่งไหลเข้ามาในหัวมันหายไปไหน?!

คู่มือเรียนรู้ราคาหนึ่งพันแต้มต้นกำเนิด มีดีแค่กระตุ้นเสียงแจ้งเตือนของระบบไม่กี่ประโยคแค่นั้นหรือ?!

"ระบบ ทักษะของฉันล่ะ?!"

[โปรดหมั่นฝึกฝน]

"ฉันทำไม่เป็นเลยสักอย่าง จะให้ฝึกยังไง!"

[เทคนิคและความรู้ที่เกี่ยวข้อง โปรดค้นคว้าด้วยตนเอง]

"???"

ถ้าต้องค้นคว้าเอง แล้วฉันจะต้องการคู่มือเรียนรู้นี้ไปเพื่ออะไร!

ไป๋เนี่ยนพูดไม่ออก เขาเดินกลับเข้าห้อง ปิดประตู แล้วเปิดตู้เก็บของในตันเถียนเพื่อนำถั่วทองคำกว่าสองร้อยเม็ดออกมา—ส่วนใหญ่ได้มาจาก 'กาน้ำชาฟองสบู่' ในช่วงที่เขารับจ้างเป็นเทพเจ้าภูเขาแก้ขัด เดิมทีเขามีติดตัวอยู่แค่สิบกว่าเม็ดเท่านั้น

"ค้นคว้าด้วยตัวเองสินะ"

บนแผงหน้าจอระบบ ทักษะที่ไป๋เนี่ยนเพิ่งได้รับมาปรากฏขึ้น— [สะเดาะกุญแจ Lv.0]

ไป๋เนี่ยนครุ่นคิดครู่หนึ่ง ก่อนจะรื้อค้นข้าวของจนเจอลวดเส้นเล็กๆ เส้นหนึ่ง เขาเลียนแบบท่าทางของช่างคนเมื่อกี้ สอดลวดเข้าไปในรูกุญแจ

เสียง 'ฉึก' ดังขึ้น แม่กุญแจถูกนิ้วของเขาทะลวงจนเป็นรู

"???"

พลังระดับ 'ติงขั้นสูง' ช่างน่ากลัวจริงๆ ข้าวของเครื่องใช้ในห้องเช่าของไป๋เนี่ยนล้วนเก่าคร่ำครึ แม่กุญแจย่อมทนรับแรงกระแทกที่ควบคุมไม่ได้ของไป๋เนี่ยนไม่ไหว

"วู่วามไปหน่อย สงสัยต้องบอกเจ้าของหอให้เปลี่ยนกุญแจซะแล้ว"

ไป๋เนี่ยนรู้สึกพูดไม่ออกบอกไม่ถูก แต่ก็ไม่ได้เสียเปล่าซะทีเดียว

แม้แม่กุญแจจะทะลุ แต่ในแง่หนึ่ง มันก็ถือว่าเป็นการ 'สะเดาะกุญแจ' ที่ประสบความสำเร็จ

และหลังจากผ่านประสบการณ์ครั้งนี้ ทักษะบนแผงหน้าจอระบบของเขาก็อัปเกรดขึ้นเป็น Lv.1

[สะเดาะกุญแจ Lv.1 (เชี่ยวชาญ)]

แต่ไป๋เนี่ยนก็ยังไม่เข้าใจหลักการอะไรอยู่ดี เขามีเพียงความรู้สึกบางอย่างที่บอกว่า เขาสามารถใช้ลวดเปิดแม่กุญแจได้

"เหมือนเล่นเกมเลยแฮะ"

ไป๋เนี่ยนส่ายหัวเบาๆ เก็บกวาดข้าวของ แล้วออกไปซื้อแม่กุญแจใหม่สองอัน

อันหนึ่งไว้เปลี่ยนแทนอันเก่า อีกอันเอามาไว้ฝึก

เทคนิคของเขาดูเก้งก้าง เทียบไม่ได้เลยกับลีลาอันพลิ้วไหวของช่างสะเดาะกุญแจ

แต่ผลลัพธ์ที่ได้กลับแทบไม่ต่างกัน ตราบใดที่เขาสอดลวดเข้าไปในรูและบิดหมุนไม่กี่ที กุญแจก็จะเปิดออก

"ไม่มีค่าความชำนาญบอกเลยแฮะ... ให้ฝึกฝนอย่างขยันขันแข็ง แล้วเมื่อไหร่มันถึงจะอัปเกรดล่ะ?"

ไป๋เนี่ยนสับสน "แล้วถ้าอัปเกรดแล้วจะมีผลยังไง? ถ้าแค่ผ่านเงื่อนไข 'เสียบลวดเข้าไปแล้วเขี่ยๆ' ก็เปิดล็อกได้ งั้นก็..."

ไป๋เนี่ยนกวาดสายตามองไปรอบๆ

"อีกอย่าง มันเปิดได้แค่กุญแจแบบนี้ หรือเปิดล็อกแบบอื่นได้ด้วย?"

ถ้าทำได้แค่สะเดาะแม่กุญแจ ดูเหมือนจะไม่มีประโยชน์เท่าไหร่

หลังจากคิดดูแล้ว ไป๋เนี่ยนก็คิดว่าอย่างน้อยเขาก็ได้ทักษะใหม่มา ไม่ถือว่าขาดทุน เขาจึงเดินไปที่โต๊ะคอมพิวเตอร์ ตั้งใจจะเข้าไปดูในบอร์ดสนทนาผู้เล่นว่ามีอะไรน่าสนใจบ้าง

หลังจากหน้าจอบูตเครื่องที่คุ้นเคยปรากฏขึ้น ก็มาถึงหน้าจอล็อกเครื่องที่ร่างเดิมของไป๋เนี่ยนตั้งไว้ รหัสผ่านง่ายแสนง่าย: เลข '0' ตัวเดียว

"เดี๋ยวนะ? ตัวล็อกบนอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ก็น่าจะนับเป็น 'ล็อก' เหมือนกันไม่ใช่เหรอ?"

ไป๋เนี่ยนที่ความคิดมักจะกระโดดไปมา จู่ๆ ก็นึกถึงประเด็นนี้ขึ้นมาได้ และเริ่มลงมือทดลองทันที

เขาค่อยๆ สอดลวดเข้าไปในพอร์ตเชื่อมต่อช่องหนึ่งของแล็ปท็อป แล้วเขี่ยไปมา—

"ยินดีต้อนรับ!"

"???"

ไป๋เนี่ยนร้องอุทาน "แบบนี้ก็ได้เหรอเนี่ย?!"

ในขณะเดียวกัน ทักษะ 'สะเดาะกุญแจ' ก็อัปเกรดขึ้น กลายเป็น— [สะเดาะกุญแจ Lv.2 (เหนือปรมาจารย์)]

"เอาจริงดิ นี่มันชักจะเวอร์ไปหน่อยแล้วนะ!"

ไป๋เนี่ยนตื่นเต้นจนเนื้อเต้น รีบลองของกับ 'ล็อก' ที่เป็นนามธรรมอื่นๆ ต่อทันที เขาค้นพบว่าไม่ว่าจะเป็นรหัสล็อกอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ หรือวิดีโอที่ต้องจ่ายเงินเพื่อปลดล็อกเข้าชม เขาสามารถใช้ลวดเปิดมันได้โดยตรง!

ขอแค่มีรูให้เสียบ มันก็ใช้ได้หมด!

น่าเสียดายอยู่นิดหน่อยตรงที่ทักษะไม่ได้อัปเกรดขึ้นอีก

"เจ๋งเป้ง แบบนี้ก็ดูคอนเทนต์เสียเงินได้ฟรีๆ แล้ว ฮ่าๆๆ"

หลังจากล็อกอินเข้าสู่บอร์ดสนทนาผู้เล่น ก็พบว่ามีเนื้อหาใหม่ๆ อัปเดตเข้ามาจำนวนมากจริงๆ

เริ่มจากไกด์ภารกิจดันเจี้ยนต่างๆ ตามมาด้วยโพสต์รับซื้อไอเทมหรือสิ่งของอื่นๆ

กระทั่งมีคำแนะนำการอัปค่าสถานะและข้อมูลเชิงลึกเกี่ยวกับการบำเพ็ญเพียรระดับมืออาชีพด้วย!

ถึงแม้ข้อมูลการบำเพ็ญเพียรพวกนั้นจะต้องใช้แต้มแลกเพื่อปลดล็อก แต่ไป๋เนี่ยนสามารถอ่านได้ฟรี

เขาสนใจเนื้อหาพวกนี้มาก แต่หลังจากใช้ลวด 'ปลดล็อก' เข้าไปดู เขาก็พบว่าอ่านไม่รู้เรื่อง และเอาไปใช้จริงไม่ได้ด้วย

ผู้เล่นมีหน้าต่างสถานะส่วนตัวและมีความเป็นข้อมูลกึ่งดิจิทัล ความสามารถต่างๆ ถูกแสดงออกมาในรูปแบบตัวเลข

ค่าสถานะมีสี่อย่าง: พละกำลัง, ความทนทาน, ความว่องไว และจิตวิญญาณ

ค่าสถานะเหล่านี้สามารถเสริมแกร่งได้ด้วยการใช้สกุลเงินในเกม มาตรฐานการเข้าสู่แต่ละอาชีพก็แตกต่างกัน ต้องมีค่าสถานะถึงเกณฑ์ที่กำหนด ซึ่งเกณฑ์เหล่านั้นก็ไม่เหมือนกันอีก

"ซับซ้อนชะมัด" ไป๋เนี่ยนเดาะลิ้น

ระบบของเขาไม่มีฟังก์ชันจัดสรรแต้มสถานะ ส่วนพวกข้อมูลเชิงลึกเกี่ยวกับการบำเพ็ญเพียร ไป๋เนี่ยนก็ไม่รู้วิชาบำเพ็ญเพียรเลยสักนิด

โพสต์ที่เก็บเงินพวกนั้นไม่ได้ลงเนื้อหาจริงๆ ไว้ แต่ทิ้งช่องทางติดต่อส่วนตัวไว้ท้ายโพสต์ เพื่อให้คนที่ต้องการซื้อทำการตกลงแลกเปลี่ยนกันนอกรอบ

นอกจากนี้ ไป๋เนี่ยนยังเห็นกระทู้ที่คุ้นตามากกระทู้หนึ่ง ชื่อเจ้าของโพสต์คือ— กองพลเสินหลัว · เย่อ้าวไน่หว่อเหอ

กระทู้นี้มีความร้อนแรงสูงอย่างต่อเนื่อง และเจ้าของโพสต์ (OP) ก็โดนด่ายับไปหลายร้อยความเห็นแล้วเพราะดันไปโพสต์มัน

"เรื่องนี้จะมาโทษฉันไม่ได้นะ หึๆ" ไป๋เนี่ยนถูจมูก "แต่มันก็ทำให้ฉันปิ๊งไอเดียขึ้นมา"

หลังจากเรียบเรียงความคิดคร่าวๆ ไป๋เนี่ยนก็แก้ไขและตั้งกระทู้ใหม่

'ห้องเรียนมือใหม่เปิดทำการแล้ว!'

'อัตราการตายในดันเจี้ยนยังคงสูงลิ่ว ด้วยจิตใจอันบริสุทธิ์ ผมจึงได้รวบรวมคู่มือการเอาชีวิตรอดในดันเจี้ยนฉบับสมบูรณ์ที่สุดมาขายในรูปแบบบทเรียน ให้กับผู้เล่นหน้าใหม่ทุกคนที่กำลังดิ้นรนเอาชีวิตรอด!

บทเรียนแรกราคาเพียง 1 แต้มเท่านั้น 1 แต้มไม่ถือว่ามาก ไม่พอให้บินไปอเมริกาหรือสิงคโปร์ 1 แต้มไม่แพงเลย ราคายุติธรรมและจับต้องได้~'

หลังจากพิมพ์เสร็จ เขาก็กดเผยแพร่

ไม่นานนัก กระทู้ก็ได้รับความคิดเห็นแรก

"ไอ้เลว! พวกต้มตุ๋นขอให้ตายห่า!"

[ได้รับแต้มต้นกำเนิด +1 (ด้านลบ)]

[ได้รับ...]

สาเหตุที่ผู้เล่นคนนี้แค้นฝังหุ่นขนาดนี้ เป็นเพราะเนื้อหาเสียเงินของไป๋เนี่ยนเขียนไว้ว่า—

'บทเรียนที่หนึ่ง: อย่าไว้ใจใครง่ายๆ ถือซะว่าเป็นค่าวิชาจากเงินที่เสียไปนะจ๊ะ~'

จากนั้นความคิดเห็นที่สองก็ตามมา: "บัดซบ กูจะโดนหลอกคนเดียวไม่ได้ ดันกระทู้นี้ขึ้นไป!"

ไป๋เนี่ยนอารมณ์ดี แก้ไขโพสต์อื่นๆ ต่ออย่างร่าเริง

'บทเรียนที่สอง: จงตื่นตัวอยู่เสมอ อย่าเชื่อทุกอย่างที่คนอื่นพูด~'

'บทเรียนที่สาม: เอ๊ะ? โดนหลอกอีกแล้วเหรอ?'

'บทเรียนที่สี่...'

แต้มต้นกำเนิดด้านลบพุ่งขึ้นอย่างบ้าคลั่ง เกือบจะแตะหลักสี่พันแล้ว

ในที่สุดผู้ดูแลบอร์ดก็เริ่มขยับ ลบกระทู้ของไป๋เนี่ยนไปหลายกระทู้ และแบนไป๋เนี่ยนเป็นเวลาเจ็ดวัน

ไป๋เนี่ยนหน้าบึ้งทันที จังหวะที่กำลังจะคว้าลวดมา 'ปลดแบน' ให้ตัวเอง โทรศัพท์ก็ดังขึ้นกะทันหัน

"สวีหว่านซาน? เขาโทรมาทำไม? หรือว่าจะเอาเงินมาให้ฉันจริงๆ?"

ไป๋เนี่ยนรู้สึกงุนงงเล็กน้อย ก่อนจะกดรับสาย