บทที่ 27 เคารพกฎหมายและวิตกกังวล

บทที่ 27 เคารพกฎหมายและวิตกกังวล

เมืองอวิ๋นเฉิง สาขาย่อยแผนกเสินหลัว

ไป๋เจียวลู่ถูกขังอยู่ในห้องกักขัง กำลังพิมพ์งานอย่างขะมักเขม้นบนโน้ตบุ๊กแบบออฟไลน์ที่หลิวลี่เสวี่ยช่วยหามาให้

ในฐานะนักเขียนไส้แห้งชั้นยอด ไป๋เจียวลู่มีแรงบันดาลใจเปี่ยมล้นเหนือกว่าคนทั่วไป—น่าเสียดายที่มันไร้ประโยชน์ นอกจากไอเดียพล็อตที่อาจจะบรรเจิดแล้ว นิยายของเขาขาดการพัฒนาตัวละครและเส้นเรื่องที่น่าติดตาม

ไม่อย่างนั้น เขาคงไม่ล้มเหลวซ้ำซากขนาดนี้

อย่างไรก็ตาม ตอนนี้ไป๋เจียวลู่พบว่าเขาไม่ต้องนอนหลับ และด้วยความวิตกกังวลอย่างรุนแรง เขาสามารถจดจ่อกับงานได้อย่างง่ายดาย

เมื่อตระหนักได้ดังนั้น ไป๋เจียวลู่จึงตัดสินใจปิดด่านเก็บตัวทันที

ยี่สิบสี่ชั่วโมงต่อวัน พิมพ์งานรัวๆ!

นักวิจัยนอกห้องกักขังต่างส่ายหัวไปตามๆ กัน—หมอนี่ปกติดีทุกอย่าง ยกเว้นสภาพร่างกายผิดปกติที่ไม่ต้องกิน ไม่ต้องดื่ม และไม่ต้องพักผ่อน พวกเขาอยากจะวิจัยเขาแต่ก็ไปต่อไม่ถูก

ที่สำคัญคือ หมอนี่เคารพกฎหมายแบบสุดโต่ง ไม่มีกิเลสอื่นใดนอกจากอยากเขียนนิยายหาเงิน

สวี่หว่านซานเรียกนักวิจัยมาถามความคืบหน้า

นักวิจัยถอนหายใจ "ต่อให้ปล่อยหมอนี่ไป เขาก็ไม่เป็นภัยต่อสังคมหรอกครับ ให้คอมพิวเตอร์เขาเครื่องนึง เขาก็คงนั่งพิมพ์แบบนี้ต่อไป จะฆ่าก็ไม่ได้ จะขังต่อก็ดูไม่เหมาะสม แถมยังเปลืองห้องขังอีก ปล่อยเขาไปเถอะครับ?"

"???"

สวี่หว่านซานอึ้งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะปฏิเสธเสียงแข็ง "ไม่ได้! ยังไงเขาก็ไม่ใช่มนุษย์ สิ่งที่แสดงออกตอนนี้อาจเป็นแค่การเสแสร้ง ปล่อยไปมีความเสี่ยงเกินไป จนกว่าจะยืนยันได้ร้อยเปอร์เซ็นต์ว่าไม่มีอันตราย ห้ามปล่อยเด็ดขาด!"

"ก็ได้ครับ" นักวิจัยเดาะลิ้น "ยังไงผมก็วิจัยอะไรเพิ่มไม่ได้แล้ว ผมอ่านนิยายเขาแล้ว ไม่มีปัญหาอะไร ไม่เกี่ยวกับการเมืองหรือต่อต้านสังคม ตีพิมพ์ได้ครับ เผลอๆ ให้เขาต่อเน็ตไปอัปโหลดเองยังได้เลย"

สวี่หว่านซานครุ่นคิด "เดี๋ยวฉันพิจารณาดูอีกที"

ภายในห้องกักขัง ไป๋เจียวลู่ไม่ได้ยินบทสนทนาของพวกเขา นิ้วพรมลงบนแป้นพิมพ์อย่างเมามัน

ทันใดนั้น—

"ยังมีเหลืออยู่อีกคนจริงๆ ด้วย! เยี่ยมมาก ฮ่าฮ่าฮ่า!"

เสียงประหลาดดังก้องในหัวของไป๋เจียวลู่ เขาเงยหน้าขึ้นด้วยความงุนงง "ใครพูดน่ะ?"

"พูดได้ด้วยเหรอ? ไม่เลว ไม่เลว! ถ้าคำบรรยายในคฤหาสน์ฝันร้ายถูกต้อง ร่างกายนี้นับว่าสมบูรณ์แบบทีเดียว อืม เจ้าชื่ออะไร?"

ไป๋เจียวลู่มองสวี่หว่านซานและคนอื่นๆ ด้านนอกอย่างระแวง "ฉันชื่อไป๋เจียวลู่ แกเป็นใคร?"

"ไป๋เจียวลู่? อารมณ์วิตกกังวลสินะ? ดีมาก ดีมาก อารมณ์นี้ก็ใช้ได้! ฮ่าฮ่าฮ่า! ไม่ต้องกลัว ฉันเป็นคนดี"

เสียงประหลาดหัวเราะร่า

"ไป๋เจียวลู่ ฉันจะบอกอะไรให้ สถานการณ์ของเจ้าตอนนี้อันตรายมาก มีคนข้างนอกมากมายที่คิดจะทำร้ายเจ้า—"

ไป๋เจียวลู่กวาดตามองรอบห้องกักขังแล้วพูดว่า "ตอนนี้ฉันปลอดภัยมาก"

"นั่นมันภาพลวงตา! บ้าเอ๊ย แก่นแท้แห่งฝันไม่พอ ไป๋เจียวลู่ จำคำพูดของฉันไว้ ฉันจะติดต่อกลับมาใหม่เร็วๆ นี้ ช่วงนี้ห้ามออกไปเพ่นพ่านหรือเปิดเผยตัวตนเด็ดขาด ไม่อย่างนั้น..."

ยังพูดไม่ทันจบ เสียงประหลาดก็ขาดหายไปดื้อๆ

ไป๋เจียวลู่ครุ่นคิดครู่หนึ่ง จู่ๆ ก็ยกมือขึ้น "หัวหน้า!"

เห็นดังนั้น สวี่หว่านซานจึงเปิดไมค์ถาม "มีอะไร?"

"เมื่อกี้เป็นการทดสอบรูปแบบใหม่เหรอครับ?"

สวี่หว่านซานขมวดคิ้ว "ทดสอบใหม่? หมายความว่าไง?"

"ไม่ใช่เหรอครับ?" ไป๋เจียวลู่เกาหัว "เมื่อกี้มีคนพูดในหัวผม ดูเหมือนเขาจะรู้ที่มาที่ไปของผม แถมยังพูดถึงคฤหาสน์อะไรนั่นที่หัวหน้าเคยบอกด้วย เขาชมร่างกายผมด้วย แต่น้ำเสียงฟังดูไม่เหมือนคนดีเลย"

คิ้วของสวี่หว่านซานขมวดแน่นกว่าเดิม "เขาพูดอะไรอีก?"

"เขาบอกว่า... ตอนนี้ผมตกอยู่ในอันตราย ข้างนอกมีคนอยากทำร้ายผมเพียบ แต่เหมือนจะมีอะไรหลุดออกไป แล้วเขาก็สัญญาว่าจะติดต่อกลับมาใหม่คราวหน้า"

"เสียงดังขึ้นในหัวโดยตรงเลยเหรอ?"

"ครับ"

สวี่หว่านซานคิดสักพัก "ถ้าเขาติดต่อมาอีก จำไว้ว่าต้องรีบบอกเราทันที"

"ได้ครับ ไม่มีปัญหา อ้อ หัวหน้าครับ ผมขออะไรสักอย่างได้ไหม?"

"ขออะไร?"

"เอ่อ ขอดูคอมเมนต์นิยายหน่อยได้ไหมครับ? เขียนแบบนี้มันแห้งแล้งพิกล ไม่รู้ว่าจะไปเหยียบ 'จุดบอด' (จุดที่ทำให้นักอ่านเลิกอ่าน) ตอนไหน"

สวี่หว่านซาน: "...ไม่ต้องห่วง นิยายคุณไม่มีคอมเมนต์หรอก"

ไป๋เจียวลู่สตั๊นไปสามวิ ก่อนที่สีหน้าจะเปลี่ยนไป แล้วเกาหัวแกรกๆ อย่างบ้าคลั่ง "ไม่มีคอมเมนต์? แปลว่าไม่มีคนอ่านเหรอ? ผมโคตรวิตกเลย โคตรวิตกกังวล!"

"???"

นักวิจัยรีบเข้าไปปลอบ ขณะเดียวกันก็ส่งสายตาอาฆาตไปให้สวี่หว่านซาน "คุณจะไปยั่วโมโหเขาทำไม! ไม่รู้เหรอว่าเขาเป็นสัตว์ประหลาดจอมวิตก!"

"ขอโทษที ขอโทษที"

ไม่นานนัก หลิวลี่เสวี่ยก็เดินเข้ามาพร้อมเอกสาร "หัวหน้าทีมสวี่ สถิติดันเจี้ยนที่หลุดการควบคุมในล็อตนี้เสร็จแล้วค่ะ ในเขตรับผิดชอบเรามีสามแห่ง"

"สามแห่ง?" สวี่หว่านซานเสยผม "เยอะขนาดนี้! คนเราไม่พอ ฉันชักจะวิตกตามแล้วเนี่ย บ้าเอ๊ย!"

นักวิจัยได้ยินดังนั้นก็เบ้ปาก "ไม่ใช่ว่ามีสัตว์ประหลาดฝันร้ายแรงค์ E ว่างงานอยู่นี่เหรอ? ทำไมไม่เอาเขาไปใช้งานล่ะ?"

"จะทำแบบนั้นได้ยังไง!"

นักวิจัยผายมือ "ยังไงขังไว้ผมก็วิจัยอะไรเพิ่มไม่ได้อยู่แล้ว สู้เอาตัวออกไปดีกว่า ระหว่างเก็บข้อมูลเพิ่มเติม ก็ช่วยแบ่งเบาภาระงานคุณได้ด้วย ไม่ดีเหรอ?"

สวี่หว่านซานตกอยู่ในห้วงความคิดเมื่อได้ยินดังนั้น

แต่หลิวลี่เสวี่ยกลับปิ๊งไอเดีย หันไปพูดกับไป๋เจียวลู่ในห้องขังว่า "ช่วยเราทำภารกิจหน่อยได้ไหม?"

"ภารกิจ?" ตาของไป๋เจียวลู่เป็นประกาย "ใช่ดันเจี้ยนหลุดการควบคุมที่พวกหัวหน้าพูดถึงเมื่อกี้หรือเปล่า? ได้สิ ได้สิ!

การได้ใกล้ชิดกับพลังเหนือธรรมชาติ ต้องช่วยให้ผมเขียนนิยายลื่นไหลขึ้นแน่นอน!"

"..."

ทั้งสามสบตากัน

หมอนี่มันเกินเยียวยา สมองมีแต่นิยายห่วยๆ ของตัวเองเต็มไปหมด

...

ยามเย็น ไป๋เนี่ยนกลับมาถึงห้องเช่าหลังจากทำงานมาทั้งวัน

"วันละร้อยห้าสิบ เดือนนึงก็สี่พันห้า แถมหลังแปลงร่างก็ไม่ต้องกินข้าว ประหยัดค่าข้าวไปอีก!"

ไป๋เนี่ยนกำค่าแรงรายวันไว้แน่น รู้สึกปลาบปลื้มใจ

จากนั้นเขาก็มองไปที่ระบบ—

"【แต้มแหล่งกำเนิด: 1517 (ด้านบวก); 3189 (ด้านลบ)】"

เขารู้สึกมีความสุขยิ่งกว่าเดิม

นอกจากนี้ ในท้องเขายังเต็มไปด้วยถั่วทองคำ พรุ่งนี้หาจังหวะไปขายที่ร้านทอง ก็จะได้เป็นอิสระทางการเงินแล้ว!

"คนธรรมดาอย่างเรา วันนี้ช่างมีความสุขจริงๆ~"

ไป๋เนี่ยนฮัมเพลง พลางคลำหาของตามตัว

ครู่ต่อมา—

"เฮ้ย กุญแจห้องหายไปไหน?!"

เขาไม่ได้ใส่ชุดเดิมแล้ว ชุดที่ใส่อยู่แค่ดูเหมือนเดิม แต่จริงๆ แล้วเกิดจากการแปลงร่าง

"บ้าเอ๊ย อย่าบอกนะว่าทำตกไว้ในดันเจี้ยน?"

ไป๋เนี่ยนคิดทบทวนอย่างละเอียด "ไม่สิ เมื่อเช้าตอนออกมา ฉันไม่ได้เอากุญแจมาด้วยนี่นา"

"หรือจะใช้ 'ท่าเท้าบันไดเหิน' กระโดดเข้าทางหน้าต่างดี?"

คิดไปคิดมา ไป๋เนี่ยนก็ล้มเลิกความคิด

เกิดมีผู้เล่นแอบซุ่มดูอยู่จะทำไง?

ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง สายตาของไป๋เนี่ยนก็ไปสะดุดเข้ากับใบปลิวโฆษณาเล็กๆ 'รับสะเดาะกุญแจมืออาชีพ'

...

ขอแนะนำนิยายเพื่อนครับ~

เรื่องย่อ: นี่คือโลกที่การฝึกฝนสัตว์อสูรเป็นกระแสหลัก

เพื่อช่วยน้องสาวที่นอนเป็นเจ้าหญิงนิทราจากอุบัติเหตุทางรถยนต์ ซูโม่ตัดสินใจสละอนาคตในการเป็นนักฝึกสัตว์อสูร แลกทรัพยากรที่โรงเรียนแจกจ่ายเป็นค่ารักษาพยาบาลราคาแพง

เขาคิดว่าเมื่อขาดแต้มต่อในช่วงเริ่มต้น ชาตินี้คงได้เป็นแค่นักฝึกสัตว์สายไลฟ์สไตล์ดาดๆ คอยช่วยพัฒนาบ้านเมืองไปวันๆ

แต่ไม่คาดคิดว่า เมื่อน้องสาวที่หลับใหลไปสามปีฟื้นขึ้นมา พรสวรรค์ในการฝึกสัตว์สุดประหลาดก็ตื่นขึ้นมาพร้อมกับเธอ... 【หัตถ์แห่งวิวัฒนาการ!】

【คุณทำให้เป็ดโง่เกิดการวิวัฒนาการกลายพันธุ์!】

【ได้รับสกิลเผ่าพันธุ์ใหม่ — การแปลงร่าง เป็ดน้ำแดง: เมื่อทำภารกิจสำเร็จ จะได้รับรางวัลแบบสุ่มจากต่างมิติ เมื่อมี "เพื่อน" อยู่ใกล้ๆ จะเข้าสู่สถานะอมตะ ไม่ได้รับความเสียหายใดๆ!】

【ทำภารกิจกวาดพื้นสำเร็จ ได้รับรางวัลแบบสุ่ม คัมภีร์สกิลระดับเพชร — "ชีพจรมังกร"!】

ซูโม่: "???"