บทที่ 1 : ระบบวิวัฒนาการไร้ขีดจำกัด

บทที่ 1 : ระบบวิวัฒนาการไร้ขีดจำกัด

“เดี๋ยวนะ...เฮ้ย?”

ทำไมเสียงที่ออกมาจากปากเขา...ถึงกลายเป็นเสียงหึ่งๆแบบนี้ไปด้วยวะ?!

เพียงชั่วพริบตา ฉู่เซิงก็ถึงกับงงเป็นไก่ตาแตก สติทั้งหมดพลันตื่นเต็มตาในทันใด

และแล้วภาพเบื้องหน้าก็เริ่มค่อยๆชัดเจนขึ้น

แต่ทว่า...สิ่งที่ปรากฏแก่สายตากลับไม่ใช่ห้องนอนที่เขาคุ้นเคยเลยแม้แต่น้อย!

หากแต่เป็น…ยุงยักษ์ฝูงหนึ่งที่แต่ละตัวดูใหญ่โตราวกับคน!!

แถมพวกมันยังกำลังบินวนรอบตัวเขาอย่างบ้าคลั่ง!!

“เชี่ยเอ๊ย...อะไรวะเนี่ย...”

ฉู่เซิงอ้าปากค้างด้วยความตกตะลึง

ในที่สุดเขาก็เข้าใจในทันที...ที่แท้เสียง ‘หึ่งๆ’ ดังสนั่นนั่น ไม่ใช่เสียงคนต่อเติมบ้านอะไรทั้งนั้น แต่เป็นเสียงที่มาจากยุงยักษ์ฝูงนี้นี่เอง!

ฉิบหายแล้ว!

นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน?

หรือว่า...เขากำลังฝันร้ายอยู่?!

และในตอนนั้นเอง เสียงอิเล็กทรอนิกส์เย็นชาก็พลันดังขึ้นในหัวของเขา—

[ติ๊ง! ระบบวิวัฒนาการไร้ขีดจำกัดล็อกเป้าหมายโฮสต์สำเร็จ ทำการเชื่อมต่อเรียบร้อย!]

[กำลังสร้างหน้าต่างสถานะ...]

[โฮสต์: ฉู่เซิง]

[เผ่าพันธุ์: ยุงลายบ้าน]

[อายุขัย: 6 วัน]

[พลังโลหิต: 0.01]

[พลังจิต: 0.01]

[แต้มวิวัฒนาการ: 0]

[ระดับ: ไม่มี]

[ทักษะ: ไม่มี]

…..

“???”

ระบบ?

ยุงลายบ้าน?

ฉู่เซิงยืนงงไปหลายวินาทีก่อนจะตั้งสติได้

เขาหันไปมองรอบๆตัวอีกครั้ง จ้องมองไปยังยุงยักษ์เหล่านั้น และในที่สุดเขาก็เข้าใจทุกอย่าง!

ไม่ใช่ว่ายุงพวกนั้นตัวใหญ่ขึ้น แต่เป็นเขาเองที่ตัวเล็กลง!

หรือจะให้พูดให้ถูกก็คือ...ตอนนี้เขากลายเป็นยุงไปแล้ว!!

“ไอ้….!”

ฉู่เซิงแทบจะเสียสติไปแล้ว

นี่มันเรื่องตลกร้ายอะไรกันวะ แค่หลับไปตื่นหนึ่งก็กลายเป็นยุงเนี่ยนะ?

แถมยังได้ระบบมาอีก?

หรือว่า...เขาข้ามมิติมาแล้ว?

ในฐานะที่ชาตินี้อ่านนิยายออนไลน์มานับไม่ถ้วน แน่นอนว่าเขารู้ดีว่า ‘ระบบ’ คือของคู่กันกับตัวเอกที่เดินทางข้ามมิติ

ขอแค่มีระบบอยู่ในมือ ไม่ว่าใครก็สามารถก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดของโลกได้!

แต่ว่านะ…ถึงจะมีระบบก็เถอะ แต่การเปิดตัวด้วยการเป็นยุงนี่มันก็เกินไปหน่อยมั้ย?

นี่มันระดับนรกชัดๆ!

แถมยังเหลืออายุขัยอีกแค่หกวัน…แล้วจะให้เล่นเกมชีวิตบ้าๆนี่ต่อไปยังไงวะ?

ในใจของฉู่เซิงเต็มไปด้วยความรู้สึกสับสนซับซ้อน มันเป็นเรื่องยากเหลือเกินที่จะยอมรับความจริงอันโหดร้ายนี้ได้ในทันที

[ติ๊ง! โฮสต์อย่าเพิ่งตื่นตระหนก! ระบบวิวัฒนาการไร้ขีดจำกัดพร้อมให้บริการท่านอย่างเต็มที่!]

[โฮสต์สามารถดูดเลือดเพื่อรับ ‘แต้มพลังโลหิต’ และ ‘แต้มวิวัฒนาการ’! ท่านจะแข็งแกร่งขึ้นได้อย่างไร้ขีดจำกัด! วิวัฒนาการได้อย่างไม่สิ้นสุด!]

[เพียงแค่ใช้ประโยชน์จากระบบนี้อย่างเหมาะสม สักวันหนึ่ง...โฮสต์จะสามารถใช้ร่างกายของยุงตัวนี้ ดูดเลือดทวยเทพจนสิ้นชีพได้!]

ฉู่เซิง: “...”

นี่เพื่อน...แกคิดว่าวิธีการฆ่าคนแบบนั้นมันดูมีระดับตรงไหนวะ?!

แล้วอีกอย่างนะ! มีแต่ยุงตัวเมียไม่ใช่รึไงที่ดูดเลือดได้น่ะ?

ปากของยุงตัวผู้น่ะทั้งอ่อนทั้งปวกเปียก ไม่มีทางแข็งพอจะเจาะผิวหนังได้หรอก ทำได้ก็แค่ดูดน้ำหวานจากดอกไม้เพื่อประทังชีวิตไปวันๆเท่านั้น!

ข้าที่กลายเป็นยุงตัวผู้...ตอนนี้กระทั่งเลือดคนยังดูดไม่ได้เลย แล้วแกจะมาบอกว่าในอนาคตข้าจะไปดูดเลือดเทพเจ้าได้เนี่ยนะ??

ราวกับได้ยินเสียงบ่นในใจของฉู่เซิง เสียงของระบบก็ดังขึ้นอีกครั้ง—

[ติ๊ง! กำลังมอบของขวัญสำหรับผู้เริ่มต้น...]

[ขอแสดงความยินดี โฮสต์ได้รับทักษะใหม่ — “ปากยุงตัวเมีย Lv.1” ]

[ปากของโฮสต์ได้รับการอัปเกรด ทำให้สามารถเจาะทะลุผิวหนังของมนุษย์ทั่วไปและดูดเลือดได้เหมือนกับยุงตัวเมีย!]

[ขอแสดงความยินดี โฮสต์ได้รับทักษะใหม่ — “แกะรอยโลหิต Lv.1” ]

[ในรัศมีหนึ่งร้อยเมตร โฮสต์จะสามารถรับรู้ถึงสิ่งมีชีวิตที่มีเลือดทุกชนิด! พร้อมทั้งได้รับข้อมูลพื้นฐานของเป้าหมาย! (เป็นทักษะติดตัว ไม่ต้องใช้พลังงาน!)]

[ขอแสดงความยินดี โฮสต์ได้รับทักษะใหม่ — “มิติแมลง Lv.1”]

[โฮสต์สามารถนำแมลงในระดับเดียวกันเข้ามาเก็บไว้ใน ‘มิติแมลง’ ได้ แมลงที่ถูกนำเข้ามาจะเชื่อฟังคำสั่งของโฮสต์อย่างไม่มีเงื่อนไข! ปัจจุบันมิติแมลงสามารถบรรจุแมลงได้ 100 ตัว!]

…..

ทักษะใหม่สามอย่างรวด?

ฉู่เซิงชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะรีบอ่านรายละเอียดของทั้งสามทักษะอย่างละเอียด แล้วจึงถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก

เออ ค่อยยังชั่วหน่อย...ทักษะทั้งสามอย่างนี้ดูมีประโยชน์ดีเหมือนกัน

โดยเฉพาะสองทักษะแรก ที่ช่วยแก้ปัญหาเฉพาะหน้าของเขาได้อย่างพอดิบพอดี

เมื่อมี [ปากยุงตัวเมีย Lv.1] เขาก็สามารถดูดเลือดได้แล้ว!

และหน้าที่หลักของระบบนี้ก็คือ ‘ดูดเลือดแล้วพัฒนาขึ้น!’

เมื่อบวกกับ [แกะรอยโลหิต Lv.1] ที่ทำให้เขารับรู้ถึงสิ่งมีชีวิตในรัศมีร้อยเมตรได้ทันที ไม่ต้องบินหาเป้าหมายแบบไร้ทิศทางเหมือนยุงหัวขาดอีกต่อไป!

สองทักษะนี้ ช่างเป็นการผสมผสานที่ลงตัวอย่างยิ่ง!

เอาเถอะ…ไม่ว่าจะยังไง อย่างน้อยก็พอจะมองเห็นความหวังที่จะแข็งแกร่งขึ้นมาบ้างล่ะนะ!

ฉู่เซิงรู้สึกใจชื้นขึ้นมาเล็กน้อย ก่อนจะหันไปมองทักษะที่สาม [มิติแมลง Lv.1]

สามารถจับแมลงมาเป็นพวกพ้องรับใช้ได้งั้นรึ?

น่าสนใจดีนี่...

ฉู่เซิงเงยหน้าขึ้นมองเหล่าเพื่อนร่วมเผ่าพันธุ์ที่บินว่อนอยู่รอบตัวพลางครุ่นคิด

เขาไม่รู้ว่าตอนนี้ตัวเองอยู่ที่ไหนกันแน่ และดูเหมือนว่าข้อจำกัดทางกายภาพจะทำให้เขามองเห็นได้แค่ในระยะสามเมตรเท่านั้น ไกลกว่านั้นก็มองไม่เห็นแล้ว

เขาล็อกเป้าไปที่ยุงตัวหนึ่ง

จากนั้นจึงลองใช้ความคิดสั่งการดูเล่นๆพลันยุงตัวนั้นก็หายวับไปในทันที ก่อนจะไปปรากฏตัวอยู่ใน [มิติแมลง] ในหัวของเขา!

ในขณะเดียวกัน เขาก็รู้สึกได้ถึงสายใยบางอย่างที่เชื่อมต่อระหว่างจิตใจของเขากับยุงตัวนั้น ทำให้เขาสามารถควบคุมการเคลื่อนไหวของมันได้อย่างสมบูรณ์!

เจ๋งเป้ง!

ดวงตาของฉู่เซิงเป็นประกายขึ้นมา แค่ตอนนี้ทักษะนี้ยังอยู่แค่ Lv.1 ก็สามารถจับแมลงได้ถึง 100 ตัวแล้ว

แล้วในอนาคตล่ะ?

ถ้าหากเขาสามารถจับและควบคุมยุงได้เป็นหมื่น เป็นล้าน หรือกระทั่งเป็นร้อยล้านตัว!

เกรงว่าเพียงแค่คิด...ก็คงสามารถสั่งให้พวกมันรุมดูดเลือดช้างทั้งตัวจนกลายเป็นซากแห้งได้ในพริบตา!

อืม...ดูเหมือนจะคิดไปไกลเกินไปหน่อย

ฉู่เซิงดึงสติกลับมาอยู่กับปัจจุบัน เขาหันไปสนใจยุงที่อยู่รอบๆอีกครั้ง เตรียมจะจับลูกน้องเพิ่มอีกสักหน่อย!

หนึ่งตัว...สองตัว...สามตัว...

แต่ทว่า

ทันทีที่ฉู่เซิงจับยุงไปได้เพียงห้าตัว เขาก็รู้สึกถึงอาการหน้ามืดตาลายขึ้นมาทันที ราวกับคนใช้พลังเกินขนาด!

เฮ้ย?

เกิดอะไรขึ้นวะ?

[คำเตือน! สภาพร่างกายและพลังจิตของโฮสต์ในปัจจุบันอ่อนแอเกินไป! การใช้ทักษะต่อเนื่องห้าครั้งทำให้ร่างกายรับภาระหนักเกินขีดจำกัด!]

[กรุณาดูดเลือดเพื่อเติมพลังงานโดยด่วน มิฉะนั้นท่านจะตายในอีกห้านาที!]

ฉู่เซิง: “???”

ทำไมแกไม่บอกให้มันเร็วกว่านี้วะ?!

เขารีบใช้ [เเกะรอยโลหิต Lv.1] ตรวจสอบรัศมีหนึ่งร้อยเมตรทันที เเละไม่น่าเชื่อว่าเขาจะเจอเป้าหมายเข้าจริงๆ!

[มนุษย์เพศหญิง, กู่เยว่ซี, อายุ 18 ปี...]

ต้องเป็นเจ้าแล้วล่ะ…ขอดูดสักสองอึกนะ!

ฉู่เซิงกระพือปีกอย่างบ้าคลั่งสุดชีวิต พุ่งตรงไปยังทิศทางของเป้าหมายในทันที!

….

“ชาติที่แล้ว...ข้าที่เป็นถึงจักรพรรดินีกลับต้องมาเสียเวลาไปกับเส้นทางยุทธ์นานหลายสิบปี แต่สุดท้ายก็เป็นได้เพียงจอมยุทธ์ระดับสาม”

“เเค่ระดับสามเท่านั้น”

“กระทั่งอายุหกสิบปีนั่นแหละข้าถึงได้ตาสว่างและหันมาฝึกฝนวิถีแห่งผู้ฝึกสัตว์อสูร ในเวลาเพียงสิบปีสั้นๆข้าก็สามารถก้าวเข้าสู่ขอบเขตจักรพรรดิ กลายเป็นจักรพรรดินีอสูรหนึ่งเดียวในประวัติศาสตร์ที่ไม่เคยมีใครเทียบได้!”

“น่าเสียดาย...ที่ท้ายที่สุดแล้วรากฐานพลังของข้ากลับไม่มั่นคงพอ จนต้องมาจบชีวิตลงภายใต้มหันตจบชีวิตลงภายใต้มหันตภัยสวรรค์...”

“แต่บัดนี้ ข้าได้ย้อนกลับมาเกิดใหม่ในวัยสิบแปดปีอีกครั้ง!”

“ดังนั้น...ชาตินี้ข้าจะต้องก้าวเข้าสู่วิถีก้าวสู่เส้นทางแห่งผู้ฝึกสัตว์อสูรให้เร็วที่สุด!”

“และที่สำคัญ…สัตว์อสูรตัวแรกที่ข้าจะทำพันธสัญญาโลหิตด้วย จะต้องไม่ใช่พวกสายเลือดธรรมดาเด็ดขาด!”

“ในชาตินี้ ข้าจะต้องวางรากฐานพลังให้มั่นคงที่สุด!!”

……………….