บทที่ 20: ระดับผู้บัญชาการ

เมื่อค่ำคืนมาเยือน กองกำลังทั้งหมดก็กลับมาที่อาณาเขต

มู่เฟิงเทอาหารทั้งหมดลงในแพลตฟอร์มการค้าทันที

ครั้งนี้ ทรัพยากรเดียวที่เขาต้องการคือ แร่เหล็ก

การพึ่งพาการแลกเปลี่ยนกับคนอื่นตลอดเวลาไม่ใช่วิธีแก้ปัญหาระยะยาว

ขอแค่รวบรวมแร่เหล็กได้ 100 หน่วย บวกกับแร่เหล็กเริ่มต้นเล็กน้อย เขาก็จะปั๊มทรัพยากรออกมาได้อย่างต่อเนื่อง

ขณะเดียวกัน มู่เฟิงก็ดูหลอดค่าประสบการณ์ของตัวเอง อีกแค่ 100 กว่าแต้มก็จะเลื่อนขั้นเป็นระดับผู้บัญชาการแล้ว

ตอนนี้กองกำลังทั้งหมดมารวมตัวกันในโถง ทำให้โถงลอร์ดเลเวล 3 ดูคับแคบไปถนัดตา

มู่เฟิงครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วสั่งว่า "คืนนี้ล่าสัตว์ต่อ และตั้งแต่นี้ไป แวมไพร์จะอยู่ภายใต้การนำของโรซ่า ส่วนมารโลหิตจะอยู่ภายใต้การนำของฮัวหลัว"

โรซ่าและฮัวหลัวได้ยินดังนั้นก็ดีใจมาก รีบก้าวออกมาและคุกเข่าข้างหนึ่ง

"น้อมรับคำสั่งนายท่าน พวกข้าจะทุ่มเทสุดกำลังและไม่ทำให้ท่านผิดหวัง!"

มู่เฟิงพยักหน้า แล้วบอกให้พวกเธอลุกขึ้นและกลับเข้าแถว

ส่วนกองกำลังอื่นๆ มู่เฟิงยังไม่แต่งตั้งผู้นำ เพราะจำนวนยังน้อยเกินไป ไม่จำเป็นต้องรีบร้อน

หลังจากสั่งการเพิ่มเติม กองกำลังสายต่อสู้ก็ทยอยออกไป เหลือเพียงข้ารับใช้โลหิต 5 ตน

สถานการณ์ปัจจุบันคือ สัตว์ป่ารอบอาณาเขตมีไม่พอให้ล่า ดังนั้นข้ารับใช้โลหิตเพิ่มขึ้นอีกไม่กี่ตนก็ไร้ประโยชน์

เวลาผ่านไปจนถึงเที่ยงคืน

มู่เฟิงยังไม่นอน เขารอการเลื่อนระดับ

กองกำลังที่ส่งออกไปไม่ทำให้เขาผิดหวัง ค่าประสบการณ์ของเขาเพียงพอแล้ว

ชั่วพริบตานั้น มู่เฟิงรู้สึกถึงเสียงคำรามกึกก้องในสมอง จนรู้สึกวิงเวียนเล็กน้อย

อาการนี้อยู่ไม่นาน ผ่านไปสามวินาที มู่เฟิงก็กลับมาเป็นปกติ

เมื่อมู่เฟิงกวาดสายตามองไปรอบๆ อีกครั้ง เขารู้สึกว่าทุกสิ่งรอบตัวชัดเจนอย่างน่าเหลือเชื่อ

ในขณะนี้ มู่เฟิงเหมือนเรดาร์มนุษย์ สามารถตรวจจับสภาพแวดล้อมได้ 360 องศา

หลังจากเลื่อนขั้นเป็นระดับผู้บัญชาการ การรับรู้ของมู่เฟิงเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง

แม้จะหลับตา เขาก็สามารถรับรู้ความเปลี่ยนแปลงใดๆ ในรัศมี 30 เมตรรอบตัวได้

สิ่งนี้ต่างจากความสามารถในการรับรู้เลือดของแวมไพร์ อันหนึ่งรับรู้เลือด อีกอันรับรู้ทุกสิ่งรอบตัว

นี่คือความได้เปรียบของระดับพลัง เว้นแต่จะครอบครองสายเลือดที่ทรงพลังเป็นพิเศษ ก็ยากที่จะพลิกความได้เปรียบนี้

นอกจากการรับรู้ที่เหนือชั้นแล้ว ความแข็งแกร่งของมู่เฟิงเองก็เพิ่มขึ้นอย่างมากเช่นกัน

หลังจากสัมผัสการเปลี่ยนแปลงทั้งหมดในร่างกาย มู่เฟิงก็เรียกในใจอย่างกระตือรือร้น "ระบบ เช็กอิน"

จุดเริ่มต้นและจุดสิ้นสุดของวันคือเวลา 24:00 น. และตอนนี้ก็เที่ยงคืน ผ่าน 24:00 น. มาแล้ว

[ยินดีด้วย โฮสต์เช็กอินสำเร็จ ท่านได้รับ: ไข่สัตว์เลี้ยง 1 ฟอง]

สีหน้าของมู่เฟิงแปลกใจเล็กน้อย

"ระบบให้รางวัลเป็นสิ่งมีชีวิตได้ด้วยเหรอ?"

ด้วยความอยากรู้อยากเห็น มู่เฟิงรีบนำไข่สัตว์เลี้ยงออกมาจากช่องเก็บของระบบทันที

ไข่ใบนี้ค่อนข้างใหญ่ สูงถึง 1 เมตร

ทันทีที่อัญเชิญออกมา ไข่ก็ร่วงลงพื้นดังก้อง ทำเอามู่เฟิงใจหายวาบ กลัวว่ามันจะแตก

เขาตรวจสอบอย่างละเอียดและพบว่าไข่ยังอยู่ดีมีสุข

ระบบไม่ได้บอกว่าเป็นไข่ของตัวอะไร ทำให้มู่เฟิงงุนงง

วินาทีถัดมา ฉากมหัศจรรย์ก็เกิดขึ้น

ไข่ดูเหมือนจะมีสติปัญญา ราวกับสัมผัสได้ถึงความสงสัยของมู่เฟิง มันเปล่งแสงสีแดงฉานออกมาทันที

มู่เฟิงรู้สึกว่าเลือดเริ่มไหลออกจากมือที่เขาวางทาบอยู่บนไข่

แต่ปริมาณน้อยมาก แค่หยดเดียว

เมื่อหยดเลือดซึมเข้าสู่ไข่ มู่เฟิงสัมผัสได้ชัดเจนว่าไข่สัตว์เลี้ยงกำลังปีติยินดี

"เลี้ยงด้วยเลือดของฉันเองเหรอ?"

เมื่อคิดได้ดังนี้ มู่เฟิงก็สูดหายใจเฮือก

ต้องรู้ก่อนนะว่า ตอนนี้เขาคือบรรพชนโลหิต

แม้เลเวลปัจจุบันจะไม่สูง แต่สายเลือดของเขานั้นทรงพลังอย่างยิ่ง

สัตว์เลี้ยงที่ต้องเลี้ยงด้วยเลือดบรรพชนโลหิต ใช้หัวแม่เท้าคิดก็รู้ว่าไม่ใช่สิ่งมีชีวิตธรรมดาแน่

มู่เฟิงระงับความตื่นเต้นในใจ แล้วควบคุมหยดเลือดให้ซึมออกมาจากร่างกายอีกครั้ง

แต่คราวนี้มีการเปลี่ยนแปลง เลือดหยดลงบนเปลือกไข่แล้วค่อยๆ ซึมเข้าไป

"ดูดซับเพิ่มไม่ได้แล้ว?"

แต่มู่เฟิงลองคิดดู ต่อให้สัตว์เลี้ยงตัวนี้จะเทพแค่ไหน ก็คงดูดเลือดบรรพชนโลหิตจนหมดตัวไม่ได้หรอกมั้ง?

จากนั้นมู่เฟิงก็เปิดหน้าต่างลอร์ด

"อัญเชิญกองกำลัง"

มู่เฟิงมองกองกำลังใหม่ 30 ตนในโถงลอร์ด

แต่น่าเสียดายที่คราวนี้ไม่มีกองกำลังประเภทใหม่

แวมไพร์ 10 ตน, มารโลหิต 10 ตน, จอมเวทโลหิต 3 ตน, ปีศาจโลหิต 3 ตน และนักรบคลั่งโลหิต 4 ตน

หลังจากจัดแจงให้พวกเธอออกไปล่า มู่เฟิงก็อุ้มไข่สัตว์เลี้ยงกลับไปที่ห้องนอน แล้ววางไว้บนโต๊ะหัวเตียง

จากนั้น มู่เฟิงก็เริ่มเพลิดเพลินกับมื้อค่ำ ซึ่งสดใหม่และอร่อยมาก

แล้วมู่เฟิงก็โอบกอดความอบอุ่นนุ่มนวลประดุจหยกงามเข้าสู่ห้วงนิทรา

...ในป่า

ลูซี่อาศัยความได้เปรียบในการบิน ตอนนี้เธออยู่ไกลจากอาณาเขตที่สุด

ความสามารถในการบินมาพร้อมกับสายตาระดับเดียวกัน ดังนั้นการล่าสัตว์ในป่าจึงไม่ใช่ปัญหาสำหรับเธอ

สายตาของเธอกวาดมองไปทั่วป่าตลอดเวลา และวินาทีถัดมา ดวงตาของเธอก็หรี่ลงเล็กน้อย

เธอร่อนลงบนภูเขาลูกเล็กๆ ทันที

ระหว่างภูเขาสองลูกในขณะนี้ มีทางเดินสายหนึ่งพาดผ่าน และทางเดินนั้นชัดเจนว่าเป็นฝีมือมนุษย์

และที่สำคัญที่สุด มีรถม้าสองคันกำลังแล่นอยู่บนทางเดินนั้น

ความคิดแรกของลูซี่คือการตรวจสอบความแข็งแกร่งของฝ่ายตรงข้าม

ระดับอีลีท 2 คน, นักรบระดับเลือดลม 7 คน และคนธรรมดา 20 คน

จากนั้นลูซี่ก็มองไปที่รถม้าอีกครั้ง รถม้าทั้งสองคันลากกรงขังมาด้วย

แม้กรงจะคลุมด้วยผ้าดำ แต่ลูซี่สัมผัสได้ถึงเลือดที่ไหลเวียนอยู่ข้างใน มีคนอยู่ข้างในชัดเจน

รวมทั้งหมด 13 คนในกรงสองใบ

หลังจากลูซี่เข้าใจสถานการณ์ของทั้งสองฝ่าย เธอก็เริ่มพิจารณาแผนการขั้นต่อไป

ไม่ว่าจะในแง่ของจำนวนหรืออุปกรณ์ ฝ่ายตรงข้ามมีความได้เปรียบอย่างมหาศาล

เพราะคู่ต่อสู้ทุกคนติดตั้งอาวุธเสริมพลัง

แม้อาวุธเสริมพลังจะไม่มีความสามารถพิเศษ แต่ด้วยอาวุธมาตรฐานที่พร้อมสรรพขนาดนี้ พลังต่อสู้ของพวกเขาย่อมเพิ่มขึ้นเป็นทวีคูณ

หลังจากคิดอยู่ครู่หนึ่ง ลูซี่เลือกที่จะไม่ลงมือ

เพราะเธอไม่รู้ว่าการทำเช่นนั้นจะนำปัญหาที่ไม่จำเป็นมาสู่ลอร์ดของเธอหรือไม่

เธอจึงเมินขบวนรถม้านี้และบินไปที่อื่น

เช้าวันรุ่งขึ้น

หลังจากล้างหน้าล้างตาเสร็จ มู่เฟิงก็มาที่โถงลอร์ด

สิ่งที่เขาต้องทำในวันนี้ง่ายมาก... เปิดใช้งานร้านตีเหล็ก

เขาเริ่มตรวจสอบคลังสินค้าทันที

แร่เหล็ก 320 หน่วย

รอยยิ้มปรากฏบนใบหน้าของมู่เฟิงโดยไม่รู้ตัว เมื่อคืนเขาแลกอาหารกับแร่เหล็กในอัตราที่ค่อนข้างต่ำ

จุดประสงค์ก็เพื่อรวบรวมแร่เหล็กให้เพียงพอสำหรับวันนี้