บทที่ 19: ถมทะเลสร้างแผ่นดิน

ชุดเกราะนี้มีความสามารถเพียงอย่างเดียวคือ โล่โลหิต

สามารถดูดซับเลือดสดๆ ของผู้อื่นเพื่อสร้างเป็นโล่ป้องกันได้

ที่น่ากลัวคือ มันไม่มีขีดจำกัดสูงสุด!

ตราบใดที่ป้อนเลือดให้มันมากพอ ต่อให้เป็นเทพเจ้าก็ไม่อาจทำลายมันได้

มู่เฟิงพยักหน้าอย่างพึงพอใจ ไอเทมชิ้นนี้อุดจุดอ่อนของเขาได้อย่างสมบูรณ์แบบ

ตอนนี้มู่เฟิงเป็นบรรพชนโลหิตตัวจริง แม้พลังจะยังน้อยอยู่

แต่ระดับสายเลือดและเวทมนตร์ต่างๆ ของเผ่าโลหิตที่เขารู้นั้นมีอยู่จริง

สำหรับสิ่งมีชีวิตระดับบรรพชนโลหิต อาชีพไม่สามารถใช้แบ่งแยกได้อีกต่อไป

เพราะการมีอยู่ของเขาคือสัจธรรม

ตอนนี้เมื่อมีชุดเกราะ บวกกับพลังอันมหาศาลของบรรพชนโลหิตและสกิลที่มีใช้อย่างไม่จำกัด พูดได้เลยว่าเขาไร้เทียมทานในระดับเดียวกัน

เมื่อมู่เฟิงสั่งการในใจ 'เกราะมารโลหิต' ก็หายวับไปทันที

จากนั้น มู่เฟิงก็เปิดหน้าต่างลอร์ดขึ้นมา มุมปากยกยิ้มเล็กน้อย

"ค่ายทหารอัปเกรดวันละเวล ใครจะอดใจไหว! อัปเกรดค่ายทหาร"

[ใช้ไม้ 500 หน่วย, หิน 300 หน่วย, แร่เหล็ก 100 หน่วย เลเวลค่ายทหารปัจจุบัน: 4]

[เลเวลค่ายทหาร: 4]

[ประเภทกองกำลังที่อัญเชิญได้: แวมไพร์]

[จำนวนที่อัญเชิญได้: 30 ตน/วัน]

[เงื่อนไขการอัปเกรด: ไม้ 2,000 หน่วย, หิน 1,500 หน่วย, แร่เหล็ก 500 หน่วย, ผลึกเวท 1 หน่วย]

"อัญเชิญกองกำลัง!"

มู่เฟิงโบกมือ สมาชิกเผ่าโลหิตหน้าใหม่ 30 ตนก็เดินออกมาจากค่ายทหาร

แวมไพร์ 15 ตน, มารโลหิต 10 ตน, ข้ารับใช้โลหิต 2 ตน และจอมเวทโลหิต 1 ตน

ทันใดนั้น สายตาของมู่เฟิงก็สะดุดเข้ากับอีก 2 ตนที่เหลือ

ตนหนึ่งสูง 180 เซนติเมตร รูปร่างผอมบาง ผิวขาวซีดจนผิดธรรมชาติ

ดวงตาสีแดงฉานดูเหมือนแฝงไว้ด้วยความชั่วร้ายมหาศาล ทำให้ผู้พบเห็นรู้สึกหวาดกลัวและยำเกรง

ปีกเนื้อคู่หนึ่งงอกออกมาจากกลางหลัง ตรงข้อต่อปีกมีเดือยกระดูกแหลมคมเปล่งประกายเย็นเยียบ

[ชื่อ: ลูซี่]

[เผ่าพันธุ์: เผ่าโลหิต, ปีศาจโลหิต]

[เลเวล: ระดับอีลีท ขั้น 1]

[ความภักดี: 100]

[ขีดจำกัดการเติบโต: กึ่งเทพ]

[สกิล: ร่างปีศาจโลหิตแท้จริง, เทพมารจุติ, อำนาจราชันมาร]

ส่วนอีกตน รูปร่างกำยำล่ำสัน สูงอย่างน้อยสองเมตร กล้ามเนื้อปูดโปนไปทั่วตัว

สวมใส่เสื้อผ้าน้อยชิ้น เผยให้เห็นพลังอันมหาศาลตั้งแต่หัวจรดเท้า

[ชื่อ: ลายา]

[เผ่าพันธุ์: เผ่าโลหิต, นักรบคลั่งโลหิต]

[เลเวล: ระดับอีลีท ขั้น 1]

[ความภักดี: 100]

[ขีดจำกัดการเติบโต: กึ่งเทพ]

[สกิล: กระหายเลือด, กายาอมตะ, หัวใจผู้กล้า]

มู่เฟิงเปิดดูรายละเอียดสกิลของทั้งสองทันที

คนแรกส่วนใหญ่เป็นสกิลเรียกใช้ที่ต้องสั่งการ ส่วนคนหลังเป็นสกิลติดตัวทั้งหมด

สกิลเหล่านี้ไม่ใช่ทั้งหมดที่มี ที่แสดงอยู่เป็นเพียงพรสวรรค์ติดตัว พวกเธอจะได้รับสกิลอื่นๆ เพิ่มเติมเมื่อเติบโตขึ้น

การได้กองกำลังใหม่ทีเดียวสองประเภททำให้มู่เฟิงมีความสุขมาก

จนถึงตอนนี้ มู่เฟิงมีกองกำลังทั้งหมด:

แวมไพร์ 23 ตน, มารโลหิต 15 ตน, ข้ารับใช้โลหิต 5 ตน, จอมเวทโลหิต 2 ตน, ปีศาจโลหิต 1 ตน และนักรบคลั่งโลหิต 1 ตน

รวมกำลังพลทั้งหมด 47 ตน

แม้ตัวเลขจะดูไม่มาก แต่ถือว่าน่ากลัวสุดๆ

เพราะแม้แต่พรสวรรค์ระดับราชันคนอื่นๆ กองกำลังที่อัญเชิญมาก็แค่ระดับเลือดลม หากเจอสัตว์ป่าในระดับเดียวกันย่อมเกิดความสูญเสียอย่างเลี่ยงไม่ได้

แถมลอร์ดที่อัปเกรดค่ายทหารได้วันละครั้งแบบเขาก็มีน้อยมาก

ทรัพยากรสำหรับการอัปเกรดช่วงแรกอาจไม่เยอะ คนดวงดีอาจหาได้

แต่ดูจากเงื่อนไขการอัปเกรดค่ายทหารเลเวล 4 ก็รู้แล้วว่านี่คือจุดตัดวัดใจ

"ขยายพื้นที่ล่าออกไป ล่าสัตว์ป่าให้ได้มากที่สุด!"

"รับทราบ!"

อาจเป็นเพราะกองกำลังเพิ่มขึ้น มู่เฟิงจึงไม่ส่งข้ารับใช้โลหิตที่เพิ่งอัญเชิญมาออกไป

แต่เขาใช้ข้ารับใช้โลหิต 2 ตนนี้แทนที่มารโลหิต 2 ตน ให้ทำหน้าที่ตัดไม้และเคลียร์พื้นที่แทน

เพราะความสามารถในการลอบเร้นของมารโลหิตเหมาะกับการล่าสัตว์ที่สุด

หลังจากรับคำสั่ง กองทัพก็เริ่มเคลื่อนไหวทันที

มู่เฟิงมองไปที่ลูซี่ และเธอก็ไม่ทำให้เขาผิดหวัง

ปีกของเธอกางออก ออร่าสีแดงเข้มเริ่มไหลเวียนรอบตัว

เพียงกระพือปีกเบาๆ เธอก็พุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า ทิ้งลำแสงสีแดงเข้มไว้เบื้องหลัง

มู่เฟิงพยักหน้า บินได้นี่สะดวกจริงๆ

มีหลายวิธีที่จะบินได้ เช่น ใช้ปีก หรือใช้เวทมนตร์

การบินจึงไม่ใช่เรื่องยาก มู่เฟิงและผู้ใต้บังคับบัญชาต่างก็บินได้ด้วยวิธีการต่างๆ

แต่นั่นเป็นแค่วิธีการ ไม่นับว่าเป็นการท่องนภาและปฐพีอย่างแท้จริง

การจะท่องนภาและปฐพีได้อย่างอิสระ ต้องไปถึงระดับ 'ราชา' ส่วนระดับ 'วีรชน' ก็ทำได้แค่ลอยตัวกลางอากาศชั่วคราวเท่านั้น

เที่ยงวัน

มู่เฟิงได้รับข้อความจากเพื่อน... ไห่หยาง

"มู่เฟิง ฉันโคตรโชคดีเลย เปิดได้หีบสมบัติระดับทองแดง!"

มู่เฟิงอึ้งไปเล็กน้อย ตอนแรกเขาไม่เชื่อ

แต่พอลองคิดดู เรื่องดวงใครจะไปรู้ล่ะ

"แล้วได้อะไรมา?"

"ไอเทมพิเศษ: ถมทะเลสร้างแผ่นดิน สามารถสร้างเกาะขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 500 เมตรได้ในมหาสมุทรใดก็ได้!"

คราวนี้มู่เฟิงตกตะลึงจริงๆ

ถ้าดูแค่พื้นที่ ไอเทมชิ้นนี้อาจดูธรรมดา

แต่กุญแจสำคัญคือ 'มหาสมุทรใดก็ได้'!

นั่นหมายความว่าไห่หยางจะมีอาณาเขตเพิ่มอีกแห่งงั้นเหรอ?

นี่คือจุดยุทธศาสตร์ที่มีความสำคัญมหาศาลและมีมูลค่าในการขุดเจาะทรัพยากรอย่างยิ่ง

หลังจากคุยกับไห่หยางเสร็จ มู่เฟิงก็เปิดดูหน้าต่างลอร์ด

หลอดค่าประสบการณ์ของเขามาถึงครึ่งทางแล้ว

การจะเลื่อนขั้นเป็นระดับผู้บัญชาการ ต้องใช้ค่าประสบการณ์ 500 แต้ม

และในระดับผู้บัญชาการ การเลื่อนขั้นย่อยแต่ละขั้นต้องใช้ 1,000 แต้ม

ตั้งแต่จุดนี้เป็นต้นไป การล่าสัตว์ป่าอย่างเดียวไม่เพียงพอสำหรับการอัปเลเวลของลอร์ดอีกต่อไป

นี่เป็นวิธีทางอ้อมที่บีบให้ลอร์ดต้องโจมตีกองกำลังพื้นเมือง

ค่ำคืน

มู่เฟิงแลกแร่เหล็กกับหลี่ชิงตามปกติ

วันนี้หลี่ชิงแลกแร่เหล็กให้มู่เฟิงถึง 80 หน่วย เพราะจำนวนกองกำลังของหลี่ชิงก็เพิ่มขึ้นเช่นกัน

แต่ด้วยความหวังดี มู่เฟิงจึงส่งข้อความไปเตือน

"อย่าใช้กองกำลังทั้งหมดไปขุดแร่ การเพิ่มเลเวลสำคัญที่สุด"

"ไม่ต้องห่วงครับลูกพี่ ผมแบ่งกองกำลัง 1 ใน 3 ไว้ขุดแร่เสมอ"

มู่เฟิงโล่งใจเมื่อได้ยินแบบนั้น เขาไม่อยากหาคู่ค้าใหม่หรอกนะ

แม้จะค่ำแล้ว แต่กองกำลังส่วนใหญ่ของมู่เฟิงยังไม่กลับมา

มู่เฟิงรู้ดีว่าวันนี้คงได้ผลผลิตไม่เยอะ

"คิดดูแล้วก็สมเหตุสมผล ในเมื่อเผ่ามนุษย์กิ้งก่าตั้งอยู่ตรงนั้น แถวนี้ย่อมไม่มีเผ่าอื่นอยู่ใกล้ๆ แน่นอน"

แม้แต่เผ่ามนุษย์กิ้งก่าอีกสองเผ่าก็น่าจะอยู่ไกลออกไป

หลังจากลิ้มรสความหวานหอมมาแล้ว มู่เฟิงก็กระหายที่จะค้นหาเผ่ามนุษย์กิ้งก่าอีกสองเผ่าให้เจอโดยเร็วที่สุด