15 คิโยชิ ปะทะ โอบิโตะ
15 คิโยชิ ปะทะ โอบิโตะ
เขาเคยมอบอำนาจให้ ดันโซ ดูแล “หน่วยราก”
สุดท้าย หน่วยรากกลับกลายเป็นกองกำลังส่วนตัวของ ดันโซ
หากนโยบายต่อคนตระกูล อุจิวะ ต้องเดินตามปากของ ดันโซ
ใครจะรู้ว่ามันจะก่อผลลัพธ์ร้ายแรงแค่ไหน
“ฮึ ฮิรุเซ็น นายต้องเสียใจแน่!”
ดันโซ กระแทกประตูใส่ แล้วผละไป
ฮิรุเซ็น ลืมคำสอนของ โทบิรามะ มานานแล้ว
ความอ่อนข้อที่เขาแสดงต่อ อุจิวะ ในตอนนี้
ท้ายที่สุดจะย้อนมาทำร้ายหมู่บ้าน
“เฮ้อ…”
ฮิรุเซ็น เหลือบมองนอกหน้าต่าง
ไปยังใบหน้าของตนบน “รูปสลักโฮคาเงะ” ไกลลิบ
ครู่ต่อมา เขาเรียก อันบุ เข้ามา
อีกฝ่ายยื่นเอกสารข้อมูลของ คิโยชิ ให้
บันทึกผลงานทั้งหมดของ คิโยชิ ใน โรงเรียนฝึกนินจา ชัดเจนครบถ้วน
...
วันถัดมา
โรงเรียนฝึกนินจา
“ต่อไป คาคาชิ ปะทะ ไก”
เสียงของ คัตสึกิ ดังขึ้น
คาคาชิ กับ ไก ก้าวออกจากกลุ่ม
ทั้งคู่จับ อิน เผชิญหน้า
แล้วเปิดฉากสู้
ด้าน โอบิโตะ ก็ร้อนรนอยากลงสนาม
ตั้งใจอวดฝีมือให้ ริน เห็น
ตลอดหลายวันที่ผ่านมา เขาซ้อมวันซ้อมคืน
ก็เพื่อทำให้ คิโยชิ เฝ้าแต่ก้มหน้าอับอาย
พร้อมทั้งโชว์ความเท่ของตัวเอง
“โอบิโตะ อย่าแพ้ ‘น้องใหม่’ ล่ะนะ”
ชิรานุอิ เก็นมะ แซวขำ ๆ
โอบิโตะ เชิดหน้า “ฮึม์ วันนี้ฉันจะกู้ชื่อเสียง!
จากนี้ไป ฉันจะไม่ใช่อันดับสุดท้ายของห้องอีก!”
เขายกนิ้วโป้งชี้หน้าตัวเอง
เต็มไปด้วยความมั่นใจ
“โอ้หรอ?”
เห็นท่าทีแบบนั้น เก็นมะ ก็เชื่อว่า
โอบิโตะ มีอย่างน้อยแปดส่วนที่จะชนะ
ทั้ง โอบิโตะ และ คิโยชิ เป็นคนตระกูล อุจิวะ เหมือนกัน
แต่ คิโยชิ เพิ่งย้ายมาไม่นาน
ทรัพยากรและเวลาที่ทั้งคู่ได้รับ
ต่างกันลิบลับ
แม้ โอบิโตะ จะเป็น “อันดับบ๊วยประจำห้อง”
แต่ยังไงก็น่าจะชนะ คิโยชิ ได้…ใช่ไหม?
“อย่าทำให้ขายหน้าเชียว”
“คอยดูได้เลย”
โอบิโตะ หันหา ริน
อยากให้เธอเห็นความเท่ของเขา
“ต่อไป คิโยชิ ปะทะ โอบิโตะ ได้ยินไหม โอบิโตะ?”
คัตสึกิ ยกเสียงเตือน
“มาแล้ว ๆ!”
ตอนนั้นเอง โอบิโตะ เพิ่งรู้ว่าโดนเรียกหลายครั้งแล้ว
เขารีบแหวกผู้คน ออกไปยืนในลานเปิด
“อย่าหาว่าฉันรังแกก็แล้วกัน”
โอบิโตะ ว่า พร้อมประสาน อิน เผชิญหน้า
“ก็แค่การซ้อมต่อสู้ธรรมดาเอง”
คิโยชิ ก็ประสาน อิน ตอบ
เป็นสัญญาณว่า “พร้อม”
ได้ยินดังนั้น โอบิโตะ ก็พุ่งตรงเข้าหา คิโยชิ
หมัดตรง!
เงาร่างของ คิโยชิ สั่นวาบ
เบี่ยงตัวหลบหมัดไปฉิวเฉียด
โอบิโตะ พลิกตัวกลับ
หวด “เตะฟาดแส้” สวนทันที
คิโยชิ ยกมือซ้ายรับหน้าแข้ง
มือขวาคว้าขาไว้ แล้วฉวยจังหวะจะทุ่มลงพื้น
กลางอากาศ โอบิโตะ คว้า คุไน จากถุงอาวุธ
แกร๊ง!
คุไน สองเล่มฟาดปะทะ
สะเก็ดไฟกระจาย เสียงทึบดังสนั่น
ทั้งคู่เปิดฉากรุกรับ
ฟาดฟันกันไปมา
ว่าให้ตรง นี่คือ “ครั้งแรก” ที่ คิโยชิ ลงซ้อมต่อสู้
ประสบการณ์ยังอ่อนนัก
แต่ต่อให้สู้กับ โอบิโตะ เขาก็ไม่รู้สึกกดดันเลย
ดูท่า “อันดับบ๊วย” ก็มีเหตุผลของมัน
ช่วงเวลานี้ ค่าความสามารถรวมของ โอบิโตะ
ใน “หนังสือข้อมูลทางการ” มีแค่ 36 แต้ม
พอ ๆ กับ ซากุระ ตอนเป็น เกะนิน
แม้ “คะแนนรวม” จะไม่ใช่ทุกอย่างของการต่อสู้
แต่มันก็พอบอกได้ว่า
โอบิโตะ ตอนนี้ “อ่อน” มาก
เขาเพิ่งจะแข็งแกร่งขึ้นภายหลัง
เมื่อผ่านสมรภูมิ…และปลุก เนตรวงแหวน ได้
“คิดว่าใครจะชนะ?”
ศึกของสองคนจากตระกูล อุจิวะ
ย่อมดึงสายตาเพื่อนทั้งห้อง
“ฉันว่ายังไงก็ โอบิโตะ ล่ะ
ยังไงเขาก็ตะกูล อุจิวะ นะ”
“ฉันก็ว่าอย่างนั้น”
เสียงกระซิบถกเถียงดังระงม
“คาคาชิ เธอว่าใครจะชนะ?” ริน ถาม
“พูดยาก…แต่ฉันให้โอกาส คิโยชิ มากกว่า”
คาคาชิ ขยับผ้าพันคอที่ยับยุ่งตอบ
ผ้าพันคอลายตารางเพิ่งยุ่งเหยิงจากตอนสู้กับ ไก
“เอ๊ะ? ทำไมเหรอ?”
ความอยากรู้ของ ริน ถูกจุดขึ้น
เธอไม่คิดว่า คาคาชิ จะตอบแบบนี้
ที่จริง ความคิดเธอก็ไม่ต่างจากเพื่อนส่วนใหญ่
คือมองว่า โอบิโตะ น่าจะชนะ
ช่องว่างของคนที่ “ซ้อมมานาน”
กับคนที่ “เพิ่งซ้อมไม่นาน” มันต่างกันเยอะ
“คนส่วนใหญ่ ในช่วงนี้
ยังไม่ถึงเกณฑ์จบของ โรงเรียนฝึกนินจา ด้วยซ้ำ
คือ ‘ชำนาญสามวิชาพื้นฐาน’” คาคาชิ เริ่มแจกแจง
ริน พยักหน้า “งั้นเลยเห็นว่าส่วนมากถึงได้สู้ด้วย ไทจุตสึ
หรือไม่ก็ใช้ ชูริเคน กับอาวุธนินจาเป็นการโจมตีระยะไกล”
เธอเข้าใจสิ่งที่ คาคาชิ สื่อ
ใบหน้าขาวผ่องหันไปทาง คิโยชิ
เพ่งดูอย่างตั้งใจ
“รู้สึกว่า คิโยชิ แข็งแรงกว่าก่อนหน้า…สักอาทิตย์นึง?”
ริน เอ่ยอย่างไม่มั่นใจ
ถ้าก่อนนี้ทรงร่างเขาดูผอมบาง
ตอนนี้ก็เข้าขั้น “พอดี ๆ” ไม่ผอมไม่อ้วน
“ใช่ เขามีพรสวรรค์ ไทจุตสึ สูงมาก
ข้อได้เปรียบนี้จะกลบ ‘ความอ่อนประสบการณ์’ ของเขาได้”
คาคาชิ พยักหน้า
ไม่ทันพูดจบดี
รูปเกมก็เปลี่ยนจริง ๆ
โอบิโตะ หอบหายใจ
ถอยตั้งระยะ แล้วซัด ชูริเคน สามดอก
ปัง! ปัง! ปัง!
คิโยชิ ปัดป้องทีละดอกด้วย คุไน
หลังปลุก เนตรวงแหวน
ต่อให้ไม่เรียกใช้พลังของ เนตรวงแหวน โดยตรง
ร่างกายของ คิโยชิ ก็เหมือนได้ “เสริมแต้ม” บางอย่าง
พลังประหลาดคืบคลานเข้าสู่แขนขาและกระดูก
ทำให้เรือนร่างแข็งแรงขึ้น
สายตาปกติก็คมขึ้นกว่าเดิมมาก
ชูริเคน ของ โอบิโตะ ที่ขว้างใส่ตอนนี้
ในสายตา คิโยชิ ช้า…อย่างเห็นได้ชัด
“ไม่มีไม้ตายอื่นอีกเหรอ โอบิโตะ?”
คิโยชิ เอ่ยนิ่ง ๆ
เขายังไม่แม้แต่จะใช้ เนตรวงแหวน
“ฮึ ที่ผ่านมา…ฉันออมมือให้ต่างหาก!”
โอบิโตะ เช็ดเหงื่อที่หน้าผาก
ยังดื้อดึงพูด
แต่ในใจสงสัยไม่หาย
คิโยชิ อึดอะไรขนาดนี้?
ทำไมยังไม่เหนื่อย?
เขาชำเลืองดู แล้วเห็นว่า คิโยชิ แทบไม่ค่อยมีเหงื่อ
“นี่สิน่ะ…พลังของคนจาก แคว้นสายฟ้า…”
โอบิโตะ จิ๊ปาก
ยังไม่ทันได้พักต่อ
คิโยชิ ก็พุ่งจู่โจมด้วย คุไน ในมือ
โอบิโตะ รีบยก คุไน ขึ้นรับ ปะทะกับของ คิโยชิ
ถัดวินาทีเดียว
คิโยชิ ตอกส้นซ้ายลงพื้น
เหวี่ยง “เตะขวาแนวระนาบ” ฟาดใส่ลำตัว
ตึ้บ!
โอบิโตะ ร่วงลงไป นอนร้องเจ็บ
“นายแพ้แล้ว”
คิโยชิ วางปลาย คุไน แตะลำคออีกฝ่าย
“ผู้ชนะ อุจิวะ คิโยชิ!”
คัตสึกิ ประกาศ หลังชะงักไปชั่วลมหายใจ
แม้แต่เขาเองก็ไม่คิดว่าผลจะออกแบบนี้
คิโยชิ แข็งแกร่งขนาดนี้เชียว?
แค่ “เตะครั้งเดียว”
ทำเอา โอบิโตะ ต้องกุมเอวร้องจ๊าก
“ขอบคุณสำหรับคำชี้แนะ”
คิโยชิ เก็บ คุไน แล้วกลับเข้ากลุ่ม
[พรสวรรค์ระดับ ขาว: นักวิ่งมาราธอน]
เพิ่มแรงขาของเขาอีก 5%
เมื่อบวกกับพรสวรรค์ทางกายภาพของสายตระกูล โยสึกิ
พลัง “เตะ” ของ คิโยชิ ก็ยิ่งหนุน
ผลคือ โอบิโตะ รับแรงนั้นไม่ไหว
หลัง คัตสึกิ ประกาศผล
ความเอะอะก่อนหน้าเงียบลงถนัด
การพลิกล็อกแบบกะทันหัน
เกินคาดไปมาก
หรือว่า “น้องใหม่ชื่อ คิโยชิ”
จะเป็นอัจฉริยะอีกคน…เหมือน คาคาชิ?
หลายคน ต่างเกิดความคิดเดียวกันในใจ
จบตอน