1 อุจิวะจากต่างแดน

ปี โคโนฮะ ที่ 44, ฤดูใบไม้ร่วง

ชุมชนอุจิวะ

เหนือศาลเจ้านากะ

หยดฝนโปรยกระทบผนังที่สลักรูปพัดข้างถนนเป็นจังหวะไม่ขาดสาย

ทิ้งคราบน้ำบาง ๆ ให้เห็นเลือนราง

ตลอดเดือนที่ผ่านมา

เกิดเรื่องใหญ่ในตระกูลอุจิวะ

ระหว่างภารกิจ

พวกเขาพบ “อุจิวะ” คนหนึ่งที่ไม่ได้เกิดใน โคโนฮะ

นั่นทำให้เกิดความเป็นไปได้

ยังมีอุจิวะคนอื่นอยู่นอก โคโนฮะ ด้วยหรือไม่

ไม่มีใครรู้

ว่าในโลกนี้ยังมีใครเหมือน คิโยชิ กระจัดกระจายอยู่บ้างหรือเปล่า

เพื่อกันไม่ให้สายเลือดอุจิวะถูกผู้อื่นหมายปอง

สมาชิกอุจิวะที่พบ คิโยชิ จึงรีบนำตัวเขากลับมาในทันที

“แต่ว่าทำไม เนตรวงแหวน ของเขาถึงตื่นขึ้นมาแค่ข้างเดียว?”

“จริงสิ เคยมีใครในตระกูลเจอเหตุการณ์แบบนี้ไหม?”

เหล่าอุจิวะพากันวิพากษ์วิจารณ์คึกคัก

สถานการณ์เช่นนี้ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน

ความฮือฮาที่ตามมา คงเดาได้ไม่ยาก

เป็นระยะ ๆ

สายตาหลายคู่ก็หันไปที่ คิโยชิ ซึ่งนั่งอยู่แถวหลังสุด

ทว่า คิโยชิ ไม่ได้สนใจสายตาเหล่านั้นแม้แต่น้อย

ฟุงาคุ ไต่สวนถาม คิโยชิ

“ตอนอยู่แคว้นสายฟ้า

เธอเคยเจอใครมีดวงตาสีแดงเหมือนเธอไหม?

เราล้วนเป็นคนตระกูลเดียวกัน บอกฉันได้

ฉันจะสั่งให้พวกเราพาตัวพวกเขากลับมา”

จะตรวจให้ชัดถ้อยชัดคำว่า คิโยชิ อยู่แคว้นสายฟ้ามากี่ปี

และในช่วงนั้นเกิดอะไรขึ้นบ้าง ทำได้ยากยิ่ง

หลังการสืบสวนที่กินเวลาถึงหนึ่งเดือนเต็ม

มีเพียงอย่างเดียวที่แน่ชัด ภูมิหลังของ คิโยชิ สะอาดหมดจด

เขาเคยเรียนรู้เพียงวิธีรวบรวมจักระขั้นต้น

แต่บนร่างกายไม่มีร่องรอยการฝึกฝน

ทว่าเกมระหว่างหมู่บ้านนินจา

ล้วนโหดร้ายเสมอ

ในฐานะหัวหน้าตระกูลคนใหม่ ฟุงาคุ ไม่อาจประมาท

“ผมไม่เคยเห็นใครมีดวงตาแบบเดียวกันครับ ท่าน ฟุงาคุ”

คิโยชิ เงยหน้าตอบด้วยน้ำเสียงสงบ

เขาเป็น “ผู้ข้ามโลก”

และอยู่ในโลกนี้มาหลายปีแล้ว

ตั้งแต่วินาทีที่ลืมตาดูโลก

เขาก็ตื่นความทรงจำชาติที่แล้ว

แม่ของเขาเสียชีวิตขณะคลอด

ส่วนพ่อเล่า?

ตั้งแต่เกิดก็ไม่เคยเห็นหน้า

จนกระทั่ง คิโยชิ อายุสองขวบ พอช่วยตัวเองได้บ้าง

เขาถึงได้เห็นผู้เป็นพ่อ

น่าเสียดาย ไม่นานนัก

พ่อก็ตายในสนามรบ

ช่างมันเถอะ การเป็นเด็กกำพร้า ก็เปิดเกมมาตามสูตรของโลกนารูโตะ

นารูโตะ, ซาสึเกะ, โคนัน, อิทาจิ, โอโรจิมารุ …

มีใครกันที่ไม่สูญเสียพ่อแม่ทั้งสอง

ชื่อเดิมของเขาคือ โยสึกิ คิโยชิ

ญาติห่าง ๆ ของตระกูลโยสึกิ

อาศัยอยู่ในเมืองห่างไกล

จนกระทั่ง เนตรวงแหวน ตื่นขึ้น

และบังเอิญพบ อุจิวะ ยาคุมิ ที่ผ่านมาปฏิบัติภารกิจ

เขาจึงถูกส่งมายัง โคโนฮะ

ฟุงาคุ เอ่ยว่า

“ดีแล้ว ไม่ว่ายังไง ตราบใดที่สายเลือดอุจิวะไหลเวียนในตัวเธอ เธอก็เป็นคนของตระกูลอุจิวะ

เดี๋ยวฉันจะจัดคนพาเธอไปเข้าโรงเรียนนินจา”

ดวงตาสีชาดคู่นั้นของ ฟุงาคุ จ้อง คิโยชิ อยู่เนิ่นนาน

ตามบันทึกของตระกูลอุจิวะ

ครั้งหนึ่งอุจิวะเคยไปยังแคว้นสายฟ้า

ถึงขั้นอาจเคยตั้งถิ่นฐานอยู่ที่นั่นด้วยซ้ำ

เหตุการณ์นั้นเกิดขึ้นตั้งแต่กาลไกล ก่อนยุคของ เซนจู ฮาชิรามะ และ อุจิวะ มาดาระ เสียอีก

ครั้งหนึ่ง ที่แคว้นสายฟ้า

มีไดเมียวผู้หนึ่ง ซึ่งภรรยาได้ว่าจ้างตระกูลอุจิวะให้ไปขับไล่ตระกูลศัตรู

ทว่าด้วยสงครามกับตระกูลเซนจู

บันทึกมากมายสูญหายไปกับกาลเวลา

แม้แต่ ฟุงาคุ เองก็ไม่รู้รายละเอียดแน่ชัด

ฟุงาคุ เพียงจ้อง คิโยชิ

บรรยากาศหนืดทึบคืบคลานไปทั่วอากาศ

จนแทบหายใจไม่ออก

แต่ คิโยชิ ยังนิ่ง

เขารู้ดีว่า ฟุงาคุ คิดอะไรอยู่ กำลังชั่งว่าเขามีที่มาถูกต้องหรือไม่

น่าเสียดาย อุจิวะกับแคว้นสายฟ้า

มี “เรื่องเล่า” อยู่จริง

เรื่องนี้ยังถูกบันทึกไว้ในนิยายทางการ “ซาสึเกะ ชินเด็น: หนังสือแห่งรุ่งอรุณ(Sasuke Shinden: Raikō-hen)”

ท้ายที่สุด ฟุงาคุ ก็ละสายตา

ยังไงเสีย คิโยชิ ก็เป็นเพียงเด็กไม่กี่ขวบปี

ถ้าแม้แต่เด็กยังทนแรงกดดันจากเขาได้

นั่นคงน่าหวาดหวั่นเกินไป

แม้แต่ยอดอัจฉริยะที่เพิ่งโด่งดังอย่าง ฮาตาเกะ คาคาชิ

ยังอาจไม่มีกำลังใจแน่วแน่ถึงเพียงนี้

“ท่าน ฟุงาคุ ผม…ดีใจที่ได้รู้ว่าตัวเองเป็นคนตระกูลอุจิวะ

ผมสัญญา จะไม่มีวันทำให้ชื่อเสียงตระกูลอุจิวะด่างพร้อย!”

น้ำเสียงของ คิโยชิ ฟังดูจริงใจ

ในขณะนั้นเอง

เสียงผู้หญิงเชิงกล ปราศจากอารมณ์ ใสสะอาดดังขึ้น

“คุณได้รับ [พรสวรรค์ระดับ ขาว: วาทศิลป์]”

[พรสวรรค์ระดับ ขาว: วาทศิลป์]

[เงื่อนไข: กล่าวสิ่งไม่จริงโดยไม่เปลี่ยนสีหน้า ต่อหน้าผู้มีฐานะสูงกว่า 5 ครั้ง]

[ความคืบหน้า: เสร็จสิ้น]

[เอฟเฟกต์: คำพูดของคุณน่าเชื่อถือยิ่งขึ้น และผู้ที่มีฐานะต่ำกว่าจะถูกชักจูงได้ง่ายขึ้น]

[หมายเหตุ: สามารถอัปเกรดได้]

“เสร็จสักที”

มุมปาก คิโยชิ ยกยิ้มจาง ๆ

ถ้าไม่อยากเป็นเหยื่อไร้ทางสู้

อย่างน้อยเขาต้องมีพลังปกป้องตัวเองให้ได้

ทุกคนรู้ ในโลกนารูโตะ

พลังส่วนใหญ่ผูกกับ “สายเลือด” หรือ “ครู”

มีสายเลือดดี

หรือมีครูดี ก็ได้รับวิชาติดตัวเป็นชุด

และ คิโยชิ บังเอิญมีสิ่งที่เหนือกว่าสองอย่างนั้น

“ระบบพรสวรรค์อย่างง่าย”

มันบันทึกพรสวรรค์ที่ คิโยชิ ได้มา

เงื่อนไขการปลด

และผลลัพธ์

ทว่า มันไม่ได้ “ให้ฟรี”

คิโยชิ ต้องทำตามเงื่อนไขให้ครบก่อน

เพื่อได้ [วาทศิลป์] นี้

คิโยชิ เอ่ยวาจาไม่จริงต่อหน้า ฟุงาคุ ไปไม่น้อยกว่าห้าครั้งแล้ว

ดีใจที่เกิดเป็นคนอุจิวะงั้นหรือ?

เขาจะไปดีใจได้ยังไง

หัวใจของ คิโยชิ เต็มไปด้วยแรงกดทับ

คืนล้างบางอุจิวะ…

สงครามนินจาครั้งใหญ่สองครั้ง…

ชีวิตของเขา ตั้งเวลานับถอยหลังไว้แล้ว

ยังไม่ต้องพูดถึงอนาคตอันไกล

อีกสักสิบปี ลูกชายของ ฟุงาคุ, อุจิวะ อิทาจิ

จะกวาดล้างคนทั้งตระกูลอุจิวะจนสิ้น

“ไม่เลว”

ฟุงาคุ พยักหน้า

เมื่อได้ยินถ้อยคำจริงใจของ คิโยชิ

เขารู้สึกสบายใจขึ้น เด็กคนนี้น่าจับตามอง

คำพูดของ คิโยชิ

ทำให้เขาสัมผัสได้ถึงอารมณ์ที่ซ่อนอยู่ในนั้น

ฟุงาคุ ตระหนัก สำนึกของ คิโยชิ สูงกว่าสมาชิกอุจิวะทั่วไปด้วยซ้ำ

จากนั้น ฟุงาคุ ก็ผายมือให้ คิโยชิ ออกไปก่อน

หลัง คิโยชิ ออกไป

ยาชิโระ มอง ฟุงาคุ ที่ยังคงนิ่ง แต่เปี่ยมอำนาจ แล้วเอ่ยว่า

“คิโยชิ เป็นเด็กที่ ยาคุมิ กับพวกพามาจากแคว้นสายฟ้า

ว่ากันว่าเขายังมีลักษณะของตระกูลโยสึกิด้วย

เขาอาจเป็นสายลับหรือเปล่า?”

ฟุงาคุ เอ่ยว่า

“เรื่องนั้นยังต้องสืบต่อ แต่สายเลือดของเขาเป็นอุจิวะแน่นอน”

“หากคนไร้สายเลือดอุจิวะเอา เนตรวงแหวน ไปปลูกถ่ายใส่ตัวเอง

จะปิดมันไม่ได้ และเป็นภาระหนักต่อร่าง”

ฟุงาคุ ส่ายหน้า แล้วพูดต่อ

“อีกเดี๋ยว ซึนาเดะ จะมาดูอาการ เนตรวงแหวน ของ คิโยชิ”

มิโคโตะ เอ่ยว่า

“ฟุงาคุ เดี๋ยวฉันไปจัดการเรื่องให้เด็กคนนี้ก่อน”

บนเสื่อทาทามิในศาลเจ้านากะ

มิโคโตะ ลุกขึ้นยืน

จบตอน