ตอนที่ 7 หลอมรวมจิตใจแห่งเต๋า: การทำลายและการสร้างใหม่

ฉินซวงเยว่ชักนำพลังวิญญาณอันบริสุทธิ์ในตันเถียน ให้โคจรเป็นวงรอบเล็กภายในร่างกาย

ทุกที่ที่พลังวิญญาณไหลผ่าน เส้นชีพจรของเธอปลอดโปร่ง ความสบายและพลังอำนาจที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อนแผ่ซ่านไปทั่วสรรพางค์กาย

นี่ไม่ใช่ภาพลวงตา!

พลังนี้เป็นของจริง!

“อึก...”

ฉินซวงเยว่ไม่อาจข่มกลั้นความรู้สึกได้อีกต่อไป น้ำตาไหลรินอาบสองแก้มอย่างเงียบงัน หยดลงบนกระโปรงสีฟ้าจนเป็นวงด่างดวง

ครึ่งปีแล้ว

เธอไม่ได้สัมผัสความรู้สึกของพลังวิญญาณที่ไหลเวียนในร่างกายมาครึ่งปีเต็มๆ

เธอเคยคิดว่าชาตินี้คงบำเพ็ญเพียรไม่ได้อีกแล้ว

เธอคิดว่าชีวิตของเธอจบสิ้นไปแล้วตั้งแต่วินาทีที่เกาหยางประกาศถอนหมั้นกลางลานฝึกยุทธ์

แต่ทว่า... เธอเงยหน้าขึ้นอย่างกะทันหัน ดวงตาเอ่อคลอไปด้วยน้ำตา มองไปยังร่างในชุดคลุมสีขาวที่ยืนเอามือไพล่หลังอยู่ในห้องสงบจิต

เป็นเขา

เป็นผู้ชายคนนี้ที่ดึงเธอขึ้นมาจากขุมนรก

ด้วยร่างกายที่สั่นเทา ฉินซวงเยว่รีบตรวจสอบภายในทันที

ภาพที่เห็นทำให้เธอตกตะลึงจนพูดไม่ออก

เส้นชีพจรที่ควรจะแหลกละเอียดจนเกินเยียวยา ไม่เพียงแต่กลับมาสมบูรณ์ดังเดิม แต่ยังเหนียวแน่นและกว้างใหญ่กว่าช่วงที่เธอรุ่งโรจน์ที่สุดหลายเท่า!

และตันเถียน ทะเลวิญญาณที่เคยแห้งเหือด บัดนี้มีพลังวิญญาณกลับมารวมตัวกันอีกครั้ง แม้จะเป็นเพียงสายธารเล็กๆ แต่ความบริสุทธิ์ของมันเหนือกว่าเมื่อก่อนอย่างเทียบไม่ติด!

ทำลายแล้วสร้างใหม่!

คำสี่คำนี้กระแทกเข้ามาในหัวของเธอทันที

เธอรู้ดีว่านี่ไม่ใช่สิ่งที่ยาเม็ดกายาเพียงเม็ดเดียวจะทำได้แน่นอน

ยาเม็ดกายาอาจช่วยชำระเส้นชีพจรและไขกระดูกได้ แต่ไม่มีทางมีผลลัพธ์ที่ฝืนลิขิตสวรรค์ขนาดนี้ และไม่มีทางทำให้เธอก้าวกระโดดข้ามขั้นพลังได้ขนาดนี้

คำอธิบายเดียวที่มี... ฉินซวงเยว่นึกถึงพลังวิญญาณที่ไหลเข้าสู่ร่างกายจากฝ่ามือของศิษย์พี่เหยียนเมื่อคืน

เป็นพลังนั้นเองที่สยบฤทธิ์ยาและสร้างรากฐานของเธอขึ้นมาใหม่

สิ่งที่ทำให้เธอตกใจยิ่งกว่าคือ เธอลางสังหรณ์ได้ว่ามีบางสิ่งลึกๆ ในสายเลือดของเธอกำลังถูกพลังวิญญาณนั้นสัมผัสและค่อยๆ ตื่นขึ้น

มันคือการสั่นพ้องที่มาจากจิตวิญญาณ

เธอรู้สึกได้ว่าสายเลือดของเธอมีความใกล้ชิดและยอมสยบต่อศิษย์พี่เหยียนตรงหน้าอย่างเป็นสัญชาตญาณ

ทั้งหมดนี้ชี้ไปที่คำตอบเดียว

ผู้ชายตรงหน้าไม่ได้แค่ให้ยาเม็ดกับเธอ

แต่เขาได้มอบอนาคตใหม่ให้เธอ!

วาสนาที่ยิ่งใหญ่พอจะเปลี่ยนชีวิตทั้งชีวิตของเธอ!

เมื่อเข้าใจทุกอย่างแล้ว ความรู้สึกต่ำต้อยและขลาดกลัวเฮือกสุดท้ายในใจฉินซวงเยว่ก็ถูกชะล้างออกไปจนหมดสิ้น

เธอค่อยๆ ลุกขึ้นจากเบาะรองนั่ง ยกมือขึ้นเช็ดน้ำตาด้วยแขนเสื้อ

ท่าทางของเธอแผ่วเบา แต่กลับแฝงไว้ด้วยความเคร่งขรึมอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน

จากนั้น ภายใต้สายตาขี้เล่นของเหยียนจื่อมู่ เธอถอยหลังไปก้าวหนึ่ง จัดเสื้อผ้าให้เรียบร้อย แล้วโค้งคำนับเขาอย่างนอบน้อมและลึกซึ้งที่สุด

“บุญคุณที่ศิษย์พี่ชุบชีวิตให้ใหม่ ซวงเยว่จะไม่มีวันลืมค่ะ!”

เสียงของเด็กสาวไม่สั่นเครืออีกต่อไป

น้ำเสียงนั้นใสกังวานและหนักแน่น

เมื่อเธอเงยหน้าขึ้นอีกครั้ง ความสับสนและความหม่นหมองในดวงตาคู่สวยหายไปจนหมดสิ้น

แทนที่ด้วยแสงสว่างเจิดจ้าและเปลวไฟที่ลุกโชนอย่างรุนแรง

จิตใจแห่งเต๋าของเธอถูกสร้างขึ้นใหม่บนซากปรักหักพังในวินาทีนี้

มองดูเด็กสาวที่ดูเหมือนเปลี่ยนไปเป็นคนละคน เหยียนจื่อมู่พยักหน้าอย่างพอใจ

ไม่เลว หุ้นศักยภาพตัวนี้เริ่มฉายแววราศีของว่าที่จักรพรรดินีแล้ว

“เรื่องเล็กน้อย”

เขาโบกมืออย่างไม่ใส่ใจ น้ำเสียงเรียบเฉย

“ถึงรากฐานจะถูกสร้างใหม่แล้ว แต่ระดับพลังยังไม่เสถียร ต้องหมั่นฝึกฝนให้หนัก”

“การประลองสำนักใกล้เข้ามาแล้ว อย่าทำให้พี่ผิดหวังล่ะ”

ฉินซวงเยว่พยักหน้าอย่างแรง ไม่พูดคำขอบคุณใดๆ อีก

เธอรู้ว่าคำพูดใดๆ ก็คงดูจืดจางเมื่อเทียบกับบุญคุณอันยิ่งใหญ่นี้

สิ่งที่เธอทำได้คือสลักบุญคุณนี้ไว้ลึกสุดวิญญาณ

นับจากนี้ไป ชีวิตของเธอเป็นของเขา

ในขณะที่หัวใจของฉินซวงเยว่กำลังพลุ่งพล่าน เสียงเครื่องจักรที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นในหัวของเหยียนจื่อมู่

【ติ๊ง! ตรวจพบว่าเป้าหมายการลงทุน 【ฉินซวงเยว่】 ได้หลอมรวมจิตใจแห่งเต๋า สำเร็จการเปลี่ยนแปลงครั้งสำคัญแบบทำลายแล้วสร้างใหม่ และเส้นชีพจรเทพฟีนิกซ์โลหิตได้รับการกระตุ้นเบื้องต้น!】

【กำลังประเมินมูลค่าการลงทุนครั้งสำคัญของโฮสต์...】

【ผลการประเมิน: สำเร็จเกินคาด! การลงทุนครั้งนี้ได้เปลี่ยนเส้นทางชะตาชีวิตของเป้าหมายอย่างมหาศาล และได้รับความภักดีอย่างสมบูรณ์!】

【กำลังคำนวณผลตอบแทนเพิ่มเติม...】

【ยินดีด้วย โฮสต์ได้ทริกเกอร์ผลตอบแทนคริติคอลหนึ่งพันเท่า!】

【ยินดีด้วย คุณได้รับ 【การ์ดหยั่งรู้การบ่มเพาะขอบเขตแท่นเต๋า】 1 ใบ!】

【ยินดีด้วย คุณได้รับ 【ความสามารถเทพ: เพลิงแท้จริงฟีนิกซ์ (ไม่สมบูรณ์)】!】

【ยินดีด้วย คุณได้รับ 【ค่าโชคลาภของฉินซวงเยว่: 1,000 แต้ม】!】

ชุดข้อความแจ้งเตือนจากระบบทำให้รอยยิ้มที่มุมปากของเหยียนจื่อมู่กว้างขึ้นเรื่อยๆ

แม่เจ้าโว้ย!

แจ็กพอตแตก!

ยาเม็ดกายาเม็ดเดียว แลกมาด้วยเคล็ดวิชาขอบเขตเต๋าลึกลับ แล้วตอนนี้ยังมีของแถมอีกเพียบ

การ์ดหยั่งรู้ขอบเขตแท่นเต๋า หมายความว่าเขาจะไม่เจอกับคอขวดใดๆ เลยเมื่อจะทะลวงระดับพลังขั้นใหญ่ถัดไป

เพลิงแท้จริงฟีนิกซ์ ความสามารถเทพที่ร่ำลือกันว่าเผาผลาญได้ทุกสรรพสิ่ง แม้จะไม่สมบูรณ์ แต่อานุภาพของมันต้องเหนือจินตนาการแน่นอน

ส่วนค่าโชคลาภ 1,000 แต้มนั่น... นี่มันโกงที่สุดแล้ว!

มีค่านี้แล้ว เดินออกจากบ้านคงมีโอกาสโดนสมบัติวิเศษหล่นทับหัวเอาได้ง่ายๆ

การลงทุนครั้งนี้ผลตอบแทนทะลุเพดานจริงๆ!

——

ในเวลาเดียวกัน

สำนักชิงอวิ๋น เขตศิษย์สายใน ภายในศาลารับรองอันงดงาม

“คุณหนู! คุณหนูคะ! เกิดเรื่องใหญ่แล้ว!”

สาวใช้ผมมวยคู่คนหนึ่งวิ่งพรวดพราดเข้ามาในห้องนอน พร้อมตะโกนเสียงดัง

ภายในห้องนอน เด็กสาวหน้าตาน่ารักจิ้มลิ้มในชุดสีเหลืองกำลังนอนเท้าคางหยอกล้อกับแมววิญญาณสีขาวราวหิมะอยู่บนโต๊ะ

เธอคือ ฉู่หลิงอวิ๋น ลูกสาวของเจ้าสำนักชิงอวิ๋น และเป็นศิษย์น้องในนามของเหยียนจื่อมู่

เมื่อได้ยินเสียงสาวใช้ ฉู่หลิงอวิ๋นทำปากยื่นอย่างขัดใจ

“เสี่ยวหวน ฉันบอกกี่ครั้งแล้วว่าให้สงบเสงี่ยมหน่อย! มีอะไรน่าตื่นเต้นนักหนา?”

สาวใช้ที่ชื่อเสี่ยวหวนหอบหายใจ ใบหน้าเล็กๆ แดงก่ำ

“ไม่ใช่นะคะคุณหนู! เรื่อง... เรื่องของศิษย์พี่เหยียนค่ะ! เรื่องใหญ่มาก!”

“ศิษย์พี่รองเหรอ?”

ฉู่หลิงอวิ๋นหูผึ่งทันที ลุกขึ้นนั่งตัวตรง ดวงตาเป็นประกายวิบวับ

“ศิษย์พี่รองเป็นอะไร? เขาเก็บตัวฝึกวิชาอีกแล้วเหรอ?”

“ไม่ใช่เก็บตัวค่ะ!”

เสี่ยวหวนยื่นหน้าเข้าไปกระซิบข้างหูคุณหนู ทำเสียงลึกลับ “ข้างนอกเขาลือกันให้แซ่ดไปหมดแล้วเจ้าค่ะ!”

“เขาว่ากันว่า... เขาว่ากันว่าศิษย์พี่เหยียน... แอบซุกเมียไว้!”

“ฮะ?”

ฉู่หลิงอวิ๋นอึ้งไปเลย

เมื่อเห็นท่าทางไม่เชื่อของคุณหนู เสี่ยวหวนก็กระทืบเท้าด้วยความร้อนใจ รีบเล่าข่าวที่ไปสืบมาใส่สีตีไข่เพิ่มเข้าไปอีก

“เรื่องจริงนะเจ้าคะ! เขาเม้าท์กันว่าศิษย์พี่เหยียนแอบชอบฉินซวงเยว่คนนั้นมานานแล้ว!”

“เมื่อวานก็เพิ่งโชว์แมนที่ลานฝึกยุทธ์ พอตกกลางคืนก็พาแม่นางนั่นกลับไปที่พัก! เขาว่ากันว่า... เขาว่ากันว่าอยู่ด้วยกันในห้องทั้งคืนไม่ออกมาเลย อ้างว่าประสานหยินหยางรักษาอาการบาดเจ็บเจ้าค่ะ!”

เสี่ยวหวนยิ่งพูดยิ่งมันปาก

“ตอนนี้ศิษย์พี่หญิงหลายคนร้องไห้กันน้ำตาท่วมสำนักแล้ว บ่นเสียดายกันใหญ่ว่า ‘ผักกาดขาว’ ที่ดีที่สุดของสำนักเรา โดน ‘หมู’ ไร้ค่าคาบไปกินซะแล้ว!”

“คุณหนูว่ามันเกินไปไหมคะ? ต่อให้... รสนิยมศิษย์พี่เหยียนจะแปลกแค่ไหน ก็ไม่น่าจะแย่ขนาดนั้นใช่ไหมคะ? 【มีมลุงเล่นมือถือบนรถไฟใต้ดิน.jpg】”

ทว่า ฉากที่คุณหนูจะร่วมผสมโรงบ่นด่าอย่างที่เธอคาดหวังกลับไม่เกิดขึ้น

หลังจากเธอพูดจบ บรรยากาศในห้องนอนก็เงียบลงอย่างกะทันหัน

เสี่ยวหวนค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมองอย่างกล้าๆ กลัวๆ ก็สบเข้ากับใบหน้าของฉู่หลิงอวิ๋นที่ไร้ซึ่งความไร้เดียงสาอย่างที่เคยเป็น

รอยยิ้มใสซื่อของเด็กสาวหายไป แทนที่ด้วยความสงบนิ่งที่เสี่ยวหวนรู้สึกไม่คุ้นเคย

“เธอว่า... ศิษย์พี่รองพาฉินซวงเยว่คนนั้นกลับไปที่พักงั้นเหรอ?”

เสียงของฉู่หลิงอวิ๋นเบาหวิว แต่กลับแฝงไว้ด้วยความเย็นชาบางอย่าง

จบตอน