บทที่ 50: จับโจรต้องจับราชา สังหารขุนพลกลางสมรภูมิ

ณ กองบัญชาการแนวป้องกันที่ห้า นายทหารผู้บัญชาการคนหนึ่งจ้องมองไปยังราชันย์ปลาไหลอัสนีปีกวายุบนหน้าจอด้วยสีหน้าตื่นตระหนกสุดขีด

“ราชันย์อสูรระดับหก ทั้งยังเป็นราชันย์อสูรที่ควบคุมธาตุลมและสายฟ้าได้ถึงสองชนิด”

“ทั่วทั้งแนวป้องกันที่ห้า แม้แต่ท่านนายพลก็ยังต้านทานไม่ไหว!”

“กองบัญชาการแนวป้องกันที่ห้า ขอการสนับสนุน!”

เขาร้อนรนจนเหงื่อท่วมศีรษะ ใบหน้าซีดเผือด

ทันใดนั้น เขาก็เห็นเจียงหลี “แย่แล้ว!”

ในขณะเดียวกัน ณ สมรภูมิ หลิงเชาฝานใช้ทวนยาวในมือแทงทะลุศีรษะของฉลามพยัคฆ์ระดับเจ็ดตัวหนึ่ง

ไม่ไกลออกไป สายฟ้าอันน่าสะพรึงกลัวสายหนึ่งฟาดลงมา ทำให้เขาต้องรีบหันไปมองด้วยความตกใจ

พลันเห็นราชันย์ปลาไหลอัสนีปีกวายุรวบรวมสายฟ้ารอบกาย กลายเป็นลำแสงสายฟ้าพุ่งเข้าใส่เจียงหลี

เจียงหลีตอบสนองได้รวดเร็วอย่างยิ่ง แต่ถึงกระนั้น เขาก็ทำได้เพียงหลบหลีกอย่างฉิวเฉียด

ยังไม่ทันที่ร่างของเขาจะหยุดนิ่ง ลำแสงสายฟ้าเส้นที่สองก็พุ่งเข้ามาสังหารแล้ว

แววตาของเจียงหลีพลันแข็งกร้าว ดาบอูเหิงในมือฟาดฟันไปยังลำแสงสายฟ้านั้นอย่างแรง

ปัง!

ภายใต้การโจมตีครั้งเดียว เจียงหลีรู้สึกราวกับถูกค้อนหนักทุบเข้าใส่ ไม่เพียงเท่านั้น พลังสายฟ้ายังแล่นผ่านดาบอูเหิงไปทั่วทั้งร่าง ทำให้ร่างกายของเขาชาจนแทบขยับไม่ได้

“เจียงหลี ถอยเร็ว นั่นคือราชันย์อสูรระดับหก เจ้าไม่ใช่คู่ต่อสู้ของมัน!”

หลิงเชาฝานร้อนใจ ในฐานะปรมาจารย์ยุทธ์ระดับหก การเผชิญหน้ากับราชันย์อสูรที่ควบคุมพลังธาตุลมและสายฟ้าสองชนิดนี้ เขายังทำได้เพียงหลีกเลี่ยงการต่อสู้ นับประสาอะไรกับเจียงหลี

ทว่าเมื่อเผชิญหน้ากับคำเตือนของหลิงเชาฝาน เจียงหลีกลับยิ้มออกมา พร้อมกับชูนิ้วทำสัญลักษณ์ว่าสบายมากไปในทิศทางของเขา

ฟู่!

พลันเห็นเจียงหลีโคจรเคล็ดวิชา ประกายสายฟ้ารอบกายก็สลายไปในทันที

เขากำดาบอูเหิงไว้ในมือแล้วพุ่งทะยานออกไปอย่างรุนแรง

“เจ้าบ้าไปแล้ว!”

หลิงเชาฝานตะโกนลั่น เขาอยากจะเข้าไปช่วยเจียงหลี แต่กลับถูกอสูรต่างมิติระดับเจ็ดหลายตัวขวางหน้าไว้

ราชันย์ปลาไหลอัสนีปีกวายุก็ถูกยั่วยุจนโกรธจัดเช่นกัน ในดวงตาที่เย็นชาและกระหายเลือดของมันบัดนี้ถูกปกคลุมไปด้วยแสงสายฟ้า ทั่วทั้งร่างของมันมีสายฟ้าแลบแปลบปลาบ

วินาทีต่อมา ลำแสงสายฟ้าทีละสายก่อตัวขึ้นจากร่างของมัน พุ่งเข้าสังหารเจียงหลีที่กำลังพุ่งเข้ามา

ลำแสงสายฟ้าอันน่าสะพรึงกลัวกลืนกินร่างของเจียงหลีจนมิด หลิงเชาฝานตวัดทวนกวาดอสูรต่างมิติระดับเจ็ดสองสามตัวให้ถอยไป เมื่อเห็นภาพนี้ ดวงตาของเขาก็แทบจะถลนออกมา

ในช่วงเวลานี้ หากไม่ใช่เพราะเจียงหลี ทหารและจอมยุทธ์ในแนวรบที่ห้าจะต้องตายด้วยน้ำมือของอสูรต่างมิติไปมากเท่าใด

เขายังได้ทำเรื่องรายงานขึ้นไปเบื้องบน เตรียมที่จะชักชวนเจียงหลีให้เข้าร่วมสมรภูมิตงไห่

แต่บัดนี้ อัจฉริยะเช่นนี้กำลังจะตายในแนวป้องกันที่ห้าของเขา ไม่เพียงแต่เขาที่เจ็บปวดใจ แต่มันยังเป็นการสูญเสียครั้งใหญ่ของทั้งอาณาจักรต้าเซี่ย

“ฆ่า!”

ด้วยความโศกเศร้าและโกรธแค้นถึงขีดสุด หลิงเชาฝานคำรามลั่น ทวนยาวในมือพลันพุ่งออกไปอย่างรุนแรง สังหารอสูรต่างมิติระดับเจ็ดที่อยู่เบื้องหน้าจนทะลุร่าง

แต่ในขณะนั้นเอง เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นแผ่วเบา

“นี่คือพลังธาตุของอสูรต่างมิติระดับหกหรือ? ช่างยอดเยี่ยมเสียจริง!”

เมื่อแสงสายฟ้าสลายไป ปรากฏร่างสูงตระหง่านยืนหยัดอยู่กลางสมรภูมิ

วิญญาณยุทธ์ไร้เศียรยืนผงาดอยู่เบื้องหน้าเจียงหลี สกัดกั้นแสงสายฟ้าทั้งหมดเอาไว้

เจียงหลียืนอยู่กลางสมรภูมิโดยไม่ได้รับบาดเจ็บแม้แต่ปลายเส้นผม พลันเห็นวิญญาณยุทธ์นั้นห่อหุ้มร่างกายของเขาไว้ กลายเป็นเกราะป้องกันขึ้นมาชั้นหนึ่ง

โครม!

เสียงดังสนั่น ร่างของเจียงหลีหายวับไปในทันที ทิ้งไว้เพียงรอยเท้าสองข้างที่ชัดเจนในจุดที่เขาเคยยืนอยู่

ร่างกายของเขาพุ่งทะยานขึ้นราวกับมังกรคลั่ง ทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า

ดาบอูเหิงในมือราวกับสายฟ้าฟาด

ครืน! ครืน! ครืน!

ร่างของราชันย์ปลาไหลอัสนีปีกวายุแหวกว่ายกลางอากาศ อ้าปากที่เต็มไปด้วยฟันเลื่อยคำรามเสียงต่ำ

รอบกายของมันปรากฏพลังสายฟ้าอันน่าสะพรึงกลัวก่อตัวขึ้นอีกครั้ง ฟาดเข้าใส่เจียงหลีอย่างต่อเนื่อง

เมื่อดาบอูเหิงปะทะกับสายฟ้าเหล่านั้น ในชั่วพริบตา สายฟ้าทั้งหมดก็ถูกตัดขาด

ปีกบางรอบกายของราชันย์ปลาไหลอัสนีปีกวายุสั่นสะท้านอย่างรุนแรง ราวกับสัมผัสได้ถึงอันตราย มันบินขึ้นสู่ท้องฟ้าด้วยความเร็วสูง

มันรู้ดีว่ามนุษย์นอกเหนือจากปรมาจารย์ระดับสี่แล้ว ไม่สามารถเหินเวหาได้ ดังนั้น การบินขึ้นไปบนท้องฟ้าสูงจึงปลอดภัยอย่างแน่นอน

เจียงหลีสังเกตเห็นเจตนาของราชันย์ปลาไหลอัสนีปีกวายุได้ในทันที ขณะนี้ร่างของเขาก็ขึ้นไปถึงจุดสูงสุดแล้ว ก่อนจะร่วงหล่นลงสู่พื้นดิน

เมื่อมองไปยังราชันย์ปลาไหลอัสนีปีกวายุที่อยู่สูงขึ้นไปนับร้อยเมตร ราวกับอยู่ในตำแหน่งที่ไม่มีวันพ่ายแพ้ มุมปากของเขาก็ยกขึ้นเป็นรอยยิ้มจางๆ

“เคล็ดลมหายใจวิญญาณอัคคี ขั้นที่สี่!”

เบื้องหลังของเจียงหลี เงาร่างแห่งมหาสุริยันค่อยๆ ปรากฏขึ้น

ค่าพลังปราณโลหิตในวินาทีนี้พุ่งขึ้นสู่จุดสูงสุด

โครม!

ท่ามกลางคลื่นอสูรนี้ เจียงหลีราวกับกระสุนปืนใหญ่ พุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าด้วยความเร็วสูง

ระยะทางร้อยเมตร เขาใช้เวลาเพียงสามวินาทีก็ขึ้นไปถึง

เพลงดาบอสนีบาตซ้อนสามชั้น!

ดาบเดียวฟาดผ่าน ฟันสายฟ้าขาดสะบั้นราวกับกิ่งไม้แห้ง

เมื่อร่างของเจียงหลีลอยสูงกว่าราชันย์ปลาไหลอัสนีปีกวายุ ร่างของเขาก็ร่วงหล่นลงมาพร้อมกับซากศพของมัน

เมื่อเขาแตะถึงพื้นดิน เหล่าอสูรต่างมิติพากันถอยหนี ลมกระโชกแรงพัดพาดินและเศษหินกระจายไปทั่วทุกทิศทาง

ภายใต้การคุ้มครองของวิญญาณยุทธ์ เจียงหลีคุกเข่าข้างเดียว มือหนึ่งถือดาบ ค่อยๆ ลุกขึ้นยืน

“ราชันย์อสูรระดับหก ตาย!”

เสียงตะโกนกึกก้องดุจเสียงอสนีบาต ดังกังวานไปทั่วทั้งสมรภูมิ

ทหารทุกคนที่ได้ยินเสียงของเจียงหลี รู้สึกเลือดในกายพลุ่งพล่านอย่างหาที่เปรียบมิได้

“ราชันย์อสูรระดับหกตายแล้ว!”

“ฮ่าๆๆ ฆ่า ฆ่าไอ้พวกเดรัจฉานนี่ให้หมด!”

“หรือว่ามีท่านนายพลมาสนับสนุนแล้ว ศึกครั้งนี้ต้องชนะแน่นอน!”

จับโจรต้องจับราชา สังหารขุนพลกลางสมรภูมิ ไม่ว่าในสนามรบใด นี่คือข่าวที่ปลุกขวัญกำลังใจได้อย่างมหาศาล

เมื่อคำพูดของเจียงหลีดังขึ้น ขวัญกำลังใจของทหารและจอมยุทธ์ฝ่ายมนุษย์ก็พุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว

ในขณะเดียวกัน เนื่องจากการตายของราชันย์ปลาไหลอัสนีปีกวายุ เหล่าอสูรต่างมิติก็เกิดความโกลาหล ทำให้แรงกดดันของทหารและจอมยุทธ์ในแนวป้องกันที่ห้าลดลงอย่างมาก

หลิงเชาฝานและคนในกองบัญชาการมองไปยังซากราชันย์ปลาไหลอัสนีปีกวายุ ราวกับได้เห็นปาฏิหาริย์ที่ไม่อาจเชื่อสายตา

อายุสิบแปดปี สังหารราชันย์อสูรระดับหก!?

หากไม่ใช่ว่ากำลังอยู่ในสนามรบ จิตใจแห่งยุทธ์ของพวกเขาอาจจะพังทลายลงไปแล้ว

ในขณะนี้ เจียงหลีได้บุกเข้าไปในสนามรบอีกครั้ง ทุกที่ที่เขาผ่านไป โลหิตอสูรก็สาดกระเซ็น เขาราวกับยมทูตที่คอยเก็บเกี่ยวชีวิตของเหล่าอสูรต่างมิติอย่างต่อเนื่อง

ศึกครั้งใหญ่นี้ดำเนินไปนานถึงเจ็ดชั่วโมงเต็ม แม้แต่เจียงหลีก็รู้สึกว่าเรี่ยวแรงเริ่มถดถอย

เขาจำไม่ได้แล้วว่าตนเองสังหารอสูรต่างมิติไปกี่ตัว รู้เพียงแต่ว่าต้องรักษาพละกำลังไว้ตลอดเวลา แม้ว่าความเร็วในการสังหารอสูรจะช้าลงหลายเท่า แต่ก็ยังคงต่อสู้ต่อไปได้อย่างไม่หยุดยั้ง

อสูรต่างมิติมีจำนวนมากเกินไป พวกมันบุกทะลวงออกมาจากแนวป้องกันที่สี่อย่างต่อเนื่อง แต่พละกำลังของมนุษย์นั้นมีจำกัด หากพละกำลังหมดสิ้น ท่ามกลางคลื่นอสูรนี้ เขาก็คงเป็นได้เพียงปลาบนเขียง

ทันใดนั้น เสียงแตรศึกอันกึกก้องก็ดังขึ้น พลันเห็นที่ด้านหลังของแนวป้องกันที่ห้า จอมยุทธ์จำนวนมากบุกเข้ามาในสนามรบ

จอมยุทธ์เหล่านี้ล้วนสวมเกราะสีดำ จอมยุทธ์ระดับแปดเกือบพันคน จอมยุทธ์ระดับเจ็ดสามร้อยคน และจอมยุทธ์ระดับหกอีกหลายสิบคนเข้าร่วมสนามรบโดยตรง

“ตระกูลหรง กองทัพเกราะดำของตระกูลหรง!”

“ตระกูลหรงมาสนับสนุนแล้ว รอดแล้ว!”

“นี่คือกองกำลังชั้นยอดของตระกูลหรง ในที่สุดก็ทนจนกำลังเสริมมาถึง”

หลังจากการต่อสู้อย่างดุเดือดนานเจ็ดชั่วโมง ทั่วทั้งสนามรบก็เต็มไปด้วยซากศพและควันดินปืน

จำนวนของอสูรต่างมิติก็ลดลงอย่างมาก ประกอบกับการเข้าร่วมของกองทัพเกราะดำ การต่อสู้ทั้งหมดจึงสิ้นสุดลงภายในสองชั่วโมง

เจียงหลีก็กลับจากสนามรบมายังห้องพัก ชำระล้างคราบเลือดบนร่างกาย ดาบอูเหิงที่อยู่ข้างๆ กลับมีรอยบิ่นหลายแห่งบนคมดาบ

“นี่...คือสนามรบงั้นหรือ?”

จิตของเขาเคลื่อนไหว หนังสือปกเหลืองก็ปรากฏขึ้น

บนนั้น ผลการสังหารเรียงรายเป็นแถวยาวกว่าสองร้อยบรรทัด

เจียงหลีไล่สายตาไปตามผลการสังหาร จนกระทั่งไปหยุดอยู่ที่ด้านล่างสุดของหน้าสุดท้าย

【อายุขัยที่ใช้บ่มเพาะได้】: 7199

แม้ว่าเจียงหลีจะคาดการณ์ไว้แล้ว แต่เมื่อเขาเห็นตัวเลขอายุขัยนี้ ในใจกลับไม่ได้รู้สึกยินดีมากนัก

ในหัวของเขาเต็มไปด้วยภาพซากศพในสนามรบ

“นี่...คือสมรภูมิอสูรต่างมิติงั้นหรือ?”

ภายใต้สายน้ำอุ่น แววตาของเจียงหลีคมกริบจนน่ากลัว

ในตอนนี้เองที่เขารู้สึกว่า ภายใต้ผืนฟ้าเดียวกัน กลับมีคนที่ใช้ชีวิตอยู่ในสองโลกที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง

ตัวเขาในเมืองเป่ยเหอก่อนหน้านี้ รวมถึงเพื่อนร่วมชั้นเหล่านั้น ช่างมีความสุขมากเพียงใด

หลังจากเปลี่ยนเสื้อผ้าเรียบร้อย เจียงหลียืนอยู่หน้ากระจก มองดูตัวเองที่เปลี่ยนไปราวกับเป็นคนละคนภายในวันเดียว

“ข้ายังแข็งแกร่งไม่พอ นี่เป็นเพียงแนวป้องกันที่ห้า การต่อสู้ในแนวป้องกันที่หนึ่งจะน่าสะพรึงกลัวเพียงใดกัน?”

“หากต้องการส่งผลกระทบต่อสถานการณ์การรบ อย่างน้อยต้องเป็นจอมยุทธ์ระดับห้า”

“หากต้องการยุติยุคแห่งอสูรต่างมิตินี้ เช่นนั้นก็จำเป็นต้องยืนอยู่เหนือสุดของวิถียุทธ์แห่งมวลมนุษย์”

เจียงหลีมองตัวเองในกระจก พึมพำกับตนเอง กำหนดเส้นทางในอนาคตของตน

“ขั้นแรกต้องเป็นจอมยุทธ์ระดับห้าให้ได้ก่อน จากนั้นค่อยมุ่งสู่จักรพรรดิยุทธ์ระดับหนึ่ง!”

-------------------------------------------------------

ปล. อยากให้ตอนฟรีเป็นแบบไหน เมนต์บอกหน่อยนะ

แบบที่ 1: ฟรีตอนที่ลงท้ายด้วย 0 และ 5

แบบที่ 2: ฟรีตอนที่ 101-120, 201-220, 301-330, ….. (ตั้งต้นอันนี้นะ)

แบบที่ 3: ไม่ต้องมีฟรี :D